เฉลยธรรมบัญญัติ 29
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Tongan Bible, Revised West Version
1นี่คือถ้อยคำแห่งพันธสัญญาที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาโมเสสให้ทำกับชาวอิสราเอลในแผ่นดินโมอับ นอกเหนือจากพันธสัญญาที่พระองค์ทรงทำกับพวกเขาที่โฮเรบ
1Pea ko eni ʻae ngaahi lea ʻoe fuakava, ʻaia naʻe fekau ʻe Sihova kia Mōsese ke fai mo e fānau ʻa ʻIsileli ʻi he fonua ʻo Moape, ka ʻoku kehe ʻae fuakava ʻaia naʻa ne fai mo kinautolu ʻi Holepi.
2โมเสสเรียกอิสราเอลทั้งหมดมาและกล่าวว่า “พวกคุณเห็นด้วยตาของตนเองแล้วว่าพระยาห์เวห์ทรงทำอะไรในแผ่นดินอียิปต์ต่อฟาโรห์ ข้าราชการทั้งหมดของเขา และทั่วทั้งแผ่นดิน
2¶ Pea naʻe ui ʻe Mōsese ki ʻIsileli kotoa pē, ʻo ne pehē kiate kinautolu, “Kuo mou mamata ki he meʻa kotoa pē naʻe fai ʻe Sihova ʻi homou ʻao ʻi he fonua ko ʻIsipite kia Felo, pea ki heʻene kau tamaioʻeiki kotoa pē, pea ki hono fonua kotoa pē.
3พวกคุณเห็นบททดสอบครั้งใหญ่ หมายสำคัญ และการอัศจรรย์ยิ่งใหญ่เหล่านั้นกับตา
3Ko e ngaahi meʻa ʻahiʻahi ʻaia naʻe mamata ki ai ʻa ho mata, ʻae ngaahi fakaʻilonga, mo e ngaahi mana lahi ko ia:
4แต่จนถึงวันนี้ พระยาห์เวห์ยังไม่ได้ประทานใจที่เข้าใจ ตาที่มองเห็น และหูที่ได้ยินแก่พวกคุณ
4Ka ʻoku teʻeki ai foaki kiate kimoutolu ʻe Sihova ʻae loto ke ʻilo, mo e mata ke mamata, mo e telinga ke ongo, ʻo aʻu mai ki he ʻaho ni.
5เราได้นำพวกคุณตลอดสี่สิบปีในถิ่นทุรกันดาร เสื้อผ้าที่พวกคุณสวมไม่สึกเก่า และรองเท้าที่สวมอยู่ก็ไม่สึกเก่า
5Pea kuo u tataki ʻakimoutolu ʻi he taʻu ʻe fāngofulu ʻi he toafa ʻoku teʻeki ai fakaʻaʻau ʻo motuʻa homou ngaahi kofu, pea ʻoku ʻikai hoko ʻo motuʻa ho topuvaʻe ʻi ho vaʻe.
6พวกคุณไม่ได้กินขนมปัง ไม่ได้ดื่มเหล้าองุ่นหรือเครื่องดื่มมึนเมา เพื่อพวกคุณจะได้รู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ
6Kuo ʻikai te mou kai mā, pea kuo ʻikai te mou inu uaine pe ha inu mālohi: koeʻuhi ke mou ʻilo ko au ko Sihova ko homou ʻOtua.
7เมื่อพวกคุณมาถึงที่แห่งนี้ สิโหนกษัตริย์แห่งเฮชโบนกับโอกกษัตริย์แห่งบาชานยกออกมารบกับเรา และเราตีพวกเขา
7Pea ʻi hoʻomou hoko ki he potu ni, naʻe haʻu ʻa Sihoni ko e tuʻi ʻo Hesiponi, mo Oki ko e tuʻi ʻo Pesani, ʻo tuʻu hake ko hotau tauʻi, pea naʻa tau teʻia ʻakinaua:
8เราเข้ายึดแผ่นดินของพวกเขาและมอบเป็นมรดกแก่คนรูเบน คนกาด และครึ่งเผ่ามนัสเสห์
8Pea naʻa tau maʻu hona fonua, pea naʻe foaki ia ko e tofiʻa ki he faʻahinga ʻo Lupeni, mo e faʻahinga ʻo Kata, pea ki hono vaeuaʻanga ʻoe faʻahinga ʻo Manase.
