เฉลยธรรมบัญญัติ 29
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1นี่คือถ้อยคำแห่งพันธสัญญาที่พระยาห์เวห์ทรงบัญชาโมเสสให้ทำกับชาวอิสราเอลในแผ่นดินโมอับ นอกเหนือจากพันธสัญญาที่พระองค์ทรงทำกับพวกเขาที่โฮเรบ
1Te hae kahhe Moab kho ah Israel ca rhoek neh moi a boh vaengah tahae kah olka he BOEIPA loh Moses a uen tih Horeb ah khaw amih taengah moi a boh thil bal.
2โมเสสเรียกอิสราเอลทั้งหมดมาและกล่าวว่า “พวกคุณเห็นด้วยตาของตนเองแล้วว่าพระยาห์เวห์ทรงทำอะไรในแผ่นดินอียิปต์ต่อฟาโรห์ ข้าราชการทั้งหมดของเขา และทั่วทั้งแผ่นดิน
2Te vaengah Israel pum te Moses loh a hueh tih, “BOEIPA loh na mikhmuh ah Egypt kho kah Pharaoh neh a sal rhoek boeih, a diklai boeih a saii te boeih na hmuh uh.
3พวกคุณเห็นบททดสอบครั้งใหญ่ หมายสำคัญ และการอัศจรรย์ยิ่งใหญ่เหล่านั้นกับตา
3Noemcainah a len len neh kopoekrhai a len len te na mik loh miknoek la a hmuh coeng.
4แต่จนถึงวันนี้ พระยาห์เวห์ยังไม่ได้ประทานใจที่เข้าใจ ตาที่มองเห็น และหูที่ได้ยินแก่พวกคุณ
4Tedae ming thai ham lungbuei, hmuh thainah ham mik, yaak thainah ham nah hna khaw tihnin duela BOEIPA loh nangmih m'pae pawt nim?
5เราได้นำพวกคุณตลอดสี่สิบปีในถิ่นทุรกันดาร เสื้อผ้าที่พวกคุณสวมไม่สึกเก่า และรองเท้าที่สวมอยู่ก็ไม่สึกเก่า
5Nangmih te khosoek ah kum likip kam mawt tih na pum dongkah na himbai loh hmawn pawh. Na kho dongkah na khokhom khaw hmawn pawh.
6พวกคุณไม่ได้กินขนมปัง ไม่ได้ดื่มเหล้าองุ่นหรือเครื่องดื่มมึนเมา เพื่อพวกคุณจะได้รู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ
6Buh na ca uh pawt tih misurtui neh yu na ok uh pawt daengah kai he BOEIPA na Pathen la nan ming uh.
7เมื่อพวกคุณมาถึงที่แห่งนี้ สิโหนกษัตริย์แห่งเฮชโบนกับโอกกษัตริย์แห่งบาชานยกออกมารบกับเรา และเราตีพวกเขา
7Hekah hmuen na pha uh vaengah caemtloek neh mamih doe hamla Heshbon manghai Sihon neh Bashan manghai Oga ha pawk tih amih rhoi te n'tloek uh.
8เราเข้ายึดแผ่นดินของพวกเขาและมอบเป็นมรดกแก่คนรูเบน คนกาด และครึ่งเผ่ามนัสเสห์
8Amih khohmuen te n'loh uh tih Reuben koca, Gad koca neh Manasseh koca hlangvang taengah rho la m'paek uh.
9เพราะฉะนั้น จงรักษาถ้อยคำแห่งพันธสัญญานี้และทำตาม เพื่อพวกคุณจะเจริญรุ่งเรืองในทุกสิ่งที่ทำ
9Te dongah paipi ol he ngaithuen uh lamtah vai uh. Te daengah ni na saii boeih te na cangbam uh thai eh.
10วันนี้พวกคุณทุกคนยืนอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณ ทั้งผู้นำ เผ่าต่าง ๆ พวกผู้ใหญ่ เจ้าหน้าที่ และชายอิสราเอลทั้งหมด
10Tihnin ah nangmih na Pathen BOEIPA mikhmuh kah aka pai nangmih boeih khaw, na boeilu rhoek khaw, namah koca rhoek khaw, nangmih a hamca rhoek neh Israel hlang khaw,
11ทั้งเด็กเล็ก ภรรยา และคนต่างถิ่นที่อยู่ท่ามกลางค่าย ตั้งแต่คนผ่าฟืนจนถึงคนตักน้ำ
11na yuu na ca neh na rhaehhmuen khuiah na thing aka top tih na tui aka than yinlai khaw,
12เพื่อพวกคุณจะเข้าสู่พันธสัญญาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณและคำปฏิญาณของพระองค์ ซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกคุณทรงทำกับพวกคุณในวันนี้
12BOEIPA na Pathen kah paipi neh tihnin ah BOEIPA na Pathen loh nang taengah a saii a olcaeng khuila kun puei laeh.
