โยนาห์ 4
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Louis Segond 1910
1แต่โยนาห์ไม่พอใจอย่างยิ่งและโกรธ
1Cela déplut fort à Jonas, et il fut irrité.
2เขาอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์ว่า “พระยาห์เวห์ ข้าพเจ้าขอวิงวอน ตอนที่ยังอยู่ในประเทศของตน ข้าพเจ้าพูดไว้อย่างนี้ไม่ใช่หรือ? ข้าพเจ้าจึงรีบหนีไปทาร์ชิช เพราะรู้ว่าพระองค์เป็นพระเจ้าที่เปี่ยมด้วยความกรุณาและเมตตา ไม่โกรธง่าย มีความรักมั่นคงล้นเหลือ และเปลี่ยนใจไม่ทำให้เกิดภัยร้าย
2Il implora l’Éternel, et il dit: Ah! Éternel, n’est-ce pas ce que je disais quand j’étais encore dans mon pays? C’est ce que je voulais prévenir en fuyant à Tarsis. Car je savais que tu es un Dieu compatissant et miséricordieux, lent à la colère et riche en bonté, et qui te repens du mal.
3เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์ บัดนี้ข้าพเจ้าขอวิงวอน โปรดเอาชีวิตข้าพเจ้าไป เพราะสำหรับข้าพเจ้า ตายดีกว่าอยู่”
3Maintenant, Éternel, prends-moi donc la vie, car la mort m’est préférable à la vie.
4พระยาห์เวห์ถามว่า “คุณโกรธอย่างนี้ถูกแล้วหรือ?”
4L’Éternel répondit: Fais-tu bien de t’irriter?
5โยนาห์ออกจากเมืองไปนั่งทางตะวันออกของเมือง เขาทำเพิงให้ตนเองและนั่งใต้ร่มเพิง คอยดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเมือง
5Et Jonas sortit de la ville, et s’assit à l’orient de la ville, là il se fit une cabane, et s’y tint à l’ombre, jusqu’à ce qu’il vît ce qui arriverait dans la ville.
6พระยาห์เวห์ พระเจ้า จัดให้มีเถาไม้และทำให้งอกขึ้นเหนือโยนาห์ เพื่อให้ร่มเงาเหนือศีรษะ ช่วยให้เขาพ้นความเดือดร้อน โยนาห์ยินดีกับเถาไม้นั้นอย่างยิ่ง
6L’Éternel Dieu fit croître un ricin, qui s’éleva au-dessus de Jonas, pour donner de l’ombre sur sa tête et pour lui ôter son irritation. Jonas éprouva une grande joie à cause de ce ricin.
7แต่รุ่งเช้าวันถัดมา พระเจ้าจัดให้มีหนอนตัวหนึ่ง มันกัดกินเถาไม้จนเหี่ยวไป
7Mais le lendemain, à l’aurore, Dieu fit venir un ver qui piqua le ricin, et le ricin sécha.
8เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น พระเจ้าจัดให้มีลมร้อนอบอ้าวจากตะวันออก แดดแผดเผาศีรษะโยนาห์จนเขาอ่อนแรง เขาร้องขอให้ตนตาย กล่าวว่า “สำหรับข้าพเจ้า ตายดีกว่าอยู่”
8Au lever du soleil, Dieu fit souffler un vent chaud d’orient, et le soleil frappa la tête de Jonas, au point qu’il tomba en défaillance. Il demanda la mort, et dit: La mort m’est préférable à la vie.
9พระเจ้าถามโยนาห์ว่า “คุณโกรธเรื่องเถาไม้อย่างนี้ถูกแล้วหรือ?” เขาตอบว่า “ข้าพเจ้าโกรธก็ถูกแล้ว แม้จะโกรธจนตายก็ตาม”
9Dieu dit à Jonas: Fais-tu bien de t’irriter à cause du ricin? Il répondit: Je fais bien de m’irriter jusqu’à la mort.
10พระยาห์เวห์กล่าวว่า “คุณห่วงเถาไม้นั้น ทั้งที่ไม่ได้ลงแรงและไม่ได้ทำให้มันเติบโต มันงอกขึ้นในคืนเดียวและตายในคืนเดียว
10Et l’Éternel dit: Tu as pitié du ricin qui ne t’a coûté aucune peine et que tu n’as pas fait croître, qui est né dans une nuit et qui a péri dans une nuit.
11แล้วเราไม่ควรห่วงมหานครนีนะเวห์หรือ? ที่นั่นมีคนมากกว่าหนึ่งแสนสองหมื่นคนที่ไม่รู้แยกมือขวาจากมือซ้าย และยังมีสัตว์อีกมากมายด้วย”
11Et moi, je n’aurais pas pitié de Ninive, la grande ville, dans laquelle se trouvent plus de cent vingt mille hommes qui ne savent pas distinguer leur droite de leur gauche, et des animaux en grand nombre!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.