9เพราะฉะนั้น จงรักษาถ้อยคำแห่งพันธสัญญานี้และทำตาม เพื่อพวกคุณจะเจริญรุ่งเรืองในทุกสิ่งที่ทำ
9Ko ia mou tauhi ʻae ngaahi lea ʻae fuakava ni, ʻo fai ki ai, koeʻuhi ke mou monūʻia ʻi he meʻa kotoa pē ʻoku mou fai.
10วันนี้พวกคุณทุกคนยืนอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ ทั้งผู้นำ เผ่าต่าง ๆ พวกผู้ใหญ่ เจ้าหน้าที่ และชายอิสราเอลทั้งหมด
10¶ “ʻOku mou tutuʻu kotoa pē he ʻaho ni ʻi he ʻao ʻo Sihova ko homou ʻOtua; ko e ngaahi ʻeiki ʻo homou ngaahi faʻahinga, mo homou kau mātuʻa, mo homou kau matāpule, pea mo e kau tangata kotoa pē ʻo ʻIsileli,
11ทั้งเด็กเล็ก ภรรยา และคนต่างถิ่นที่อยู่ท่ามกลางค่าย ตั้งแต่คนผ่าฟืนจนถึงคนตักน้ำ
11Mo hoʻomou ngaahi fānau siʻi, mo homou ngaahi uaifi, mo e muli ʻoku ʻi ho ʻapitanga, ʻo fai mei he tangata ʻoku tā ʻa hoʻo fefie ʻo aʻu kiate ia ʻoku ʻutu ʻa hoʻo vai:
12เพื่อพวกคุณจะเข้าสู่พันธสัญญาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณและคำปฏิญาณของพระองค์ ซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงทำกับพวกคุณในวันนี้
12Koeʻuhi ke ke fai ha fuakava mo Sihova ko ho ʻOtua, pea ki heʻene folofola fakapapau, ʻaia ʻoku fai ʻe Sihova ko ho ʻOtua mo koe he ʻaho ni:
13เพื่อวันนี้พระองค์จะทรงตั้งพวกคุณไว้เป็นประชากรของพระองค์ และพระองค์จะทรงเป็นพระเจ้าของพวกคุณ ตามที่ตรัสไว้และตามที่ทรงปฏิญาณต่อบรรพบุรุษ คืออับราฮัม อิสอัค และยาโคบ
13Koeʻuhi ke ne fokotuʻumaʻu koe he ʻaho ni ko e kakai moʻona, pea ke hoko ia kiate koe koe ʻOtua, ʻo hangē ko ʻene folofola kiate koe, pea hangē ko ʻene fuakava ki hoʻo ngaahi tamai, kia ʻEpalahame, mo ʻAisake, pea mo Sēkope.
14ผมไม่ได้ทำพันธสัญญาและคำปฏิญาณนี้กับพวกคุณเท่านั้น
14Pea ʻoku ʻikai ko ʻeku fai ʻae fuakava ko eni, mo e lea fakapapau ni kiate kimoutolu pe;
15แต่ทำกับผู้ที่ยืนอยู่กับเราที่นี่ในวันนี้ต่อหน้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา และกับผู้ที่ไม่ได้อยู่กับเราที่นี่ในวันนี้ด้วย
15Ka kiate ia ʻoku tau tutuʻu mo ia he ʻaho ni ʻi he ʻao ʻo Sihova ko hotau ʻOtua, pea mo ia foki ʻoku ʻikai ʻi heni mo kitautolu he ʻaho ni:
16เพราะพวกคุณรู้ว่าเราอาศัยอยู่ในแผ่นดินอียิปต์อย่างไร และเราเดินผ่านชนชาติต่าง ๆ ที่พวกคุณผ่านมาอย่างไร
16(He ʻoku mou ʻilo pe naʻe fēfē ʻetau nofo ʻi he fonua ko ʻIsipite; pea mo ʻetau laka mai ʻi he ngaahi puleʻanga ʻaia naʻa mou haʻu ʻo ofi ki ai;
17และพวกคุณเห็นสิ่งน่าสะอิดสะเอียนกับรูปเคารพของพวกเขา ซึ่งทำจากไม้ หิน เงิน และทอง และอยู่ท่ามกลางพวกเขา
17Pea kuo mou mamata ki heʻenau ngaahi meʻa kovi, mo honau ngaahi ʻotua loi, ko e ʻakau, mo e maka, mo e siliva, mo e koula, ʻaia naʻe ʻiate kinautolu:)
