เฉลยธรรมบัญญัติ 19
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Tongan Bible, Revised West Version
1เมื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงกำจัดชนชาติเหล่านั้น ซึ่งพระองค์ประทานแผ่นดินของพวกเขาให้พวกคุณ แล้วพวกคุณเข้าแทนที่และอาศัยอยู่ในเมืองและบ้านของพวกเขา
1“ʻOka hili hono motuhi ʻe Sihova ko ho ʻOtua ʻae ngaahi kakai, ʻoku ʻonautolu ʻae fonua ʻoku foaki ʻe Sihova ko ho ʻOtua kiate koe, pea ʻoku ke tongia ʻakinautolu, ʻo nofo ʻi heʻenau ngaahi kolo, mo honau ngaahi fale;
2จงแยกเมืองสามเมืองไว้ในใจกลางแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้ครอบครอง
2Te ke vaheʻi kiate koe ʻae kolo ʻe tolu ʻi he lotolotonga ʻo ho fonua, ʻaia ʻoku foaki ʻe Sihova ko ho ʻOtua kiate koe ke ke maʻu ia.
3จงเตรียมเส้นทางไปยังเมืองเหล่านั้น และแบ่งเขตแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงให้เป็นมรดกออกเป็นสามส่วน เพื่อผู้ที่ฆ่าคนจะหนีไปที่นั่นได้
3Pea ke teu ʻae hala kiate koe, pea vahe tolu ʻae fonua, ʻaia ʻoku foaki ʻe Sihova ko ho ʻOtua ke ke maʻu, koeʻuhi ke hola ki ai ʻaia kotoa pē kuo fai noa ha tāmate.
4กรณีที่ผู้ฆ่าคนจะหนีไปที่นั่นและมีชีวิตอยู่ได้ คือผู้ที่ฆ่าเพื่อนบ้านโดยไม่เจตนา และไม่เคยเกลียดชังเขามาก่อน
4¶ “Pea ko hono ʻuhinga eni ʻoe tāmate faainoa, ʻaia ʻe hola ia ki ai, ke ne moʻui ai: Ko ia ʻoku ne tāmateʻi hono kaungāʻapi taʻeloto ki ai, pea naʻe ʻikai tomuʻa fehiʻa ia kiate ia;
5เช่น ชายคนหนึ่งเข้าไปในป่ากับเพื่อนบ้านเพื่อตัดไม้ แล้วเหวี่ยงขวานฟันต้นไม้ แต่หัวขวานหลุดจากด้ามไปถูกเพื่อนบ้านจนตาย เขาก็หนีไปยังเมืองใดเมืองหนึ่งเหล่านี้และมีชีวิตอยู่ได้
5Kae hangē ko e ʻalu ha tangata mo hono kaungāʻapi ki he vao ke fai ʻae taʻanga, pea ʻoku hiki hono nima ke tā ʻae ʻakau ke hinga, pea homo ʻae toki mei he ʻesia, pea lavea ai hono kaungāʻapi, pea mate ai ia; ʻe hola ia ki he kolo ʻe taha ʻi he ngaahi kolo ni, pea ʻe moʻui ia:
6มิฉะนั้น ผู้แก้แค้นแทนผู้ตายอาจไล่ตามผู้ฆ่าคนนั้นด้วยความโกรธพลุ่งพล่าน และตามทันเพราะทางไกล แล้วฆ่าเขา ทั้งที่เขาไม่สมควรตาย เพราะเขาไม่เคยเกลียดชังผู้ตายมาก่อน
6Telia naʻa tuli ʻe he totongi toto ki he tāmate faainoa, ʻi he kei vela hono loto, pea maʻu ia, koeʻuhi ʻoku lōloa ʻae hala, ʻo ne tāmateʻi ia; ka ko e moʻoni naʻe ʻikai totonu ke tāmateʻi ia, he naʻe ʻikai tomuʻa fehiʻa ia kiate ia.
7เพราะฉะนั้นผมจึงสั่งให้พวกคุณแยกเมืองสามเมืองไว้
7Ko ia ʻoku ou fekau kiate koe, ʻo pehē, Ke ke vaheʻi kiate koe ʻae kolo ʻe tolu.
8ถ้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงขยายเขตแดนตามที่ทรงปฏิญาณไว้กับบรรพบุรุษ และประทานแผ่นดินทั้งหมดที่ทรงสัญญาไว้กับบรรพบุรุษ
8Pea kapau ʻoku fakalahi ho fonua ʻe Sihova ko ho ʻOtua, ʻo hangē ko ʻene fuakava ki hoʻo ngaahi tamai, ʻo ne foaki kiate koe ʻae ngaahi fonua kotoa pē ʻaia naʻa ne talaʻofa ke foaki ki hoʻo ngaahi tamai;
9ถ้าพวกคุณระมัดระวังทำตามพระบัญชาทั้งหมดที่ผมกำลังสั่งในวันนี้ คือรักพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณและดำเนินตามทางของพระองค์เสมอ ก็ให้เพิ่มอีกสามเมืองจากสามเมืองนี้
9Kapau te ke tauhi ʻae ngaahi fekau ni kotoa pē ke fai ki ai, ʻaia ʻoku ou fekauʻi koe he ʻaho ni, ke ʻofa kia Sihova ko ho ʻOtua, pea ke ʻalu maʻu pe ʻi hono ngaahi hala; pehē, te ke toki fakalahi ʻaki ʻae kolo kehe ʻe tolu, ki he kolo ʻe tolu ni:
10เพื่อจะไม่มีการหลั่งเลือดผู้บริสุทธิ์ในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้เป็นมรดก และพวกคุณจะไม่ต้องรับผิดเพราะเลือดนั้น
10Koeʻuhi ke ʻoua naʻa lilingi ʻae toto taʻehalaia ʻi ho fonua, ʻaia ʻoku foaki ʻe Sihova ko ho ʻOtua ko e tofiʻa kiate koe, pea ʻe hoko ai ʻae toto kiate koe.
