เฉลยธรรมบัญญัติ 19
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1เมื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงกำจัดชนชาติเหล่านั้น ซึ่งพระองค์ประทานแผ่นดินของพวกเขาให้พวกคุณ แล้วพวกคุณเข้าแทนที่และอาศัยอยู่ในเมืองและบ้านของพวกเขา
1BOEIPA na Pathen loh namtom rhoek te a phae. Amih kah khohmuen te BOEIPA na Pathen loh nang ham ni a khueh. Te dongah amih te na haek tih a khopuei rhoek neh amih im dongah kho na sak vaengah,
2จงแยกเมืองสามเมืองไว้ในใจกลางแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้ครอบครอง
2BOEIPA na Pathen loh nang pang sak ham a khueh na khohmuen khui ah khopuei pathum te namah loh hoep.
3จงเตรียมเส้นทางไปยังเมืองเหล่านั้น และแบ่งเขตแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงให้เป็นมรดกออกเป็นสามส่วน เพื่อผู้ที่ฆ่าคนจะหนีไปที่นั่นได้
3BOEIPA na Pathen loh nang m'pang sak na khohmuen rhi ah longpuei sael lamtah pathum la saii. Te daengah ni hlang aka ngawn tholh boeih loh te lam te rhaelrham vetih a om thai eh.
4กรณีที่ผู้ฆ่าคนจะหนีไปที่นั่นและมีชีวิตอยู่ได้ คือผู้ที่ฆ่าเพื่อนบ้านโดยไม่เจตนา และไม่เคยเกลียดชังเขามาก่อน
4Tahae olka he tah hlang aka ngawn tih pahoi aka rhaelrham hamla om pah saeh. Te daengah ni hlaem hlaemvai ah khaw hmuhuet ngawn pawt dae poek mueh la a hui aka ngawn te a hing eh.
5เช่น ชายคนหนึ่งเข้าไปในป่ากับเพื่อนบ้านเพื่อตัดไม้ แล้วเหวี่ยงขวานฟันต้นไม้ แต่หัวขวานหลุดจากด้ามไปถูกเพื่อนบ้านจนตาย เขาก็หนีไปยังเมืองใดเมืองหนึ่งเหล่านี้และมีชีวิตอยู่ได้
5Thing top hamla a hui neh duup la cet tih thing a vung vaengah a kut dongkah hai te vik tling mai ni. Te vaengah haitueng dongkah thi coe tih a hui te a dae dongah a duek atah te rhoek kah khopuei khat khat khuila rhaelrham saeh lamtah hing saeh.
6มิฉะนั้น ผู้แก้แค้นแทนผู้ตายอาจไล่ตามผู้ฆ่าคนนั้นด้วยความโกรธพลุ่งพล่าน และตามทันเพราะทางไกล แล้วฆ่าเขา ทั้งที่เขาไม่สมควรตาย เพราะเขาไม่เคยเกลียดชังผู้ตายมาก่อน
6Thii phu aka suk loh a thin ling tih hlang aka ngawn hnuk te a hloem vaengah longpuei sen vetih a kae vaengah a hinglu vik ngawn pah ve. A duek te hlaem hlavai vaengah khaw a hmuhuet van oeh pawt dongah a dueknah ham tah laitloeknah khueh boeh.
7เพราะฉะนั้นผมจึงสั่งให้พวกคุณแยกเมืองสามเมืองไว้
7Te dongah ni kai loh, “Namah ham khopuei pathum hoep,” ka ti tih nang kang uen.
8ถ้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงขยายเขตแดนตามที่ทรงปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษ และประทานแผ่นดินทั้งหมดที่ทรงสัญญาไว้กับบรรพบุรุษ
8Na pa rhoek taengkah a toemngam vanbangla na khorhi te BOEIPA na Pathen loh a aeh tih na pa rhoek taengah paek hamla a thui khohmuen pum nang taengah m'paek vaengah,
9ถ้าพวกคุณระมัดระวังทำตามพระบัญชาทั้งหมดที่ผมกำลังสั่งในวันนี้ คือรักพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณและดำเนินตามทางของพระองค์เสมอ ก็ให้เพิ่มอีกสามเมืองจากสามเมืองนี้
9tihnin ah kai loh nang kang uen olpaek boeih he na vai ham neh BOEIPA na Pathen te na lungnah tih a longpuei ah hnin takuem pongpa hamla ngaithuen lamtah he rhoek pathum he khopuei pathum nen khaw namah loh koep thap.
