1 พงศ์กษัตริย์ 9
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1เมื่อโซโลมอนสร้างพระวิหารของพระยาห์เวห์ วังของกษัตริย์ และทุกสิ่งที่พระองค์ตั้งใจจะทำจนเสร็จ
1And it came to pass when Solomon had finished the building of the house of the Lord, and the king’s house, and all that he desired, and was pleased to do,
2พระยาห์เวห์ทรงปรากฏแก่โซโลมอนเป็นครั้งที่สอง เหมือนที่เคยปรากฏแก่พระองค์ที่กิเบโอน
2That the Lord appeared to him the second time, as he had appeared to him in Gabaon.
3พระยาห์เวห์ตรัสว่า “เราได้ยินคำอธิษฐานและคำวิงวอนที่เจ้าทูลต่อเราแล้ว เราทำให้พระวิหารที่เจ้าสร้างนี้ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อให้พระนามของเราอยู่ที่นั่นตลอดไป ตาและใจของเราจะอยู่ที่นั่นเสมอ
3And the Lord said to him: I have heard thy prayer and thy supplication, which thou hast made before me: I have sanctified this house, which thou hast built, to put my name there for ever, and my eyes and my heart shall be there always.
4ส่วนเจ้า ถ้าเจ้าดำเนินต่อหน้าเราอย่างดาวิดบิดาของเจ้า ด้วยใจซื่อตรงและความเที่ยงธรรม ทำตามทุกสิ่งที่เราสั่งเจ้า และรักษากฎเกณฑ์กับข้อกำหนดของเรา
4And if thou wilt walk before me, as thy father walked, in simplicity of heart, and in uprightness: and wilt do all that I have commanded thee, and wilt keep my ordinances and my judgments,
5เราจะทำให้บัลลังก์แห่งอาณาจักรของเจ้าเหนืออิสราเอลมั่นคงตลอดไป ตามที่เราสัญญากับดาวิดบิดาของเจ้าว่า ‘เจ้าจะไม่ขาดผู้สืบเชื้อสายนั่งบนบัลลังก์อิสราเอล’
5I will establish the throne of thy kingdom over Israel for ever, as I promised David thy father, saying: There shall not fail a man of thy race upon the throne of Israel.
6แต่ถ้าเจ้าหรือบุตรหลานของเจ้าเลิกติดตามเรา ไม่รักษาพระบัญญัติและกฎเกณฑ์ที่เราวางไว้ต่อหน้าเจ้า แล้วไปรับใช้และกราบไหว้พระอื่น
6But if you and your children revolting shall turn away from following me, and will not keep my commandments, and my ceremonies, which I have set before you, but will go and worship strange gods, and adore them:
7เราจะตัดอิสราเอลออกจากแผ่นดินที่เราประทานแก่พวกเขา และจะขับพระวิหารที่เราทำให้ศักดิ์สิทธิ์สำหรับพระนามของเราให้พ้นจากสายตาเรา อิสราเอลจะกลายเป็นคำเปรียบและคำเยาะเย้ยในหมู่ชนทุกชาติ
7I will take away Israel from the face of the land which I have given them; and the temple which I have sanctified to my name, I will cast out of my sight; and Israel shall be a proverb, and a byword among all people.
8แม้พระวิหารนี้จะสูงเด่น แต่ทุกคนที่ผ่านไปจะตกตะลึงและส่งเสียงเยาะ แล้วถามว่า ‘ทำไมพระยาห์เวห์จึงทรงทำเช่นนี้ต่อแผ่นดินและพระวิหารนี้?’
8And this house shall be made an example of: every one that shall pass by it, shall be astonished, and shall hiss, and say: Why hath the Lord done thus to this land, and to this house:
9คนทั้งหลายจะตอบว่า ‘เพราะพวกเขาทอดทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของตน ผู้ทรงนำบรรพบุรุษออกจากอียิปต์ แล้วไปยึดถือพระอื่น กราบไหว้และรับใช้พระเหล่านั้น พระยาห์เวห์จึงทรงนำภัยพิบัติทั้งหมดนี้มาสู่พวกเขา’”
9And they shall answer: Because they forsook the Lord their God, who brought their fathers out of the land of Egypt, and followed strange gods, and adored them, and worshipped them: therefore hath the Lord brought upon them all this evil.
10เมื่อครบยี่สิบปีที่โซโลมอนสร้างอาคารสองหลัง คือพระวิหารของพระยาห์เวห์และวังของกษัตริย์
10And when twenty years were ended after Solomon had built the two houses, that is, the house of the Lord, and the house of the king,
11ฮีรามกษัตริย์แห่งไทระได้จัดหาไม้ซีดาร์ ไม้ไซเปรส และทองคำให้โซโลมอนตามที่พระองค์ต้องการ กษัตริย์โซโลมอนจึงยกเมืองยี่สิบเมืองในแคว้นกาลิลีให้ฮีราม
11(Hiram the king of Tyre furnishing Solomon with cedar trees and fir trees, and gold according to all he had need of.) then Solomon gave Hiram twenty cities in the land of Galilee.
12ฮีรามออกจากไทระไปดูเมืองที่โซโลมอนยกให้ แต่ไม่พอใจเมืองเหล่านั้น
12And Hiram came out of Tyre, to see the towns which Solomon had given him, and they pleased him not,
13เขาพูดว่า “พี่น้องของข้า เมืองที่ท่านให้ข้านี้เป็นเมืองอย่างไรกัน?” เขาจึงเรียกเมืองเหล่านั้นว่าดินแดนคาบูล ซึ่งยังเรียกเช่นนั้นจนถึงทุกวันนี้
13And he said: Are these the cities which thou hast given me, brother? And he called them the land of Chabul, unto this day.
