1 พงศ์กษัตริย์ 19
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1อาหับเล่าให้เยเซเบลฟังทุกสิ่งที่เอลียาห์ทำ รวมทั้งเรื่องที่เขาฆ่าผู้เผยพระวจนะทั้งหมดด้วยดาบ
1Und Ahab sagte Isebel alles an, was Elia getan hatte und wie er hatte alle Propheten Baals mit dem Schwert erwürgt.
2เยเซเบลจึงส่งคนไปบอกเอลียาห์ว่า “ขอให้บรรดาพระเจ้าลงโทษข้าอย่างหนัก หากพรุ่งนี้เวลานี้ข้ายังไม่ได้ทำให้ชีวิตของเจ้าเป็นเหมือนชีวิตของคนเหล่านั้น!”
2Da sandte Isebel einen Boten zu Elia und ließ ihm sagen: Die Götter tun mir dies und das, wo ich nicht morgen um diese Zeit deiner Seele tue wie dieser Seelen einer.
3เมื่อเอลียาห์เห็นเช่นนั้น เขาก็ลุกขึ้นหนีเอาชีวิตรอด ไปถึงเบเออร์เชบาที่อยู่ในยูดาห์ แล้วให้คนรับใช้พักอยู่ที่นั่น
3Da er das sah, machte er sich auf und ging hin um seines Lebens willen und kam gen Beer-Seba in Juda und ließ seinen Diener daselbst.
4ส่วนเขาเดินเข้าไปในถิ่นทุรกันดารอีกหนึ่งวัน แล้วนั่งใต้ต้นจูนิเปอร์ เขาอธิษฐานขอให้ตนตาย โดยพูดว่า “พอแล้ว พระยาห์เวห์ บัดนี้โปรดเอาชีวิตข้าพระองค์ไป เพราะข้าพระองค์ไม่ได้ดีกว่าบรรพบุรุษของข้าพระองค์”
4Er aber ging hin in die Wüste eine Tagereise und kam hinein und setzte sich unter einen Wacholder und bat, daß seine Seele stürbe, und sprach: Es ist genug, so nimm nun, HERR, meine Seele; ich bin nicht besser denn meine Väter.
5เขานอนหลับใต้ต้นจูนิเปอร์ ทันใดนั้น ทูตสวรรค์องค์หนึ่งแตะตัวเขาแล้วพูดว่า “ลุกขึ้นกินเถิด”
5Und er legte sich und schlief unter dem Wacholder. Und siehe, ein Engel rührte ihn an und sprach zu ihm: Steh auf und iß!
6เขามองดู เห็นขนมปังแผ่นที่อบบนถ่านกับเหยือกน้ำวางอยู่ข้างศีรษะ เขากินและดื่มแล้วนอนลงอีก
6Und er sah sich um, und siehe, zu seinen Häupten lag ein geröstetes Brot und eine Kanne mit Wasser. Und da er gegessen und getrunken hatte, legte er sich wieder schlafen.
7ทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์กลับมาเป็นครั้งที่สอง แตะตัวเขาแล้วพูดว่า “ลุกขึ้นกินเถิด เพราะการเดินทางไกลเกินกำลังของเจ้า”
7Und der Engel des HERRN kam zum andernmal wieder und rührte ihn an und sprach: Steh auf und iß! denn du hast einen großen Weg vor dir.
8เขาลุกขึ้นกินและดื่ม อาหารนั้นทำให้เขามีกำลังเดินทางสี่สิบวันสี่สิบคืนไปถึงโฮเรบ ภูเขาของพระเจ้า
8Er stand auf und aß und trank und ging durch die Kraft derselben Speise vierzig Tage und vierzig Nächte bis an den Berg Gottes Horeb
9เขาเข้าไปพักในถ้ำแห่งหนึ่งที่นั่น แล้วพระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงเขาว่า “เอลียาห์ เจ้ามาทำอะไรที่นี่?”
9und kam daselbst in eine Höhle und blieb daselbst über Nacht. Und siehe, das Wort des HERRN kam zu ihm und sprach zu ihm: Was machst du hier, Elia?
10เขาตอบว่า “ข้าพระองค์มีใจร้อนรนอย่างยิ่งเพื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งกองทัพ เพราะชาวอิสราเอลละทิ้งพันธสัญญาของพระองค์ ทำลายแท่นบูชาของพระองค์ และฆ่าผู้เผยพระวจนะของพระองค์ด้วยดาบ เหลือแต่ข้าพระองค์คนเดียว และพวกเขากำลังตามเอาชีวิตข้าพระองค์”
10Er sprach: Ich habe geeifert um den HERRN, den Gott Zebaoth; denn die Kinder Israel haben deinen Bund verlassen und deine Altäre zerbrochen und deine Propheten mit dem Schwert erwürgt, und ich bin allein übriggeblieben, und sie stehen darnach, daß sie mir mein Leben nehmen.
11พระองค์ตรัสว่า “ออกไปยืนบนภูเขาต่อหน้าพระยาห์เวห์” แล้วพระยาห์เวห์เสด็จผ่านไป ลมแรงจัดพัดกระหน่ำจนภูเขาแยกและหินแตกต่อหน้าพระยาห์เวห์ แต่พระยาห์เวห์ไม่ได้อยู่ในลมนั้น หลังลมมีแผ่นดินไหว แต่พระยาห์เวห์ไม่ได้อยู่ในแผ่นดินไหวนั้น
11Er sprach: Gehe heraus und tritt auf den Berg vor den HERRN! Und siehe, der HERR ging vorüber und ein großer, starker Wind, der die Berge zerriß und die Felsen zerbrach, vor dem HERRN her; der HERR war aber nicht im Winde. Nach dem Winde aber kam ein Erdbeben; aber der HERR war nicht im Erdbeben.
