กันดารวิถี 15
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
1וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃
2“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘เมื่อพวกเจ้าเข้าไปในแผ่นดินที่อยู่อาศัยซึ่งเราจะมอบให้
2דַּבֵּר֙ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָמַרְתָּ֖ אֲלֵהֶ֑ם כִּ֣י תָבֹ֗אוּ אֶל־אֶ֙רֶץ֙ מֹושְׁבֹ֣תֵיכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֖י נֹתֵ֥ן לָכֶֽם׃
3และพวกเจ้าจะนำสัตว์จากฝูงโคหรือฝูงแพะและแกะมาทำเป็นเครื่องถวายด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์ ไม่ว่าจะเป็นเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องบูชาเพื่อทำตามคำปฏิญาณ หรือเป็นเครื่องถวายด้วยความสมัครใจ หรือถวายในเทศกาลตามกำหนด เพื่อให้เกิดกลิ่นหอมที่ทำให้พระยาห์เวห์พอใจ
3וַעֲשִׂיתֶ֨ם אִשֶּׁ֤ה לַֽיהוָה֙ עֹלָ֣ה אֹו־זֶ֔בַח לְפַלֵּא־נֶ֙דֶר֙ אֹ֣ו בִנְדָבָ֔ה אֹ֖ו בְּמֹעֲדֵיכֶ֑ם לַעֲשֹׂ֞ות רֵ֤יחַ נִיחֹ֙חַ֙ לַֽיהוָ֔ה מִן־הַבָּקָ֖ר אֹ֥ו מִן־הַצֹּֽאן׃
4ผู้ถวายเครื่องถวายต้องถวายเครื่องธัญบูชาแด่พระยาห์เวห์ด้วย คือแป้งละเอียด 1 ใน 10 เอฟาห์ เคล้าน้ำมัน 1 ใน 4 ฮิน
4וְהִקְרִ֛יב הַמַּקְרִ֥יב קָרְבָּנֹ֖ו לַֽיהוָ֑ה מִנְחָה֙ סֹ֣לֶת עִשָּׂרֹ֔ון בָּל֕וּל בִּרְבִעִ֥ית הַהִ֖ין שָֽׁמֶן׃
5สำหรับลูกแกะแต่ละตัว จงเตรียมเหล้าองุ่น 1 ใน 4 ฮินเป็นเครื่องดื่มบูชา คู่กับเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องบูชา
5וְיַ֤יִן לַנֶּ֙סֶךְ֙ רְבִיעִ֣ית הַהִ֔ין תַּעֲשֶׂ֥ה עַל־הָעֹלָ֖ה אֹ֣ו לַזָּ֑בַח לַכֶּ֖בֶשׂ הָאֶחָֽד׃
6“‘สำหรับแกะตัวผู้ จงเตรียมแป้งละเอียด 2 ใน 10 เอฟาห์ เคล้าน้ำมัน 1 ใน 3 ฮินเป็นเครื่องธัญบูชา
6אֹ֤ו לָאַ֙יִל֙ תַּעֲשֶׂ֣ה מִנְחָ֔ה סֹ֖לֶת שְׁנֵ֣י עֶשְׂרֹנִ֑ים בְּלוּלָ֥ה בַשֶּׁ֖מֶן שְׁלִשִׁ֥ית הַהִֽין׃
7และถวายเหล้าองุ่น 1 ใน 3 ฮินเป็นเครื่องดื่มบูชา เพื่อให้เกิดกลิ่นหอมที่ทำให้พระยาห์เวห์พอใจ
7וְיַ֥יִן לַנֶּ֖סֶךְ שְׁלִשִׁ֣ית הַהִ֑ין תַּקְרִ֥יב רֵֽיחַ־נִיחֹ֖חַ לַיהוָֽה׃
8เมื่อเจ้าเตรียมโคตัวผู้เป็นเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องบูชา เพื่อทำตามคำปฏิญาณ หรือเป็นเครื่องสันติบูชาแด่พระยาห์เวห์
8וְכִֽי־תַעֲשֶׂ֥ה בֶן־בָּקָ֖ר עֹלָ֣ה אֹו־זָ֑בַח לְפַלֵּא־נֶ֥דֶר אֹֽו־שְׁלָמִ֖ים לַֽיהוָֽה׃
9ให้ถวายแป้งละเอียด 3 ใน 10 เอฟาห์ เคล้าน้ำมันครึ่งฮินเป็นเครื่องธัญบูชาคู่กับโคตัวนั้น
