ปัญญาจารย์ 7
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1ชื่อเสียงที่ดีย่อมดีกว่าน้ำหอมชั้นดี และวันที่ตายย่อมดีกว่าวันที่เกิดมา
1ט֥וֹב שֵׁ֖ם מִשֶּׁ֣מֶן ט֑וֹב וְי֣וֹם הַמָּ֔וֶת מִיּ֖וֹם הִוָּלְדֽוֹ׃
2ไปบ้านที่มีการไว้ทุกข์ดีกว่าไปบ้านที่มีงานเลี้ยง เพราะความตายคือจุดจบของมนุษย์ทุกคน คนที่ยังมีชีวิตควรใคร่ครวญเรื่องนี้
2ט֞וֹב לָלֶ֣כֶת אֶל־בֵּֽית־אֵ֗בֶל מִלֶּ֙כֶת֙ אֶל־בֵּ֣ית מִשְׁתֶּ֔ה בַּאֲשֶׁ֕ר ה֖וּא ס֣וֹף כָּל־הָאָדָ֑ם וְהַחַ֖י יִתֵּ֥ן אֶל־לִבּֽוֹ׃
3ความเศร้าดีกว่าเสียงหัวเราะ เพราะใบหน้าที่โศกเศร้าย่อมขัดเกลาจิตใจให้ดีขึ้น
3ט֥וֹב כַּ֖עַס מִשְּׂחֹ֑ק כִּֽי־בְרֹ֥עַ פָּנִ֖ים יִ֥יטַב לֵֽב׃
4ใจของคนมีปัญญาอยู่ในบ้านที่มีการไว้ทุกข์ แต่ใจของคนโง่อยู่ในบ้านที่มีความรื่นเริง
4לֵ֤ב חֲכָמִים֙ בְּבֵ֣ית אֵ֔בֶל וְלֵ֥ב כְּסִילִ֖ים בְּבֵ֥ית שִׂמְחָֽה׃
5ฟังคำตำหนิของคนมีปัญญาดีกว่าฟังเพลงของคนโง่
5ט֕וֹב לִשְׁמֹ֖עַ גַּעֲרַ֣ת חָכָ֑ם מֵאִ֕ישׁ שֹׁמֵ֖עַ שִׁ֥יר כְּסִילִֽים׃
6เสียงหัวเราะของคนโง่ก็เหมือนเสียงกิ่งหนามปะทุใต้หม้อ นี่ก็เป็นความว่างเปล่าเช่นกัน
6כִּ֣י כְק֤וֹל הַסִּירִים֙ תַּ֣חַת הַסִּ֔יר כֵּ֖ן שְׂחֹ֣ק הַכְּסִ֑יל וְגַם־זֶ֖ה הָֽבֶל׃
7การขู่กรรโชกทำให้คนมีปัญญากลายเป็นคนโง่ และสินบนก็ทำลายวิจารณญาณ
7כִּ֥י הָעֹ֖שֶׁק יְהוֹלֵ֣ל חָכָ֑ם וִֽיאַבֵּ֥ד אֶת־לֵ֖ב מַתָּנָֽה׃
8บั้นปลายย่อมดีกว่าจุดเริ่มต้น คนที่มีใจอดทนดีกว่าคนที่มีใจหยิ่งผยอง
8ט֛וֹב אַחֲרִ֥ית דָּבָ֖ר מֵֽרֵאשִׁית֑וֹ ט֥וֹב אֶֽרֶךְ־ר֖וּחַ מִגְּבַהּ־רֽוּחַ׃
9อย่าใจร้อนโกรธง่าย เพราะความโกรธอาศัยอยู่ในอกของคนโง่
9אַל־תְּבַהֵ֥ל בְּרֽוּחֲךָ֖ לִכְע֑וֹס כִּ֣י כַ֔עַס בְּחֵ֥יק כְּסִילִ֖ים יָנֽוּחַ׃
10อย่าพูดว่า “ทำไมวันเก่า ๆ จึงดีกว่าวันนี้?” เพราะคำถามเช่นนี้ไม่แสดงถึงปัญญา
10אַל־תֹּאמַר֙ מֶ֣ה הָיָ֔ה שֶׁ֤הַיָּמִים֙ הָרִ֣אשֹׁנִ֔ים הָי֥וּ טוֹבִ֖ים מֵאֵ֑לֶּה כִּ֛י לֹ֥א מֵחָכְמָ֖ה שָׁאַ֥לְתָּ עַל־זֶֽה׃
11ปัญญามีคุณค่าไม่แพ้มรดก และยังมีคุณค่ายิ่งกว่าสำหรับผู้ที่ได้เห็นดวงอาทิตย์
11טוֹבָ֥ה חָכְמָ֖ה עִֽם־נַחֲלָ֑ה וְיֹתֵ֖ר לְרֹאֵ֥י הַשָּֽׁמֶשׁ׃
12ปัญญาให้ความคุ้มครองเช่นเดียวกับเงิน แต่ความรู้มีข้อได้เปรียบตรงที่ปัญญารักษาชีวิตของผู้มีปัญญาไว้
12כִּ֛י בְּצֵ֥ל הַֽחָכְמָ֖ה בְּצֵ֣ל הַכָּ֑סֶף וְיִתְר֣וֹן דַּ֔עַת הַֽחָכְמָ֖ה תְּחַיֶּ֥ה בְעָלֶֽיהָ׃
13ลองพิจารณาสิ่งที่พระเจ้าทำ ใครจะดัดสิ่งที่พระองค์ทำให้คดให้ตรงได้?
