ปัญญาจารย์ 5
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1เมื่อไปยังบ้านของพระเจ้า จงก้าวไปด้วยความระมัดระวัง การเข้าไปใกล้เพื่อฟังย่อมดีกว่าการถวายเครื่องบูชาอย่างคนโง่ เพราะพวกเขาไม่รู้ว่ากำลังทำชั่ว
1(4-17) Guard thy foot when thou goest to the house of God, and be ready to hearken: it is better than when fools give sacrifices; for they know not that they do evil.
2อย่ารีบร้อนพูด และอย่าใจเร็วด่วนกล่าวสิ่งใดต่อหน้าพระเจ้า พระเจ้าอยู่ในสวรรค์ ส่วนเจ้าอยู่บนแผ่นดิน ฉะนั้น จงพูดแต่น้อย
2(5-1) Be not rash with thy mouth, and let not thy heart be hasty to utter a word before God; for God is in heaven, and thou upon earth; therefore let thy words be few.
3ความฝันมากับความกังวลมากมายฉันใด ถ้อยคำของคนโง่ก็มากับการพูดมากฉันนั้น
3(5-2) For a dream cometh through a multitude of business; and a fool's voice through a multitude of words.
4เมื่อปฏิญาณต่อพระเจ้าว่าจะทำสิ่งใด ก็อย่าชักช้าที่จะทำตาม เพราะพระองค์ไม่พอใจคนโง่ จงทำตามที่ปฏิญาณไว้
4(5-3) When thou vowest a vow unto God, defer not to pay it; for He hath no pleasure in fools; pay that which thou vowest.
5ไม่ปฏิญาณเสียเลยยังดีกว่าปฏิญาณแล้วไม่ทำตาม
5(5-4) Better is it that thou shouldest not vow, than that thou shouldest vow and not pay.
6อย่าปล่อยให้ปากพาตัวเองไปทำบาป อย่าแก้ตัวต่อหน้าผู้แทนของพระเจ้าว่าเป็นความผิดพลาด ทำไมจะต้องพูดให้พระเจ้าโกรธ จนพระองค์ทำลายสิ่งที่ลงมือทำ?
6(5-5) Suffer not thy mouth to bring thy flesh into guilt, neither say thou before the messenger, that it was an error; wherefore should God be angry at thy voice, and destroy the work of thy hands?
7ในความฝันมากมายมีความว่างเปล่าอยู่ คำพูดมากมายก็เช่นกัน แต่ต้องยำเกรงพระเจ้า
7(5-6) For through the multitude of dreams and vanities there are also many words; but fear thou God.
8ถ้าเห็นคนยากจนถูกกดขี่ และเห็นความยุติธรรมกับความชอบธรรมถูกลิดรอนด้วยความรุนแรงในเขตหนึ่ง ก็อย่าแปลกใจกับเรื่องนั้น เพราะเจ้าหน้าที่คนหนึ่งมีผู้ที่มีตำแหน่งสูงกว่าคอยจับตา และเหนือพวกเขาก็ยังมีเจ้าหน้าที่อีก
8(5-7) If thou seest the oppression of the poor, and the violent perverting of justice and righteousness in the state, marvel not at the matter; for one higher than the high watcheth, and there are higher than they.
9นอกจากนี้ ผลประโยชน์จากแผ่นดินก็เป็นของทุกคน กษัตริย์เองก็ได้ประโยชน์จากไร่นา
9(5-8) But the profit of a land every way is a king that maketh himself servant to the field.
10คนรักเงินไม่เคยอิ่มกับเงิน คนรักความมั่งคั่งก็ไม่เคยพอใจกับทรัพย์ที่เพิ่มขึ้น นี่ก็เป็นความว่างเปล่าเช่นกัน
10(5-9) He that loveth silver shall not be satisfied with silver; nor he that loveth abundance, with increase; this also is vanity.
11เมื่อทรัพย์สินเพิ่มขึ้น คนที่มากินมาใช้ก็เพิ่มขึ้น แล้วเจ้าของได้ประโยชน์อะไร นอกจากมองดูให้อิ่มตา?
11(5-10) When goods increase, they are increased that eat them; and what advantage is there to the owner thereof, saving the beholding of them with his eyes?
12คนที่ตรากตรำทำงานย่อมนอนหลับสบาย ไม่ว่าจะกินน้อยหรือมาก แต่คนรวยกลับนอนไม่หลับเพราะทรัพย์สมบัติที่มีมากมาย
12(5-11) Sweet is the sleep of a labouring man, whether he eat little or much; but the satiety of the rich will not suffer him to sleep.
13ฉันเห็นความเลวร้ายอันน่าเวทนาภายใต้ดวงอาทิตย์ คือทรัพย์สมบัติที่เจ้าของเก็บไว้กลับทำร้ายตัวเขาเอง
13(5-12) There is a grievous evil which I have seen under the sun, namely, riches kept by the owner thereof to his hurt;
14ทรัพย์สมบัตินั้นสูญสิ้นไปเพราะเคราะห์ร้าย และถ้าเขามีลูกชาย ก็ไม่มีอะไรเหลืออยู่ในมือ
14(5-13) and those riches perish by evil adventure; and if he hath begotten a son, there is nothing in his hand.
15เขาออกจากท้องแม่มาตัวเปล่าอย่างไร ก็จะจากไปตัวเปล่าอย่างนั้น เขาเอาอะไรจากน้ำพักน้ำแรงของตนติดมือไปไม่ได้เลย
15(5-14) As he came forth of his mother's womb, naked shall he go back as he came, and shall take nothing for his labour, which he may carry away in his hand.
16นี่ก็เป็นความเลวร้ายอันน่าเวทนาเช่นกัน เขามาอย่างไรก็ไปอย่างนั้นทุกประการ แล้วคนที่ตรากตรำเพื่อสายลมจะได้ประโยชน์อะไร?
16(5-15) And this also is a grievous evil, that in all points as he came, so shall he go; and what profit hath he that he laboureth for the wind?
17ตลอดชีวิต เขากินอยู่ในความมืด มีแต่ความคับข้องใจ ความเจ็บป่วย และความโกรธ
17(5-16) All his days also he eateth in darkness, and he hath much vexation and sickness and wrath.
18สิ่งที่ฉันเห็นว่าดีและเหมาะสมคือ การที่คนเรากิน ดื่ม และชื่นชมสิ่งดีจากงานทั้งปวงที่เขาตรากตรำทำภายใต้ดวงอาทิตย์ ตลอดชีวิตที่พระเจ้าให้เขามี เพราะนี่คือส่วนที่เขาได้รับ
18(5-17) Behold that which I have seen: it is good, yea, it is comely for one to eat and to drink, and to enjoy pleasure for all his labour, wherein he laboureth under the sun, all the days of his life which God hath given him; for this is his portion.
19เมื่อพระเจ้าให้ผู้ใดมีทรัพย์สมบัติและความมั่งคั่ง ทั้งให้เขาได้กินได้ใช้ทรัพย์นั้น ได้รับส่วนของตน และมีความสุขกับงานที่ตรากตรำทำ นั่นคือของขวัญจากพระเจ้า
19(5-18) Every man also to whom God hath given riches and wealth, and hath given him power to eat thereof, and to take his portion, and to rejoice in his labour — this is the gift of God.
20เขาจะไม่ค่อยนึกถึงวันเวลาในชีวิตของตน เพราะพระเจ้าให้เขาเพลิดเพลินอยู่กับความยินดีในใจ
20(5-19) For let him remember the days of his life that they are not many; for God answereth him in the joy of his heart.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.