กันดารวิถี
Chapter 30
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

กันดารวิถี 30

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1โมเสส​พูด​กับ​บรรดา​หัวหน้า​เผ่า​ของ​ชาวอิสราเอล​ว่า “นี่​คือ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา
1וַיֹּ֥אמֶר מֹשֶׁ֖ה אֶל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כְּכֹ֛ל אֲשֶׁר־צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה אֶת־מֹשֶֽׁה׃ פ
2เมื่อ​ชาย​คน​หนึ่ง​ปฏิญาณ​ต่อ​พระยาห์เวห์ หรือ​กล่าว​คำ​สาบาน​ที่​ทำให้​ตน​มี​ข้อผูกมัด เขา​ต้อง​ไม่​ผิด​คำ​พูด แต่​ต้อง​ทำ​ตาม​ทุก​สิ่ง​ที่​ออก​จาก​ปาก​ของ​ตน
2וַיְדַבֵּ֤ר מֹשֶׁה֙ אֶל־רָאשֵׁ֣י הַמַּטֹּ֔ות לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר זֶ֣ה הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֖ר צִוָּ֥ה יְהוָֽה׃
3“เมื่อ​หญิง​คน​หนึ่ง​ปฏิญาณ​ต่อ​พระยาห์เวห์​และ​รับ​ข้อผูกมัด​ไว้​กับ​ตน ขณะ​ที่​ยัง​อยู่​ใน​วัย​เยาว์​และ​อาศัย​อยู่​ใน​บ้าน​บิดา
3אִישׁ֩ כִּֽי־יִדֹּ֨ר נֶ֜דֶר לַֽיהוָ֗ה אֹֽו־הִשָּׁ֤בַע שְׁבֻעָה֙ לֶאְסֹ֤ר אִסָּר֙ עַל־נַפְשֹׁ֔ו לֹ֥א יַחֵ֖ל דְּבָרֹ֑ו כְּכָל־הַיֹּצֵ֥א מִפִּ֖יו יַעֲשֶֽׂה׃
4และ​บิดา​ได้ยิน​คำปฏิญาณ​กับ​ข้อผูกมัด​ที่​นาง​รับ​ไว้ แต่​บิดานิ่ง​เฉย​ต่อ​นาง คำปฏิญาณ​ทั้งหมด​ของ​นาง​และ​ข้อผูกมัด​ทุก​อย่าง​ที่​นาง​รับ​ไว้​จะ​มี​ผล
4וְאִשָּׁ֕ה כִּֽי־תִדֹּ֥ר נֶ֖דֶר לַיהוָ֑ה וְאָסְרָ֥ה אִסָּ֛ר בְּבֵ֥ית אָבִ֖יהָ בִּנְעֻרֶֽיהָ׃
5แต่​ถ้า​บิดา​ห้าม​นาง​ใน​วันที่​เขา​ได้ยิน คำปฏิญาณ​และ​ข้อผูกมัด​ทั้งหมด​ที่​นาง​รับ​ไว้​จะ​ไม่มี​ผล พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ให้​อภัย​นาง เพราะ​บิดา​ห้าม​นาง
5וְשָׁמַ֨ע אָבִ֜יהָ אֶת־נִדְרָ֗הּ וֽ͏ֶאֱסָרָהּ֙ אֲשֶׁ֣ר אֽ͏ָסְרָ֣ה עַל־נַפְשָׁ֔הּ וְהֶחֱרִ֥ישׁ לָ֖הּ אָבִ֑יהָ וְקָ֙מוּ֙ כָּל־נְדָרֶ֔יהָ וְכָל־אִסָּ֛ר אֲשֶׁר־אָסְרָ֥ה עַל־נַפְשָׁ֖הּ יָקֽוּם׃
