ลูกา 21
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Clementine Vulgate, 1598
1พระองค์เงยหน้าขึ้น และเห็นคนร่ำรวยกำลังนำของถวายของตนใส่ลงในที่เก็บเงินถวาย
1Respiciens autem, vidit eos qui mittebant munera sua in gazophylacium, divites.
2พระองค์เห็นหญิงม่ายยากจนคนหนึ่งหย่อนเหรียญทองแดงเล็ก ๆ สองเหรียญลงไป
2Vidit autem et quamdam viduam pauperculam mittentem æra minuta duo.
3พระองค์กล่าวว่า “เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า หญิงม่ายยากจนคนนี้ใส่ลงไปมากกว่าทุกคน
3Et dixit: Vere dico vobis, quia vidua hæc pauper plus quam omnes misit.
4เพราะคนเหล่านี้ทุกคนนำของถวายแด่พระเจ้าจากส่วนที่เหลือเฟือของตน แต่นางแม้ยากจน ก็ใส่ทุกสิ่งที่นางมีสำหรับดำรงชีวิตลงไป”
4Nam omnes hi ex abundanti sibi miserunt in munera Dei: hæc autem ex eo quod deest illi, omnem victum suum quem habuit, misit.
5เมื่อบางคนกำลังพูดถึงพระวิหารที่ประดับด้วยหินงดงามและของถวายต่าง ๆ พระองค์กล่าวว่า
5Et quibusdam dicentibus de templo quod bonis lapidibus et donis ornatum esset, dixit:
6“สิ่งเหล่านี้ที่พวกคุณเห็น วันเวลาจะมาถึงเมื่อไม่มีหินเหลือซ้อนกันอยู่แม้แต่ก้อนเดียว ทุกก้อนจะถูกรื้อลง”
6Hæc quæ videtis, venient dies in quibus non relinquetur lapis super lapidem, qui non destruatur.
7พวกเขาถามพระองค์ว่า “อาจารย์ แล้วสิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นเมื่อไร? และจะมีหมายสำคัญอะไรเมื่อสิ่งเหล่านี้ใกล้จะเกิดขึ้น?”
7Interrogaverunt autem illum, dicentes: Præceptor, quando hæc erunt, et quod signum cum fieri incipient?
8พระองค์กล่าวว่า “จงระวังอย่าให้ใครชักนำพวกคุณให้หลง เพราะหลายคนจะมาในนามของเรา และกล่าวว่า ‘เราเอง ’ และ ‘เวลาใกล้เข้ามาแล้ว’ เพราะฉะนั้นอย่าตามพวกเขาไป
8Qui dixit: Videte ne seducamini: multi enim venient in nomine meo, dicentes quia ego sum: et tempus appropinquavit: nolite ergo ire post eos.
9เมื่อพวกคุณได้ยินเรื่องสงครามและความวุ่นวาย อย่าตกใจ เพราะสิ่งเหล่านี้ต้องเกิดขึ้นก่อน แต่จุดจบจะไม่มาถึงทันที”
9Cum autem audieritis prælia et seditiones, nolite terreri: oportet primum hæc fieri, sed nondum statim finis.
10แล้วพระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ชนชาติจะลุกขึ้นต่อสู้ชนชาติ และอาณาจักรต่อสู้อาณาจักร
10Tunc dicebat illis: Surget gens contra gentem, et regnum adversus regnum.
11จะเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ความอดอยาก และโรคระบาดในที่ต่าง ๆ จะมีเหตุการณ์น่าสะพรึงกลัวและหมายสำคัญใหญ่จากสวรรค์
11Et terræmotus magni erunt per loca, et pestilentiæ, et fames, terroresque de cælo, et signa magna erunt.
12แต่ก่อนสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด พวกเขาจะจับพวกคุณและข่มเหงพวกคุณ มอบพวกคุณให้ธรรมศาลาและเรือนจำ และนำพวกคุณไปต่อหน้ากษัตริย์และผู้ว่าราชการเพราะนามของเรา
12Sed ante hæc omnia injicient vobis manus suas, et persequentur tradentes in synagogas et custodias, trahentes ad reges et præsides propter nomen meum:
13สิ่งนี้จะกลายเป็นโอกาสให้พวกคุณเป็นพยาน
13continget autem vobis in testimonium.
14เพราะฉะนั้น จงตั้งใจไว้ว่าอย่าเตรียมคำตอบล่วงหน้า
14Ponite ergo in cordibus vestris non præmeditari quemadmodum respondeatis:
15เพราะเราจะให้ถ้อยคำและสติปัญญาแก่พวกคุณ ซึ่งศัตรูของพวกคุณทุกคนจะไม่สามารถต้านทานหรือโต้แย้งได้
15ego enim dabo vobis os et sapientiam, cui non poterunt resistere et contradicere omnes adversarii vestri.
16แม้แต่บิดามารดา พี่น้อง ญาติ และเพื่อนก็จะมอบพวกคุณให้เขา และพวกเขาจะทำให้บางคนในพวกคุณถูกประหาร
16Trademini autem a parentibus, et fratribus, et cognatis, et amicis, et morte afficient ex vobis:
17ทุกคนจะเกลียดชังพวกคุณเพราะนามของเรา
17et eritis odio omnibus propter nomen meum:
18แต่แม้แต่เส้นผมบนศีรษะของพวกคุณสักเส้นก็จะไม่สูญหาย
18et capillus de capite vestro non peribit.
19“ด้วยความอดทนของพวกคุณ พวกคุณจะได้ชีวิตของตน
19In patientia vestra possidebitis animas vestras.