13רְאֵ֖ה אֶת־מַעֲשֵׂ֣ה הָאֱלֹהִ֑ים כִּ֣י מִ֤י יוּכַל֙ לְתַקֵּ֔ן אֵ֖ת אֲשֶׁ֥ר עִוְּתֽוֹ׃
14ในวันที่รุ่งเรือง จงมีความสุข ในวันที่ทุกข์ยาก จงใคร่ครวญ พระเจ้าทำให้มีวันทั้งสองแบบคู่กัน เพื่อมนุษย์จะไม่อาจรู้ได้ว่าภายหลังจะมีอะไรเกิดขึ้น
14בְּי֤וֹם טוֹבָה֙ הֱיֵ֣ה בְט֔וֹב וּבְי֥וֹם רָעָ֖ה רְאֵ֑ה גַּ֣ם אֶת־זֶ֤ה לְעֻמַּת־זֶה֙ עָשָׂ֣ה הָֽאֱלֹהִ֔ים עַל־דִּבְרַ֗ת שֶׁלֹּ֨א יִמְצָ֧א הָֽאָדָ֛ם אַחֲרָ֖יו מְאֽוּמָה׃
15ฉันเห็นเรื่องทั้งหมดนี้มาแล้วในวันเวลาอันว่างเปล่าของฉัน มีคนชอบธรรมที่ตายทั้งที่ยังประพฤติชอบธรรม และมีคนชั่วที่อายุยืนทั้งที่ยังทำชั่ว
15אֶת־הַכֹּ֥ל רָאִ֖יתִי בִּימֵ֣י הֶבְלִ֑י יֵ֤שׁ צַדִּיק֙ אֹבֵ֣ד בְּצִדְק֔וֹ וְיֵ֣שׁ רָשָׁ֔ע מַאֲרִ֖יךְ בְּרָעָתֽוֹ׃
16อย่าเป็นคนชอบธรรมจนเกินไป และอย่าพยายามมีปัญญาจนเกินไป ทำไมจะต้องทำลายตัวเอง?
16אַל־תְּהִ֤י צַדִּיק֙ הַרְבֵּ֔ה וְאַל־תִּתְחַכַּ֖ם יוֹתֵ֑ר לָ֖מָּה תִּשּׁוֹמֵֽם׃
17อย่าเป็นคนชั่วจนเกินไป และอย่าเป็นคนโง่ ทำไมจะต้องตายก่อนเวลา?
17אַל־תִּרְשַׁ֥ע הַרְבֵּ֖ה וְאַל־תְּהִ֣י סָכָ֑ל לָ֥מָּה תָמ֖וּת בְּלֹ֥א עִתֶּֽךָ׃
18ยึดสิ่งนี้ไว้ก็ดี และอย่าปล่อยมือจากสิ่งนั้นด้วย เพราะคนที่ยำเกรงพระเจ้าจะผ่านพ้นสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด
18ט֚וֹב אֲשֶׁ֣ר תֶּאֱחֹ֣ז בָּזֶ֔ה וְגַם־מִזֶּ֖ה אַל־תַּנַּ֣ח אֶת־יָדֶ֑ךָ כִּֽי־יְרֵ֥א אֱלֹהִ֖ים יֵצֵ֥א אֶת־כֻּלָּֽם׃
19ปัญญาให้กำลังแก่คนมีปัญญายิ่งกว่าผู้ปกครองสิบคนในเมือง
19הַֽחָכְמָ֖ה תָּעֹ֣ז לֶחָכָ֑ם מֵֽעֲשָׂרָה֙ שַׁלִּיטִ֔ים אֲשֶׁ֥ר הָי֖וּ בָּעִֽיר׃
20แน่ทีเดียว ไม่มีคนชอบธรรมคนใดบนแผ่นดินที่ทำแต่ความดีและไม่ทำบาปเลย
20כִּ֣י אָדָ֔ם אֵ֥ין צַדִּ֖יק בָּאָ֑רֶץ אֲשֶׁ֥ר יַעֲשֶׂה־טּ֖וֹב וְלֹ֥א יֶחֱטָֽא׃
21อย่าใส่ใจทุกคำที่คนพูด มิฉะนั้นอาจได้ยินคนรับใช้แช่งเจ้า
21גַּ֤ם לְכָל־הַדְּבָרִים֙ אֲשֶׁ֣ר יְדַבֵּ֔רוּ אַל־תִּתֵּ֖ן לִבֶּ֑ךָ אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־תִשְׁמַ֥ע אֶֽת־עַבְדְּךָ֖ מְקַלְלֶֽךָ׃
22เพราะในใจเจ้าเองก็รู้ว่าเคยแช่งคนอื่นเช่นเดียวกันมาหลายครั้ง
22כִּ֛י גַּם־פְּעָמִ֥ים רַבּ֖וֹת יָדַ֣ע לִבֶּ֑ךָ אֲשֶׁ֥ר גַּם־אַתָּ֖ה קִלַּ֥לְתָּ אֲחֵרִֽים׃
23ฉันใช้ปัญญาทดสอบเรื่องทั้งหมดนี้แล้ว ฉันบอกว่า “ฉันจะเป็นคนมีปัญญา” แต่ปัญญาก็ยังอยู่ไกลจากฉัน
23כָּל־זֹ֖ה נִסִּ֣יתִי בַֽחָכְמָ֑ה אָמַ֣רְתִּי אֶחְכָּ֔מָה וְהִ֖יא רְחוֹקָ֥ה מִמֶּֽנִּי׃
24สิ่งที่เป็นอยู่นั้นทั้งห่างไกลและลึกล้ำเหลือเกิน ใครจะค้นพบได้?