6“ถ้า​นาง​แต่งงาน​ขณะ​ที่​ยัง​มี​คำปฏิญาณ​ผูกมัด​อยู่ หรือ​มี​คำ​พูด​พลั้ง​ปาก​ที่​ทำให้​นาง​มี​ข้อผูกมัด
6וְאִם־הֵנִ֨יא אָבִ֣יהָ אֹתָהּ֮ בְּיֹ֣ום שָׁמְעֹו֒ כָּל־נְדָרֶ֗יהָ וֽ͏ֶאֱסָרֶ֛יהָ אֲשֶׁר־אָסְרָ֥ה עַל־נַפְשָׁ֖הּ לֹ֣א יָק֑וּם וַֽיהוָה֙ יִֽסְלַח־לָ֔הּ כִּי־הֵנִ֥יא אָבִ֖יהָ אֹתָֽהּ׃
7และ​สามี​ได้ยิน​แต่​ยัง​นิ่ง​เฉย​ต่อ​นาง​ใน​วันที่​เขา​ได้ยิน คำปฏิญาณ​และ​ข้อผูกมัด​ที่​นาง​รับ​ไว้​จะ​มี​ผล
7וְאִם־הָיֹ֤ו תִֽהְיֶה֙ לְאִ֔ישׁ וּנְדָרֶ֖יהָ עָלֶ֑יהָ אֹ֚ו מִבְטָ֣א שְׂפָתֶ֔יהָ אֲשֶׁ֥ר אָסְרָ֖ה עַל־נַפְשָֽׁהּ׃
8แต่​ถ้า​สามี​ห้าม​นาง​ใน​วันที่​เขา​ได้ยิน เขา​ก็​ยกเลิก​คำปฏิญาณ​ที่​ผูกมัด​นาง​และ​คำ​พูด​พลั้ง​ปาก​ที่​ทำให้​นาง​มี​ข้อผูกมัด พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ให้​อภัย​นาง
8וְשָׁמַ֥ע אִישָׁ֛הּ בְּיֹ֥ום שָׁמְעֹ֖ו וְהֶחֱרִ֣ישׁ לָ֑הּ וְקָ֣מוּ נְדָרֶ֗יהָ וֶֽאֱסָרֶ֛הָ אֲשֶׁר־אָסְרָ֥ה עַל־נַפְשָׁ֖הּ יָקֻֽמוּ׃
9“แต่​คำปฏิญาณ​ของ​หญิง​ม่าย​หรือ​หญิง​ที่​หย่า​ร้าง รวม​ทั้ง​ทุก​สิ่ง​ที่​นาง​รับ​ไว้​เป็น​ข้อผูกมัด จะ​มี​ผล​ผูกพัน​นาง
9וְ֠אִם בְּיֹ֨ום שְׁמֹ֣עַ אִישָׁהּ֮ יָנִ֣יא אֹותָהּ֒ וְהֵפֵ֗ר אֶת־נִדְרָהּ֙ אֲשֶׁ֣ר עָלֶ֔יהָ וְאֵת֙ מִבְטָ֣א שְׂפָתֶ֔יהָ אֲשֶׁ֥ר אָסְרָ֖ה עַל־נַפְשָׁ֑הּ וַיהוָ֖ה יִֽסְלַֽח־לָֽהּ׃
10“ถ้า​หญิง​คน​หนึ่ง​ปฏิญาณ​ขณะ​อยู่​ใน​บ้าน​สามี หรือ​กล่าว​คำ​สาบาน​ที่​ทำให้​ตน​มี​ข้อผูกมัด
10וְנֵ֥דֶר אַלְמָנָ֖ה וּגְרוּשָׁ֑ה כֹּ֛ל אֲשֶׁר־אָסְרָ֥ה עַל־נַפְשָׁ֖הּ יָק֥וּם עָלֶֽיהָ׃
11และ​สามี​ได้ยิน​แต่​นิ่ง​เฉย​ต่อ​นาง​โดย​ไม่​คัดค้าน คำปฏิญาณ​ทั้งหมด​ของ​นาง​และ​ข้อผูกมัด​ทุก​อย่าง​ที่​นาง​รับ​ไว้​จะ​มี​ผล
11וְאִם־בֵּ֥ית אִישָׁ֖הּ נָדָ֑רָה אֹֽו־אָסְרָ֥ה אִסָּ֛ר עַל־נַפְשָׁ֖הּ בִּשְׁבֻעָֽה׃