9וְהִקְרִ֤יב עַל־בֶּן־הַבָּקָר֙ מִנְחָ֔ה סֹ֖לֶת שְׁלֹשָׁ֣ה עֶשְׂרֹנִ֑ים בָּל֥וּל בַּשֶּׁ֖מֶן חֲצִ֥י הַהִֽין׃
10และถวายเหล้าองุ่นครึ่งฮินเป็นเครื่องดื่มบูชา เป็นเครื่องถวายด้วยไฟที่มีกลิ่นหอมซึ่งทำให้พระยาห์เวห์พอใจ
10וְיַ֛יִן תַּקְרִ֥יב לַנֶּ֖סֶךְ חֲצִ֣י הַהִ֑ין אִשֵּׁ֥ה רֵֽיחַ־נִיחֹ֖חַ לַיהוָֽה׃
11ต้องทำเช่นนี้สำหรับโคตัวผู้แต่ละตัว แกะตัวผู้แต่ละตัว ลูกแกะตัวผู้แต่ละตัว หรือลูกแพะแต่ละตัว
11כָּ֣כָה יֵעָשֶׂ֗ה לַשֹּׁור֙ הָֽאֶחָ֔ד אֹ֖ו לָאַ֣יִל הָאֶחָ֑ד אֹֽו־לַשֶּׂ֥ה בַכְּבָשִׂ֖ים אֹ֥ו בָעִזִּֽים׃
12ไม่ว่าพวกเจ้าจะเตรียมสัตว์กี่ตัว ก็ต้องทำเช่นนี้กับแต่ละตัวตามจำนวนนั้น
12כַּמִּסְפָּ֖ר אֲשֶׁ֣ר תַּעֲשׂ֑וּ כָּ֛כָה תַּעֲשׂ֥וּ לָאֶחָ֖ד כְּמִסְפָּרָֽם׃
13“‘ทุกคนที่เกิดในแผ่นดินต้องทำสิ่งเหล่านี้ตามวิธีนี้ เมื่อนำเครื่องถวายด้วยไฟที่มีกลิ่นหอมซึ่งทำให้พระยาห์เวห์พอใจมาถวาย
13כָּל־הָאֶזְרָ֥ח יַעֲשֶׂה־כָּ֖כָה אֶת־אֵ֑לֶּה לְהַקְרִ֛יב אִשֵּׁ֥ה רֵֽיחַ־נִיחֹ֖חַ לַֽיהוָֽה׃
14ถ้าคนต่างด้าวมาอาศัยอยู่กับพวกเจ้า หรือมีใครอยู่ท่ามกลางพวกเจ้าตลอดทุกชั่วอายุ และต้องการถวายเครื่องถวายด้วยไฟที่มีกลิ่นหอมซึ่งทำให้พระยาห์เวห์พอใจ เขาต้องทำเช่นเดียวกับพวกเจ้า
14וְכִֽי־יָגוּר֩ אִתְּכֶ֨ם גֵּ֜ר אֹ֤ו אֲשֶֽׁר־בְּתֹֽוכְכֶם֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם וְעָשָׂ֛ה אִשֵּׁ֥ה רֵֽיחַ־נִיחֹ֖חַ לַיהוָ֑ה כַּאֲשֶׁ֥ר תַּעֲשׂ֖וּ כֵּ֥ן יַעֲשֶֽׂה׃
15สำหรับที่ประชุม ต้องมีข้อกำหนดเดียวกันสำหรับพวกเจ้าและคนต่างด้าวที่มาอาศัยอยู่ด้วย เป็นข้อกำหนดถาวรตลอดทุกชั่วอายุ พวกเจ้าเป็นอย่างไร คนต่างด้าวก็เป็นอย่างนั้นต่อหน้าพระยาห์เวห์
15הַקָּהָ֕ל חֻקָּ֥ה אַחַ֛ת לָכֶ֖ם וְלַגֵּ֣ר הַגָּ֑ר חֻקַּ֤ת עֹולָם֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם כָּכֶ֛ם כַּגֵּ֥ר יִהְיֶ֖ה לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃
16ต้องมีกฎหมายและกฎระเบียบเดียวกันสำหรับพวกเจ้าและคนต่างด้าวที่มาอาศัยอยู่ด้วย’”
16תֹּורָ֥ה אַחַ֛ת וּמִשְׁפָּ֥ט אֶחָ֖ד יִהְיֶ֣ה לָכֶ֑ם וְלַגֵּ֖ר הַגָּ֥ר אִתְּכֶֽם׃ פ
17พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
17וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃
18“จงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘เมื่อพวกเจ้าเข้าไปในแผ่นดินที่เรากำลังนำพวกเจ้าไป
18דַּבֵּר֙ אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָמַרְתָּ֖ אֲלֵהֶ֑ם בְּבֹֽאֲכֶם֙ אֶל־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֛י מֵבִ֥יא אֶתְכֶ֖ם שָֽׁמָּה׃