14ฮีรามส่งทองคำหนึ่งร้อยยี่สิบทาเลนต์ ให้กษัตริย์
14And Hiram sent to king Solomon a hundred and twenty talents of gold.
15กษัตริย์โซโลมอนเกณฑ์แรงงานเพื่อสร้างพระวิหารของพระยาห์เวห์ วังของพระองค์ มิลโล กำแพงเยรูซาเล็ม ฮาโซร์ เมกิดโด และเกเซอร์
15This is the sum of the expenses, which king Solomon offered to build the house of the Lord, and his own house, and Mello, and the wall of Jerusalem, and Heser, and Mageddo, and Gazer.
16ฟาโรห์กษัตริย์แห่งอียิปต์เคยยกทัพขึ้นไปยึดเกเซอร์ เผาเมือง และฆ่าชาวคานาอันที่อาศัยอยู่ที่นั่น แล้วมอบเมืองนี้เป็นของขวัญแต่งงานแก่ธิดาซึ่งเป็นภรรยาของโซโลมอน
16Pharao the king of Egypt came up and took Gazer, and burnt it with fire: and slew the Chanaanite that dwelt in the city, and gave it for a dowry to his daughter, Solomon’s wife.
17โซโลมอนทรงสร้างเกเซอร์ เบธโฮโรนล่าง
17So Solomon built: Gazer, and Beth-horon the nether,
18บาอาลัท และทามาร์ในถิ่นทุรกันดาร
18And Baalath, and Palmira in the land of the wilderness.
19รวมทั้งเมืองคลังเก็บเสบียงทั้งหมดของพระองค์ เมืองสำหรับรถรบ เมืองสำหรับพลม้า และสิ่งก่อสร้างที่โซโลมอนทรงปรารถนาจะสร้างเพื่อความพอพระทัยในเยรูซาเล็ม เลบานอน และทั่วดินแดนที่พระองค์ปกครอง
19And all the towns that belonged to himself, and were not walled, he fortified, the cities also of the chariots, and the cities of the horsemen, and whatsoever he had a mind to build in Jerusalem, and in Libanus, and in all the land of his dominion.
20ประชาชนที่เหลืออยู่จากชาวอาโมไรต์ ชาวฮิตไทต์ ชาวเปริสซี ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส ซึ่งไม่ใช่ชาวอิสราเอล
20All the people that were left of the Amorrhites, and Hethites, and Pherezites, and Hevites, and Jebusites, that are not of the children of Israel:
21คือบุตรหลานของคนเหล่านั้นที่ยังอยู่ในแผ่นดิน และชาวอิสราเอลไม่สามารถทำลายจนหมด โซโลมอนเกณฑ์คนเหล่านี้เป็นแรงงานทาส ซึ่งยังเป็นเช่นนั้นจนถึงทุกวันนี้
21Their children, that were left in the land, to wit, such as the children of Israel had not been able to destroy, Solomon made tributary unto this day.
22แต่โซโลมอนไม่ได้ทำให้ชาวอิสราเอลเป็นแรงงานทาส พวกเขาเป็นทหาร ผู้รับใช้ ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ แม่ทัพ และผู้บัญชาการรถรบกับพลม้า
22But of the children of Israel Solomon made not any to be bondmen, but they were men of war, and his servants, and his princes, and captains, and overseers of the chariots and horses.
23หัวหน้างานของโซโลมอนที่ควบคุมแรงงานก่อสร้างมีห้าร้อยห้าสิบคน
23And there were five hundred and fifty chief officers set over all the works of Solomon, and they had people under them, and had charge over the appointed works.
24ธิดาของฟาโรห์ย้ายจากนครดาวิดขึ้นไปอยู่ในวังที่โซโลมอนสร้างให้นาง หลังจากนั้นพระองค์จึงสร้างมิลโล
24And the daughter of Pharao came up out of the city of David to her house, which Solomon had built for her: then did he build Mello.
25โซโลมอนถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและเครื่องบูชาสันติสุขบนแท่นบูชาที่พระองค์สร้างถวายพระยาห์เวห์ปีละสามครั้ง และเผาเครื่องหอมร่วมกับเครื่องบูชาบนแท่นบูชาต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ ดังนี้พระองค์ก็ทรงทำพระวิหารจนเสร็จ
25Solomon also offered three times every year holocausts, and victims of peace offerings upon the altar which he had built to the Lord, and he burnt incense before the Lord: and the temple was finished.
26กษัตริย์โซโลมอนสร้างกองเรือที่เอซีโอนเกเบอร์ใกล้เอโลท บนชายฝั่งทะเลแดงในดินแดนเอโดม
26And king Solomon made a fleet in Asiongaber, which is by Ailath on the shore of the Red Sea in the land of Edom.
27ฮีรามส่งข้ารับใช้ของตนซึ่งเป็นลูกเรือชำนาญทะเลไปกับกองเรือร่วมกับข้ารับใช้ของโซโลมอน
27And Hiram sent his servants in the fleet, sailors that had knowledge of the sea, with the servants of Solomon.
28พวกเขาไปโอฟีร์ ขนทองคำสี่ร้อยยี่สิบทาเลนต์ จากที่นั่นมาถวายกษัตริย์โซโลมอน
28And they came to Ophir, and they brought from thence to king Solomon four hundred and twenty talents of gold.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.