เฉลยธรรมบัญญัติ 32
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1ฟ้าสวรรค์เอ๋ย จงเงี่ยหูฟัง แล้วข้าพเจ้าจะพูด ให้แผ่นดินฟังถ้อยคำจากปากข้าพเจ้า
1و زمین سخنان دهانم را بشنود.
2คำสอนของข้าพเจ้าจะหยดลงดั่งสายฝน ถ้อยคำของข้าพเจ้าจะพร่างพรมดั่งน้ำค้าง ดั่งฝนละอองเหนือหญ้าอ่อน ดั่งสายฝนบนพืชเขียว
2تعلیم من مثل باران خواهد بارید. و کلام من مثل شبنم خواهد ریخت. مثل قطره های باران بر سبزه تازه، و مثل بارشها بر نباتات.
3เพราะข้าพเจ้าจะประกาศพระนามของพระยาห์เวห์ จงถวายความยิ่งใหญ่แด่พระเจ้าของเรา!
3زیرا که نام یهوه را ندا خواهم کرد. خدای ما رابه عظمت وصف نمایید.
4พระองค์คือศิลา งานของพระองค์สมบูรณ์ เพราะทางทั้งสิ้นของพระองค์ยุติธรรม พระเจ้าผู้สัตย์ซื่อ ไม่ทรงทำผิด พระองค์ทรงเที่ยงธรรมและซื่อตรง
4او صخره است و اعمال او کامل. زیرا همه طریقهای او انصاف است. خدای امین و از ظلم مبرا. عادل و راست است او.
5พวกเขาทำตัวเสื่อมทรามต่อพระองค์ เพราะความบกพร่องของตน พวกเขาจึงไม่ใช่ลูกของพระองค์ เป็นคนรุ่นคดเคี้ยวและบิดเบี้ยว
5ایشان خود را فاسد نموده، فرزندان او نیستندبلکه عیب ایشانند. طبقه کج و متمردند.
6ประชาชนโง่เขลาไร้ปัญญาเอ๋ย นี่หรือคือสิ่งที่ตอบแทนพระยาห์เวห์? พระองค์ไม่ใช่พ่อของพวกคุณ ผู้ซื้อพวกคุณไว้หรือ? พระองค์ทรงสร้างและสถาปนาพวกคุณ
6آیا خداوند را چنین مکافات میدهید، ای قوم احمق و غیر حکیم. آیا او پدر و مالک تو نیست. او تو را آفرید و استوار نمود.
7จงระลึกถึงวันเก่าก่อน คิดถึงปีแห่งคนหลายชั่วอายุ ถามพ่อของพวกคุณ แล้วเขาจะบอก ถามพวกผู้ใหญ่ แล้วพวกเขาจะเล่าให้ฟัง
7ایام قدیم را بیاد آور. در سالهای دهر به دهرتامل نما. از پدر خود بپرس تا تو را آگاه سازد. واز مشایخ خویش تا تو را اطلاع دهند.
8เมื่อองค์ผู้สูงสุดประทานมรดกแก่ชนชาติต่าง ๆ เมื่อพระองค์ทรงแยกลูกหลานมนุษย์ออกจากกัน พระองค์ทรงกำหนดเขตแดนของชนชาติ ตามจำนวนลูกหลานอิสราเอล
8چون حضرت اعلی به امتها نصیب ایشان را دادو بنی آدم را منتشر ساخت، آنگاه حدود امتها راقرار داد، برحسب شماره بنیاسرائیل.
9เพราะส่วนของพระยาห์เวห์คือประชากรของพระองค์ ยาโคบคือส่วนมรดกที่พระองค์ได้รับ
9زیرا که نصیب یهوه قوم وی است. و یعقوب قرعه میراث اوست.
10พระองค์ทรงพบเขาในแผ่นดินกันดาร ในถิ่นร้างที่มีเสียงโหยหวน พระองค์ทรงโอบล้อมเขา ทรงดูแลเขา ทรงรักษาเขาดั่งแก้วตาดวงใจ
10او را در زمین ویران یافت. و در بیابان خراب وهولناک. او را احاطه کرده، منظور داشت. و او را مثل مردمک چشم خود محافظت نمود.
