เฉลยธรรมบัญญัติ 9
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1อิสราเอล จงฟัง! วันนี้พวกคุณกำลังจะข้ามแม่น้ำจอร์แดน เข้าไปขับไล่ชนชาติที่ใหญ่และมีกำลังมากกว่า เมืองของพวกเขาใหญ่โตและมีกำแพงแข็งแรงสูงเสียดฟ้า
1Israel nang loh hnatun lah. Nang lakah aka len tih aka tlung khopuei dangka neh vong cak loh vaan duela aka sang namtom rhoek te paan ham neh huul hamla tihnin ah Jordan ke kat laeh.
2ประชาชนเหล่านั้นตัวใหญ่และสูง เป็นลูกหลานของอานาค ซึ่งพวกคุณรู้จัก และเคยได้ยินคนพูดว่า ‘ใครจะยืนต้านลูกหลานของอานาคได้?’
2Anakim ca rhoek tah pilnam khaw len tih sang. Te te na ming tih na yaak coeng. Anakim ca rhoek kah mikhmuh ah unim aka pai?
3เพราะฉะนั้น วันนี้จงรู้ว่า พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณคือผู้ที่จะข้ามไปนำหน้าพวกคุณเหมือนไฟที่เผาผลาญ พระองค์จะทรงทำลายและทำให้พวกเขาพ่ายแพ้ต่อพวกคุณ แล้วพวกคุณจะขับไล่และทำให้พวกเขาพินาศอย่างรวดเร็ว ตามที่พระยาห์เวห์ตรัสไว้
3BOEIPA na Pathen loh nang hmai ah a caeh hnin te ming lah. Amih te hmai loh a hlawp vetih a mitmoeng sak ni. Amih te na mikhmuh ah a kunyun sak vetih na huul bitni. Te vaengah BOEIPA loh nang n'uen vanbangla amih te na milh sak banlak bitni.
4เมื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงขับไล่พวกเขาออกไปแล้ว อย่าคิดในใจว่า ‘พระยาห์เวห์ทรงนำฉันเข้ามาครอบครองแผ่นดินนี้เพราะฉันเป็นคนชอบธรรม’ ที่จริงพระยาห์เวห์ทรงขับไล่ชนชาติเหล่านั้นเพราะความชั่วร้ายของพวกเขา
4BOEIPA na Pathen loh amih te na mikhmuh lamkah a haek vaengah na thinko neh, “Ka duengnah neh he khohmuen pang sak ham BOEIPA loh kai n'khuen,” ti rhoe ti boeh. Tedae he namtom rhoek he a halangnah dongah ni BOEIPA loh nangmih mikhmuh lamkah a haek.
5ที่พวกคุณได้เข้าไปครอบครองแผ่นดินของพวกเขา ไม่ใช่เพราะพวกคุณเป็นคนชอบธรรมหรือมีใจซื่อตรง แต่เพราะความชั่วร้ายของชนชาติเหล่านั้น พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณจึงทรงขับไล่พวกเขาออกไป และเพื่อทรงยืนยันถ้อยคำที่พระยาห์เวห์ทรงปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษ คืออับราฮัม อิสอัค และยาโคบ
5Na duengnah neh na thinko a dueng dongah amih khohmuen pang ham na caeh moenih. Tedae he namtom rhoek kah halangnah dongah ni BOEIPA na Pathen loh amih te nangmih mikhmuh lamkah a haek tih na pa rhoek Abraham, Isaak, Jakob taengah BOEIPA loh ol a caeng te a thoh.
6เพราะฉะนั้น จงรู้ว่าที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานแผ่นดินอันดีนี้ให้ครอบครอง ไม่ใช่เพราะพวกคุณเป็นคนชอบธรรม เพราะพวกคุณเป็นชนชาติหัวแข็ง
6Te dongah na duengnah neh nang pilnam rhawn cak te khohmuen then pang sak ham BOEIPA na Pathen loh nang m'paek moenih tila ming lah.
7จงจำและอย่าลืมว่าพวกคุณเคยยั่วให้พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงกริ้วในถิ่นทุรกันดารอย่างไร ตั้งแต่วันที่ออกจากแผ่นดินอียิปต์จนมาถึงที่นี่ พวกคุณกบฏต่อพระยาห์เวห์มาตลอด
7Khosoek ah BOEIPA na Pathen thin na toek sak uh te hnilh mueh la poek. Egypt kho na nong tak uh hnin lamloh he hmuen na pha uh due BOEIPA aka koek la khoeng na om uh.
8แม้แต่ที่โฮเรบ พวกคุณก็ยั่วให้พระยาห์เวห์ทรงกริ้ว จนพระองค์กริ้วมากและจะทำลายพวกคุณ
8Horeb ah khaw BOEIPA thin na toek sak uh dongah nangmih mit sak ham duela nangmih taengah BOEIPA loh a thintoek.
