โยนาห์ 4
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1แต่โยนาห์ไม่พอใจอย่างยิ่งและโกรธ
1But it displeased Jonah exceedingly, and he was angry.
2เขาอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ว่า “พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าขอวิงวอน ตอนที่ยังอยู่ในประเทศของตน ข้าพเจ้าพูดไว้อย่างนี้ไม่ใช่หรือ? ข้าพเจ้าจึงรีบหนีไปทาร์ชิช เพราะรู้ว่าพระองค์เป็นพระเจ้าที่เปี่ยมด้วยความกรุณาและเมตตา ไม่โกรธง่าย มีความรักมั่นคงล้นเหลือ และเปลี่ยนใจไม่ทำให้เกิดภัยร้าย
2And he prayed unto the LORD, and said: 'I pray Thee, O LORD, was not this my saying, when I was yet in mine own country? Therefore I fled beforehand unto Tarshish; for I knew that Thou art a gracious God, and compassionate, long-suffering, and abundant in mercy, and repentest Thee of the evil.
3เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์ บัดนี้ข้าพเจ้าขอวิงวอน โปรดเอาชีวิตข้าพเจ้าไป เพราะสำหรับข้าพเจ้า ตายดีกว่าอยู่”
3Therefore now, O LORD, take, I beseech Thee, my life from me; for it is better for me to die than to live.'
4พระยาห์เวห์ถามว่า “คุณโกรธอย่างนี้ถูกแล้วหรือ?”
4And the LORD said: 'Art thou greatly angry?'
5โยนาห์ออกจากเมืองไปนั่งทางตะวันออกของเมือง เขาทำเพิงให้ตนเองและนั่งใต้ร่มเพิง คอยดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเมือง
5Then Jonah went out of the city, and sat on the east side of the city, and there made him a booth, and sat under it in the shadow, till he might see what would become of the city.
6พระยาห์เวห์ พระเจ้า จัดให้มีเถาไม้และทำให้งอกขึ้นเหนือโยนาห์ เพื่อให้ร่มเงาเหนือศีรษะ ช่วยให้เขาพ้นความเดือดร้อน โยนาห์ยินดีกับเถาไม้นั้นอย่างยิ่ง
6And the LORD God prepared a gourd, and made it to come up over Jonah, that it might be a shadow over his head, to deliver him from his evil. So Jonah was exceeding glad because of the gourd.
7แต่รุ่งเช้าวันถัดมา พระเจ้าจัดให้มีหนอนตัวหนึ่ง มันกัดกินเถาไม้จนเหี่ยวไป
7But God prepared a worm when the morning rose the next day, and it smote the gourd, that it withered.
8เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น พระเจ้าจัดให้มีลมร้อนอบอ้าวจากตะวันออก แดดแผดเผาศีรษะโยนาห์จนเขาอ่อนแรง เขาร้องขอให้ตนตาย กล่าวว่า “สำหรับข้าพเจ้า ตายดีกว่าอยู่”
8And it came to pass, when the sun arose, that God prepared a vehement east wind; and the sun beat upon the head of Jonah, that he fainted, and requested for himself that he might die, and said: 'It is better for me to die than to live.'
9พระเจ้าถามโยนาห์ว่า “คุณโกรธเรื่องเถาไม้อย่างนี้ถูกแล้วหรือ?” เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าโกรธก็ถูกแล้ว แม้จะโกรธจนตายก็ตาม”
9And God said to Jonah: 'Art thou greatly angry for the gourd?' And he said: 'I am greatly angry, even unto death.'
10พระยาห์เวห์กล่าวว่า “คุณห่วงเถาไม้นั้น ทั้งที่ไม่ได้ลงแรงและไม่ได้ทำให้มันเติบโต มันงอกขึ้นในคืนเดียวและตายในคืนเดียว
10And the LORD said: 'Thou hast had pity on the gourd, for which thou hast not laboured, neither madest it grow, which came up in a night, and perished in a night;
11แล้วเราไม่ควรห่วงมหานครนีนะเวห์หรือ? ที่นั่นมีคนมากกว่าหนึ่งแสนสองหมื่นคนที่ไม่รู้แยกมือขวาจากมือซ้าย และยังมีสัตว์อีกมากมายด้วย”
11and should not I have pity on Nineveh, that great city, wherein are more than sixscore thousand persons that cannot discern between their right hand and their left hand, and also much cattle?'
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.