11ดั่งนกอินทรีกวนรังของมัน โผบินอยู่เหนือลูกอ่อน พระองค์ทรงกางปีก รับพวกเขาขึ้นมา และแบกไว้บนขนปีก
11مثل عقابی که آشیانه خود را حرکت دهد. وبچه های خود را فروگیرد. و بالهای خود را پهن کرده، آنها را بردارد. و آنها را بر پرهای خود ببرد.
12พระยาห์เวห์เพียงพระองค์เดียวทรงนำเขา ไม่มีพระต่างด้าวองค์ใดอยู่กับเขา
12همچنین خداوند تنها او را رهبری نمود. وهیچ خدای بیگانه با وی نبود.
13พระองค์ทรงให้เขาขี่บนที่สูงของแผ่นดิน เขาได้กินผลผลิตจากท้องทุ่ง พระองค์ทรงให้เขาดูดน้ำผึ้งจากศิลา และน้ำมันจากหินเหล็กไฟ
13او را بر بلندیهای زمین سوار کرد تا ازمحصولات زمین بخورد. و شهد را از صخره به اوداد تا مکید. و روغن را از سنگ خارا.
14เนยจากฝูงวัว น้ำนมจากฝูงแกะ พร้อมไขมันลูกแกะ แกะผู้พันธุ์บาชานและแพะ พร้อมข้าวสาลีชั้นเลิศ เจ้าดื่มเหล้าองุ่นจากเลือดขององุ่น
14کره گاوان و شیر گوسفندان را با پیه برهها وقوچها را از جنس باشان و بزها. و پیه گرده های گندم را. و شراب از عصیر انگور نوشیدی.
15แต่เยชูรุนอ้วนพีแล้วเตะถีบอย่างพยศ เจ้าอ้วนขึ้น ตัวหนาขึ้น ผิวพรรณเปล่งปลั่ง แล้วเขาก็ทอดทิ้งพระเจ้าผู้ทรงสร้างเขา และดูหมิ่นศิลาแห่งความรอดของตน
15لیکن یشورون فربه شده، لگد زد. تو فربه وتنومند و چاق شدهای. پس خدایی را که او راآفریده بود، ترک کرد. و صخره نجات خود راحقیر شمرد.
16พวกเขาทำให้พระองค์หึงหวงด้วยพระต่างด้าว ยั่วพระองค์ให้กริ้วด้วยสิ่งน่าสะอิดสะเอียน
16او را به خدایان غریب به غیرت آوردند. وخشم او را به رجاسات جنبش دادند.
17พวกเขาถวายเครื่องบูชาแก่พวกปีศาจ ไม่ใช่แด่พระเจ้า แก่เทพเจ้าที่พวกเขาไม่เคยรู้จัก เทพเจ้าใหม่ที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นาน ซึ่งบรรพบุรุษไม่เคยหวาดเกรง
17برای دیوهایی که خدایان نبودند، قربانی گذرانیدند، برای خدایانی که نشناخته بودند، برای خدایان جدید که تازه به وجود آمده، وپدران ایشان از آنها نترسیده بودند.
18เจ้าไม่ใส่ใจศิลาผู้ให้กำเนิดเจ้า และลืมพระเจ้าผู้ทรงให้กำเนิดเจ้า
18و به صخرهای که تو را تولید نمود، اعتناننمودی. و خدای آفریننده خود را فراموش کردی.
19พระยาห์เวห์ทรงเห็นแล้วทรงรังเกียจ เพราะลูกชายลูกสาวของพระองค์ยั่วพระองค์
19چون یهوه این را دید ایشان را مکروه داشت. چونکه پسران و دخترانش خشم او را به هیجان آوردند.
20พระองค์ตรัสว่า “เราจะซ่อนหน้าจากพวกเขา แล้วดูว่าปลายทางของพวกเขาจะเป็นอย่างไร เพราะพวกเขาเป็นคนรุ่นคดเคี้ยวยิ่งนัก เป็นลูกที่ไม่มีความสัตย์ซื่อ
20پس گفت روی خود را از ایشان خواهم پوشید. تا ببینم که عاقبت ایشان چه خواهد بود. زیرا طبقه بسیار گردن کشند. و فرزندانی که امانتی در ایشان نیست.
