กันดารวิถี 27
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1แล้วบรรดาลูกสาวของเศโลเฟหัดก็เข้ามา เศโลเฟหัดเป็นลูกชายของเฮเฟอร์ ผู้เป็นลูกชายของกิเลอาด ผู้เป็นลูกชายของมาคีร์ ผู้เป็นลูกชายของมนัสเสห์ พวกนางมาจากตระกูลมนัสเสห์ลูกชายของโยเซฟ ลูกสาวของเศโลเฟหัดชื่อมาห์ลาห์ โนอาห์ โฮกลาห์ มิลคาห์ และทีรซาห์
1וַתִּקְרַ֜בְנָה בְּנֹ֣ות צְלָפְחָ֗ד בֶּן־חֵ֤פֶר בֶּן־גִּלְעָד֙ בֶּן־מָכִ֣יר בֶּן־מְנַשֶּׁ֔ה לְמִשְׁפְּחֹ֖ת מְנַשֶּׁ֣ה בֶן־יֹוסֵ֑ף וְאֵ֙לֶּה֙ שְׁמֹ֣ות בְּנֹתָ֔יו מַחְלָ֣ה נֹעָ֔ה וְחָגְלָ֥ה וּמִלְכָּ֖ה וְתִרְצָֽה׃
2พวกนางยืนต่อหน้าโมเสส ต่อหน้าเอเลอาซาร์ปุโรหิต ต่อหน้าบรรดาผู้นำและชุมนุมชนทั้งหมด ตรงทางเข้าเต็นท์นัดพบ แล้วพูดว่า
2וַֽתַּעֲמֹ֜דְנָה לִפְנֵ֣י מֹשֶׁ֗ה וְלִפְנֵי֙ אֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֔ן וְלִפְנֵ֥י הַנְּשִׂיאִ֖ם וְכָל־הָעֵדָ֑ה פֶּ֥תַח אֹֽהֶל־מֹועֵ֖ד לֵאמֹֽר׃
3“บิดาของพวกเราตายในถิ่นทุรกันดาร เขาไม่ได้อยู่ในกลุ่มของผู้ที่รวมตัวกันต่อต้านพระยาห์เวห์ร่วมกับกลุ่มของโคราห์ แต่เขาตายเพราะบาปของตนเอง และเขาไม่มีลูกชาย
3אָבִינוּ֮ מֵ֣ת בַּמִּדְבָּר֒ וְה֨וּא לֹא־הָיָ֜ה בְּתֹ֣וךְ הָעֵדָ֗ה הַנֹּועָדִ֛ים עַל־יְהוָ֖ה בַּעֲדַת־קֹ֑רַח כִּֽי־בְחֶטְאֹ֣ו מֵ֔ת וּבָנִ֖ים לֹא־הָ֥יוּ לֹֽו׃
4เหตุใดชื่อของบิดาเราจึงต้องถูกลบออกจากตระกูลเพราะเขาไม่มีลูกชาย? ขอให้มอบที่ดินเป็นกรรมสิทธิ์แก่พวกเราท่ามกลางพี่น้องชายของบิดาเรา”
4לָ֣מָּה יִגָּרַ֤ע שֵׁם־אָבִ֙ינוּ֙ מִתֹּ֣וךְ מִשְׁפַּחְתֹּ֔ו כִּ֛י אֵ֥ין לֹ֖ו בֵּ֑ן תְּנָה־לָּ֣נוּ אֲחֻזָּ֔ה בְּתֹ֖וךְ אֲחֵ֥י אָבִֽינוּ׃
5โมเสสจึงนำคดีของพวกนางมาทูลต่อพระยาห์เวห์
5וַיַּקְרֵ֥ב מֹשֶׁ֛ה אֶת־מִשְׁפָּטָ֖ן לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃ ס
6พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
6וַיֹּ֥אמֶר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃
7“ลูกสาวของเศโลเฟหัดพูดถูก เจ้าต้องมอบที่ดินเป็นมรดกให้พวกนางท่ามกลางพี่น้องชายของบิดา และโอนมรดกของบิดาให้พวกนาง
7כֵּ֗ן בְּנֹ֣ות צְלָפְחָד֮ דֹּבְרֹת֒ נָתֹ֨ן תִּתֵּ֤ן לָהֶם֙ אֲחֻזַּ֣ת נַחֲלָ֔ה בְּתֹ֖וךְ אֲחֵ֣י אֲבִיהֶ֑ם וְהַֽעֲבַרְתָּ֛ אֶת־נַחֲלַ֥ת אֲבִיהֶ֖ן לָהֶֽן׃
8เจ้าจงบอกชาวอิสราเอลว่า ‘ถ้าชายคนหนึ่งตายโดยไม่มีลูกชาย พวกเจ้าต้องโอนมรดกของเขาให้ลูกสาว
