ปัญญาจารย์ 5
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1เมื่อไปยังบ้านของพระเจ้า จงก้าวไปด้วยความระมัดระวัง การเข้าไปใกล้เพื่อฟังย่อมดีกว่าการถวายเครื่องบูชาอย่างคนโง่ เพราะพวกเขาไม่รู้ว่ากำลังทำชั่ว
1שְׁמֹ֣ר רַגְלְךָ֗ כַּאֲשֶׁ֤ר תֵּלֵךְ֙ אֶל־בֵּ֣ית הָאֱלֹהִ֔ים וְקָר֣וֹב לִשְׁמֹ֔עַ מִתֵּ֥ת הַכְּסִילִ֖ים זָ֑בַח כִּֽי־אֵינָ֥ם יוֹדְעִ֖ים לַעֲשׂ֥וֹת רָֽע׃
2อย่ารีบร้อนพูด และอย่าใจเร็วด่วนกล่าวสิ่งใดต่อหน้าพระเจ้า พระเจ้าอยู่ในสวรรค์ ส่วนเจ้าอยู่บนแผ่นดิน ฉะนั้น จงพูดแต่น้อย
2אַל־תְּבַהֵ֨ל עַל־פִּ֜יךָ וְלִבְּךָ֧ אַל־יְמַהֵ֛ר לְהוֹצִ֥יא דָבָ֖ר לִפְנֵ֣י הָאֱלֹהִ֑ים כִּ֣י הָאֱלֹהִ֤ים בַּשָּׁמַ֙יִם֙ וְאַתָּ֣ה עַל־הָאָ֔רֶץ עַֽל־כֵּ֛ן יִהְי֥וּ דְבָרֶ֖יךָ מְעַטִּֽים׃
3ความฝันมากับความกังวลมากมายฉันใด ถ้อยคำของคนโง่ก็มากับการพูดมากฉันนั้น
3כִּ֛י בָּ֥א הַחֲל֖וֹם בְּרֹ֣ב עִנְיָ֑ן וְק֥וֹל כְּסִ֖יל בְּרֹ֥ב דְּבָרִֽים׃
4เมื่อปฏิญาณต่อพระเจ้าว่าจะทำสิ่งใด ก็อย่าชักช้าที่จะทำตาม เพราะพระองค์ไม่พอใจคนโง่ จงทำตามที่ปฏิญาณไว้
4כַּאֲשֶׁר֩ תִּדֹּ֨ר נֶ֜דֶר לֵֽאלֹהִ֗ים אַל־תְּאַחֵר֙ לְשַׁלְּמ֔וֹ כִּ֛י אֵ֥ין חֵ֖פֶץ בַּכְּסִילִ֑ים אֵ֥ת אֲשֶׁר־תִּדֹּ֖ר שַׁלֵּֽם׃
5ไม่ปฏิญาณเสียเลยยังดีกว่าปฏิญาณแล้วไม่ทำตาม
5ט֖וֹב אֲשֶׁ֣ר לֹֽא־תִדֹּ֑ר מִשֶׁתִּדּ֖וֹר וְלֹ֥א תְשַׁלֵּֽם׃
6อย่าปล่อยให้ปากพาตัวเองไปทำบาป อย่าแก้ตัวต่อหน้าผู้แทนของพระเจ้าว่าเป็นความผิดพลาด ทำไมจะต้องพูดให้พระเจ้าโกรธ จนพระองค์ทำลายสิ่งที่ลงมือทำ?
