เฉลยธรรมบัญญัติ 32
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1ฟ้าสวรรค์เอ๋ย จงเงี่ยหูฟัง แล้วข้าพเจ้าจะพูด ให้แผ่นดินฟังถ้อยคำจากปากข้าพเจ้า
1Vaan nang loh hnatun lamtah ka thui lah eh. Ka ka dongkah ol he diklai nang loh ya lah.
2คำสอนของข้าพเจ้าจะหยดลงดั่งสายฝน ถ้อยคำของข้าพเจ้าจะพร่างพรมดั่งน้ำค้าง ดั่งฝนละอองเหนือหญ้าอ่อน ดั่งสายฝนบนพืชเขียว
2Ka rhingtuknah he khotlan bangla tlan saeh. Toian dongkah dotui neh baelhing dongkah mueitui bangla, ka olthui he buemtui bangla cip saeh.
3เพราะข้าพเจ้าจะประกาศพระนามของพระยาห์เวห์ จงถวายความยิ่งใหญ่แด่พระเจ้าของเรา!
3BOEIPA ming te ka khue vetih, mamih Pathen kah boeilennah ka paan ni.
4พระองค์คือศิลา งานของพระองค์สมบูรณ์ เพราะทางทั้งสิ้นของพระองค์ยุติธรรม พระเจ้าผู้สัตย์ซื่อ ไม่ทรงทำผิด พระองค์ทรงเที่ยงธรรมและซื่อตรง
4Uepomnah Pathen kah longpuei tah boeih tiktam tih, a bisai khaw hmabut a lungpang coeng. Te dongah amah tah dueng tih a thuem dongah, dumlai om pawh.
5พวกเขาทำตัวเสื่อมทรามต่อพระองค์ เพราะความบกพร่องของตน พวกเขาจึงไม่ใช่ลูกของพระองค์ เป็นคนรุ่นคดเคี้ยวและบิดเบี้ยว
5Anih te poci coeng. BOEIPA kah a ca rhoek moenih. Amih te voeldak neh vawva cadil la om tih a lolhmaih la om.
6ประชาชนโง่เขลาไร้ปัญญาเอ๋ย นี่หรือคือสิ่งที่ตอบแทนพระยาห์เวห์? พระองค์ไม่ใช่พ่อของพวกคุณ ผู้ซื้อพวกคุณไว้หรือ? พระองค์ทรงสร้างและสถาปนาพวกคุณ
6Pilnam ang neh cueih aka khueh mueh, he tlam a BOEIPA na thuung eh? Anih te nang napa moenih a? Anih long la nang n'lai tih nang n'saii phoeiah khaw n'thoh dae.
7จงระลึกถึงวันเก่าก่อน คิดถึงปีแห่งคนหลายชั่วอายุ ถามพ่อของพวกคุณ แล้วเขาจะบอก ถามพวกผู้ใหญ่ แล้วพวกเขาจะเล่าให้ฟัง
7Khosuen tue te poek lamtah, thawnpuei neh cadilcahma kah a kum te khaw yakming lah. Na pa te dawt lamtah ha puen bitni. Namah a ham rhoek long khaw nang taengah han thui uh bitni.
8เมื่อองค์ผู้สูงสุดประทานมรดกแก่ชนชาติต่าง ๆ เมื่อพระองค์ทรงแยกลูกหลานมนุษย์ออกจากกัน พระองค์ทรงกำหนดเขตแดนของชนชาติ ตามจำนวนลูกหลานอิสราเอล
8Khohni loh namtom a phaeng vaengah, Adam koca a hoep sak tih, Israel ca kah hlangmi bangla pilnam kah rhilung a ling.
9เพราะส่วนของพระยาห์เวห์คือประชากรของพระองค์ ยาโคบคือส่วนมรดกที่พระองค์ได้รับ
9A pilnam he BOEIPA kah khoyo la om tih, Jakob khaw amah kah a rho khoyo la om.
10พระองค์ทรงพบเขาในแผ่นดินกันดาร ในถิ่นร้างที่มีเสียงโหยหวน พระองค์ทรงโอบล้อมเขา ทรงดูแลเขา ทรงรักษาเขาดั่งแก้วตาดวงใจ
10Anih te khosoek neh rhungnah neh khopong hinghong kho ah a hmuh. A mik dongkah thenhnaih bangla a kueinah dongah, a yakming tih khoep a ku.
