เฉลยธรรมบัญญัติ 5
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Tongan Bible, Revised West Version
1โมเสสเรียกชาวอิสราเอลทั้งหมดมาและกล่าวว่า “อิสราเอล จงฟังข้อกำหนดและกฎเกณฑ์ที่ผมกล่าวให้พวกคุณฟังในวันนี้ จงเรียนรู้และระมัดระวังที่จะทำตาม
1Pea naʻe fekau ʻe Mōsese ke haʻu ʻa ʻIsileli kotoa pē, ʻo ne pehē kiate kinautolu, “Fanongo, ʻE ʻIsileli, ki he ngaahi tuʻutuʻuni mo e ngaahi fakamaau ʻaia ʻoku ou lea ʻaki ʻi homou telinga he ʻaho ni, koeʻuhi ke mou ʻilo ia, pea tauhi, pea fai ki ai.
2พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราทรงทำพันธสัญญากับเราที่โฮเรบ
2Naʻe fai ʻe Sihova ko hotau ʻOtua ʻae fuakava mo kitautolu ʻi Holepi.
3พระยาห์เวห์ไม่ได้ทรงทำพันธสัญญานี้กับบรรพบุรุษของเรา แต่ทรงทำกับพวกเรา คือพวกเราทุกคนที่ยังมีชีวิตอยู่ที่นี่ในวันนี้
3Naʻe ʻikai fai ʻe Sihova ʻae fuakava ni mo ʻetau ngaahi tamai, ka ko kitautolu, ʻio, ʻakitautolu ʻoku moʻui kotoa pē ʻi heni he ʻaho ni.
4พระยาห์เวห์ตรัสกับพวกคุณโดยตรงบนภูเขาจากกลางไฟ
4Naʻe folofola ʻa Sihova kiate kimoutolu ʻae mata ki he mata ʻi he moʻunga mei he loto afi;
5เวลานั้นผมยืนอยู่ระหว่างพระยาห์เวห์กับพวกคุณ เพื่อบอกถ้อยคำของพระยาห์เวห์ เพราะพวกคุณกลัวไฟและไม่ได้ขึ้นไปบนภูเขา พระองค์ตรัสว่า
5(Naʻa ku tuʻu ʻi he vahaʻa ʻo Sihova mo kimoutolu ʻi he kuonga ko ia, ke fakahā kiate kimoutolu ʻae folofola ʻa Sihova; he naʻa mou manavahē koeʻuhi ko e afi, pea naʻe ʻikai te mou ʻalu hake ki he moʻunga;) pea naʻe pehē mai ʻe ia;
6‘เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า ผู้พาเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์ ที่ซึ่งเจ้าเป็นทาส
6¶ “Ko au ko Sihova ko ho ʻOtua, ‘Naʻaku ʻomi koe kituʻa mei he fonua ko ʻIsipite, mei he fale fakapōpula.
7‘อย่ามีพระเจ้าอื่นใดนอกจากเรา
7“ʻOua naʻa ke maʻu mo au ha ʻotua kehe ʻi hoku ʻao.
8‘อย่าสร้างรูปแกะสลักสำหรับตนเอง หรือรูปเหมือนของสิ่งใดที่อยู่บนฟ้าสวรรค์เบื้องบน บนแผ่นดินเบื้องล่าง หรือในน้ำใต้แผ่นดิน
8“ʻOua naʻa ke ngaohi kiate koe ha fakatātā, pe ha meʻa fakatatau ʻe taha ʻi ha meʻa ʻe taha ʻi he langi ʻi ʻolunga, pe ha meʻa ʻoku ʻi he fonua ʻi lalo ni, pe ki ha meʻa ʻoku ʻi he vai ʻi he lalo fonua:
9อย่ากราบไหว้หรือรับใช้สิ่งเหล่านั้น เพราะเราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า เป็นพระเจ้าผู้ทรงหวงแหน เราลงโทษความผิดของบรรพบุรุษไปถึงลูกหลานรุ่นที่สามและสี่ของคนที่เกลียดเรา
9“ʻOua naʻa ke punou hifo koe ki ai, pe tauhi ki ai: he ko au Sihova ko ho ʻOtua, ko e ʻOtua fuaʻa au, ʻoku ou totongi ʻae hia ʻae ngaahi tamai ki he fānau ʻo aʻu ki hono tolu mo hono fā ʻoe toʻutangata ʻokinautolu ʻoku fehiʻa kiate au,
10แต่เราแสดงความรักมั่นคงแก่คนนับพันที่รักเราและรักษาพระบัญชาของเรา
10Pea u fakahā ʻae ʻaloʻofa ki he ngaahi toko afe ʻokinautolu ʻoku ʻofa kiate au mo tauhi ʻeku ngaahi fekau.
