เฉลยธรรมบัญญัติ
Chapter 9

เฉลยธรรมบัญญัติ

Freedom Bible (Thai)
vs Old Persian Versio…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

เฉลยธรรมบัญญัติ 9

Freedom Bible (Thai)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1อิสราเอล จง​ฟัง! วัน​นี้​พวกคุณ​กำลัง​จะ​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน เข้าไป​ขับ​ไล่​ชนชาติ​ที่​ใหญ่​และ​มี​กำลัง​มากกว่า เมือง​ของ​พวก​เขา​ใหญ่​โต​และ​มี​กำแพง​แข็ง​แรง​สูง​เสียด​ฟ้า
1ای اسرائیل بشنو. تو امروز از اردن عبورمی کنی، تا داخل شده، قومهایی را که از تو عظیم تر و قوی تراند، و شهرهای بزرگ را که تا به فلک حصاردار است، به تصرف آوری،
2ประชาชน​เหล่า​นั้น​ตัว​ใหญ่​และ​สูง เป็น​ลูกหลาน​ของ​อานาค ซึ่ง​พวกคุณ​รู้จัก และ​เคย​ได้ยิน​คน​พูด​ว่า ‘ใคร​จะ​ยืน​ต้าน​ลูกหลาน​ของ​อานาค​ได้?’
2یعنی قوم عظیم و بلند قد بنی عناق را که می‌شناسی وشنیده‌ای که گفته‌اند کیست که یارای مقاومت بابنی عناق داشته باشد.
3เพราะ​ฉะนั้น วัน​นี้​จง​รู้​ว่า พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​คือ​ผู้​ที่​จะ​ข้าม​ไป​นำ​หน้า​พวกคุณ​เหมือน​ไฟ​ที่​เผา​ผลาญ พระองค์​จะ​ทรง​ทำลาย​และ​ทำให้​พวก​เขา​พ่าย​แพ้​ต่อ​พวกคุณ แล้ว​พวกคุณ​จะ​ขับ​ไล่​และ​ทำให้​พวก​เขา​พินาศ​อย่าง​รวดเร็ว ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​ไว้
3پس امروز بدان که یهوه، خدایت، اوست که پیش روی تو مثل آتش سوزنده عبور می‌کند، و او ایشان را هلاک خواهدکرد، و پیش روی تو ذلیل خواهد ساخت، پس ایشان را اخراج نموده، بزودی هلاک خواهی نمود، چنانکه خداوند به تو گفته است.
4เมื่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ขับ​ไล่​พวก​เขา​ออก​ไป​แล้ว อย่า​คิด​ใน​ใจ​ว่า ‘พระยาห์เวห์​ทรง​นำ​ฉัน​เข้า​มา​ครอบครอง​แผ่นดิน​นี้​เพราะ​ฉัน​เป็น​คน​ชอบธรรม’ ที่​จริง​พระยาห์เวห์​ทรง​ขับ​ไล่​ชนชาติ​เหล่า​นั้น​เพราะ​ความ​ชั่ว​ร้าย​ของ​พวก​เขา
4پس چون یهوه، خدایت، ایشان را از حضورتو اخراج نماید، در دل خود فکر مکن و مگو که به‌سبب عدالت من، خداوند مرا به این زمین درآوردتا آن را به تصرف آورم، بلکه به‌سبب شرارت این امتها، خداوند ایشان را از حضور تو اخراج می‌نماید.
5ที่​พวกคุณ​ได้​เข้าไป​ครอบครอง​แผ่นดิน​ของ​พวก​เขา ไม่ใช่​เพราะ​พวกคุณ​เป็น​คน​ชอบธรรม​หรือ​มี​ใจ​ซื่อตรง แต่​เพราะ​ความ​ชั่ว​ร้าย​ของ​ชนชาติ​เหล่า​นั้น พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จึง​ทรง​ขับ​ไล่​พวก​เขา​ออก​ไป และ​เพื่อ​ทรง​ยืนยัน​ถ้อยคำ​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ คือ​อับราฮัม อิสอัค และ​ยาโคบ
5نه به‌سبب عدالت خود و نه به‌سبب راستی دل خویش داخل زمین ایشان برای تصرفش می‌شوی، بلکه به‌سبب شرارت این امتها، یهوه، خدایت، ایشان را از حضور تو اخراج می‌نماید، و تا آنکه کلامی را که خداوند برای پدرانت، ابراهیم و اسحاق و یعقوب، قسم خورده بود، استوار نماید.