11ดั่งนกอินทรีกวนรังของมัน โผบินอยู่เหนือลูกอ่อน พระองค์ทรงกางปีก รับพวกเขาขึ้นมา และแบกไว้บนขนปีก
11A bu dongkah a vaca te atha bangla haenghang. A phae a khong tih a phuel phoeiah, a ca te a loh tih a phaemul soah a ludoeng.
12พระยาห์เวห์เพียงพระองค์เดียวทรงนำเขา ไม่มีพระต่างด้าวองค์ใดอยู่กับเขา
12Anih te BOEIPA bueng loh a mawt tih anih taengah kholong pathen loh a om puei moenih.
13พระองค์ทรงให้เขาขี่บนที่สูงของแผ่นดิน เขาได้กินผลผลิตจากท้องทุ่ง พระองค์ทรงให้เขาดูดน้ำผึ้งจากศิลา และน้ำมันจากหินเหล็กไฟ
13Anih te diklai hmuensang hmuensang ah a ngol sak. Khohmuen paiso khaw a cah tih, thaelpang khoitui, hmailung lungpang dongkah situi neh a khut.
14เนยจากฝูงวัว น้ำนมจากฝูงแกะ พร้อมไขมันลูกแกะ แกะผู้พันธุ์บาชานและแพะ พร้อมข้าวสาลีชั้นเลิศ เจ้าดื่มเหล้าองุ่นจากเลือดขององุ่น
14Vaito suknaeng neh boiva kah suktui nen khaw, tuca tha nen khaw, Bashan ca rhoek tutal nen khaw, kikong kah a kuel a pang, cang neh yucang misur thii khaw na ok.
15แต่เยชูรุนอ้วนพีแล้วเตะถีบอย่างพยศ เจ้าอ้วนขึ้น ตัวหนาขึ้น ผิวพรรณเปล่งปลั่ง แล้วเขาก็ทอดทิ้งพระเจ้าผู้ทรงสร้างเขา และดูหมิ่นศิลาแห่งความรอดของตน
15Tedae Jeshurun te tha putsut tih, na tha te na saibawn atah na talaeh. Anih aka saii Pathen te a phap tih khangnah lungpang vik te a hnoo sut.
16พวกเขาทำให้พระองค์หึงหวงด้วยพระต่างด้าว ยั่วพระองค์ให้กริ้วด้วยสิ่งน่าสะอิดสะเอียน
16Amah te kholong rhoek nen khaw, tueilaehkoi nen khaw a thatlai uh thil tih, amah te a veet uh.
17พวกเขาถวายเครื่องบูชาแก่พวกปีศาจ ไม่ใช่แด่พระเจ้า แก่เทพเจ้าที่พวกเขาไม่เคยรู้จัก เทพเจ้าใหม่ที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นาน ซึ่งบรรพบุรุษไม่เคยหวาดเกรง
17Rhaithae rhoek te Pathen pawt mai ah a nawn uh. A thai la aka phoe paek pathen rhoek te na pa rhoek loh a ming noek moenih. A rhih khaw a rhih uh moenih.
18เจ้าไม่ใส่ใจศิลาผู้ให้กำเนิดเจ้า และลืมพระเจ้าผู้ทรงให้กำเนิดเจ้า
18Nang aka sa lungpang te na hmaai tih nang aka poe sak Pathen te na hnilh.
19พระยาห์เวห์ทรงเห็นแล้วทรงรังเกียจ เพราะลูกชายลูกสาวของพระองค์ยั่วพระองค์
19BOEIPA loh a hmuh ngawn dae, a capa neh a canu kah a konoinah dongah yah a bai.
20พระองค์ตรัสว่า “เราจะซ่อนหน้าจากพวกเขา แล้วดูว่าปลายทางของพวกเขาจะเป็นอย่างไร เพราะพวกเขาเป็นคนรุ่นคดเคี้ยวยิ่งนัก เป็นลูกที่ไม่มีความสัตย์ซื่อ
20A cadilcahma loh calaak uh tih, a ca rhoek khaw a khuiah oltak a om pawt dongah, ka maelhmai he ka thuh saeh lamtah, amih hmailong khaw ka so dae eh.