21พวกเขาทำให้เราหึงหวงด้วยสิ่งที่ไม่ใช่พระเจ้า ยั่วเราให้กริ้วด้วยสิ่งไร้ค่า เราจะทำให้พวกเขาหึงหวงด้วยชนที่ไม่เป็นชนชาติ จะยั่วพวกเขาให้กริ้วด้วยชนชาติไร้ปัญญา
21ایشان مرا به آنچه خدا نیست به غیرت آوردند. و به اباطیل خود مرا خشمناک گردانیدند. و من ایشان را به آنچه قوم نیست به غیرت خواهم آورد. و به امت باطل، ایشان را خشمناک خواهم ساخت.
22เพราะไฟลุกขึ้นจากความกริ้วของเรา มันเผาผลาญลงไปถึงแดนคนตายเบื้องล่างสุด เผาแผ่นดินและผลผลิตของมัน จุดไฟเผารากฐานของภูเขา
22زیرا آتشی در غضب من افروخته شده. و تاهاویه پایینترین شعلهور شده است. و زمین را باحاصلش میسوزاند. و اساس کوهها را آتش خواهد زد.
23“เราจะกองความชั่วร้ายทับพวกเขา จะใช้ลูกธนูของเรากับพวกเขาจนหมด
23بر ایشان بلایا را جمع خواهم کرد. و تیرهای خود را تمام بر ایشان صرف خواهم نمود.
24พวกเขาจะผ่ายผอมเพราะความหิว ถูกเผาผลาญด้วยความร้อนแรง และภัยพิบัติอันขมขื่น เราจะให้เขี้ยวสัตว์ร้ายกัดกินพวกเขา พร้อมพิษงูที่เลื้อยอยู่ในฝุ่น
24از گرسنگی کاهیده، و از آتش تب، و از وبای تلخ تلف میشوند. و دندانهای وحوش را به ایشان خواهم فرستاد، با زهر خزندگان زمین.
25ข้างนอก ดาบจะพรากคนที่รักไป ส่วนในห้อง ความหวาดผวาจะครอบงำทั้งชายหนุ่มและหญิงสาวพรหมจารี ทั้งทารกยังดูดนมและคนผมหงอก
25شمشیر از بیرون و دهشت از اندرون. ایشان رابی اولاد خواهد ساخت. هم جوان و هم دوشیزه را. شیرخواره را با ریش سفید هلاک خواهد کرد.
26เราเคยคิดว่า ‘จะกระจายพวกเขาไปไกล จะทำให้ความทรงจำถึงพวกเขาสูญสิ้นจากหมู่มนุษย์’
26میگفتم ایشان را پراکنده کنم و ذکر ایشان را ازمیان مردم، باطل سازم.
27หากเราไม่เกรงการยั่วยุจากศัตรู เกรงว่าฝ่ายตรงข้ามจะเข้าใจผิด เกรงว่าพวกเขาจะพูดว่า ‘มือของเรายิ่งใหญ่ พระยาห์เวห์ไม่ได้ทำสิ่งเหล่านี้เลย’”
27اگر از کینه دشمن نمی ترسیدم که مبادامخالفان ایشان برعکس آن فکر کنند، و بگوینددست ما بلند شده، و یهوه همه این را نکرده است.
28เพราะพวกเขาเป็นชนชาติที่ไม่รู้จักคิดอ่าน ไม่มีความเข้าใจอยู่ในพวกเขา
28زیرا که ایشان قوم گم کرده تدبیر هستند. و درایشان بصیرتی نیست.
29โอ้ ถ้าพวกเขามีปัญญาและเข้าใจเรื่องนี้ ถ้าพวกเขาคิดถึงบั้นปลายของตน!
29کاش که حکیم بوده، این را میفهمیدید. و درعاقبت خود تامل مینمودند.
30คนเดียวจะไล่พันคนได้อย่างไร สองคนจะทำให้หมื่นคนหนีได้อย่างไร ถ้าศิลาของพวกเขาไม่ได้ขายพวกเขาเสีย และพระยาห์เวห์ไม่ได้มอบพวกเขาไว้?
30چگونه یک نفر هزار را تعاقب میکرد. و دو نفرده هزار را منهزم میساختند. اگر صخره ایشان، ایشان را نفروخته. و خداوند، ایشان را تسلیم ننموده بود.
31เพราะศิลาของพวกเขาไม่เหมือนศิลาของเรา แม้ศัตรูของเรายังยอมรับเช่นนั้น
31زیرا که صخره ایشان مثل صخره ما نیست. اگرچه هم دشمنان ما خود، حکم باشند.