6เพราะ​ฉะนั้น จง​รู้​ว่าที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​แผ่นดิน​อัน​ดี​นี้​ให้​ครอบครอง ไม่ใช่​เพราะ​พวกคุณ​เป็น​คน​ชอบธรรม เพราะ​พวกคุณ​เป็น​ชนชาติ​หัว​แข็ง
6پس بدان که یهوه، خدایت، این زمین نیکو رابه‌سبب عدالت تو به تو نمی دهد تا در آن تصرف نمایی، زیرا که قومی گردن کش هستی.
7จง​จำ​และ​อย่า​ลืม​ว่า​พวกคุณ​เคย​ยั่ว​ให้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​กริ้ว​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​อย่างไร ตั้งแต่​วัน​ที่​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​จน​มา​ถึงที่​นี่ พวกคุณ​กบฏ​ต่อ​พระยาห์เวห์​มา​ตลอด
7پس بیادآور و فراموش مکن که چگونه خشم یهوه خدای خود را در بیابان جنبش دادی و از روزی که از زمین مصر بیرون آمدی تا به اینجا رسیدی به خداوند عاصی می‌شدید.
8แม้แต่​ที่​โฮเรบ พวกคุณ​ก็​ยั่ว​ให้​พระยาห์เวห์​ทรง​กริ้ว จน​พระองค์​กริ้ว​มาก​และ​จะ​ทำลาย​พวกคุณ
8و در حوریب خشم خداوند را جنبش دادید، و خداوند بر شما غضبناک شد تا شما راهلاک نماید.
9ตอน​ที่​ผม​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​เพื่อ​รับ​แผ่น​ศิลา คือ​แผ่น​ศิลา​แห่ง​พันธสัญญา​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำ​กับ​พวกคุณ ผม​อยู่​บน​ภูเขา​สี่สิบ​วัน​สี่สิบ​คืน ไม่​ได้​กิน​ขนมปัง​หรือ​ดื่ม​น้ำ​เลย
9هنگامی که من به کوه برآمدم تالوحهای سنگ یعنی لوحهای عهدی را که خداوند با شما بست، بگیرم، آنگاه چهل روز وچهل شب در کوه ماندم؛ نه نان خوردم و نه آب نوشیدم.
10พระยาห์เวห์​ทรง​มอบ​แผ่น​ศิลา​สอง​แผ่น​ที่​จารึก​ด้วย​นิ้ว​ของ​พระเจ้า​ให้​ผม บน​นั้น​มี​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​พวกคุณ​บน​ภูเขา​จาก​กลาง​ไฟ​ใน​วัน​ที่​ประชุม​กัน
10و خداوند دو لوح سنگ مکتوب شده به انگشت خدا را به من داد و بر آنها موافق تمامی سخنانی که خداوند در کوه از میان آتش در روزاجتماع به شما گفته بود، نوشته شد.
11เมื่อ​ครบ​สี่สิบ​วัน​สี่สิบ​คืน พระยาห์เวห์​ทรง​มอบ​แผ่น​ศิลา​สอง​แผ่น คือ​แผ่น​ศิลา​แห่ง​พันธสัญญา​ให้​ผม
11و واقع شدبعد از انقضای چهل روز و چهل شب که خداونداین دو لوح سنگ یعنی لوحهای عهد را به من داد،
12แล้ว​พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า ‘ลุก​ขึ้น รีบ​ลง​จาก​ที่​นี่ เพราะ​ประชาชน​ของ​เจ้า​ที่​เจ้า​นำ​ออก​จาก​อียิปต์​ได้​ทำตัว​เสื่อมทราม พวก​เขา​หัน​ออก​จาก​ทาง​ที่​เรา​บัญชา​อย่าง​รวดเร็ว และ​สร้าง​รูป​หล่อ​ขึ้น​สำหรับ​ตนเอง!’
12و خداوند مرا گفت: «برخاسته، از اینجا به زودی فرود شو زیرا قوم تو که از مصر بیرون آوردی فاسد شده‌اند، و از طریقی که ایشان را امرفرمودم به زودی انحراف ورزیده، بتی ریخته شده برای خود ساختند.»
13พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ผม​อีก​ว่า ‘เรา​เห็น​ประชาชน​นี้​แล้ว ดูสิ พวก​เขา​เป็น​ชนชาติ​หัว​แข็ง
13و خداوند مراخطاب کرده، گفت: «این قوم را دیدم و اینک قوم گردن کش هستند.
