1 พงศ์กษัตริย์ 9
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1เมื่อโซโลมอนสร้างพระวิหารของพระยาห์เวห์ วังของกษัตริย์ และทุกสิ่งที่พระองค์ตั้งใจจะทำจนเสร็จ
1Und da Salomo hatte ausgebaut des HERRN Haus und des Königs Haus und alles, was er begehrte und Lust hatte zu machen,
2พระยาห์เวห์ทรงปรากฏแก่โซโลมอนเป็นครั้งที่สอง เหมือนที่เคยปรากฏแก่พระองค์ที่กิเบโอน
2erschien ihm der HERR zum andernmal, wie er ihm erschienen war zu Gibeon.
3พระยาห์เวห์ตรัสว่า “เราได้ยินคำอธิษฐานและคำวิงวอนที่เจ้าทูลต่อเราแล้ว เราทำให้พระวิหารที่เจ้าสร้างนี้ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อให้พระนามของเราอยู่ที่นั่นตลอดไป ตาและใจของเราจะอยู่ที่นั่นเสมอ
3Und der HERR sprach zu ihm: Ich habe dein Gebet und Flehen gehört, das du vor mir gefleht hast, und habe dies Haus geheiligt, das du gebaut hast, daß ich meinen Namen dahin setze ewiglich; und meine Augen und mein Herz sollen da sein allewege.
4ส่วนเจ้า ถ้าเจ้าดำเนินต่อหน้าเราอย่างดาวิดบิดาของเจ้า ด้วยใจซื่อตรงและความเที่ยงธรรม ทำตามทุกสิ่งที่เราสั่งเจ้า และรักษากฎเกณฑ์กับข้อกำหนดของเรา
4Und du, so du vor mir wandelst, wie dein Vater David gewandelt hat, mit rechtschaffenem Herzen und aufrichtig, daß du tust alles, was ich dir geboten habe, und meine Gebote und Rechte hältst:
5เราจะทำให้บัลลังก์แห่งอาณาจักรของเจ้าเหนืออิสราเอลมั่นคงตลอดไป ตามที่เราสัญญากับดาวิดบิดาของเจ้าว่า ‘เจ้าจะไม่ขาดผู้สืบเชื้อสายนั่งบนบัลลังก์อิสราเอล’
5so will ich bestätigen den Stuhl deines Königreiches über Israel ewiglich, wie ich deinem Vater David geredet habe und gesagt: Es soll dir nicht gebrechen an einem Mann auf dem Stuhl Israels.
6แต่ถ้าเจ้าหรือบุตรหลานของเจ้าเลิกติดตามเรา ไม่รักษาพระบัญญัติและกฎเกณฑ์ที่เราวางไว้ต่อหน้าเจ้า แล้วไปรับใช้และกราบไหว้พระอื่น
6Werdet ihr aber euch von mir abwenden, ihr und eure Kinder, und nicht halten meine Gebote und Rechte, die ich euch vorgelegt habe, und hingehen und andern Göttern dienen und sie anbeten:
7เราจะตัดอิสราเอลออกจากแผ่นดินที่เราประทานแก่พวกเขา และจะขับพระวิหารที่เราทำให้ศักดิ์สิทธิ์สำหรับพระนามของเราให้พ้นจากสายตาเรา อิสราเอลจะกลายเป็นคำเปรียบและคำเยาะเย้ยในหมู่ชนทุกชาติ
7so werde ich Israel ausrotten von dem Lande, das ich ihnen gegeben habe; und das Haus, das ich geheiligt habe meinem Namen, will ich verwerfen von meinem Angesicht; und Israel wird ein Sprichwort und eine Fabel sein unter allen Völkern.
8แม้พระวิหารนี้จะสูงเด่น แต่ทุกคนที่ผ่านไปจะตกตะลึงและส่งเสียงเยาะ แล้วถามว่า ‘ทำไมพระยาห์เวห์จึงทรงทำเช่นนี้ต่อแผ่นดินและพระวิหารนี้?’
8Und das Haus wird eingerissen werden, daß alle, die vorübergehen, werden sich entsetzen und zischen und sagen: Warum hat der HERR diesem Lande und diesem Hause also getan?