21พวกเขาทำให้เราหึงหวงด้วยสิ่งที่ไม่ใช่พระเจ้า ยั่วเราให้กริ้วด้วยสิ่งไร้ค่า เราจะทำให้พวกเขาหึงหวงด้วยชนที่ไม่เป็นชนชาติ จะยั่วพวกเขาให้กริ้วด้วยชนชาติไร้ปัญญา
21Pathen pawt nen khaw amih loh kai n'thatlai thil uh tih a honghi neh kai m'veet uh. Te dongah pilnam pawt nen khaw amih te ka thatlai thil vetih, aka ang namtom neh ka veet ni.
22เพราะไฟลุกขึ้นจากความกริ้วของเรา มันเผาผลาญลงไปถึงแดนคนตายเบื้องล่างสุด เผาแผ่นดินและผลผลิตของมัน จุดไฟเผารากฐานของภูเขา
22Ka thintoek te hmai la ka hlae vetih Saelkhui laedil la ung kangna saeh. Diklai neh a cangpai khaw ung saeh lamtah tlang yung khaw hlawp kangna saeh.
23“เราจะกองความชั่วร้ายทับพวกเขา จะใช้ลูกธนูของเรากับพวกเขาจนหมด
23Amih te kamah kah boethae thaltang neh ka khoengvoep sak vetih, amih te ka khah ni.
24พวกเขาจะผ่ายผอมเพราะความหิว ถูกเผาผลาญด้วยความร้อนแรง และภัยพิบัติอันขมขื่น เราจะให้เขี้ยวสัตว์ร้ายกัดกินพวกเขา พร้อมพิษงูที่เลื้อยอยู่ในฝุ่น
24Khokha loh a thah vetih rhaekhmai loh a dom ni. Lucik khahing neh rhamsa no te amih taengah ka tueih pah vetih, kosi neh laipi dongah kawl uh ni.
25ข้างนอก ดาบจะพรากคนที่รักไป ส่วนในห้อง ความหวาดผวาจะครอบงำทั้งชายหนุ่มและหญิงสาวพรหมจารี ทั้งทารกยังดูดนมและคนผมหงอก
25Kawtpoeng ah cunghang loh n'cakol sak vetih, imkhui ah mueirhih loh tongpang neh oila khaw, cahni neh tongpa sampok khaw a ngawn ni.
26เราเคยคิดว่า ‘จะกระจายพวกเขาไปไกล จะทำให้ความทรงจำถึงพวกเขาสูญสิ้นจากหมู่มนุษย์’
26Amih te ka phaek saeh lamtah, hlanghing lamkah amih poekkoepnah he ka toeng mai eh ka ti coeng.
27หากเราไม่เกรงการยั่วยุจากศัตรู เกรงว่าฝ่ายตรงข้ามจะเข้าใจผิด เกรงว่าพวกเขาจะพูดว่า ‘มือของเรายิ่งใหญ่ พระยาห์เวห์ไม่ได้ทำสิ่งเหล่านี้เลย’”
27Thunkha kah konoinah dongah ka bakuep sak pawt akhaw a rhal hmat uh lah ve. “Mamih kut a pomsang vetih, BOEIPA loh he he boeih saii mahpawh,” ti uh lah ve.
28เพราะพวกเขาเป็นชนชาติที่ไม่รู้จักคิดอ่าน ไม่มีความเข้าใจอยู่ในพวกเขา
28Namtom tah a cilsuep moelh tih, a lungcuei neh om pawh.
29โอ้ ถ้าพวกเขามีปัญญาและเข้าใจเรื่องนี้ ถ้าพวกเขาคิดถึงบั้นปลายของตน!
29Cueih uh koinih lungming la om uh vetih, a hmailong khaw a yakming uh suidae.
30คนเดียวจะไล่พันคนได้อย่างไร สองคนจะทำให้หมื่นคนหนีได้อย่างไร ถ้าศิลาของพวกเขาไม่ได้ขายพวกเขาเสีย และพระยาห์เวห์ไม่ได้มอบพวกเขาไว้?
30Pakhat loh thawngkhat metlam a hloem vetih, panit loh thawngrha a rhaelrham sak eh. Amih kah lungpang te yoih pah pawt cakhaw, amih te BOEIPA loh khoep a khaih van coeng.
31เพราะศิลาของพวกเขาไม่เหมือนศิลาของเรา แม้ศัตรูของเรายังยอมรับเช่นนั้น
31Amih kah lungpang te, mamih kah lungpang bangla a om pawt dongah, n'thunkha rhoek khaw rhokhan a khueh pah.