19เมื่อใดที่พวกเจ้ากินขนมปังจากผลผลิตของแผ่นดินนั้น จงถวายเครื่องถวายโบกแด่พระยาห์เวห์
19וְהָיָ֕ה בַּאֲכָלְכֶ֖ם מִלֶּ֣חֶם הָאָ֑רֶץ תָּרִ֥ימוּ תְרוּמָ֖ה לַיהוָֽה׃
20จงนำแป้งส่วนแรกมาทำเป็นขนมก้อนแล้วถวายเป็นเครื่องถวายโบก เช่นเดียวกับเครื่องถวายโบกจากลานนวดข้าว พวกเจ้าจงยกขนมนั้นถวาย
20רֵאשִׁית֙ עֲרִסֹ֣תֵכֶ֔ם חַלָּ֖ה תָּרִ֣ימוּ תְרוּמָ֑ה כִּתְרוּמַ֣ת גֹּ֔רֶן כֵּ֖ן תָּרִ֥ימוּ אֹתָֽהּ׃
21ตลอดทุกชั่วอายุ พวกเจ้าต้องถวายแป้งส่วนแรกแด่พระยาห์เวห์เป็นเครื่องถวายโบก
21מֵרֵאשִׁית֙ עֲרִסֹ֣תֵיכֶ֔ם תִּתְּנ֥וּ לַיהוָ֖ה תְּרוּמָ֑ה לְדֹרֹ֖תֵיכֶֽם׃ ס
22“‘ถ้าพวกเจ้าทำผิดโดยไม่ปฏิบัติตามพระบัญชาทั้งหมดที่พระยาห์เวห์ตรัสแก่โมเสส
22וְכִ֣י תִשְׁגּ֔וּ וְלֹ֣א תַעֲשׂ֔וּ אֵ֥ת כָּל־הַמִּצְוֹ֖ת הָאֵ֑לֶּה אֲשֶׁר־דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶֽׁה׃
23คือทุกสิ่งที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาพวกเจ้าผ่านโมเสส ตั้งแต่วันที่พระยาห์เวห์ประทานพระบัญชาเป็นต้นมาและตลอดทุกชั่วอายุ
23אֵת֩ כָּל־אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה אֲלֵיכֶ֖ם בְּיַד־מֹשֶׁ֑ה מִן־הַיֹּ֞ום אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה וָהָ֖לְאָה לְדֹרֹתֵיכֶֽם׃
24และถ้าชุมนุมชนทำสิ่งนั้นโดยไม่เจตนาและไม่รู้ตัว ให้ชุมนุมชนทั้งหมดถวายโคหนุ่ม 1 ตัวเป็นเครื่องเผาบูชาที่มีกลิ่นหอมซึ่งทำให้พระยาห์เวห์พอใจ พร้อมกับเครื่องธัญบูชาและเครื่องดื่มบูชาที่คู่กันตามกฎระเบียบ และถวายแพะตัวผู้ 1 ตัวเป็นเครื่องบูชาชำระบาป
24וְהָיָ֗ה אִ֣ם מֵעֵינֵ֣י הָעֵדָה֮ נֶעֶשְׂתָ֣ה לִשְׁגָגָה֒ וְעָשׂ֣וּ כָל־הָעֵדָ֡ה פַּ֣ר בֶּן־בָּקָר֩ אֶחָ֨ד לְעֹלָ֜ה לְרֵ֤יחַ נִיחֹ֙חַ֙ לַֽיהוָ֔ה וּמִנְחָתֹ֥ו וְנִסְכֹּ֖ו כַּמִּשְׁפָּ֑ט וּשְׂעִיר־עִזִּ֥ים אֶחָ֖ד לְחַטָּֽת׃
25ปุโรหิตต้องทำพิธีลบมลทินบาปให้ชุมนุมชนอิสราเอลทั้งหมด แล้วพวกเขาจะได้รับการอภัย เพราะเป็นความผิดพลาดที่ไม่ได้เจตนา และพวกเขาได้นำเครื่องถวายของตน คือเครื่องถวายด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์และเครื่องบูชาชำระบาป มาถวายต่อหน้าพระยาห์เวห์สำหรับความผิดพลาดนั้น
25וְכִפֶּ֣ר הַכֹּהֵ֗ן עַֽל־כָּל־עֲדַ֛ת בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל וְנִסְלַ֣ח לָהֶ֑ם כִּֽי־שְׁגָגָ֣ה הִ֔וא וְהֵם֩ הֵבִ֨יאוּ אֶת־קָרְבָּנָ֜ם אִשֶּׁ֣ה לַֽיהוָ֗ה וְחַטָּאתָ֛ם לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה עַל־שִׁגְגָתָֽם׃