9ตอนที่ผมขึ้นไปบนภูเขาเพื่อรับแผ่นศิลา คือแผ่นศิลาแห่งพันธสัญญาที่พระยาห์เวห์ทรงทำกับพวกคุณ ผมอยู่บนภูเขาสี่สิบวันสี่สิบคืน ไม่ได้กินขนมปังหรือดื่มน้ำเลย
9Lungto cabael rhoi doe hamla tlang la ka luei. Te tah BOEIPA loh nangmih taengah a saii paipi cabael ni. Te vaengah tlang ah khohnin sawmli neh khoyin sawmli buh caak mueh neh tui ok mueh la kho ka sak.
10พระยาห์เวห์ทรงมอบแผ่นศิลาสองแผ่นที่จารึกด้วยนิ้วของพระเจ้าให้ผม บนนั้นมีถ้อยคำทั้งหมดที่พระยาห์เวห์ตรัสกับพวกคุณบนภูเขาจากกลางไฟในวันที่ประชุมกัน
10Hlangping hnin ah BOEIPA loh tlang ah nangmih ham hmai khui lamkah a thui ol te lungto cabael panit dongah Pathen kutdawn loh rhuemtuet la a daek tih BOEIPA amah loh kai taengah m'paek.
11เมื่อครบสี่สิบวันสี่สิบคืน พระยาห์เวห์ทรงมอบแผ่นศิลาสองแผ่น คือแผ่นศิลาแห่งพันธสัญญาให้ผม
11Khothaih likip neh khoyin likip bawtnah dongah BOEIPA loh paipi cabael la lungto cabael rhoi te kai m'paek.
12แล้วพระยาห์เวห์ตรัสว่า ‘ลุกขึ้น รีบลงจากที่นี่ เพราะประชาชนของเจ้าที่เจ้านำออกจากอียิปต์ได้ทำตัวเสื่อมทราม พวกเขาหันออกจากทางที่เราบัญชาอย่างรวดเร็ว และสร้างรูปหล่อขึ้นสำหรับตนเอง!’
12Te vaengah BOEIPA loh kai taengah, “Thoo, he lamloh a loe la suntla laeh. Egypt lamkah nang khuen na pilnam loh poci coeng. Amih taengah longpuei ka uen te vawl nong uh tih amamih ham mueihlawn a saii uh,” a ti.
13พระยาห์เวห์ตรัสกับผมอีกว่า ‘เราเห็นประชาชนนี้แล้ว ดูสิ พวกเขาเป็นชนชาติหัวแข็ง
13Te phoeiah BOEIPA loh kai m'voek bal tih, “Pilnam he ka sawt vaengah a rhawn khaw mangkhak la aka om pilnam rhoe la he.
14อย่าห้ามเราเลย เราจะทำลายพวกเขาและลบชื่อของพวกเขาให้สูญไปจากใต้ฟ้า แล้วเราจะทำให้เจ้าเป็นชนชาติที่ใหญ่และมีกำลังมากกว่าพวกเขา’
14Kamah bueng he om mai lamtah amih te ka mit sak mai eh. A ming te khaw vaan hmui lamloh ka phae mai eh. Nang te tah namtom pilnu neh anih lakah hlangping ngai la kan saii bitni,” a ti.
15ผมจึงหันและลงจากภูเขา ขณะที่ภูเขากำลังลุกเป็นไฟ แผ่นศิลาแห่งพันธสัญญาทั้งสองแผ่นอยู่ในมือทั้งสองของผม
15Te dongah tlang lamloh ka mael tih ka suntlak vaengah tlang te hmai loh a dom coeng. Te vaengah paipi lungpael rhoi te ka kut rhoi dongah ka poem.
16ผมมองและเห็นว่าพวกคุณทำบาปต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ โดยสร้างรูปลูกวัวหล่อขึ้น พวกคุณหันออกจากทางที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาอย่างรวดเร็ว
16Te vaengah nangmih loh BOEIPA kah a uen longpuei lamkah vilvak na nong uh. Vaitoca kah mueihlawn te namamih ham na saii uh tih BOEIPA na Pathen taengah na tholh uh te kak ka hmuh.
17ผมจึงคว้าแผ่นศิลาทั้งสอง โยนออกจากมือทั้งสอง และทำแตกต่อหน้าต่อตาพวกคุณ
17Te dongah lungpael panit te ka tuuk tih ka kut rhoi dong lamkah ka voeih tih nangmih mikhmuh ah ka rhek sak.
18แล้วผมหมอบลงต่อหน้าพระยาห์เวห์เหมือนครั้งแรก เป็นเวลาสี่สิบวันสี่สิบคืน ไม่ได้กินขนมปังหรือดื่มน้ำ เพราะบาปทั้งหมดที่พวกคุณทำ คือทำสิ่งชั่วร้ายในสายตาของพระยาห์เวห์จนยั่วให้พระองค์ทรงกริ้ว
18Te phoeiah lamhma kah bangla khothaih likip neh khoyin likip BOEIPA mikhmuh ah ka bakop tih buh ka ca pawh, tui khaw ka o pawh. Namamih kah tholh cungkuem neh laihmuh la a mikhmuh ah thae na saii uh neh BOEIPA na veet uh.