8וְאֶל־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל תְּדַבֵּ֣ר לֵאמֹ֑ר אִ֣ישׁ כִּֽי־יָמ֗וּת וּבֵן֙ אֵ֣ין לֹ֔ו וְהַֽעֲבַרְתֶּ֥ם אֶת־נַחֲלָתֹ֖ו לְבִתֹּֽו׃
9ถ้าเขาไม่มีลูกสาว ก็ให้มอบมรดกแก่พี่น้องชายของเขา
9וְאִם־אֵ֥ין לֹ֖ו בַּ֑ת וּנְתַתֶּ֥ם אֶת־נַחֲלָתֹ֖ו לְאֶחָיו׃
10ถ้าเขาไม่มีพี่น้องชาย ก็ให้มอบมรดกแก่พี่น้องชายของบิดาเขา
10וְאִם־אֵ֥ין לֹ֖ו אַחִ֑ים וּנְתַתֶּ֥ם אֶת־נַחֲלָתֹ֖ו לַאֲחֵ֥י אָבִֽיו׃
11ถ้าบิดาของเขาไม่มีพี่น้องชาย ก็ให้มอบมรดกแก่ญาติที่ใกล้ชิดที่สุดในตระกูลของเขา และญาติคนนั้นจะได้ครอบครองมรดก นี่จะเป็นกฎหมายและกฎระเบียบสำหรับชาวอิสราเอล ตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาโมเสส’”
11וְאִם־אֵ֣ין אַחִים֮ לְאָבִיו֒ וּנְתַתֶּ֣ם אֶת־נַחֲלָתֹ֗ו לִשְׁאֵרֹ֞ו הַקָּרֹ֥ב אֵלָ֛יו מִמִּשְׁפַּחְתֹּ֖ו וְיָרַ֣שׁ אֹתָ֑הּ וְֽהָ֨יְתָ֜ה לִבְנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ לְחֻקַּ֣ת מִשְׁפָּ֔ט כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃ ס
12พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงขึ้นไปบนภูเขาอาบาริมนี้ และมองดูแผ่นดินที่เรามอบให้ชาวอิสราเอล
12וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה עֲלֵ֛ה אֶל־הַ֥ר הָעֲבָרִ֖ים הַזֶּ֑ה וּרְאֵה֙ אֶת־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
13เมื่อเจ้าได้เห็นแล้ว เจ้าก็จะล่วงลับไปอยู่ร่วมกับบรรพบุรุษของเจ้า เช่นเดียวกับอาโรนพี่ชายของเจ้า
13וְרָאִ֣יתָה אֹתָ֔הּ וְנֶאֱסַפְתָּ֥ אֶל־עַמֶּ֖יךָ גַּם־אָ֑תָּה כַּאֲשֶׁ֥ר נֶאֱסַ֖ף אַהֲרֹ֥ן אָחִֽיךָ׃
14เพราะเมื่อชุมนุมชนโต้เถียงกัน พวกเจ้าขัดขืนคำของเราในถิ่นทุรกันดารศิน โดยไม่ได้ยกย่องความบริสุทธิ์ของเราต่อหน้าพวกเขาที่แหล่งน้ำนั้น” (นี่คือน้ำแห่งเมรีบาห์ที่คาเดชในถิ่นทุรกันดารศิน)
14כַּאֲשֶׁר֩ מְרִיתֶ֨ם פִּ֜י בְּמִדְבַּר־צִ֗ן בִּמְרִיבַת֙ הֽ͏ָעֵדָ֔ה לְהַקְדִּישֵׁ֥נִי בַמַּ֖יִם לְעֵינֵיהֶ֑ם הֵ֛ם מֵֽי־מְרִיבַ֥ת קָדֵ֖שׁ מִדְבַּר־צִֽן׃ פ
15โมเสสทูลพระยาห์เวห์ว่า
15וַיְדַבֵּ֣ר מֹשֶׁ֔ה אֶל־יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר׃
16“ขอพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งจิตวิญญาณแห่งสรรพชีวิต ทรงแต่งตั้งชายคนหนึ่งให้ดูแลชุมนุมชน
16יִפְקֹ֣ד יְהוָ֔ה אֱלֹהֵ֥י הָרוּחֹ֖ת לְכָל־בָּשָׂ֑ר אִ֖ישׁ עַל־הָעֵדָֽה׃