12แต่​ถ้า​สามี​ยกเลิก​สิ่ง​เหล่า​นั้น​ใน​วันที่​เขา​ได้ยิน ทุก​สิ่ง​ที่​ออก​จาก​ปาก​ของ​นาง​เกี่ยว​กับ​คำปฏิญาณ​หรือ​ข้อผูกมัด​ของ​นาง​จะ​ไม่มี​ผล เพราะ​สามี​ยกเลิก​สิ่ง​เหล่า​นั้น พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ให้​อภัย​นาง
12וְשָׁמַ֤ע אִישָׁהּ֙ וְהֶחֱרִ֣שׁ לָ֔הּ לֹ֥א הֵנִ֖יא אֹתָ֑הּ וְקָ֙מוּ֙ כָּל־נְדָרֶ֔יהָ וְכָל־אִסָּ֛ר אֲשֶׁר־אָסְרָ֥ה עַל־נַפְשָׁ֖הּ יָקֽוּם׃
13สามี​อาจ​รับรอง​หรือ​ยกเลิก​คำปฏิญาณ​ทุก​อย่าง​และ​คำ​สาบาน​ทุก​อย่าง​ที่​ผูกมัด​ให้​นาง​ข่ม​ใจ​ตนเอง
13וְאִם־הָפֵר֩ יָפֵ֨ר אֹתָ֥ם ׀ אִישָׁהּ֮ בְּיֹ֣ום שָׁמְעֹו֒ כָּל־מֹוצָ֨א שְׂפָתֶ֧יהָ לִנְדָרֶ֛יהָ וּלְאִסַּ֥ר נַפְשָׁ֖הּ לֹ֣א יָק֑וּם אִישָׁ֣הּ הֲפֵרָ֔ם וַיהוָ֖ה יִֽסְלַֽח־לָֽהּ׃
14แต่​ถ้า​สามี​นิ่ง​เฉย​ต่อ​นาง​วัน​แล้ว​วัน​เล่า เขา​ก็​รับรอง​คำปฏิญาณ​และ​ข้อผูกมัด​ทั้งหมด​ที่​มี​ผล​ต่อ​นาง เขา​รับรอง​สิ่ง​เหล่า​นั้น​เพราะ​นิ่ง​เฉย​ต่อ​นางใน​วันที่​ได้ยิน
14כָּל־נֵ֛דֶר וְכָל־שְׁבֻעַ֥ת אִסָּ֖ר לְעַנֹּ֣ת נָ֑פֶשׁ אִישָׁ֥הּ יְקִימֶ֖נּוּ וְאִישָׁ֥הּ יְפֵרֶֽנּוּ׃
15แต่​ถ้า​เขา​ยกเลิก​สิ่ง​เหล่า​นั้น​ภาย​หลัง​จาก​ได้ยิน​แล้ว เขา​ต้อง​รับ​โทษ​จาก​ความ​ผิด​ของ​นาง”
15וְאִם־הַחֲרֵשׁ֩ יַחֲרִ֨ישׁ לָ֥הּ אִישָׁהּ֮ מִיֹּ֣ום אֶל־יֹום֒ וְהֵקִים֙ אֶת־כָּל־נְדָרֶ֔יהָ אֹ֥ו אֶת־כָּל־אֱסָרֶ֖יהָ אֲשֶׁ֣ר עָלֶ֑יהָ הֵקִ֣ים אֹתָ֔ם כִּי־הֶחֱרִ֥שׁ לָ֖הּ בְּיֹ֥ום שָׁמְעֹֽו׃
16เหล่า​นี้​คือ​กฎหมาย​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​โมเสส เกี่ยว​กับ​สามี​กับ​ภรรยา และ​เกี่ยว​กับ​บิดา​กับ​ลูกสาว​ที่​ยัง​อยู่​ใน​วัย​เยาว์​และ​อาศัย​อยู่​ใน​บ้าน​บิดา
16וְאִם־הָפֵ֥ר יָפֵ֛ר אֹתָ֖ם אַחֲרֵ֣י שָׁמְעֹ֑ו וְנָשָׂ֖א אֶת־עֲוֹנָֽהּ׃
no verse 17 in this text
17אֵ֣לֶּה הֽ͏ַחֻקִּ֗ים אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהוָה֙ אֶת־מֹשֶׁ֔ה בֵּ֥ין אִ֖ישׁ לְאִשְׁתֹּ֑ו בֵּֽין־אָ֣ב לְבִתֹּ֔ו בִּנְעֻרֶ֖יהָ בֵּ֥ית אָבִֽיהָ׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.