6אַל־תִּתֵּ֤ן אֶת־פִּ֙יךָ֙ לַחֲטִ֣יא אֶת־בְּשָׂרֶ֔ךָ וְאַל־תֹּאמַר֙ לִפְנֵ֣י הַמַּלְאָ֔ךְ כִּ֥י שְׁגָגָ֖ה הִ֑יא לָ֣מָּה יִקְצֹ֤ף הָֽאֱלֹהִים֙ עַל־קוֹלֶ֔ךָ וְחִבֵּ֖ל אֶת־מַעֲשֵׂ֥ה יָדֶֽיךָ׃
7ในความฝันมากมายมีความว่างเปล่าอยู่ คำพูดมากมายก็เช่นกัน แต่ต้องยำเกรงพระเจ้า
7כִּ֣י בְרֹ֤ב חֲלֹמוֹת֙ וַהֲבָלִ֔ים וּדְבָרִ֖ים הַרְבֵּ֑ה כִּ֥י אֶת־הָאֱלֹהִ֖ים יְרָֽא׃
8ถ้าเห็นคนยากจนถูกกดขี่ และเห็นความยุติธรรมกับความชอบธรรมถูกลิดรอนด้วยความรุนแรงในเขตหนึ่ง ก็อย่าแปลกใจกับเรื่องนั้น เพราะเจ้าหน้าที่คนหนึ่งมีผู้ที่มีตำแหน่งสูงกว่าคอยจับตา และเหนือพวกเขาก็ยังมีเจ้าหน้าที่อีก
8אִם־עֹ֣שֶׁק רָ֠שׁ וְגֵ֨זֶל מִשְׁפָּ֤ט וָצֶ֙דֶק֙ תִּרְאֶ֣ה בַמְּדִינָ֔ה אַל־תִּתְמַ֖הּ עַל־הַחֵ֑פֶץ כִּ֣י גָבֹ֜הַּ מֵעַ֤ל גָּבֹ֙הַּ֙ שֹׁמֵ֔ר וּגְבֹהִ֖ים עֲלֵיהֶֽם׃
9นอกจากนี้ ผลประโยชน์จากแผ่นดินก็เป็นของทุกคน กษัตริย์เองก็ได้ประโยชน์จากไร่นา
9וְיִתְר֥וֹן אֶ֖רֶץ בַּכֹּ֣ל ה֑וּא מֶ֥לֶךְ לְשָׂדֶ֖ה נֶעֱבָֽד׃
10คนรักเงินไม่เคยอิ่มกับเงิน คนรักความมั่งคั่งก็ไม่เคยพอใจกับทรัพย์ที่เพิ่มขึ้น นี่ก็เป็นความว่างเปล่าเช่นกัน
10אֹהֵ֥ב כֶּ֙סֶף֙ לֹא־יִשְׂבַּ֣ע כֶּ֔סֶף וּמִֽי־אֹהֵ֥ב בֶּהָמ֖וֹן לֹ֣א תְבוּאָ֑ה גַּם־זֶ֖ה הָֽבֶל׃
11เมื่อทรัพย์สินเพิ่มขึ้น คนที่มากินมาใช้ก็เพิ่มขึ้น แล้วเจ้าของได้ประโยชน์อะไร นอกจากมองดูให้อิ่มตา?
11בִּרְבוֹת֙ הַטּוֹבָ֔ה רַבּ֖וּ אוֹכְלֶ֑יהָ וּמַה־כִּשְׁרוֹן֙ לִבְעָלֶ֔יהָ כִּ֖י אִם־רְא֥וּת עֵינָֽיו׃
12คนที่ตรากตรำทำงานย่อมนอนหลับสบาย ไม่ว่าจะกินน้อยหรือมาก แต่คนรวยกลับนอนไม่หลับเพราะทรัพย์สมบัติที่มีมากมาย
12מְתוּקָה֙ שְׁנַ֣ת הָעֹבֵ֔ד אִם־מְעַ֥ט וְאִם־הַרְבֵּ֖ה יֹאכֵ֑ל וְהַשָּׂבָע֙ לֶֽעָשִׁ֔יר אֵינֶ֛נּוּ מַנִּ֥יחַֽ ל֖וֹ לִישֽׁוֹן׃
13ฉันเห็นความเลวร้ายอันน่าเวทนาภายใต้ดวงอาทิตย์ คือทรัพย์สมบัติที่เจ้าของเก็บไว้กลับทำร้ายตัวเขาเอง
13יֵ֚שׁ רָעָ֣ה חוֹלָ֔ה רָאִ֖יתִי תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ עֹ֛שֶׁר שָׁמ֥וּר לִבְעָלָ֖יו לְרָעָתֽוֹ׃
14ทรัพย์สมบัตินั้นสูญสิ้นไปเพราะเคราะห์ร้าย และถ้าเขามีลูกชาย ก็ไม่มีอะไรเหลืออยู่ในมือ
14וְאָבַ֛ד הָעֹ֥שֶׁר הַה֖וּא בְּעִנְיַ֣ן רָ֑ע וְהוֹלִ֣יד בֵּ֔ן וְאֵ֥ין בְּיָד֖וֹ מְאֽוּמָה׃
15เขาออกจากท้องแม่มาตัวเปล่าอย่างไร ก็จะจากไปตัวเปล่าอย่างนั้น เขาเอาอะไรจากน้ำพักน้ำแรงของตนติดมือไปไม่ได้เลย
15כַּאֲשֶׁ֤ר יָצָא֙ מִבֶּ֣טֶן אִמּ֔וֹ עָר֛וֹם יָשׁ֥וּב לָלֶ֖כֶת כְּשֶׁבָּ֑א וּמְא֙וּמָה֙ לֹא־יִשָּׂ֣א בַעֲמָל֔וֹ שֶׁיֹּלֵ֖ךְ בְּיָדֽוֹ׃
16นี่ก็เป็นความเลวร้ายอันน่าเวทนาเช่นกัน เขามาอย่างไรก็ไปอย่างนั้นทุกประการ แล้วคนที่ตรากตรำเพื่อสายลมจะได้ประโยชน์อะไร?