12หลังแผ่นดินไหวมีไฟ แต่พระยาห์เวห์ไม่ได้อยู่ในไฟนั้น หลังไฟมีเสียงเบาแผ่วสงบ
12Und nach dem Erdbeben kam ein Feuer; aber der HERR war nicht im Feuer. Und nach dem Feuer kam ein stilles, sanftes Sausen.
13เมื่อเอลียาห์ได้ยิน เขาก็เอาเสื้อคลุมปิดหน้า ออกไปยืนที่ปากถ้ำ แล้วมีเสียงมาถึงเขาว่า “เอลียาห์ เจ้ามาทำอะไรที่นี่?”
13Da das Elia hörte, verhüllte er sein Antlitz mit seinem Mantel und ging heraus und trat in die Tür der Höhle. Und siehe, da kam eine Stimme zu ihm und sprach: Was hast du hier zu tun, Elia?
14เขาตอบว่า “ข้าพระองค์มีใจร้อนรนอย่างยิ่งเพื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งกองทัพ เพราะชาวอิสราเอลละทิ้งพันธสัญญาของพระองค์ ทำลายแท่นบูชาของพระองค์ และฆ่าผู้เผยพระวจนะของพระองค์ด้วยดาบ เหลือแต่ข้าพระองค์คนเดียว และพวกเขากำลังตามเอาชีวิตข้าพระองค์”
14Er sprach: Ich habe um den HERRN, den Gott Zebaoth, geeifert; denn die Kinder Israel haben deinen Bund verlassen, deine Altäre zerbrochen, deine Propheten mit dem Schwert erwürgt, und ich bin allein übriggeblieben, und sie stehen darnach, daß sie mir das Leben nehmen.
15พระยาห์เวห์ตรัสกับเขาว่า “ไปเถิด กลับไปตามทางของเจ้า ไปยังถิ่นทุรกันดารแห่งดามัสกัส เมื่อไปถึง จงเจิมฮาซาเอลเป็นกษัตริย์เหนือซีเรีย
15Aber der HERR sprach zu ihm: Gehe wiederum deines Weges durch die Wüste gen Damaskus und gehe hinein und salbe Hasael zum König über Syrien,
16จงเจิมเยฮูบุตรนิมชีเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอล และเจิมเอลีชาบุตรชาฟัทจากอาเบลเมโฮลาห์เป็นผู้เผยพระวจนะแทนเจ้า
16Und Jehu, den Sohn Nimsis, zum König über Israel, und Elisa, den Sohn Saphats, von Abel-Mehola, zum Propheten an deiner Statt.
17ผู้ใดรอดจากดาบของฮาซาเอล เยฮูจะฆ่าผู้นั้น และผู้ใดรอดจากดาบของเยฮู เอลีชาจะฆ่าผู้นั้น
17Und es soll geschehen, daß wer dem Schwert Hasaels entrinnt, den soll Jehu töten.
18แต่เราเก็บคนไว้ในอิสราเอลเจ็ดพันคน คือผู้ที่ไม่คุกเข่าลงต่อบาอัลและไม่จูบเขา”
18Und ich will übriglassen siebentausend in Israel: alle Kniee, die sich nicht gebeugt haben vor Baal, und allen Mund, der ihn nicht geküßt hat.
19เอลียาห์จึงออกจากที่นั่นและพบเอลีชาบุตรชาฟัทกำลังไถนา มีวัวเทียมแอกสิบสองคู่อยู่ข้างหน้า และเขาอยู่กับคู่ที่สิบสอง เอลียาห์เดินเข้าไปหาแล้วเอาเสื้อคลุมวางบนตัวเขา
19Und er ging von dannen und fand Elisa, den Sohn Saphats, daß er pflügte mit zwölf Jochen vor sich hin; und er war selbst bei dem zwölften. Und Elia ging zu ihm und warf seinen Mantel auf ihn.
20เอลีชาทิ้งวัว วิ่งตามเอลียาห์ไปแล้วพูดว่า “ขอให้ข้ากลับไปจูบลาพ่อกับแม่ก่อน แล้วข้าจะตามท่านไป” เอลียาห์ตอบว่า “กลับไปเถิด ข้าได้ทำอะไรกับเจ้าไว้?”
20Er aber ließ die Rinder und lief Elia nach und sprach: Laß mich meinen Vater und meine Mutter küssen, so will ich dir nachfolgen. Er sprach zu ihm: Gehe hin und komme wieder; bedenke, was ich dir getan habe!
21เอลีชาจึงกลับไปจากเอลียาห์ นำวัวคู่ที่เทียมแอกอยู่มาฆ่า ใช้อุปกรณ์เทียมวัวเป็นฟืนต้มเนื้อ แจกให้ประชาชนกิน แล้วเขาก็ลุกขึ้นตามเอลียาห์ไปและรับใช้เขา
21Und er lief wieder von ihm und nahm ein Joch Rinder und opferte es und kochte das Fleisch mit dem Holzwerk an den Rindern und gab's dem Volk, daß sie aßen. Und machte sich auf und folgte Elia nach und diente ihm.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.