32เพราะเถาองุ่นของพวกเขามาจากเถาแห่งโสโดม จากไร่ของโกโมราห์ องุ่นของพวกเขาเป็นองุ่นพิษ พวงองุ่นขมขื่น
32زیرا که مو ایشان از موهای سدوم است، و ازتاکستانهای عموره. انگورهای ایشان انگورهای حنظل است، و خوشه های ایشان تلخ است.
33เหล้าองุ่นของพวกเขาคือพิษงู คือพิษร้ายของงูเห่า
33شراب ایشان زهر اژدرهاست. و سم قاتل افعی.
34“สิ่งนี้ไม่ได้เก็บไว้กับเราหรือ ไม่ได้ผนึกไว้ในคลังของเราหรือ?
34آیا این نزد من مکنون نیست. و درخزانه های من مختوم نی.
35การแก้แค้นและการตอบแทนเป็นของเรา เมื่อเท้าของพวกเขาลื่นไถล เพราะวันแห่งหายนะของพวกเขาใกล้เข้ามา หายนะของพวกเขากำลังโถมเข้ามา”
35انتقام و جزا از آن من است، هنگامی که پایهای ایشان بلغزد، زیرا که روز هلاکت ایشان نزدیک است و قضای ایشان میشتابد.
36เพราะพระยาห์เวห์จะทรงพิพากษาประชากรของพระองค์ และทรงสงสารผู้รับใช้ของพระองค์ เมื่อทรงเห็นว่ากำลังของพวกเขาหมดสิ้น ไม่มีใครเหลือ ไม่ว่าถูกกักไว้หรือเป็นอิสระ
36زیرا خداوند، قوم خود را داوری خواهدنمود. و بر بندگان خویش شفقت خواهد کرد. چون میبیند که قوت ایشان نابود شده، وهیچکس چه غلام و چه آزاد باقی نیست.
37พระองค์จะตรัสว่า “ไหนเล่าเทพเจ้าของพวกเขา ศิลาที่พวกเขาใช้เป็นที่ลี้ภัย
37و خواهد گفت: خدایان ایشان کجایند، وصخرهای که بر آن اعتماد میداشتند.
38ผู้กินไขมันจากเครื่องบูชาของพวกเขา และดื่มเหล้าองุ่นจากเครื่องดื่มบูชา? ให้เทพเหล่านั้นลุกขึ้นมาช่วยพวกคุณสิ! ให้พวกมันเป็นที่คุ้มภัยของพวกคุณสิ!
38که پیه قربانی های ایشان را میخوردند. و شراب هدایای ریختنیایشان را مینوشیدند. آنهابرخاسته، شما را امداد کنند. و برای شما ملجاباشند.
39“จงดูเถิด บัดนี้ เรานี่แหละคือผู้นั้น ไม่มีพระเจ้าอื่นอยู่กับเรา เราฆ่า และเราทำให้มีชีวิต เราทำให้บาดเจ็บ และเรารักษา ไม่มีใครช่วยให้พ้นจากมือของเราได้
39الان ببینید که من خود، او هستم. و با من خدای دیگری نیست. من میمیرانم و زنده میکنم. مجروح میکنم و شفا میدهم. و از دست من رهانندهای نیست.
40เพราะเรายกมือขึ้นสู่ฟ้าสวรรค์และประกาศว่า ‘เรามีชีวิตอยู่เป็นนิตย์’
40زیرا که دست خود را به آسمان برمی افرازم، ومی گویم که من تا ابدالاباد زنده هستم.
41หากเราลับดาบแวววาวให้คม และมือของเราจับดาบเพื่อพิพากษา เราจะแก้แค้นศัตรูของเรา และตอบแทนผู้ที่เกลียดเรา
41اگر شمشیر براق خود را تیز کنم. و قصاص رابهدست خود گیرم. آنگاه از دشمنان خود انتقام خواهم کشید. و به خصمان خود مکافات خواهم رسانید.
42เราจะทำให้ลูกธนูเมามายด้วยเลือด ดาบของเราจะกินเนื้อด้วยเลือดของผู้ถูกฆ่าและเชลย รวมทั้งศีรษะของผู้นำฝ่ายศัตรู”
42تیرهای خود را از خون مست خواهم ساخت. و شمشیر من گوشت را خواهد خورد. از خون کشتگان و اسیران، با روسای سروران دشمن.