24רָח֖וֹק מַה־שֶּׁהָיָ֑ה וְעָמֹ֥ק׀ עָמֹ֖ק מִ֥י יִמְצָאֶֽנּוּ׃
25ฉันหันกลับมาตั้งใจศึกษาค้นคว้า แสวงหาปัญญาและแบบแผนของสิ่งต่าง ๆ เพื่อรู้ว่าความชั่วร้ายคือความโง่เขลา และความโง่เขลาคือความบ้าคลั่ง
25סַבּ֨וֹתִֽי אֲנִ֤י וְלִבִּי֙ לָדַ֣עַת וְלָת֔וּר וּבַקֵּ֥שׁ חָכְמָ֖ה וְחֶשְׁבּ֑וֹן וְלָדַ֙עַת֙ רֶ֣שַׁע כֶּ֔סֶל וְהַסִּכְל֖וּת הוֹלֵלֽוֹת׃
26ฉันพบว่าสิ่งที่ขมขื่นยิ่งกว่าความตาย คือหญิงที่มีใจเป็นบ่วงและกับดัก และมีมือเป็นโซ่ตรวน คนที่ทำให้พระเจ้าพอใจจะหนีพ้นนาง แต่คนทำบาปจะติดบ่วงของนาง
26וּמוֹצֶ֨א אֲנִ֜י מַ֣ר מִמָּ֗וֶת אֶת־הָֽאִשָּׁה֙ אֲשֶׁר־הִ֨יא מְצוֹדִ֧ים וַחֲרָמִ֛ים לִבָּ֖הּ אֲסוּרִ֣ים יָדֶ֑יהָ ט֞וֹב לִפְנֵ֤י הָאֱלֹהִים֙ יִמָּלֵ֣ט מִמֶּ֔נָּה וְחוֹטֵ֖א יִלָּ֥כֶד בָּֽהּ׃
27ผู้กล่าวสอนบอกว่า “ฉันพบสิ่งนี้จากการพิจารณาเรื่องหนึ่งเทียบกับอีกเรื่องหนึ่ง เพื่อหาคำอธิบาย
27רְאֵה֙ זֶ֣ה מָצָ֔אתִי אָמְרָ֖ה קֹהֶ֑לֶת אַחַ֥ת לְאַחַ֖ת לִמְצֹ֥א חֶשְׁבּֽוֹן׃
28ใจฉันยังคงแสวงหาคำอธิบายนั้น แต่ก็ยังไม่พบ ในคนพันคน ฉันพบผู้ชายคนหนึ่ง แต่ไม่พบผู้หญิงสักคนในคนทั้งหมดนั้น
28אֲשֶׁ֛ר עוֹד־בִּקְשָׁ֥ה נַפְשִׁ֖י וְלֹ֣א מָצָ֑אתִי אָדָ֞ם אֶחָ֤ד מֵאֶ֙לֶף֙ מָצָ֔אתִי וְאִשָּׁ֥ה בְכָל־אֵ֖לֶּה לֹ֥א מָצָֽאתִי׃
29ฉันพบเพียงเท่านี้ว่า พระเจ้าสร้างมนุษย์ให้ซื่อตรง แต่พวกเขากลับเสาะหาอุบายมากมาย”
29לְבַד֙ רְאֵה־זֶ֣ה מָצָ֔אתִי אֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֧ה הָאֱלֹהִ֛ים אֶת־הָאָדָ֖ם יָשָׁ֑ר וְהֵ֥מָּה בִקְשׁ֖וּ חִשְּׁבֹנ֥וֹת רַבִּֽים׃
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.