32เพราะเถาองุ่นของพวกเขามาจากเถาแห่งโสโดม จากไร่ของโกโมราห์ องุ่นของพวกเขาเป็นองุ่นพิษ พวงองุ่นขมขื่น
32Amih kah misur tah, Sodom misur neh Gomorrah lohmali lamloh ha thoeng dongah, a misurthaih khaw anrhat misur khahing thaihsu la poeh.
33เหล้าองุ่นของพวกเขาคือพิษงู คือพิษร้ายของงูเห่า
33A misurtui tah tuihnam sue neh minta sue bangla muen.
34“สิ่งนี้ไม่ได้เก็บไว้กับเราหรือ ไม่ได้ผนึกไว้ในคลังของเราหรือ?
34Hekah he kamah taengah ka tung pawt tih, ka thakvoh dongah miknoek ka daeng moenih a?
35การแก้แค้นและการตอบแทนเป็นของเรา เมื่อเท้าของพวกเขาลื่นไถล เพราะวันแห่งหายนะของพวกเขาใกล้เข้ามา หายนะของพวกเขากำลังโถมเข้ามา”
35Amih kho loh a paloe tue vaengah, he phulohnah neh laisahnah khaw kamah hut ni. Amih kah rhainah khohnin loh yoei coeng tih, amih taengah a coekcoe la tawn uh coeng.
36เพราะพระยาห์เวห์จะทรงพิพากษาประชากรของพระองค์ และทรงสงสารผู้รับใช้ของพระองค์ เมื่อทรงเห็นว่ากำลังของพวกเขาหมดสิ้น ไม่มีใครเหลือ ไม่ว่าถูกกักไว้หรือเป็นอิสระ
36BOEIPA loh a pilnam kah lai a tloek pah vetih, a sal pum dongkah a kut a khawk dongah a khaih banlak tih, a tlo-oeng te a hmuh vaengah hal bitni.
37พระองค์จะตรัสว่า “ไหนเล่าเทพเจ้าของพวกเขา ศิลาที่พวกเขาใช้เป็นที่ลี้ภัย
37Te dongah, “Amih kah pathen tah melae, mekah lungpang khuiah lae a ying uh,” a ti bitni.
38ผู้กินไขมันจากเครื่องบูชาของพวกเขา และดื่มเหล้าองุ่นจากเครื่องดื่มบูชา? ให้เทพเหล่านั้นลุกขึ้นมาช่วยพวกคุณสิ! ให้พวกมันเป็นที่คุ้มภัยของพวกคุณสิ!
38Amih kah hmueih tha aka ca tih, a boeimang misurtui aka o rhoek te thoo uh saeh lamtah, nangmih aka bom neh nangmih ham hlipyingnah la om saeh.
39“จงดูเถิด บัดนี้ เรานี่แหละคือผู้นั้น ไม่มีพระเจ้าอื่นอยู่กับเรา เราฆ่า และเราทำให้มีชีวิต เราทำให้บาดเจ็บ และเรารักษา ไม่มีใครช่วยให้พ้นจากมือของเราได้
39Kai kamah tah amah moek la ka om tih, kai phoeiah pathen tloe a om pawt he hmu uh lah. Kai loh ka duek sak tih ka hing sak. Ka phop tih kamah loh ka hoeih sak. Te dongah kai kut dong lamloh aka lat thai u pakhat khaw a om moenih.
40เพราะเรายกมือขึ้นสู่ฟ้าสวรรค์และประกาศว่า ‘เรามีชีวิตอยู่เป็นนิตย์’
40Ka kut he vaan la ka phuel tih, kamah ka mulhing he kumhal ah ka thui.
41หากเราลับดาบแวววาวให้คม และมือของเราจับดาบเพื่อพิพากษา เราจะแก้แค้นศัตรูของเรา และตอบแทนผู้ที่เกลียดเรา
41Ka cunghang te khopha bangla ka tah coeng. Ka kut dongkah laitloeknah loh pha koinih, phulohnah khaw ka rhal soah ka thuung sui tih, ka lunguet taengah ka sah sue.
42เราจะทำให้ลูกธนูเมามายด้วยเลือด ดาบของเราจะกินเนื้อด้วยเลือดของผู้ถูกฆ่าและเชลย รวมทั้งศีรษะของผู้นำฝ่ายศัตรู”
42Ka thaltang khaw thii ka rhuihmil sak vaengah, ka cunghang loh hmalaem thii neh, thunkha tawnlo lu lamkah tamna saa te hlap pah saeh.