14อย่า​ห้าม​เรา​เลย เรา​จะ​ทำลาย​พวก​เขา​และ​ลบ​ชื่อ​ของ​พวก​เขา​ให้​สูญ​ไป​จาก​ใต้​ฟ้า แล้ว​เรา​จะ​ทำให้​เจ้า​เป็น​ชนชาติ​ที่​ใหญ่​และ​มี​กำลัง​มากกว่า​พวก​เขา’
14مرا واگذار تا ایشان را هلاک سازم و نام ایشان را از زیر آسمان محو کنم و از توقومی قوی تر و کثیرتر از ایشان بوجود آورم.»
15ผม​จึง​หัน​และ​ลง​จาก​ภูเขา ขณะ​ที่​ภูเขา​กำลัง​ลุก​เป็น​ไฟ แผ่น​ศิลา​แห่ง​พันธสัญญา​ทั้ง​สอง​แผ่น​อยู่​ใน​มือ​ทั้ง​สอง​ของ​ผม
15پس برگشته، از کوه فرود آمدم و کوه به آتش می‌سوخت و دو لوح عهد در دو دست من بود.
16ผม​มอง​และ​เห็น​ว่า​พวกคุณ​ทำบาป​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ โดย​สร้าง​รูป​ลูกวัว​หล่อ​ขึ้น พวกคุณ​หัน​ออก​จาก​ทาง​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​อย่าง​รวดเร็ว
16و نگاه کرده، دیدم که به یهوه خدای خودگناه ورزیده، گوساله‌ای ریخته شده برای خودساخته و از طریقی که خداوند به شما امر فرموده بود، به زودی برگشته بودید.
17ผม​จึง​คว้า​แผ่น​ศิลา​ทั้ง​สอง โยน​ออก​จาก​มือ​ทั้ง​สอง และ​ทำ​แตก​ต่อ​หน้า​ต่อตา​พวกคุณ
17پس دو لوح راگرفتم و آنها را از دو دست خود انداخته، در نظرشما شکستم.
18แล้ว​ผม​หมอบ​ลง​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​เหมือน​ครั้ง​แรก เป็น​เวลา​สี่สิบ​วัน​สี่สิบ​คืน ไม่​ได้​กิน​ขนมปัง​หรือ​ดื่ม​น้ำ เพราะ​บาป​ทั้งหมด​ที่​พวกคุณ​ทำ คือ​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​ใน​สายตา​ของ​พระยาห์เวห์​จน​ยั่ว​ให้​พระองค์​ทรง​กริ้ว
18و مثل دفعه اول، چهل روز وچهل شب به حضور خداوند به روی درافتادم؛ نه نان خوردم و نه آب نوشیدم، به‌سبب همه گناهان شما که کرده و کار ناشایسته که در نظر خداوندعمل نموده، خشم او را به هیجان آوردید.
19ผม​กลัว​ว่า​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​กริ้ว​และ​เดือดดาล​พวกคุณ​จน​ทำลาย แต่​ครั้ง​นั้น​พระยาห์เวห์​ก็​ทรง​ฟัง​ผม​อีก
19زیرا که از غضب و حدت خشمی که خداوندبر شما نموده بود تا شما را هلاک سازد، می‌ترسیدم، و خداوند آن مرتبه نیز مرا اجابت نمود.
20พระยาห์เวห์​ทรง​กริ้ว​อาโรน​มาก​จน​จะ​ทำลาย​เขา เวลา​นั้น​ผม​จึง​วิงวอน​เพื่อ​อาโรน​ด้วย
20و خداوند بر هارون بسیا غضبناک شده بود تا او را هلاک سازد، و برای هارون نیز در آن وقت دعا کردم.
21ส่วน​บาป​ของ​พวกคุณ คือ​รูป​ลูกวัว​ที่​สร้าง​ขึ้น ผม​เอา​ไป​เผา​ไฟ ทุบ​และ​บด​จน​ละเอียด​เหมือน​ฝุ่น แล้ว​เท​ฝุ่น​นั้น​ลง​ใน​ลำธาร​ที่​ไหล​ลง​มา​จาก​ภูเขา
21و اما گناه شما یعنی گوساله‌ای را که ساخته بودید، گرفتم و آن را به آتش سوزانیدم و آن را خرد کرده، نیکو ساییدم تا مثل غبار نرم شد، و غبارش را به نهری که از کوه جاری بود، پاشیدم.
