เฉลยธรรมบัญญัติ 9
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1อิสราเอล จงฟัง! วันนี้พวกคุณกำลังจะข้ามแม่น้ำจอร์แดน เข้าไปขับไล่ชนชาติที่ใหญ่และมีกำลังมากกว่า เมืองของพวกเขาใหญ่โตและมีกำแพงแข็งแรงสูงเสียดฟ้า
1Ouça, Israel! Hoje você atravessará o Jordão para entrar e desapossar nações maiores e mais poderosas que você, cidades grandes e fortificadas até o céu,
2ประชาชนเหล่านั้นตัวใหญ่และสูง เป็นลูกหลานของอานาค ซึ่งพวกคุณรู้จัก และเคยได้ยินคนพูดว่า ‘ใครจะยืนต้านลูกหลานของอานาคได้?’
2um povo grande e alto, os filhos dos anaquins, que você conhece, e de quem você ouviu dizer: “Quem pode resistir diante dos filhos de Anaque?”
3เพราะฉะนั้น วันนี้จงรู้ว่า พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณคือผู้ที่จะข้ามไปนำหน้าพวกคุณเหมือนไฟที่เผาผลาญ พระองค์จะทรงทำลายและทำให้พวกเขาพ่ายแพ้ต่อพวกคุณ แล้วพวกคุณจะขับไล่และทำให้พวกเขาพินาศอย่างรวดเร็ว ตามที่พระยาห์เวห์ตรัสไว้
3Saiba, portanto, hoje, que o SENHOR, o seu Deus, é aquele que atravessa adiante de você como um fogo consumidor. Ele os destruirá e os subjugará diante de você. Assim você os expulsará e os fará perecer rapidamente, como o SENHOR lhe falou.
4เมื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงขับไล่พวกเขาออกไปแล้ว อย่าคิดในใจว่า ‘พระยาห์เวห์ทรงนำฉันเข้ามาครอบครองแผ่นดินนี้เพราะฉันเป็นคนชอบธรรม’ ที่จริงพระยาห์เวห์ทรงขับไล่ชนชาติเหล่านั้นเพราะความชั่วร้ายของพวกเขา
4Não diga em seu coração, depois que o SENHOR, o seu Deus, os tiver expulsado de diante de você: “Por causa da minha justiça o SENHOR me trouxe para possuir esta terra”; porque é por causa da maldade destas nações que o SENHOR as expulsa de diante de você.
5ที่พวกคุณได้เข้าไปครอบครองแผ่นดินของพวกเขา ไม่ใช่เพราะพวกคุณเป็นคนชอบธรรมหรือมีใจซื่อตรง แต่เพราะความชั่วร้ายของชนชาติเหล่านั้น พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณจึงทรงขับไล่พวกเขาออกไป และเพื่อทรงยืนยันถ้อยคำที่พระยาห์เวห์ทรงปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษ คืออับราฮัม อิสอัค และยาโคบ
5Não é por causa da sua justiça ou pela retidão do seu coração que você entra para possuir a terra deles; mas é por causa da maldade destas nações que o SENHOR, o seu Deus, as expulsa de diante de você, e para que ele possa confirmar a palavra que o SENHOR jurou aos seus pais, a Abraão, a Isaque e a Jacó.
6เพราะฉะนั้น จงรู้ว่าที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานแผ่นดินอันดีนี้ให้ครอบครอง ไม่ใช่เพราะพวกคุณเป็นคนชอบธรรม เพราะพวกคุณเป็นชนชาติหัวแข็ง
6Saiba, portanto, que o SENHOR, o seu Deus, não lhe dá esta boa terra para possuí-la por causa da sua justiça, pois você é um povo de dura cerviz.
7จงจำและอย่าลืมว่าพวกคุณเคยยั่วให้พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงกริ้วในถิ่นทุรกันดารอย่างไร ตั้งแต่วันที่ออกจากแผ่นดินอียิปต์จนมาถึงที่นี่ พวกคุณกบฏต่อพระยาห์เวห์มาตลอด
7Lembre-se, e não se esqueça, de como você provocou a ira do SENHOR, o seu Deus, no deserto. Desde o dia em que você saiu da terra do Egito até chegar a este lugar, você tem sido rebelde contra o SENHOR.
8แม้แต่ที่โฮเรบ พวกคุณก็ยั่วให้พระยาห์เวห์ทรงกริ้ว จนพระองค์กริ้วมากและจะทำลายพวกคุณ
8Também em Horebe você provocou a ira do SENHOR, e o SENHOR se irou contra você a ponto de querer destruí-lo.