43ชนชาติทั้งหลายเอ๋ย จงชื่นชมยินดีกับประชากรของพระองค์ เพราะพระองค์จะทรงแก้แค้นแทนเลือดของผู้รับใช้ จะทรงแก้แค้นศัตรูของพระองค์ และทรงลบล้างบาปให้แผ่นดินกับประชากรของพระองค์
43A pilnam te namtom rhoek loh tamhoe puei saeh. A sal rhoek kah thii phu te loh vaengah, phulohnah neh a rhal rhoek te a thuunh vetih, a pilnam khohmuen te a dawth pah ni.
44โมเสสกับโยชูวาบุตรนูนมากล่าวถ้อยคำทั้งหมดของบทเพลงนี้ให้ประชาชนฟัง
44Te phoeiah Moses te halo tih, hekah laa lung he a pilnam neh Nun capa Hosea kah hna kaepah boeih a thui pah.
45เมื่อโมเสสกล่าวถ้อยคำทั้งหมดนี้แก่อิสราเอลจนจบ
45Moses loh Israel pum taengah hekah olka cungkuem a thui te a khah.
46เขาพูดกับพวกเขาว่า “จงใส่ใจถ้อยคำทั้งหมดที่ผมใช้เป็นพยานเตือนพวกคุณในวันนี้ พวกคุณต้องสั่งลูกหลานให้ระมัดระวังทำตามถ้อยคำทั้งหมดของธรรมบัญญัตินี้
46Te phoeiah amih te, “Tihnin kah nangmih taengah kan rhalrhing sak bangla olka boeih he na thinko ah khueh uh. He olkhueng ol boeih he ngaithuen ham neh vai hamla na ca rhoek taengah khaw uen uh.
47เพราะถ้อยคำนี้ไม่ใช่เรื่องไร้สาระสำหรับพวกคุณ แต่คือชีวิตของพวกคุณ และด้วยถ้อยคำนี้พวกคุณจะมีอายุยืนในแผ่นดินที่กำลังข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปครอบครอง”
47He nangmih ham a hong ol pawt tih he ni na hingnah. He ol nen ni khohmuen ah hinglung a vang eh. Te te pang ham pahoi ni Jordan te na kat uh,” a ti nah.
48วันเดียวกันนั้นพระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
48Tekah khohnin tuung dongah Moses te BOEIPA loh a voek tih,
49“จงขึ้นไปบนภูเขาอาบาริมนี้ คือภูเขาเนโบ ซึ่งอยู่ในแผ่นดินโมอับตรงข้ามเมืองเยรีโค และมองดูแผ่นดินคานาอันซึ่งเราประทานแก่ลูกหลานอิสราเอลให้ครอบครอง
49Jerikho imdan Moab kho kah Abarim tlang, Nebo tlang la luei lamtah kai loh Israel ca rhoek taengah khohut la ka paek Kanaan kho te so lah.
50เจ้าจะตายบนภูเขาที่เจ้าขึ้นไป และถูกรวมไว้กับประชากรของเจ้า เหมือนอาโรนพี่ชายของเจ้าตายบนภูเขาโฮร์และถูกรวมไว้กับประชากรของเขา
50Na maya Aaron loh Hor tlang ah duek tih a pilnam taengah a khoem uh bangla nang khaw tlang la na luei tih na duek vaengah na pilnam taengla khoem uh van laeh.
51เพราะพวกเจ้าได้ทำผิดต่อเราท่ามกลางลูกหลานอิสราเอล ที่น้ำเมรีบาห์แห่งคาเดช ในถิ่นทุรกันดารศิน เพราะพวกเจ้าไม่ได้แสดงให้ลูกหลานอิสราเอลเห็นว่าเราบริสุทธิ์
51Zin khosoek, Meribah Kadesh tui taengkah Israel ca rhoek lakli ah kai taengla boe na koek. Israel ca rhoek lakli ah kai nan ciim pawh.
52เจ้าจะมองเห็นแผ่นดินนั้นได้จากระยะไกล แต่จะไม่ได้เข้าไปในแผ่นดินที่เราประทานแก่ลูกหลานอิสราเอล”
52Te dongah khohmuen te a hla lamloh na hmuh vetih Israel ca rhoek taengah ka paek khohmuen la na kun mahpawh,” a ti nah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.