ลูกา 21
1พระองค์เงยหน้าขึ้น และเห็นคนร่ำรวยกำลังนำของถวายของตนใส่ลงในที่เก็บเงินถวาย
2พระองค์เห็นหญิงม่ายยากจนคนหนึ่งหย่อนเหรียญทองแดงเล็ก ๆ สองเหรียญลงไป
3พระองค์กล่าวว่า “เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า หญิงม่ายยากจนคนนี้ใส่ลงไปมากกว่าทุกคน
4เพราะคนเหล่านี้ทุกคนนำของถวายแด่พระเจ้าจากส่วนที่เหลือเฟือของตน แต่นางแม้ยากจน ก็ใส่ทุกสิ่งที่นางมีสำหรับดำรงชีวิตลงไป”
5เมื่อบางคนกำลังพูดถึงพระวิหารที่ประดับด้วยหินงดงามและของถวายต่าง ๆ พระองค์กล่าวว่า
6“สิ่งเหล่านี้ที่พวกคุณเห็น วันเวลาจะมาถึงเมื่อไม่มีหินเหลือซ้อนกันอยู่แม้แต่ก้อนเดียว ทุกก้อนจะถูกรื้อลง”
7พวกเขาถามพระองค์ว่า “อาจารย์ แล้วสิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นเมื่อไร? และจะมีหมายสำคัญอะไรเมื่อสิ่งเหล่านี้ใกล้จะเกิดขึ้น?”
8พระองค์กล่าวว่า “จงระวังอย่าให้ใครชักนำพวกคุณให้หลง เพราะหลายคนจะมาในนามของเรา และกล่าวว่า ‘เราเอง ’ และ ‘เวลาใกล้เข้ามาแล้ว’ เพราะฉะนั้นอย่าตามพวกเขาไป
9เมื่อพวกคุณได้ยินเรื่องสงครามและความวุ่นวาย อย่าตกใจ เพราะสิ่งเหล่านี้ต้องเกิดขึ้นก่อน แต่จุดจบจะไม่มาถึงทันที”
10แล้วพระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ชนชาติจะลุกขึ้นต่อสู้ชนชาติ และอาณาจักรต่อสู้อาณาจักร
11จะเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ความอดอยาก และโรคระบาดในที่ต่าง ๆ จะมีเหตุการณ์น่าสะพรึงกลัวและหมายสำคัญใหญ่จากสวรรค์
12แต่ก่อนสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด พวกเขาจะจับพวกคุณและข่มเหงพวกคุณ มอบพวกคุณให้ธรรมศาลาและเรือนจำ และนำพวกคุณไปต่อหน้ากษัตริย์และผู้ว่าราชการเพราะนามของเรา
13สิ่งนี้จะกลายเป็นโอกาสให้พวกคุณเป็นพยาน
14เพราะฉะนั้น จงตั้งใจไว้ว่าอย่าเตรียมคำตอบล่วงหน้า
15เพราะเราจะให้ถ้อยคำและสติปัญญาแก่พวกคุณ ซึ่งศัตรูของพวกคุณทุกคนจะไม่สามารถต้านทานหรือโต้แย้งได้
16แม้แต่บิดามารดา พี่น้อง ญาติ และเพื่อนก็จะมอบพวกคุณให้เขา และพวกเขาจะทำให้บางคนในพวกคุณถูกประหาร
17ทุกคนจะเกลียดชังพวกคุณเพราะนามของเรา
18แต่แม้แต่เส้นผมบนศีรษะของพวกคุณสักเส้นก็จะไม่สูญหาย
19“ด้วยความอดทนของพวกคุณ พวกคุณจะได้ชีวิตของตน
20“แต่เมื่อพวกคุณเห็นกรุงเยรูซาเล็มถูกกองทัพล้อม จงรู้ว่าความพินาศของกรุงนั้นใกล้เข้ามาแล้ว
21ตอนนั้น คนที่อยู่ในแคว้นยูเดียจงหนีไปยังภูเขา คนที่อยู่กลางกรุงจงออกไป และคนที่อยู่ตามชนบทอย่าเข้าไปในกรุง
22เพราะวันเหล่านี้เป็นวันแห่งการลงโทษ เพื่อให้ทุกสิ่งที่เขียนไว้สำเร็จ
23วิบัติแก่หญิงมีครรภ์และหญิงที่ให้นมลูกในวันเหล่านั้น! เพราะจะมีความทุกข์ยากใหญ่หลวงในแผ่นดิน และพระพิโรธต่อชนชาตินี้
24พวกเขาจะล้มตายด้วยคมดาบ และถูกกวาดไปเป็นเชลยยังทุกชนชาติ กรุงเยรูซาเล็มจะถูกคนต่างชาติเหยียบย่ำ จนกว่าเวลาของคนต่างชาติจะครบถ้วน
25“จะมีหมายสำคัญที่ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาว และบนแผ่นดินโลกบรรดาชนชาติจะกระวนกระวายและสับสนเพราะเสียงทะเลกับคลื่นคำราม
26ผู้คนจะเป็นลมเพราะความกลัว และเพราะคาดถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นกับโลก เพราะอำนาจทั้งหลายในฟ้าสวรรค์จะสั่นสะเทือน
27แล้วพวกเขาจะเห็นบุตรมนุษย์มาในเมฆ พร้อมด้วยอำนาจและพระสิริยิ่งใหญ่
28แต่เมื่อสิ่งเหล่านี้เริ่มเกิดขึ้น จงเงยหน้าขึ้นและยกศีรษะขึ้น เพราะการไถ่ของพวกคุณใกล้เข้ามาแล้ว”
29พระองค์เล่าอุปมาให้พวกเขาฟังว่า “จงดูต้นมะเดื่อและต้นไม้ทุกชนิด
30เมื่อพวกมันเริ่มผลิใบ พวกคุณเห็นแล้วก็รู้ได้ด้วยตนเองว่าฤดูร้อนใกล้เข้ามาแล้ว
31เช่นเดียวกัน เมื่อพวกคุณเห็นสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้น ก็จงรู้ว่าอาณาจักรของพระเจ้าใกล้เข้ามาแล้ว
32เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า คนยุคนี้จะไม่ผ่านพ้นไปจนกว่าทุกสิ่งจะสำเร็จ
33ฟ้าและแผ่นดินจะผ่านพ้นไป แต่ถ้อยคำของเราจะไม่มีวันผ่านพ้นไป
34“เพราะฉะนั้น จงระวังตัว อย่าให้ใจของพวกคุณหนักอึ้งด้วยการกินดื่มอย่างฟุ่มเฟือย ความเมามาย และความกังวลในชีวิต แล้ววันนั้นจะมาถึงพวกคุณอย่างกะทันหัน
35เพราะวันนั้นจะมาเหมือนกับดักเหนือทุกคนที่อาศัยอยู่ทั่วพื้นแผ่นดินโลก
36เพราะฉะนั้น จงเฝ้าระวังอยู่เสมอ และอธิษฐานเพื่อให้พวกคุณได้รับการนับว่าสมควรหลีกพ้นทุกสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น และยืนอยู่ต่อหน้าบุตรมนุษย์”
37ทุกวัน พระเยซูสอนอยู่ในพระวิหาร และทุกคืนพระองค์ออกไปค้างคืนบนภูเขาที่เรียกว่าภูเขามะกอกเทศ
38ประชาชนทุกคนมาหาพระองค์แต่เช้าตรู่ในพระวิหารเพื่อฟังพระองค์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.