18ระวังอย่าให้มีชาย หญิง ครอบครัว หรือเผ่าใดในหมู่พวกคุณที่วันนี้หันใจออกจากพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา ไปปรนนิบัติพระของชนชาติเหล่านั้น และอย่าให้มีรากใดในหมู่พวกคุณที่ออกผลขมและมีพิษ
18Telia naʻa ʻiate kimoutolu ha tangata, pe ha fefine, pe ha fale, pe ha faʻahinga, ʻoku tafoki hono loto he ʻaho ni meia Sihova ko hotau ʻOtua, ke ʻalu ʻo tauhi ʻae ngaahi ʻotua ʻoe ngaahi puleʻanga ni; telia naʻa ʻiate kimoutolu ʻae aka ʻoku fua ʻaki ʻae ʻahu mo e kona;
19ถ้าคนเช่นนั้นได้ยินถ้อยคำแห่งคำสาปนี้แล้วกลับอวยพรตัวเองในใจว่า ‘ฉันจะอยู่อย่างสงบ แม้จะเดินตามใจดื้อรั้นของตัวเอง’ ทั้งที่ชุ่มน้ำและที่แห้งแล้งก็จะพินาศไปด้วยกัน
19Pea ʻe hoko ai ʻo pehē, ʻi heʻene ongoʻi ʻae ngaahi lea ʻoe fakamalaʻia ni, te ne mahalo lelei kiate ia ʻi hono loto, ʻo pehē, Te u maʻu pe ʻae fiemālie, neongo ʻeku ʻeveʻeva pe ʻi he filioʻi ʻa hoku loto, ke fakalahi ʻaki ʻae kona ki he fieinu:
20พระยาห์เวห์จะไม่ทรงให้อภัยเขา แต่ความกริ้วและความหวงแหนของพระยาห์เวห์จะลุกคุกรุ่นเป็นควันต่อคนนั้น คำสาปทั้งหมดที่เขียนไว้ในหนังสือนี้จะตกอยู่กับเขา และพระยาห์เวห์จะทรงลบชื่อของเขาออกจากใต้ฟ้า
20ʻE ʻikai mamae kiate ia ʻa Sihova, ka ʻe vela ʻae houhau mo e fuaʻa ʻo Sihova ki he tangata ko ia, pea ko e ngaahi malaʻia kotoa pē ʻaia kuo tohi ʻi he tohi ni, ʻe tuku tonu kiate ia, pea ʻe tāmateʻi ʻe Sihova hono hingoa mei he lalo langi.
21พระยาห์เวห์จะทรงแยกเขาออกจากทุกเผ่าของอิสราเอลให้รับภัย ตามคำสาปแห่งพันธสัญญาทั้งหมดที่เขียนไว้ในหนังสือธรรมบัญญัตินี้
21Pea ʻe vaheʻi ia ʻe Sihova ki he kovi mei he ngaahi faʻahinga ʻo ʻIsileli, ʻo fakatatau ki he ngaahi malaʻia ʻoe fuakava ʻaia kuo tohi ʻi he tohi ni ʻoe fono:
22คนรุ่นต่อมา คือ ลูกหลานที่จะเกิดภายหลัง และคนต่างชาติที่มาจากแดนไกล จะเห็นภัยพิบัติของแผ่นดินและโรคที่พระยาห์เวห์ทรงทำให้เกิดขึ้น
22Ko ia, ko e toʻutangata ʻamui ʻi hoʻomou fānau ʻaia ʻe tupu hake kimui ʻiate kimoutolu, pea mo e muli ʻaia ʻe haʻu mei he fonua mamaʻo, tenau pehē, ʻi heʻenau mamata ki he ngaahi tautea ʻoe fonua ko ia, mo e ngaahi mahaki ʻaia kuo tuku ki ai ʻe Sihova;
23พวกเขาจะเห็นว่าทั่วทั้งแผ่นดินเต็มไปด้วยกำมะถันและเกลือ ถูกเผาไหม้ ไม่มีการหว่าน ไม่มีผลผลิต และไม่มีหญ้าใดงอกขึ้น เหมือนเมืองโสโดม โกโมราห์ อัดมาห์ และเศโบยิมที่พระยาห์เวห์ทรงคว่ำทำลายด้วยความกริ้วและความเดือดดาล
23Pea kuo hoko ʻae fonua kotoa pē ko e sulifa, mo e māsima, mo e vela, ʻoku ʻikai tūtuuʻi ia pe fua, pe tupu ha mohuku ʻi ai, ka ʻoku hangē ko e fulihi ʻo Sotoma, mo Komola, ko ʻAtima, mo Sipoimi, ʻaia naʻe fulihi ʻe Sihova ʻi heʻene tuputāmaki, pea ʻi hono houhau lahi:
24แล้วชนชาติทั้งปวงจะถามว่า ‘ทำไมพระยาห์เวห์จึงทรงทำเช่นนี้กับแผ่นดินนี้? ความกริ้วรุนแรงนี้หมายความว่าอะไร?’