20“แต่เมื่อพวกคุณเห็นกรุงเยรูซาเล็มถูกกองทัพล้อม จงรู้ว่าความพินาศของกรุงนั้นใกล้เข้ามาแล้ว
20Cum autem videritis circumdari ab exercitu Jerusalem, tunc scitote quia appropinquavit desolatio ejus:
21ตอนนั้น คนที่อยู่ในแคว้นยูเดียจงหนีไปยังภูเขา คนที่อยู่กลางกรุงจงออกไป และคนที่อยู่ตามชนบทอย่าเข้าไปในกรุง
21tunc qui in Judæa sunt, fugiant ad montes, et qui in medio ejus, discedant: et qui in regionibus, non intrent in eam,
22เพราะวันเหล่านี้เป็นวันแห่งการลงโทษ เพื่อให้ทุกสิ่งที่เขียนไว้สำเร็จ
22quia dies ultionis hi sunt, ut impleantur omnia quæ scripta sunt.
23วิบัติแก่หญิงมีครรภ์และหญิงที่ให้นมลูกในวันเหล่านั้น! เพราะจะมีความทุกข์ยากใหญ่หลวงในแผ่นดิน และพระพิโรธต่อชนชาตินี้
23Væ autem prægnantibus et nutrientibus in illis diebus ! erit enim pressura magna super terram, et ira populo huic.
24พวกเขาจะล้มตายด้วยคมดาบ และถูกกวาดไปเป็นเชลยยังทุกชนชาติ กรุงเยรูซาเล็มจะถูกคนต่างชาติเหยียบย่ำ จนกว่าเวลาของคนต่างชาติจะครบถ้วน
24Et cadent in ore gladii, et captivi ducentur in omnes gentes, et Jerusalem calcabitur a gentibus, donec impleantur tempora nationum.
25“จะมีหมายสำคัญที่ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาว และบนแผ่นดินโลกบรรดาชนชาติจะกระวนกระวายและสับสนเพราะเสียงทะเลกับคลื่นคำราม
25Et erunt signa in sole, et luna, et stellis, et in terris pressura gentium præ confusione sonitus maris, et fluctuum:
26ผู้คนจะเป็นลมเพราะความกลัว และเพราะคาดถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นกับโลก เพราะอำนาจทั้งหลายในฟ้าสวรรค์จะสั่นสะเทือน
26arescentibus hominibus præ timore, et exspectatione, quæ supervenient universo orbi: nam virtutes cælorum movebuntur:
27แล้วพวกเขาจะเห็นบุตรมนุษย์มาในเมฆ พร้อมด้วยอำนาจและพระสิริยิ่งใหญ่
27et tunc videbunt Filium hominis venientem in nube cum potestate magna et majestate.
28แต่เมื่อสิ่งเหล่านี้เริ่มเกิดขึ้น จงเงยหน้าขึ้นและยกศีรษะขึ้น เพราะการไถ่ของพวกคุณใกล้เข้ามาแล้ว”
28His autem fieri incipientibus, respicite, et levate capita vestra: quoniam appropinquat redemptio vestra.
29พระองค์เล่าอุปมาให้พวกเขาฟังว่า “จงดูต้นมะเดื่อและต้นไม้ทุกชนิด
29Et dixit illis similitudinem: Videte ficulneam, et omnes arbores:
30เมื่อพวกมันเริ่มผลิใบ พวกคุณเห็นแล้วก็รู้ได้ด้วยตนเองว่าฤดูร้อนใกล้เข้ามาแล้ว
30cum producunt jam ex se fructum, scitis quoniam prope est æstas.
31เช่นเดียวกัน เมื่อพวกคุณเห็นสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้น ก็จงรู้ว่าอาณาจักรของพระเจ้าใกล้เข้ามาแล้ว
31Ita et vos cum videritis hæc fieri, scitote quoniam prope est regnum Dei.
32เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า คนยุคนี้จะไม่ผ่านพ้นไปจนกว่าทุกสิ่งจะสำเร็จ
32Amen dico vobis, quia non præteribit generatio hæc, donec omnia fiant.
33ฟ้าและแผ่นดินจะผ่านพ้นไป แต่ถ้อยคำของเราจะไม่มีวันผ่านพ้นไป
33Cælum et terra transibunt: verba autem mea non transibunt.
34“เพราะฉะนั้น จงระวังตัว อย่าให้ใจของพวกคุณหนักอึ้งด้วยการกินดื่มอย่างฟุ่มเฟือย ความเมามาย และความกังวลในชีวิต แล้ววันนั้นจะมาถึงพวกคุณอย่างกะทันหัน
34Attendite autem vobis, ne forte graventur corda vestra in crapula, et ebrietate, et curis hujus vitæ, et superveniat in vos repentina dies illa:
35เพราะวันนั้นจะมาเหมือนกับดักเหนือทุกคนที่อาศัยอยู่ทั่วพื้นแผ่นดินโลก
35tamquam laqueus enim superveniet in omnes qui sedent super faciem omnis terræ.
36เพราะฉะนั้น จงเฝ้าระวังอยู่เสมอ และอธิษฐานเพื่อให้พวกคุณได้รับการนับว่าสมควรหลีกพ้นทุกสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น และยืนอยู่ต่อหน้าบุตรมนุษย์”
36Vigilate itaque, omni tempore orantes, ut digni habeamini fugere ista omnia quæ futura sunt, et stare ante Filium hominis.
37ทุกวัน พระเยซูสอนอยู่ในพระวิหาร และทุกคืนพระองค์ออกไปค้างคืนบนภูเขาที่เรียกว่าภูเขามะกอกเทศ
37Erat autem diebus docens in templo: noctibus vero exiens, morabatur in monte qui vocatur Oliveti.
38ประชาชนทุกคนมาหาพระองค์แต่เช้าตรู่ในพระวิหารเพื่อฟังพระองค์
38Et omnis populus manicabat ad eum in templo audire eum.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.