13เพื่อวันนี้พระองค์จะทรงตั้งพวกคุณไว้เป็นประชากรของพระองค์ และพระองค์จะทรงเป็นพระเจ้าของพวกคุณ ตามที่ตรัสไว้และตามที่ทรงปฏิญาณต่อบรรพบุรุษ คืออับราฮัม อิสอัค และยาโคบ
13Tihnin ah nang te amah kah pilnam la pai sak vetih namah taeng neh na pa rhoek Abraham, Isaak, Jakob taengkah a toemngam tih a thui vanbangla na Pathen la ha om ni.
14ผมไม่ได้ทำพันธสัญญาและคำปฏิญาณนี้กับพวกคุณเท่านั้น
14Tahae kah paipi neh olcaeng he namah neh namah loh na saii pawt tih kamah long ni ka saii.
15แต่ทำกับผู้ที่ยืนอยู่กับเราที่นี่ในวันนี้ต่อหน้าพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา และกับผู้ที่ไม่ได้อยู่กับเราที่นี่ในวันนี้ด้วย
15Tihnin kah BOEIPA Pathen mikhmuh kah aka pai mamih taengah aka om neh tihnin kah mamih taengah aka om pawt rhoek taengah khaw a saii.
16เพราะพวกคุณรู้ว่าเราอาศัยอยู่ในแผ่นดินอียิปต์อย่างไร และเราเดินผ่านชนชาติต่าง ๆ ที่พวกคุณผ่านมาอย่างไร
16Egypt kho ah metla ng'om tih namtom lakli ah na caeh uh vaengah metla na caeh uh khaw namamih loh na ming uh.
17และพวกคุณเห็นสิ่งน่าสะอิดสะเอียนกับรูปเคารพของพวกเขา ซึ่งทำจากไม้ หิน เงิน และทอง และอยู่ท่ามกลางพวกเขา
17Amih taengkah a sarhingkoi la thingngo, lungto, sui neh ngun mueirhol te na hmuh uh.
18ระวังอย่าให้มีชาย หญิง ครอบครัว หรือเผ่าใดในหมู่พวกคุณที่วันนี้หันใจออกจากพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา ไปปรนนิบัติพระของชนชาติเหล่านั้น และอย่าให้มีรากใดในหมู่พวกคุณที่ออกผลขมและมีพิษ
18Mamih kah Pathen BOEIPA taeng lamloh a thinko aka maelh tih namtom pathen taengah thothueng hamla aka cet huta, tongpa khaw, huiko neh, pilnam koca he tihnin kah nangmih khuiah om ve. Anrhat neh pantong yung aka pungtai loh nangmih taengah om ve.
19ถ้าคนเช่นนั้นได้ยินถ้อยคำแห่งคำสาปนี้แล้วกลับอวยพรตัวเองในใจว่า ‘ฉันจะอยู่อย่างสงบ แม้จะเดินตามใจดื้อรั้นของตัวเอง’ ทั้งที่ชุ่มน้ำและที่แห้งแล้งก็จะพินาศไปด้วยกัน
19Te dongah tahae kah thaephoei ol a yaak vaengah a thinko khuiah yoethen pae uh vetih, “Ka lungbuei thinthahnah ah ka pongpa daengah ni khosul tuihalh neh ka khoengvoep vetih kai ham ngaimongnah a om eh?,” ti ve.
20พระยาห์เวห์จะไม่ทรงให้อภัยเขา แต่ความกริ้วและความหวงแหนของพระยาห์เวห์จะลุกคุกรุ่นเป็นควันต่อคนนั้น คำสาปทั้งหมดที่เขียนไว้ในหนังสือนี้จะตกอยู่กับเขา และพระยาห์เวห์จะทรงลบชื่อของเขาออกจากใต้ฟ้า
20BOEIPA loh anih te khodawkngai ham a ngaih moenih. BOEIPA kah thintoek neh amah hlang taengkah a thatlainah tah khuu yoeyah ni. Te dongah he cabu dongkah a daek thaephoeinah boeih he anih soah kol ni. Te vaengah BOEIPA loh anih ming te vaan hmui lamloh a phae ni.