9คนทั้งหลายจะตอบว่า ‘เพราะพวกเขาทอดทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน ผู้ทรงนำบรรพบุรุษออกจากอียิปต์ แล้วไปยึดถือพระอื่น กราบไหว้และรับใช้พระเหล่านั้น พระยาห์เวห์จึงทรงนำภัยพิบัติทั้งหมดนี้มาสู่พวกเขา’”
9so wird man antworten: Darum, daß sie den HERRN, ihren Gott, verlassen haben, der ihre Väter aus Ägyptenland führte, und haben angenommen andere Götter und sie angebetet und ihnen gedient, darum hat der HERR all dies Übel über sie gebracht.
10เมื่อครบยี่สิบปีที่โซโลมอนสร้างอาคารสองหลัง คือพระวิหารของพระยาห์เวห์และวังของกษัตริย์
10Da nun die zwanzig Jahre um waren, in welchen Salomo die zwei Häuser baute, des HERRN Haus und des Königs Haus,
11ฮีรามกษัตริย์แห่งไทระได้จัดหาไม้ซีดาร์ ไม้ไซเปรส และทองคำให้โซโลมอนตามที่พระองค์ต้องการ กษัตริย์โซโลมอนจึงยกเมืองยี่สิบเมืองในแคว้นกาลิลีให้ฮีราม
11dazu Hiram, der König zu Tyrus, Salomo Zedernbäume und Tannenbäume und Gold nach allem seinem Begehr brachte: Da gab der König Salomo Hiram zwanzig Städte im Land Galiläa.
12ฮีรามออกจากไทระไปดูเมืองที่โซโลมอนยกให้ แต่ไม่พอใจเมืองเหล่านั้น
12Und Hiram zog aus von Tyrus, die Städte zu besehen, die ihm Salomo gegeben hatte; und sie gefielen ihm nicht,
13เขาพูดว่า “พี่น้องของข้า เมืองที่ท่านให้ข้านี้เป็นเมืองอย่างไรกัน?” เขาจึงเรียกเมืองเหล่านั้นว่าดินแดนคาบูล ซึ่งยังเรียกเช่นนั้นจนถึงทุกวันนี้
13und er sprach: Was sind das für Städte, mein Bruder, die du mir gegeben hast? Und hieß das Land Kabul bis auf diesen Tag.
14ฮีรามส่งทองคำหนึ่งร้อยยี่สิบทาเลนต์ ให้กษัตริย์
14Und Hiram hatte gesandt dem König Salomo hundertzwanzig Zentner Gold.
15กษัตริย์โซโลมอนเกณฑ์แรงงานเพื่อสร้างพระวิหารของพระยาห์เวห์ วังของพระองค์ มิลโล กำแพงเยรูซาเล็ม ฮาโซร์ เมกิดโด และเกเซอร์
15Und also verhielt sich's mit den Fronleuten, die der König Salomo aushob, zu bauen des HERRN Haus und sein Haus und Millo und die Mauer Jerusalems und Hazor und Megiddo und Geser.
16ฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์เคยยกทัพขึ้นไปยึดเกเซอร์ เผาเมือง และฆ่าชาวคานาอันที่อาศัยอยู่ที่นั่น แล้วมอบเมืองนี้เป็นของขวัญแต่งงานแก่ธิดาซึ่งเป็นภรรยาของโซโลมอน
16Denn Pharao, der König in Ägypten, war heraufgekommen und hatte Geser gewonnen und mit Feuer verbrannt und die Kanaaniter erwürgt, die in der Stadt wohnten, und hatte sie seiner Tochter, Salomos Weib, zum Geschenk gegeben.