19ผมกลัวว่าพระยาห์เวห์จะทรงกริ้วและเดือดดาลพวกคุณจนทำลาย แต่ครั้งนั้นพระยาห์เวห์ก็ทรงฟังผมอีก
19Nangmih phae ham pataeng BOEIPA loh nangmih taengah a thintoek tih a thintoek neh a kosi te sut ka rhih. Tedae te tue ah BOEIPA loh ka ol koep a hnatun.
20พระยาห์เวห์ทรงกริ้วอาโรนมากจนจะทำลายเขา เวลานั้นผมจึงวิงวอนเพื่ออาโรนด้วย
20Aaron taengah khaw anih phae ham duela BOEIPA loh bahoeng a thintoek. Tedae te vaeng tue ah Aaron ham khaw ka thangthui pah.
21ส่วนบาปของพวกคุณ คือรูปลูกวัวที่สร้างขึ้น ผมเอาไปเผาไฟ ทุบและบดจนละเอียดเหมือนฝุ่น แล้วเทฝุ่นนั้นลงในลำธารที่ไหลลงมาจากภูเขา
21Na khoeng na voep na saii uh vaitoca te khaw ka loh tih hmai neh ka hoeh. Te phoeiah laipi bangla a tip hil vuetvuet ka neet tih ka phom. Te phoeiah tlang lamkah aka long soklong ah laipi bangla ka voeih.
22ที่ทาเบราห์ มัสสาห์ และคิบโรทฮัททาอาวาห์ พวกคุณก็ยั่วให้พระยาห์เวห์ทรงกริ้ว
22Teberah ah khaw, Masah ah khaw, Kiborthhattaavah ah khaw BOEIPA kah thintoek ham koi la khoeng na om uh.
23เมื่อพระยาห์เวห์ส่งพวกคุณออกจากคาเดชบารเนียโดยตรัสว่า ‘จงขึ้นไปครอบครองแผ่นดินที่เรามอบให้’ พวกคุณกบฏต่อพระบัญชาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ ไม่วางใจพระองค์และไม่ฟังเสียงของพระองค์
23BOEIPA loh nangmih te, “Nangmih kam paek khohmuen te cet uh lamtah pang uh,” a ti. Kadeshbarnea lamkah n'tueih vaengah khaw BOEIPA na Pathen kah ol te na koek uh bal. Amah te na tangnah uh pawt tih a ol te na hnatun uh pawh.
24พวกคุณกบฏต่อพระยาห์เวห์มาตั้งแต่วันที่ผมรู้จักพวกคุณ
24Ka ming paek lamloh nangmih he BOEIPA aka koek lam ni khoeng na om uh.
25เพราะพระยาห์เวห์ตรัสว่าจะทำลายพวกคุณ ผมจึงหมอบลงต่อหน้าพระยาห์เวห์ตลอดสี่สิบวันสี่สิบคืนนั้น
25BOEIPA mikhmuh ah khothaih likip neh khoyin likip ka bakop te khaw BOEIPA loh nangmih mitmoeng sak ham a thui dongah ni ka bakop.
26ผมวิงวอนพระยาห์เวห์ว่า ‘องค์เจ้านายพระยาห์เวห์ ขออย่าทรงทำลายประชากรและมรดกของพระองค์ ซึ่งทรงไถ่ไว้ด้วยความยิ่งใหญ่ และทรงพาออกจากอียิปต์ด้วยมืออันทรงพลัง
26Te vaengah BOEIPA taengah ka thangthui tih, “Ka Boeipa Yahovah aw, namah kah boeilennah dongah na lat tih tlungluen kut neh Egypt lamkah na loh na pilnam neh na rho te phae boel mai saw.
27ขอทรงระลึกถึงผู้รับใช้ของพระองค์ คืออับราฮัม อิสอัค และยาโคบ อย่าทรงมองความดื้อรั้น ความชั่วร้าย หรือบาปของประชาชนนี้
27Na sal rhoek Abraham, Isaak neh Jakob te poek lamtah pilnam kah mangkhak neh tholh halangnah te mael thil boel mai.
28มิฉะนั้นแผ่นดินที่พระองค์ทรงพาเราออกมาจะพูดว่า “เพราะพระยาห์เวห์ไม่สามารถนำพวกเขาเข้าไปในแผ่นดินที่ทรงสัญญาไว้ และเพราะทรงเกลียดพวกเขา จึงพาออกมาเพื่อฆ่าในถิ่นทุรกันดาร”
28Kaimih nang khuen nah khohmuen long tah, “Amih ham a thui pah khohmuen la amih khuen ham te BOEIPA loh coeng thai pawt tih amah kah hmuhuetnah la a om dongah khosoek ah duek sak ham ni amih te a khuen,” ti uh lah ve.
29แต่พวกเขาเป็นประชากรและมรดกของพระองค์ ซึ่งทรงพาออกมาด้วยฤทธานุภาพอันยิ่งใหญ่และแขนที่เหยียดออก’
29Tedae amih he na pilnam neh na rho ni. Te dongah ni na thadueng len neh na khuen tih na ban loh a lam thil,” ka ti nah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.