11‘อย่าใช้พระนามของพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเจ้าในทางที่ผิด เพราะพระยาห์เวห์จะไม่ทรงปล่อยให้ผู้ที่ใช้พระนามของพระองค์ในทางที่ผิดพ้นผิด
11“ʻOua naʻa ke takuanoa ʻae huafa ʻo Sihova ko ho ʻOtua: koeʻuhi ʻe ʻikai lau ʻe Sihova ko e taʻehalaia ia ʻaia ʻoku ne takuanoa hono huafa.
12‘จงรักษาวันสะบาโตให้เป็นวันบริสุทธิ์ ตามที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าทรงบัญชา
12“Tauhi ʻae ʻaho Sāpate ke fakamāʻoniʻoniʻi ia, ʻo hangē ko e fekau ʻa Sihova ko ho ʻOtua kiate koe.
13เจ้าจงใช้หกวันทำงานทั้งหมดของเจ้า
13Ko e ʻaho ʻe ono ke ke ngāue ai, ʻo fai ai hoʻo ngāue kotoa pē:
14แต่วันที่เจ็ดเป็นวันสะบาโตถวายแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า วันนั้นอย่าทำงานใด ๆ ไม่ว่าจะเป็นเจ้า ลูกชาย ลูกสาว ทาสชาย ทาสหญิง วัว ลา ปศุสัตว์อื่นใด หรือคนต่างถิ่นที่อยู่ในเขตเมืองของเจ้า เพื่อให้ทาสชายและทาสหญิงได้พักเหมือนเจ้า
14Ka ko hono fitu ʻoe ʻaho ko e Sāpate ia ʻo Sihova ko ho ʻOtua; ʻoua naʻa ke fai ʻi ai ha ngāue ʻe taha, ʻa koe, pe ko ho foha, pe ko ho ʻofefine, ko hoʻo tamaioʻeiki, pe ko hoʻo kaunanga, pe ko hoʻo pulu, pe ko hoʻo ʻasi, pe ha manu ʻe taha, pe ko e muli ʻoku nofo ʻi ho lotoʻā: koeʻuhi ke mālōlō mo koe ʻa hoʻo tamaioʻeiki mo hoʻo kaunanga.
15จงจำไว้ว่าครั้งหนึ่งเจ้าเคยเป็นทาสในแผ่นดินอียิปต์ และพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าทรงพาเจ้าออกมาจากที่นั่นด้วยมืออันทรงพลังและแขนที่เหยียดออก เพราะฉะนั้นพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าจึงทรงบัญชาให้เจ้ารักษาวันสะบาโต
15Pea ke manatu naʻa ke nofo ko e tamaioʻeiki koe ʻi he fonua ko ʻIsipite, pea naʻe ʻomi koe mei ai ʻe Sihova ko ho ʻOtua, ʻi he nima māfimafi mo e nima kuo mafao: ko ia kuo fekau ai ʻe Sihova ko ho ʻOtua kiate koe, ke ke tauhi ʻae ʻaho Sāpate.
16‘จงให้เกียรติพ่อและแม่ ตามที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าทรงบัญชา เพื่อเจ้าจะมีชีวิตยืนยาวและอยู่ดีมีสุขในแผ่นดินที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าประทานให้
16¶ “Fakaʻapaʻapa ki hoʻo tamai mo hoʻo faʻē, ʻo hangē ko e fekau ʻa Sihova ko ho ʻOtua kiate koe; koeʻuhi ke fuoloa ho ngaahi ʻaho, pea koeʻuhi ke hoko ai ʻae lelei kiate koe, ʻi he fonua ʻaia ʻoku foaki ʻe Sihova ko ho ʻOtua kiate koe.
17‘อย่าฆ่าคน
17“ʻOua naʻa ke fakapō.