9ตอนที่ผมขึ้นไปบนภูเขาเพื่อรับแผ่นศิลา คือแผ่นศิลาแห่งพันธสัญญาที่พระยาห์เวห์ทรงทำกับพวกคุณ ผมอยู่บนภูเขาสี่สิบวันสี่สิบคืน ไม่ได้กินขนมปังหรือดื่มน้ำเลย
9Quando eu subi o monte para receber as tábuas de pedra, as tábuas da aliança que o SENHOR fez com você, então eu fiquei no monte quarenta dias e quarenta noites. Eu não comi pão nem bebi água.
10พระยาห์เวห์ทรงมอบแผ่นศิลาสองแผ่นที่จารึกด้วยนิ้วของพระเจ้าให้ผม บนนั้นมีถ้อยคำทั้งหมดที่พระยาห์เวห์ตรัสกับพวกคุณบนภูเขาจากกลางไฟในวันที่ประชุมกัน
10O SENHOR me entregou as duas tábuas de pedra escritas com o dedo de Deus. Nelas estavam todas as palavras que o SENHOR falou com você no monte, do meio do fogo, no dia da assembleia.
11เมื่อครบสี่สิบวันสี่สิบคืน พระยาห์เวห์ทรงมอบแผ่นศิลาสองแผ่น คือแผ่นศิลาแห่งพันธสัญญาให้ผม
11Aconteceu que, ao fim de quarenta dias e quarenta noites, o SENHOR me deu as duas tábuas de pedra, as tábuas da aliança.
12แล้วพระยาห์เวห์ตรัสว่า ‘ลุกขึ้น รีบลงจากที่นี่ เพราะประชาชนของเจ้าที่เจ้านำออกจากอียิปต์ได้ทำตัวเสื่อมทราม พวกเขาหันออกจากทางที่เราบัญชาอย่างรวดเร็ว และสร้างรูปหล่อขึ้นสำหรับตนเอง!’
12O SENHOR me disse: “Levante-se, desça depressa daqui; pois o seu povo, que você tirou do Egito, se corrompeu. Eles se desviaram rapidamente do caminho que eu lhes ordenei. Eles fizeram para si uma imagem de fundição!”
13พระยาห์เวห์ตรัสกับผมอีกว่า ‘เราเห็นประชาชนนี้แล้ว ดูสิ พวกเขาเป็นชนชาติหัวแข็ง
13Além disso, o SENHOR me falou, dizendo: “Eu vi este povo, e eis que é um povo de dura cerviz.
14อย่าห้ามเราเลย เราจะทำลายพวกเขาและลบชื่อของพวกเขาให้สูญไปจากใต้ฟ้า แล้วเราจะทำให้เจ้าเป็นชนชาติที่ใหญ่และมีกำลังมากกว่าพวกเขา’
14Deixe-me em paz, para que eu os destrua e apague o nome deles de debaixo do céu; e farei de você uma nação mais poderosa e maior do que eles.”
15ผมจึงหันและลงจากภูเขา ขณะที่ภูเขากำลังลุกเป็นไฟ แผ่นศิลาแห่งพันธสัญญาทั้งสองแผ่นอยู่ในมือทั้งสองของผม
15Então eu me virei e desci do monte, e o monte ardia em fogo. As duas tábuas da aliança estavam nas minhas duas mãos.
16ผมมองและเห็นว่าพวกคุณทำบาปต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ โดยสร้างรูปลูกวัวหล่อขึ้น พวกคุณหันออกจากทางที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาอย่างรวดเร็ว
16Eu olhei, e eis que você havia pecado contra o SENHOR, o seu Deus. Você tinha feito para si um bezerro de fundição. Você havia se desviado rapidamente do caminho que o SENHOR lhe havia ordenado.
17ผมจึงคว้าแผ่นศิลาทั้งสอง โยนออกจากมือทั้งสอง และทำแตกต่อหน้าต่อตาพวกคุณ
17Eu peguei as duas tábuas, e as atirei das minhas duas mãos, e as quebrei diante dos seus olhos.
18แล้วผมหมอบลงต่อหน้าพระยาห์เวห์เหมือนครั้งแรก เป็นเวลาสี่สิบวันสี่สิบคืน ไม่ได้กินขนมปังหรือดื่มน้ำ เพราะบาปทั้งหมดที่พวกคุณทำ คือทำสิ่งชั่วร้ายในสายตาของพระยาห์เวห์จนยั่วให้พระองค์ทรงกริ้ว
18Eu me prostrei diante do SENHOR, como da primeira vez, quarenta dias e quarenta noites. Eu não comi pão nem bebi água, por causa de todo o pecado que você cometeu, fazendo o que era mau aos olhos do SENHOR, para provocá-lo à ira.