26ชุมนุมชนอิสราเอลทั้งหมดและคนต่างด้าวที่มาอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขาจะได้รับการอภัย เพราะประชาชนทั้งหมดทำสิ่งนั้นโดยไม่เจตนา
26וְנִסְלַ֗ח לְכָל־עֲדַת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְלַגֵּ֖ר הַגָּ֣ר בְּתֹוכָ֑ם כִּ֥י לְכָל־הָעָ֖ם בִּשְׁגָגָֽה׃ ס
27“‘ถ้าคนหนึ่งคนใดทำบาปโดยไม่เจตนา เขาต้องถวายแพะตัวเมียอายุ 1 ปีเป็นเครื่องบูชาชำระบาป
27וְאִם־נֶ֥פֶשׁ אַחַ֖ת תֶּחֱטָ֣א בִשְׁגָגָ֑ה וְהִקְרִ֛יבָה עֵ֥ז בַּת־שְׁנָתָ֖הּ לְחַטָּֽאת׃
28ปุโรหิตต้องทำพิธีลบมลทินบาปต่อหน้าพระยาห์เวห์ให้คนที่ทำผิดเมื่อเขาทำบาปโดยไม่เจตนา ปุโรหิตต้องทำพิธีลบมลทินบาปให้เขา แล้วเขาจะได้รับการอภัย
28וְכִפֶּ֣ר הַכֹּהֵ֗ן עַל־הַנֶּ֧פֶשׁ הַשֹּׁגֶ֛גֶת בְּחֶטְאָ֥ה בִשְׁגָגָ֖ה לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה לְכַפֵּ֥ר עָלָ֖יו וְנִסְלַ֥ח לֹֽו׃
29พวกเจ้าต้องใช้กฎหมายเดียวกันกับผู้ที่ทำสิ่งใดโดยไม่เจตนา ทั้งคนที่เกิดในหมู่ชาวอิสราเอลและคนต่างด้าวที่มาอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขา
29הָֽאֶזְרָח֙ בִּבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְלַגֵּ֖ר הַגָּ֣ר בְּתֹוכָ֑ם תֹּורָ֤ה אַחַת֙ יִהְיֶ֣ה לָכֶ֔ם לָעֹשֶׂ֖ה בִּשְׁגָגָֽה׃
30“‘แต่คนที่ทำสิ่งใดโดยจงใจท้าทาย ไม่ว่าเป็นคนที่เกิดในแผ่นดินหรือคนต่างด้าว ก็กำลังลบหลู่พระยาห์เวห์ คนนั้นต้องถูกตัดขาดจากประชาชนของตน
30וְהַנֶּ֜פֶשׁ אֲשֶֽׁר־תַּעֲשֶׂ֣ה ׀ בְּיָ֣ד רָמָ֗ה מִן־הָֽאֶזְרָח֙ וּמִן־הַגֵּ֔ר אֶת־יְהוָ֖ה ה֣וּא מְגַדֵּ֑ף וְנִכְרְתָ֛ה הַנֶּ֥פֶשׁ הַהִ֖וא מִקֶּ֥רֶב עַמָּֽהּ׃
31เพราะเขาดูหมิ่นถ้อยคำของพระยาห์เวห์และฝ่าฝืนพระบัญชาของพระองค์ คนนั้นต้องถูกตัดขาดโดยสิ้นเชิง และต้องรับโทษความผิดของตน’”
31כִּ֤י דְבַר־יְהוָה֙ בָּזָ֔ה וְאֶת־מִצְוָתֹ֖ו הֵפַ֑ר הִכָּרֵ֧ת ׀ תִּכָּרֵ֛ת הַנֶּ֥פֶשׁ הַהִ֖וא עֲוֹנָ֥ה בָֽהּ׃ פ
32ขณะที่ชาวอิสราเอลอยู่ในถิ่นทุรกันดาร พวกเขาพบชายคนหนึ่งกำลังเก็บฟืนในวันสะบาโต
32וַיִּהְי֥וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל בַּמִּדְבָּ֑ר וַֽיִּמְצְא֗וּ אִ֛ישׁ מְקֹשֵׁ֥שׁ עֵצִ֖ים בְּיֹ֥ום הַשַּׁבָּֽת׃
33คนที่พบเขากำลังเก็บฟืนพาตัวเขามาหาโมเสส อาโรน และชุมนุมชนทั้งหมด
33וַיַּקְרִ֣יבוּ אֹתֹ֔ו הַמֹּצְאִ֥ים אֹתֹ֖ו מְקֹשֵׁ֣שׁ עֵצִ֑ים אֶל־מֹשֶׁה֙ וְאֶֽל־אַהֲרֹ֔ן וְאֶ֖ל כָּל־הָעֵדָֽה׃
34พวกเขาควบคุมตัวชายคนนั้นไว้ เพราะยังไม่มีคำตัดสินว่าควรทำอย่างไรกับเขา