16וְגַם־זֹה֙ רָעָ֣ה חוֹלָ֔ה כָּל־עֻמַּ֥ת שֶׁבָּ֖א כֵּ֣ן יֵלֵ֑ךְ וּמַה־יִּתְר֣וֹן ל֔וֹ שֶֽׁיַּעֲמֹ֖ל לָרֽוּחַ׃
17ตลอดชีวิต เขากินอยู่ในความมืด มีแต่ความคับข้องใจ ความเจ็บป่วย และความโกรธ
17גַּ֥ם כָּל־יָמָ֖יו בַּחֹ֣שֶׁךְ יֹאכֵ֑ל וְכָעַ֥ס הַרְבֵּ֖ה וְחָלְי֥וֹ וָקָֽצֶף׃
18สิ่งที่ฉันเห็นว่าดีและเหมาะสมคือ การที่คนเรากิน ดื่ม และชื่นชมสิ่งดีจากงานทั้งปวงที่เขาตรากตรำทำภายใต้ดวงอาทิตย์ ตลอดชีวิตที่พระเจ้าให้เขามี เพราะนี่คือส่วนที่เขาได้รับ
18הִנֵּ֞ה אֲשֶׁר־רָאִ֣יתִי אָ֗נִי ט֣וֹב אֲשֶׁר־יָפֶ֣ה לֶֽאֶכוֹל־וְ֠לִשְׁתּוֹת וְלִרְא֨וֹת טוֹבָ֜ה בְּכָל־עֲמָל֣וֹ׀ שֶׁיַּעֲמֹ֣ל תַּֽחַת־הַשֶּׁ֗מֶשׁ מִסְפַּ֧ר יְמֵי־חַיָּ֛יו אֲשֶׁר־נָֽתַן־ל֥וֹ הָאֱלֹהִ֖ים כִּי־ה֥וּא חֶלְקֽוֹ׃
19เมื่อพระเจ้าให้ผู้ใดมีทรัพย์สมบัติและความมั่งคั่ง ทั้งให้เขาได้กินได้ใช้ทรัพย์นั้น ได้รับส่วนของตน และมีความสุขกับงานที่ตรากตรำทำ นั่นคือของขวัญจากพระเจ้า
19גַּ֣ם כָּֽל־הָאָדָ֡ם אֲשֶׁ֣ר נָֽתַן־ל֣וֹ הָאֱלֹהִים֩ עֹ֨שֶׁר וּנְכָסִ֜ים וְהִשְׁלִיט֨וֹ לֶאֱכֹ֤ל מִמֶּ֙נּוּ֙ וְלָשֵׂ֣את אֶת־חֶלְק֔וֹ וְלִשְׂמֹ֖חַ בַּעֲמָל֑וֹ זֹ֕ה מַתַּ֥ת אֱלֹהִ֖ים הִֽיא׃
20เขาจะไม่ค่อยนึกถึงวันเวลาในชีวิตของตน เพราะพระเจ้าให้เขาเพลิดเพลินอยู่กับความยินดีในใจ
20כִּ֚י לֹ֣א הַרְבֵּ֔ה יִזְכֹּ֖ר אֶת־יְמֵ֣י חַיָּ֑יו כִּ֧י הָאֱלֹהִ֛ים מַעֲנֶ֖ה בְּשִׂמְחַ֥ת לִבּֽוֹ׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.