10เพื่อจะไม่มีการหลั่งเลือดผู้บริสุทธิ์ในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้เป็นมรดก และพวกคุณจะไม่ต้องรับผิดเพราะเลือดนั้น
10Te dongah BOEIPA na Pathen loh nang ham rho la m'paek na khohmuen ah ommongsitoe kah a thii he long boel saeh. Na pum dongah hlang thii kap van ve.
11แต่ถ้าชายคนหนึ่งเกลียดเพื่อนบ้าน ดักซุ่มรอ ลุกขึ้นทำร้ายจนตาย แล้วหนีไปยังเมืองใดเมืองหนึ่งเหล่านี้
11Tedae hlang pakhat aka om loh a hui te a hmuhuet tih anih a rhongngol thil mai ni. Te phoeiah a pai thil tih a hinglu te a ngawn . A hui te duek tih hlang aka ngawn te he rhoek kah khopuei khat khat la a rhaelrham atah.
12ให้พวกผู้ใหญ่ของเมืองเขาส่งคนไปนำตัวเขากลับมา แล้วมอบไว้ในมือของผู้แก้แค้นแทนผู้ตายเพื่อให้เขาตาย
12A khopuei kah patong rhoek te tueih uh saeh lamtah hlang aka ngawn te lo uh saeh. Te phoeiah anih te thii phu aka suk kut ah tloeng uh saeh lamtah duek saeh.
13อย่าสงสารเขา จงขจัดความผิดจากการหลั่งเลือดผู้บริสุทธิ์ออกจากอิสราเอล แล้วพวกคุณจะอยู่ดีมีสุข
13Anih te na mik long khaw rhen boel saeh. Ommongsitoe kah thii aka long sak te Israel khui lamloh na voeih daengah ni namah ham khaw a then.
14อย่าย้ายหลักเขตของเพื่อนบ้านซึ่งคนรุ่นก่อนปักไว้ ในมรดกที่พวกคุณจะได้รับ ในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้ครอบครอง
14BOEIPA na Pathen loh nang kah na pang ham m'paek khohmuen kah rho na pang dongah hlamat kah rhoek loh a suem uh na hui kah rhi te rhawt pah boeh.
15จะกล่าวหาใครว่าทำผิดหรือทำบาปโดยอาศัยพยานเพียงคนเดียวไม่ได้ เรื่องหนึ่งจะยืนยันได้ด้วยคำให้การของพยานสองหรือสามคน
15Thaesainah khat khat dongah khaw, tholhnah khat khat neh lai a hmuh vaengkah boirhaem lai khat khat dongah khaw hlang pakhat taengah laipai pakhat bueng pai tarha boel saeh. Laipai panit pathum kah olthui nen mah olka khaw cak sak saeh.
16ถ้ามีพยานคนหนึ่งลุกขึ้นกล่าวหาใครอย่างไม่เป็นธรรมว่าทำผิด
16Laipai loh koeknah doo ham rhung la hlang taengah kuthlahnah la a pai atah,
17ให้ชายทั้งสองที่มีข้อพิพาทกันยืนต่อหน้าพระยาห์เวห์ ต่อหน้าปุโรหิตและผู้พิพากษาที่ทำหน้าที่ในเวลานั้น
17Tuituknah aka om hlang panit te BOEIPA mikhmuh, khosoih neh amah khohnin kah laitloek la aka om rhoek kah mikhmuh ah pai rhoi saeh.
18ผู้พิพากษาต้องสอบสวนอย่างละเอียด ถ้าพบว่าพยานคนนั้นเป็นพยานเท็จและกล่าวหาเพื่อนร่วมชาติอย่างเท็จ
18Te vaengah laitloek rhoek loh khaeh khaeh cae saeh. Tedae laithae kah laipai mai loh a manuca te laithae laipai ol neh a doo atah,
19จงทำกับเขาอย่างที่เขาตั้งใจจะทำกับเพื่อนร่วมชาติ จงกำจัดความชั่วออกจากท่ามกลางพวกคุณ
19a manuca taengah saii ham a mangtaeng vanbangla anih ham khaw saii uh. Na khui lamkah boethae te te tlam ni na hnawt eh.
20คนที่เหลือจะได้ยินและเกรงกลัว และจะไม่ทำความชั่วเช่นนี้ในหมู่พวกคุณอีก
20Te daengah ni aka sueng rhoek loh a yaak uh vaengah a rhih uh vetih na khui ah hebang hno thae koep saii ham a khoep uh pawt eh.
21อย่าสงสาร ชีวิตแทนชีวิต ตาแทนตา ฟันแทนฟัน มือแทนมือ เท้าแทนเท้า
21Te dongah hinglu yueng la hinglu van, mik yueng la mik, no yueng la no, kut yueng la kut, kho yueng la kho om saeh lamtah na mik long khaw rhen boel saeh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.