24ʻIo, ʻe lea ʻae puleʻanga kotoa pē, ʻo pehē, ‘Ko e hā kuo fai pehē ai ʻa Sihova ki he fonua ni? Ko e hā hono ʻuhinga ʻoe kakaha ʻo hono houhau lahi ni?’
25คนทั้งหลายจะตอบว่า ‘เพราะพวกเขาละทิ้งพันธสัญญาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษ ซึ่งพระองค์ทรงทำกับพวกเขาเมื่อทรงพาออกจากแผ่นดินอียิปต์
25Pea ʻe pehē ʻe he kakai, ‘Ko e meʻa ʻi heʻenau liʻaki ʻae fuakava ʻa Sihova ko e ʻOtua ʻo ʻenau ngaahi tamai, ʻaia naʻe fai mo kinautolu ʻi heʻene ʻomi ʻakinautolu kituaʻā mei he fonua ko ʻIsipite:
26แล้วไปปรนนิบัติและกราบไหว้พระอื่นที่พวกเขาไม่รู้จัก และที่พระองค์ไม่ได้ทรงมอบให้พวกเขา
26He naʻa nau ʻalu ʻo tauhi ʻae ngaahi ʻotua kehe, pea lotu ki ai, ʻae ngaahi ʻotua naʻe ʻikai tenau ʻilo, pea naʻe ʻikai te ne foaki kiate kinautolu:
27พระยาห์เวห์จึงทรงกริ้วต่อแผ่นดินนี้อย่างรุนแรง และนำคำสาปทั้งหมดที่เขียนไว้ในหนังสือนี้มาสู่แผ่นดิน
27Pea naʻe tupu ai ʻae houhau ʻo Sihova ki he fonua ni, ke fakahoko ki ai ʻae ngaahi malaʻia kotoa pē kuo tohi ʻi he tohi ni:
28พระยาห์เวห์ทรงถอนพวกเขาออกจากแผ่นดินด้วยความกริ้ว ความเดือดดาล และความขุ่นเคืองอย่างยิ่ง แล้วโยนพวกเขาไปยังแผ่นดินอื่น ดังที่เป็นอยู่ทุกวันนี้’
28Pea naʻe taʻaki ʻakinautolu ʻe Sihova mei honau fonua ʻi he houhau, pea ʻi he houhau lahi, pea ʻi he tuputāmaki lahi, pea ne lī ʻakinautolu ki he fonua kehe, ʻo hangē ko ia ʻoku fai he ʻaho ni.’
29สิ่งที่ซ่อนเร้นเป็นของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา แต่สิ่งที่ทรงเปิดเผยเป็นของเราและลูกหลานตลอดไป เพื่อเราจะทำตามถ้อยคำทั้งหมดของธรรมบัญญัตินี้
29Ko e ngaahi meʻa lilo ʻoku ʻa Sihova ko hotau ʻOtua: ka ko e ngaahi meʻa kuo fakahā ʻoku ʻatautolu ia mo ʻetau fānau ʻo taʻengata, koeʻuhi ketau fai ʻae lea kotoa pē ʻoe fono ni.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.