22ที่​ทาเบราห์ มัสสาห์ และ​คิบโรทฮัททาอาวาห์ พวกคุณ​ก็​ยั่ว​ให้​พระยาห์เวห์​ทรง​กริ้ว
22و در تبعیره و مسا و کبروت هتاوه خشم خداوند را به هیجان آوردید.
23เมื่อ​พระยาห์เวห์​ส่ง​พวกคุณ​ออก​จาก​คาเดชบารเนีย​โดย​ตรัส​ว่า ‘จง​ขึ้น​ไป​ครอบ​ครอง​แผ่นดิน​ที่​เรา​มอบ​ให้’ พวกคุณ​กบฏ​ต่อ​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ไม่​วางใจ​พระองค์​และ​ไม่​ฟัง​เสียง​ของ​พระองค์
23و وقتی که خداوند شما را از قادش برنیع فرستاده، گفت: بروید و در زمینی که به شما داده‌ام تصرف نمایید، از قول یهوه خدای خود عاصی شدید و به اوایمان نیاورده، آواز او را نشنیدید.
24พวกคุณ​กบฏ​ต่อ​พระยาห์เวห์​มา​ตั้งแต่​วัน​ที่​ผม​รู้จัก​พวกคุณ
24از روزی که شما را شناخته‌ام به خداوند عصیان ورزیده‌اید.
25เพราะ​พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า​จะ​ทำลาย​พวกคุณ ผม​จึง​หมอบ​ลง​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​ตลอด​สี่สิบ​วัน​สี่สิบ​คืน​นั้น
25پس به حضور خداوند به روی درافتادم درآن چهل روز و چهل شب که افتاده بودم، از این جهت که خداوند گفته بود که شما را هلاک سازد.
26ผม​วิงวอน​พระยาห์เวห์​ว่า ‘องค์​เจ้า​นาย​พระยาห์เวห์ ขอ​อย่า​ทรง​ทำลาย​ประชากร​และ​มรดก​ของ​พระองค์ ซึ่ง​ทรง​ไถ่​ไว้​ด้วย​ความ​ยิ่ง​ใหญ่ และ​ทรง​พา​ออก​จาก​อียิปต์​ด้วย​มือ​อัน​ทรง​พลัง
26و نزد خداوند استدعا نموده، گفتم: «ای خداوند یهوه، قوم خود و میراث خود را که به عظمت خود فدیه دادی و به‌دست قوی از مصربیرون آوردی، هلاک مساز.
27ขอ​ทรง​ระลึก​ถึง​ผู้รับ​ใช้​ของ​พระองค์ คือ​อับราฮัม อิสอัค และ​ยาโคบ อย่า​ทรง​มอง​ความ​ดื้อ​รั้น ความ​ชั่ว​ร้าย หรือ​บาป​ของ​ประชาชน​นี้
27بندگان خودابراهیم و اسحاق و یعقوب را بیاد آور، و برسخت دلی این قوم و شرارت و گناه ایشان نظر منما.
28มิ​ฉะนั้น​แผ่นดิน​ที่​พระองค์​ทรง​พา​เรา​ออก​มา​จะ​พูด​ว่า “เพราะ​พระยาห์เวห์​ไม่​สาม​า​รถ​นำ​พวก​เขา​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​ทรง​สัญญา​ไว้ และ​เพราะ​ทรง​เกลียด​พวก​เขา จึง​พา​ออก​มา​เพื่อ​ฆ่า​ใน​ถิ่นทุรกันดาร”
28مبادا اهل زمینی که ما را از آن بیرون آوردی، بگویند چونکه خداوند نتوانست ایشان را به زمینی که به ایشان وعده داده بود درآورد، وچونکه ایشان را دشمن می‌داشت، از این جهت ایشان را بیرون آورد تا در بیابان هلاک سازد.
29แต่​พวก​เขา​เป็น​ประชากร​และ​มรดก​ของ​พระองค์ ซึ่ง​ทรง​พา​ออก​มา​ด้วย​ฤทธา​นุ​ภาพ​อัน​ยิ่ง​ใหญ่​และ​แขน​ที่​เหยียด​ออก’
29لیکن ایشان قوم تو و میراث تو هستند که به قوت عظیم خود و به بازوی افراشته خویش بیرون آوردی.»

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.