34וַיַּנִּ֥יחוּ אֹתֹ֖ו בַּמִּשְׁמָ֑ר כִּ֚י לֹ֣א פֹרַ֔שׁ מַה־יֵּעָשֶׂ֖ה לֹֽו׃ ס
35พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “ชายคนนี้ต้องถูกประหารชีวิตอย่างแน่นอน ให้ชุมนุมชนทั้งหมดเอาหินขว้างเขานอกค่าย”
35וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה מֹ֥ות יוּמַ֖ת הָאִ֑ישׁ רָגֹ֨ום אֹתֹ֤ו בָֽאֲבָנִים֙ כָּל־הָ֣עֵדָ֔ה מִח֖וּץ לַֽמַּחֲנֶֽה׃
36ชุมนุมชนทั้งหมดจึงพาเขาออกไปนอกค่าย และเอาหินขว้างจนตาย ตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาโมเสส
36וַיֹּצִ֨יאוּ אֹתֹ֜ו כָּל־הָעֵדָ֗ה אֶל־מִחוּץ֙ לַֽמַּחֲנֶ֔ה וַיִּרְגְּמ֥וּ אֹתֹ֛ו בָּאֲבָנִ֖ים וַיָּמֹ֑ת כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃ פ
37พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
37וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃
38“จงบอกชาวอิสราเอลให้ทำชายพู่ ที่ริมเสื้อผ้าของตนตลอดทุกชั่วอายุ และผูกเชือกสีฟ้าไว้ที่ชายพู่ แต่ละมุม
38דַּבֵּ֞ר אֶל־בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵהֶ֔ם וְעָשׂ֨וּ לָהֶ֥ם צִיצִ֛ת עַל־כַּנְפֵ֥י בִגְדֵיהֶ֖ם לְדֹרֹתָ֑ם וְנָ֥תְנ֛וּ עַל־צִיצִ֥ת הַכָּנָ֖ף פְּתִ֥יל תְּכֵֽלֶת׃
39ชายพู่นั้น จะมีไว้ให้พวกเจ้าเห็นและระลึกถึงพระบัญชาทั้งหมดของพระยาห์เวห์ แล้วปฏิบัติตาม เพื่อพวกเจ้าจะไม่หลงตามใจและสายตาของตน ซึ่งเคยชักนำให้พวกเจ้านอกใจ
39וְהָיָ֣ה לָכֶם֮ לְצִיצִת֒ וּרְאִיתֶ֣ם אֹתֹ֗ו וּזְכַרְתֶּם֙ אֶת־כָּל־מִצְוֹ֣ת יְהוָ֔ה וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֹתָ֑ם וְלֹֽא־תָתֻ֜רוּ אַחֲרֵ֤י לְבַבְכֶם֙ וְאַחֲרֵ֣י עֵֽינֵיכֶ֔ם אֲשֶׁר־אַתֶּ֥ם זֹנִ֖ים אַחֲרֵיהֶֽם׃
40แล้วพวกเจ้าจะระลึกถึงและปฏิบัติตามพระบัญชาทั้งหมดของเรา และเป็นผู้บริสุทธิ์แด่พระเจ้าของพวกเจ้า
40לְמַ֣עַן תִּזְכְּר֔וּ וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֶת־כָּל־מִצְוֹתָ֑י וִהְיִיתֶ֥ם קְדֹשִׁ֖ים לֵֽאלֹהֵיכֶֽם׃
41เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า ผู้พาพวกเจ้าออกจากดินแดนอียิปต์เพื่อเป็นพระเจ้าของพวกเจ้า เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า”
41אֲנִ֞י יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֗ם אֲשֶׁ֨ר הֹוצֵ֤אתִי אֶתְכֶם֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם לִהְיֹ֥ות לָכֶ֖ם לֵאלֹהִ֑ים אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.