19ผมกลัวว่าพระยาห์เวห์จะทรงกริ้วและเดือดดาลพวกคุณจนทำลาย แต่ครั้งนั้นพระยาห์เวห์ก็ทรงฟังผมอีก
19Pois eu tive medo da ira e do grande furor com que o SENHOR estava irado contra você para destruí-lo. Mas o SENHOR me ouviu também daquela vez.
20พระยาห์เวห์ทรงกริ้วอาโรนมากจนจะทำลายเขา เวลานั้นผมจึงวิงวอนเพื่ออาโรนด้วย
20O SENHOR estava tão irado contra Arão a ponto de destruí-lo. Eu orei por Arão também, ao mesmo tempo.
21ส่วนบาปของพวกคุณ คือรูปลูกวัวที่สร้างขึ้น ผมเอาไปเผาไฟ ทุบและบดจนละเอียดเหมือนฝุ่น แล้วเทฝุ่นนั้นลงในลำธารที่ไหลลงมาจากภูเขา
21Eu peguei o seu pecado, o bezerro que você havia feito, e o queimei no fogo, e o esmaguei, moendo-o muito bem, até que ficasse fino como o pó. Eu joguei o seu pó no ribeiro que descia do monte.
22ที่ทาเบราห์ มัสสาห์ และคิบโรทฮัททาอาวาห์ พวกคุณก็ยั่วให้พระยาห์เวห์ทรงกริ้ว
22Em Taberá, em Massá e em Quibrote-Hataavá você provocou a ira do SENHOR.
23เมื่อพระยาห์เวห์ส่งพวกคุณออกจากคาเดชบารเนียโดยตรัสว่า ‘จงขึ้นไปครอบครองแผ่นดินที่เรามอบให้’ พวกคุณกบฏต่อพระบัญชาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ ไม่วางใจพระองค์และไม่ฟังเสียงของพระองค์
23Quando o SENHOR o enviou de Cades-Barneia, dizendo: “Suba e possua a terra que eu lhe dei”, você se rebelou contra o mandamento do SENHOR, o seu Deus, e não acreditou nele nem deu ouvidos à sua voz.
24พวกคุณกบฏต่อพระยาห์เวห์มาตั้งแต่วันที่ผมรู้จักพวกคุณ
24Você tem sido rebelde contra o SENHOR desde o dia em que o conheci.
25เพราะพระยาห์เวห์ตรัสว่าจะทำลายพวกคุณ ผมจึงหมอบลงต่อหน้าพระยาห์เวห์ตลอดสี่สิบวันสี่สิบคืนนั้น
25Então eu me prostrei diante do SENHOR os quarenta dias e quarenta noites em que estive prostrado, porque o SENHOR tinha dito que o destruiria.
26ผมวิงวอนพระยาห์เวห์ว่า ‘องค์เจ้านายพระยาห์เวห์ ขออย่าทรงทำลายประชากรและมรดกของพระองค์ ซึ่งทรงไถ่ไว้ด้วยความยิ่งใหญ่ และทรงพาออกจากอียิปต์ด้วยมืออันทรงพลัง
26Eu orei ao SENHOR, e disse: “Senhor DEUS, não destruas o teu povo e a tua herança que resgataste por meio da tua grandeza, que tiraste do Egito com mão forte.
27ขอทรงระลึกถึงผู้รับใช้ของพระองค์ คืออับราฮัม อิสอัค และยาโคบ อย่าทรงมองความดื้อรั้น ความชั่วร้าย หรือบาปของประชาชนนี้
27Lembra-te dos teus servos, Abraão, Isaque e Jacó. Não olhes para a teimosia deste povo, nem para a sua maldade, nem para o seu pecado,
28มิฉะนั้นแผ่นดินที่พระองค์ทรงพาเราออกมาจะพูดว่า “เพราะพระยาห์เวห์ไม่สามารถนำพวกเขาเข้าไปในแผ่นดินที่ทรงสัญญาไว้ และเพราะทรงเกลียดพวกเขา จึงพาออกมาเพื่อฆ่าในถิ่นทุรกันดาร”
28para que a terra de onde nos tiraste não diga: 'Porque o SENHOR não foi capaz de levá-los para a terra que lhes prometeu, e porque os odiava, ele os tirou para matá-los no deserto.'
29แต่พวกเขาเป็นประชากรและมรดกของพระองค์ ซึ่งทรงพาออกมาด้วยฤทธานุภาพอันยิ่งใหญ่และแขนที่เหยียดออก’
29Contudo, eles são o teu povo e a tua herança, que tiraste pelo teu grande poder e pelo teu braço estendido.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.