17ให้เขานำหน้าพวกเขาทั้งยามออกไปและยามกลับมา และนำพวกเขาออกไปพร้อมทั้งพากลับมา เพื่อชุมนุมชนของพระยาห์เวห์จะไม่เป็นเหมือนฝูงแกะที่ไม่มีผู้เลี้ยง”
17אֲשֶׁר־יֵצֵ֣א לִפְנֵיהֶ֗ם וַאֲשֶׁ֤ר יָבֹא֙ לִפְנֵיהֶ֔ם וַאֲשֶׁ֥ר יֹוצִיאֵ֖ם וַאֲשֶׁ֣ר יְבִיאֵ֑ם וְלֹ֤א תִהְיֶה֙ עֲדַ֣ת יְהוָ֔ה כַּצֹּ֕אן אֲשֶׁ֥ר אֵין־לָהֶ֖ם רֹעֶֽה׃
18พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงรับโยชูวาลูกชายของนูน ผู้มีพระวิญญาณสถิตอยู่ และวางมือของเจ้าบนเขา
18וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֗ה קַח־לְךָ֙ אֶת־יְהֹושֻׁ֣עַ בִּן־נ֔וּן אִ֖ישׁ אֲשֶׁר־ר֣וּחַ בֹּ֑ו וְסָמַכְתָּ֥ אֶת־יָדְךָ֖ עָלָֽיו׃
19จงให้เขายืนต่อหน้าเอเลอาซาร์ปุโรหิตและต่อหน้าชุมนุมชนทั้งหมด แล้วมอบหมายหน้าที่แก่เขาต่อหน้าพวกเขา
19וְהֽ͏ַעֲמַדְתָּ֣ אֹתֹ֗ו לִפְנֵי֙ אֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֔ן וְלִפְנֵ֖י כָּל־הָעֵדָ֑ה וְצִוִּיתָ֥ה אֹתֹ֖ו לְעֵינֵיהֶֽם׃
20จงมอบสิทธิอำนาจแก่เขา เพื่อชุมนุมชนชาวอิสราเอลทั้งหมดจะเชื่อฟัง
20וְנָתַתָּ֥ה מֵהֹֽודְךָ֖ עָלָ֑יו לְמַ֣עַן יִשְׁמְע֔וּ כָּל־עֲדַ֖ת בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
21เขาต้องยืนต่อหน้าเอเลอาซาร์ปุโรหิต ผู้จะใช้อูริมทูลขอคำตัดสินให้เขาต่อหน้าพระยาห์เวห์ พวกเขาจะออกไปตามคำของเขา และจะกลับเข้ามาตามคำของเขา ทั้งโยชูวาและชาวอิสราเอลทั้งหมดที่อยู่กับเขา คือชุมนุมชนทั้งหมด”
21וְלִפְנֵ֨י אֶלְעָזָ֤ר הַכֹּהֵן֙ יַעֲמֹ֔ד וְשָׁ֥אַל לֹ֛ו בְּמִשְׁפַּ֥ט הָאוּרִ֖ים לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה עַל־פִּ֨יו יֵצְא֜וּ וְעַל־פִּ֣יו יָבֹ֗אוּ ה֛וּא וְכָל־בְּנֵי־יִשְׂרָאֵ֥ל אִתֹּ֖ו וְכָל־הָעֵדָֽה׃
22โมเสสทำตามที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชา เขารับโยชูวามาให้ยืนต่อหน้าเอเลอาซาร์ปุโรหิตและต่อหน้าชุมนุมชนทั้งหมด
22וַיַּ֣עַשׂ מֹשֶׁ֔ה כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֹתֹ֑ו וַיִּקַּ֣ח אֶת־יְהֹושֻׁ֗עַ וַיַּֽעֲמִדֵ֙הוּ֙ לִפְנֵי֙ אֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֔ן וְלִפְנֵ֖י כָּל־הָעֵדָֽה׃
23โมเสสวางมือทั้งสองบนโยชูวาและมอบหมายหน้าที่แก่เขา ตามที่พระยาห์เวห์ตรัสผ่านโมเสส
23וַיִּסְמֹ֧ךְ אֶת־יָדָ֛יו עָלָ֖יו וַיְצַוֵּ֑הוּ כַּאֲשֶׁ֛ר דִּבֶּ֥ר יְהוָ֖ה בְּיַד־מֹשֶֽׁה׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.