11แต่ถ้าชายคนหนึ่งเกลียดเพื่อนบ้าน ดักซุ่มรอ ลุกขึ้นทำร้ายจนตาย แล้วหนีไปยังเมืองใดเมืองหนึ่งเหล่านี้
11¶ “Ka ko eni, kapau ʻoku fehiʻa ha tangata ki hono kaungāʻapi, pea toitoiʻi ai, pea tuʻu hake kiate ia, pea taaʻi ia ke lavea lahi pea mate ai, pea hola ia ki he kolo ʻe taha ʻoe ngaahi kolo ni:
12ให้พวกผู้ใหญ่ของเมืองเขาส่งคนไปนำตัวเขากลับมา แล้วมอบไว้ในมือของผู้แก้แค้นแทนผู้ตายเพื่อให้เขาตาย
12ʻE toki fekau ai ʻe he mātuʻa ʻo ʻene kolo ʻo ʻomi ia mei ai, pea ʻe tukuange ia ki he nima ʻoe totongi toto, koeʻuhi ke mate ai ia.
13อย่าสงสารเขา จงขจัดความผิดจากการหลั่งเลือดผู้บริสุทธิ์ออกจากอิสราเอล แล้วพวกคุณจะอยู่ดีมีสุข
13ʻOua naʻa ʻofa ho mata kiate ia, ka ke tukuange mei ʻIsileli ʻa hono nunuʻa ʻoe toto taʻehalaia, koeʻuhi ke hoko ai ʻae lelei kiate koe.
14อย่าย้ายหลักเขตของเพื่อนบ้านซึ่งคนรุ่นก่อนปักไว้ ในมรดกที่พวกคุณจะได้รับ ในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณประทานให้ครอบครอง
14¶ “ʻOua naʻa ke hiki ʻae fakangataʻanga fonua ʻo ho kaungāʻapi, ʻaia naʻe tō ʻi muʻa ʻi ho tofiʻa, ʻaia te ke maʻu ʻi he fonua ʻoku foaki ʻe Sihova ko ho ʻOtua ke ke maʻu.
15จะกล่าวหาใครว่าทำผิดหรือทำบาปโดยอาศัยพยานเพียงคนเดียวไม่ได้ เรื่องหนึ่งจะยืนยันได้ด้วยคำให้การของพยานสองหรือสามคน
15¶ “ʻOua naʻa tuʻu hake ha fakamoʻoni pē taha ki ha tangata ʻi he hia, pe ʻi he angahala, ʻi ha angahala ʻe taha ʻoku ne fai: ʻi he ngutu ʻoe fakamoʻoni ʻe toko ua, pe ko e toko tolu, ʻe toki fakapapau ai ʻae meʻa.
16ถ้ามีพยานคนหนึ่งลุกขึ้นกล่าวหาใครอย่างไม่เป็นธรรมว่าทำผิด
16Kapau ʻe tuʻu hake ha fakamoʻoni loi ki he tangata ke fakamoʻoni ha meʻa kiate ia ʻaia ʻoku hala:
17ให้ชายทั้งสองที่มีข้อพิพาทกันยืนต่อหน้าพระยาห์เวห์ ต่อหน้าปุโรหิตและผู้พิพากษาที่ทำหน้าที่ในเวลานั้น
17ʻE tuʻu ai ʻae ongo tangata, ʻaia ʻoku na fakakikihi, ʻi he ʻao ʻo Sihova ʻi he ʻao ʻoe kau taulaʻeiki mo e kau fakamaau, ʻaia ʻoku nofo ʻi he ngaahi ʻaho ko ia;
18ผู้พิพากษาต้องสอบสวนอย่างละเอียด ถ้าพบว่าพยานคนนั้นเป็นพยานเท็จและกล่าวหาเพื่อนร่วมชาติอย่างเท็จ
18Pea ʻe ʻeke lahi ʻe he kau fakamaau: pea vakai, kapau ko e fakamoʻoni loi ʻae fakamoʻoni, pea kuo ne fakamoʻoni loi ki hono tokoua:
19จงทำกับเขาอย่างที่เขาตั้งใจจะทำกับเพื่อนร่วมชาติ จงกำจัดความชั่วออกจากท่ามกลางพวกคุณ
19Te mou toki fai kiate ia, ʻo hangē ko ia naʻa ne tokanga ke fai ki hono tokoua: ʻe pehē ʻa hoʻo tukuange ai ʻae kovi ʻiate kimoutolu.
20คนที่เหลือจะได้ยินและเกรงกลัว และจะไม่ทำความชั่วเช่นนี้ในหมู่พวกคุณอีก
20Pea ko kinautolu ʻoku toe tenau fanongo, mo manavahē, pea ʻe ʻikai tenau toe fai ha kovi pehē ʻiate kimoutolu.
21อย่าสงสาร ชีวิตแทนชีวิต ตาแทนตา ฟันแทนฟัน มือแทนมือ เท้าแทนเท้า
21Pea ʻoua naʻa ʻofa ho mata, kae ʻatu ʻae moʻui ki he moʻui, ko e mata ki he mata, mo e nifo ki he nifo, ko e nima ki he nima, mo e vaʻe ki he vaʻe.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.