17โซโลมอนทรงสร้างเกเซอร์ เบธโฮโรนล่าง
17Also baute Salomo Geser und das niedere Beth-Horon
18บาอาลัท และทามาร์ในถิ่นทุรกันดาร
18und Baalath und Thamar in der Wüste im Lande
19รวมทั้งเมืองคลังเก็บเสบียงทั้งหมดของพระองค์ เมืองสำหรับรถรบ เมืองสำหรับพลม้า และสิ่งก่อสร้างที่โซโลมอนทรงปรารถนาจะสร้างเพื่อความพอพระทัยในเยรูซาเล็ม เลบานอน และทั่วดินแดนที่พระองค์ปกครอง
19und alle Städte der Kornhäuser, die Salomo hatte, und alle Städte der Wagen und die Städte der Reiter, und wozu er Lust hatte zu bauen in Jerusalem, im Libanon und im ganzen Lande seiner Herrschaft.
20ประชาชนที่เหลืออยู่จากชาวอาโมไรต์ ชาวฮิตไทต์ ชาวเปริสซี ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส ซึ่งไม่ใช่ชาวอิสราเอล
20Und alles übrige Volk von den Amoritern, Hethitern, Pheresitern, Hevitern und Jebusitern, die nicht von den Kindern Israel waren,
21คือบุตรหลานของคนเหล่านั้นที่ยังอยู่ในแผ่นดิน และชาวอิสราเอลไม่สามารถทำลายจนหมด โซโลมอนเกณฑ์คนเหล่านี้เป็นแรงงานทาส ซึ่งยังเป็นเช่นนั้นจนถึงทุกวันนี้
21derselben Kinder, die sie hinter sich übrigbleiben ließen im Lande, die die Kinder Israel nicht konnten verbannen: die machte Salomo zu Fronleuten bis auf diesen Tag.
22แต่โซโลมอนไม่ได้ทำให้ชาวอิสราเอลเป็นแรงงานทาส พวกเขาเป็นทหาร ผู้รับใช้ ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ แม่ทัพ และผู้บัญชาการรถรบกับพลม้า
22Aber von den Kindern Israel machte er nicht Knechte, sondern ließ sie Kriegsleute und seine Knechte und Fürsten und Ritter und über seine Wagen und Reiter sein.
23หัวหน้างานของโซโลมอนที่ควบคุมแรงงานก่อสร้างมีห้าร้อยห้าสิบคน
23Und die obersten Amtleute, die über Salomos Geschäfte waren, deren waren fünfhundertfünfzig, die über das Volk herrschten, das die Geschäfte ausrichtete.
24ธิดาของฟาโรห์ย้ายจากนครดาวิดขึ้นไปอยู่ในวังที่โซโลมอนสร้างให้นาง หลังจากนั้นพระองค์จึงสร้างมิลโล
24Und die Tochter Pharaos zog herauf von der Stadt Davids in ihr Haus, das er für sie gebaut hatte. Da baute er auch Millo.
25โซโลมอนถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและเครื่องบูชาสันติสุขบนแท่นบูชาที่พระองค์สร้างถวายพระยาห์เวห์ปีละสามครั้ง และเผาเครื่องหอมร่วมกับเครื่องบูชาบนแท่นบูชาต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ ดังนี้พระองค์ก็ทรงทำพระวิหารจนเสร็จ
25Und Salomo opferte des Jahres dreimal Brandopfer und Dankopfer auf dem Altar, den er dem HERRN gebaut hatte, und räucherte auf ihm vor dem HERRN. Und ward also das Haus fertig.
26กษัตริย์โซโลมอนสร้างกองเรือที่เอซีโอนเกเบอร์ใกล้เอโลท บนชายฝั่งทะเลแดงในดินแดนเอโดม
26Und Salomo machte auch Schiffe zu Ezeon-Geber, das bei Eloth liegt am Ufer des Schilfmeers im Lande der Edomiter.
27ฮีรามส่งข้ารับใช้ของตนซึ่งเป็นลูกเรือชำนาญทะเลไปกับกองเรือร่วมกับข้ารับใช้ของโซโลมอน
27Und Hiram sandte seine Knechte im Schiff, die gute Schiffsleute und auf dem Meer erfahren waren, mit den Knechten Salomos;
28พวกเขาไปโอฟีร์ ขนทองคำสี่ร้อยยี่สิบทาเลนต์ จากที่นั่นมาถวายกษัตริย์โซโลมอน
28und sie kamen gen Ophir und holten daselbst vierhundertzwanzig Zentner Gold und brachten's dem König Salomo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.