18‘อย่าล่วงประเวณี
18“Pea ʻoua naʻa ke tono fefine.
19‘อย่าขโมย
19“Pea ʻoua naʻa ke kaihaʻa.
20‘อย่าเป็นพยานเท็จกล่าวหาเพื่อนบ้าน
20“Pea ʻoua naʻa ke tukuakiʻi ʻa ho kaungāʻapi.
21‘อย่าหมายปองภรรยาของเพื่อนบ้าน และอย่าอยากได้บ้านของเพื่อนบ้าน ทุ่งนา ทาสชาย ทาสหญิง วัว ลา หรือสิ่งใดที่เป็นของเพื่อนบ้าน’
21“‘Pea ʻoua naʻa ke holi ki he uaifi ʻo ho kaungāʻapi, pea ʻoua naʻa ke manumanu ki he fale ʻo ho kaungāʻapi, pe ki heʻene ngoue, pe ki heʻene tamaioʻeiki, pe ki heʻene kaunanga, pe ki heʻene pulu, pe ki heʻene ʻasi, pe ki ha meʻa ʻe taha ʻoku ʻa ho kaungāʻapi.’
22พระยาห์เวห์ตรัสถ้อยคำเหล่านี้แก่ที่ประชุมทั้งหมดของพวกคุณบนภูเขา จากกลางไฟ เมฆ และความมืดทึบ ด้วยเสียงอันกึกก้อง และไม่ได้ตรัสเพิ่มเติมอีก พระองค์ทรงจารึกถ้อยคำเหล่านั้นไว้บนแผ่นศิลาสองแผ่นแล้วมอบให้ผม
22¶ “Naʻe folofolaʻaki ʻae ngaahi lea ni ʻe Sihova ki hoʻomou fakataha kotoa pē ʻi he moʻunga mei he loto afi mo e ʻao, pea mo e poʻuli matolu, ʻi he leʻo lahi: pea naʻe ʻikai fakalahi ia. Pea naʻe tohi ia ʻi he maka lafalafa ʻe ua, ʻo ne tuku mai ia kiate au.
23เมื่อพวกคุณได้ยินเสียงจากกลางความมืด ขณะที่ภูเขากำลังลุกเป็นไฟ บรรดาหัวหน้าเผ่าและผู้อาวุโสทั้งหมดก็เข้ามาหาผม
23“Pea naʻe hoko ʻo pehē, ‘ʻI hoʻomou ongoʻi ʻae leʻo mei he lotolotonga ʻoe fakapoʻuli, (he naʻe vela ʻae moʻunga ʻi he afi,) naʻa mou haʻu ʻo ofi kiate au, ʻio ʻae houʻeiki ʻo homou ngaahi faʻahinga, mo hoʻomou kau mātuʻa;
24แล้วพูดว่า ‘ดูสิ พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราทรงสำแดงความรุ่งโรจน์และความยิ่งใหญ่ให้เราเห็นแล้ว และเราได้ยินเสียงของพระองค์จากกลางไฟ วันนี้เราเห็นแล้วว่าพระเจ้าตรัสกับมนุษย์ได้ และมนุษย์ยังมีชีวิตอยู่
24Pea naʻa mou pehē, Vakai, kuo fakahā kiate kimautolu ʻe Sihova ko homau ʻOtua hono nāunau mo hono lahi, pea kuo mau ongoʻi hono leʻo mei he loto afi: kuo mau mamata he ʻaho ni ʻoku alea ʻae ʻOtua mo e tangata, pea ʻoku moʻui ia.
25แล้วทำไมเราจะต้องตาย? ไฟใหญ่นี้จะเผาผลาญเรา ถ้าเราได้ยินเสียงของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราอีก เราจะต้องตายแน่
25Pea ko eni, ko e hā te mau mate ai? He ko e afi lahi ni te ne fakaʻauha ʻakimautolu: kapau te mau toe fanongo ki he leʻo ʻo Sihova ko homau ʻOtua, te mau toki mate ai.
26เพราะในบรรดามนุษย์ทั้งปวง มีใครบ้างที่ได้ยินเสียงของพระเจ้าผู้มีชีวิตอยู่ตรัสจากกลางไฟอย่างเรา แล้วยังมีชีวิตอยู่?