43ชนชาติทั้งหลายเอ๋ย จงชื่นชมยินดีกับประชากรของพระองค์ เพราะพระองค์จะทรงแก้แค้นแทนเลือดของผู้รับใช้ จะทรงแก้แค้นศัตรูของพระองค์ และทรงลบล้างบาปให้แผ่นดินกับประชากรของพระองค์
43ای امتها با قوم او آواز شادمانی دهید. زیراانتقام خون بندگان خود را گرفته است. و ازدشمنان خود انتقام کشیده و برای زمین خود وقوم خویش کفاره نموده است.
44โมเสสกับโยชูวาบุตรนูนมากล่าวถ้อยคำทั้งหมดของบทเพลงนี้ให้ประชาชนฟัง
44و موسی آمده، تمامی سخنان این سرود رابه سمع قوم رسانید، او و یوشع بن نون.
45เมื่อโมเสสกล่าวถ้อยคำทั้งหมดนี้แก่อิสราเอลจนจบ
45و چون موسی از گفتن همه این سخنان به تمامی اسرائیل فارغ شد،
46เขาพูดกับพวกเขาว่า “จงใส่ใจถ้อยคำทั้งหมดที่ผมใช้เป็นพยานเตือนพวกคุณในวันนี้ พวกคุณต้องสั่งลูกหลานให้ระมัดระวังทำตามถ้อยคำทั้งหมดของธรรมบัญญัตินี้
46به ایشان گفت: «دل خود را به همه سخنانی که من امروز به شما شهادت میدهم، مشغول سازید، تا فرزندان خود را حکم دهید که متوجه شده، تمامی کلمات این تورات را به عمل آورند.
47เพราะถ้อยคำนี้ไม่ใช่เรื่องไร้สาระสำหรับพวกคุณ แต่คือชีวิตของพวกคุณ และด้วยถ้อยคำนี้พวกคุณจะมีอายุยืนในแผ่นดินที่กำลังข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปครอบครอง”
47زیرا که این برای شما امر باطل نیست، بلکه حیات شماست، و به واسطه این امر، عمرخود را در زمینی که شما برای تصرفش از اردن به آنجا عبور میکنید، طویل خواهید ساخت.»
48วันเดียวกันนั้นพระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
48و خداوند در همان روز موسی را خطاب کرده، گفت:
49“จงขึ้นไปบนภูเขาอาบาริมนี้ คือภูเขาเนโบ ซึ่งอยู่ในแผ่นดินโมอับตรงข้ามเมืองเยรีโค และมองดูแผ่นดินคานาอันซึ่งเราประทานแก่ลูกหลานอิสราเอลให้ครอบครอง
49«به این کوه عباریم یعنی جبل نبوکه در زمین موآب در مقابل اریحاست برآی، وزمین کنعان را که من آن را به بنیاسرائیل به ملکیت میدهم ملاحظه کن.
50เจ้าจะตายบนภูเขาที่เจ้าขึ้นไป และถูกรวมไว้กับประชากรของเจ้า เหมือนอาโรนพี่ชายของเจ้าตายบนภูเขาโฮร์และถูกรวมไว้กับประชากรของเขา
50و تو در کوهی که به آن برمی آیی وفات کرده، به قوم خود ملحق شو، چنانکه برادرت هارون در کوه هور مرد و به قوم خود ملحق شد.
51เพราะพวกเจ้าได้ทำผิดต่อเราท่ามกลางลูกหลานอิสราเอล ที่น้ำเมรีบาห์แห่งคาเดช ในถิ่นทุรกันดารศิน เพราะพวกเจ้าไม่ได้แสดงให้ลูกหลานอิสราเอลเห็นว่าเราบริสุทธิ์
51زیرا که شما در میان بنیاسرائیل نزد آب مریبا قادش در بیابان سین به من تقصیر نمودید، چون که مرا در میان بنیاسرائیل تقدیس نکردید.
52เจ้าจะมองเห็นแผ่นดินนั้นได้จากระยะไกล แต่จะไม่ได้เข้าไปในแผ่นดินที่เราประทานแก่ลูกหลานอิสราเอล”
52پس زمین را پیش روی خود خواهی دید، لیکن به آنجا به زمینی که به بنیاسرائیل میدهم، داخل نخواهی شد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.