21พระยาห์เวห์จะทรงแยกเขาออกจากทุกเผ่าของอิสราเอลให้รับภัย ตามคำสาปแห่งพันธสัญญาทั้งหมดที่เขียนไว้ในหนังสือธรรมบัญญัตินี้
21Te dongah tahae kah olkhueng cabu khuiah a daek thaephoeinah paipi cungkuem van bangla Israel koca boeih khui kah khaw BOEIPA loh yoethaenah la a boe ni.
22คนรุ่นต่อมา คือ ลูกหลานที่จะเกิดภายหลัง และคนต่างชาติที่มาจากแดนไกล จะเห็นภัยพิบัติของแผ่นดินและโรคที่พระยาห์เวห์ทรงทำให้เกิดขึ้น
22Te vaengah nangmih hnuk lamkah aka thoo na ca rhoek, lamhnuk kah cadilcahma neh kho hla lamkah aka pai kholong long khaw thui saeh. He khohmuen kah hmasoe neh BOEIPA loh anih soah a tloh sak a tlohtat te hmu uh saeh.
23พวกเขาจะเห็นว่าทั่วทั้งแผ่นดินเต็มไปด้วยกำมะถันและเกลือ ถูกเผาไหม้ ไม่มีการหว่าน ไม่มีผลผลิต และไม่มีหญ้าใดงอกขึ้น เหมือนเมืองโสโดม โกโมราห์ อัดมาห์ และเศโบยิมที่พระยาห์เวห์ทรงคว่ำทำลายด้วยความกริ้วและความเดือดดาล
23Kat neh lungkaeh khohmuen ungkhang boeih he tawn uh pawt vetih baelhing loh pakhat khaw a daih mueh la poe mahpawh. Sodom neh Gomorrah imrhong bangla Admah neh Zeboiim khaw BOEIPA loh amah kah kosi thintoek neh a palet ni.
24แล้วชนชาติทั้งปวงจะถามว่า ‘ทำไมพระยาห์เวห์จึงทรงทำเช่นนี้กับแผ่นดินนี้? ความกริ้วรุนแรงนี้หมายความว่าอะไร?’
24Te vaengah namtom rhoek loh balae tih khohmuen he BOEIPA loh thintoek thinling neh boeih a saii aih,” a ti uh ni.
25คนทั้งหลายจะตอบว่า ‘เพราะพวกเขาละทิ้งพันธสัญญาของพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษ ซึ่งพระองค์ทรงทำกับพวกเขาเมื่อทรงพาออกจากแผ่นดินอียิปต์
25Tedae, “Egypt kho lamkah amih hang khuen vaengah a napa rhoek kah BOEIPA Pathen loh amih neh a saii paipi te a hnoo uh dongah ni te,” a ti uh ni.
26แล้วไปปรนนิบัติและกราบไหว้พระอื่นที่พวกเขาไม่รู้จัก และที่พระองค์ไม่ได้ทรงมอบให้พวกเขา
26Cet uh tih pathen tloe taengah tho a thueng uh dongah amih taengah bakop uh. Te pathen rhoek loh amih te ming uh pawt tih amih ham boe a soep moenih.
27พระยาห์เวห์จึงทรงกริ้วต่อแผ่นดินนี้อย่างรุนแรง และนำคำสาปทั้งหมดที่เขียนไว้ในหนังสือนี้มาสู่แผ่นดิน
27Te dongah cabu dongkah a daek rhunkhuennah boeih he khuen thil ham BOEIPA kah thintoek tah khohmuen taengah sai coeng.
28พระยาห์เวห์ทรงถอนพวกเขาออกจากแผ่นดินด้วยความกริ้ว ความเดือดดาล และความขุ่นเคืองอย่างยิ่ง แล้วโยนพวกเขาไปยังแผ่นดินอื่น ดังที่เป็นอยู่ทุกวันนี้’
28BOEIPA loh amih te khohmuen khui lamkah thintoek kosi thinhul bat la a phuk vetih kho tloe ah tihnin kah bangla a voeih ni.
29สิ่งที่ซ่อนเร้นเป็นของพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา แต่สิ่งที่ทรงเปิดเผยเป็นของเราและลูกหลานตลอดไป เพื่อเราจะทำตามถ้อยคำทั้งหมดของธรรมบัญญัตินี้
29Mamih kah Pathen BOEIPA taengah thuh cakhaw kumhal duela vai ham olkhueng ol boeih he mamih taeng neh mamih kah n'ca rhoek taengah ha phoe coeng.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.