26He ko hai ia ʻi he kakai kotoa pē, kuo ne fanongo ki he leʻo ʻoe ʻOtua moʻui ʻoku folofola mei he loto afi, ʻo hangē ko kimautolu, pea kei moʻui?
27ท่านจงเข้าไปใกล้และฟังทุกสิ่งที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราจะตรัส แล้วนำทุกสิ่งที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราตรัสกับท่านมาบอกเรา เราจะฟังและทำตาม’
27Ke ke ʻalu koe ke ofi, pea fanongo ki he folofola kotoa pē ʻa Sihova ko hotau ʻOtua: pea ke lea ʻaki ʻe koe kiate kimautolu ʻaia kotoa pē ʻe folofola ai ʻa Sihova ko hotau ʻOtua kiate koe: pea te mau fanongo, pea fai ki ai.’
28พระยาห์เวห์ทรงได้ยินสิ่งที่พวกคุณพูดกับผม แล้วพระยาห์เวห์ตรัสกับผมว่า ‘เราได้ยินคำที่ประชาชนนี้พูดกับเจ้าแล้ว ทุกสิ่งที่พวกเขาพูดนั้นดี
28Pea naʻe ongoʻi ʻe Sihova ʻae leʻo ʻo hoʻomou ngaahi lea, ʻi hoʻomou lea kiate au; pea naʻe pehē ʻe Sihova kiate au, ‘Kuo u fanongo ki he leʻo ʻoe ngaahi lea ʻae kakai ni, ʻaia kuo nau lea ʻaki kiate koe: kuo lelei kotoa pē ʻae lea kuo nau lea ʻaki.
29ถ้าพวกเขามีใจอย่างนี้อยู่เสมอ คือยำเกรงเราและรักษาพระบัญชาทั้งหมดของเรา เพื่อพวกเขาและลูกหลานจะอยู่ดีมีสุขตลอดไปก็คงดี!
29ʻAmusiaange ʻeau kuo ʻiate kinautolu ha loto pehē, kenau manavahē kiate au, pea tauhi maʻuaipē ʻa ʻeku ngaahi fekau, koeʻuhi ke hoko ai ʻae lelei kiate kinautolu, pea ki heʻenau fānau ʻo taʻengata!
30‘ไปบอกพวกเขาว่า “กลับไปยังเต็นท์ของพวกเจ้าเถิด”
30ʻAlu ʻo tala kiate kinautolu, Mou toe ʻalu ki homou ngaahi fale fehikitaki.
31ส่วนเจ้าจงยืนอยู่ที่นี่กับเรา แล้วเราจะบอกพระบัญชา ข้อกำหนด และกฎเกณฑ์ทั้งหมดที่เจ้าต้องสอนพวกเขา เพื่อให้พวกเขาทำตามในแผ่นดินที่เรากำลังให้พวกเขาเข้าครอบครอง’
31Ka ko koe, ke ke tuʻu ʻi heni ʻo ofi kiate au, pea te u fakahā kiate koe ʻae ngaahi fekau kotoa pē, mo e ngaahi tuʻutuʻuni, mo e ngaahi fakamaau, ʻaia te ke ako ʻaki kiate kinautolu, koeʻuhi kenau fai ki ai ʻi he fonua ʻaia ʻoku ou foaki kiate kinautolu kenau maʻu.’
32เพราะฉะนั้น จงระมัดระวังและทำตามที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงบัญชา อย่าหันออกไปทางขวาหรือทางซ้าย
32Ko ia ke mou tokanga ʻo fai ia ʻo hangē ko e fekau ʻa Sihova ko homou ʻOtua kiate kimoutolu: ʻoua naʻa mou tafoki ki he nima toʻomataʻu pe ki he toʻohema.
33จงดำเนินตามทุกทางที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงบัญชา เพื่อจะมีชีวิต อยู่ดีมีสุข และมีอายุยืนยาวในแผ่นดินที่จะเข้าครอบครอง
33Te mou ʻalu ʻi he ngaahi hala kotoa pē ʻaia kuo fekau ʻe Sihova ko homou ʻOtua kiate kimoutolu, koeʻuhi ke mou moʻui, pea mou lelei, pea ke mou fakatolonga homou ngaahi ʻaho ʻi he fonua te mou maʻu.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.