הושע 2
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1אִמְר֥וּ לַאֲחֵיכֶ֖ם עַמִּ֑י וְלַאֲחֽוֹתֵיכֶ֖ם רֻחָֽמָה׃
1เรียกพี่น้องชายของพวกเจ้าว่า ‘คนของเรา!’ และเรียกพี่น้องหญิงว่า ‘ผู้เป็นที่รักของเรา!’
2רִ֤יבוּ בְאִמְּכֶם֙ רִ֔יבוּ כִּֽי־הִיא֙ לֹ֣א אִשְׁתִּ֔י וְאָנֹכִ֖י לֹ֣א אִישָׁ֑הּ וְתָסֵ֤ר זְנוּנֶ֙יהָ֙ מִפָּנֶ֔יה וְנַאֲפוּפֶ֖יהָ מִבֵּ֥ין שָׁדֶֽיהָ׃
2กล่าวโทษแม่ของพวกเจ้า! กล่าวโทษเธอ เพราะเธอไม่ใช่ภรรยาของเรา และเราไม่ใช่สามีของเธอ ให้เธอขจัดการค้าประเวณีออกจากใบหน้า และขจัดการเป็นชู้ออกจากระหว่างอก
3פֶּן־אַפְשִׁיטֶ֣נָּה עֲרֻמָּ֔ה וְהִ֨צַּגְתִּ֔יהָ כְּי֖וֹם הִוָּֽלְדָ֑הּ וְשַׂמְתִּ֣יהָ כַמִּדְבָּ֗ר וְשַׁתִּ֙הָ֙ כְּאֶ֣רֶץ צִיָּ֔ה וַהֲמִתִּ֖יהָ בַּצָּמָֽא׃
3มิฉะนั้น เราจะเปลื้องผ้าเธอจนเปลือย ให้เธอล่อนจ้อนเหมือนวันที่เกิดมา จะทำให้เธอเป็นเหมือนถิ่นกันดาร เป็นเหมือนผืนดินแห้งแล้ง และจะให้เธอตายเพราะกระหาย
4וְאֶת־בָּנֶ֖יהָ לֹ֣א אֲרַחֵ֑ם כִּֽי־בְנֵ֥י זְנוּנִ֖ים הֵֽמָּה׃
4เราจะไม่เมตตาลูกของเธอ เพราะพวกเขาเป็นลูกแห่งความไม่ซื่อสัตย์
5כִּ֤י זָֽנְתָה֙ אִמָּ֔ם הֹבִ֖ישָׁה הֽוֹרָתָ֑ם כִּ֣י אָמְרָ֗ה אֵלְכָ֞ה אַחֲרֵ֤י מְאַהֲבַי֙ נֹתְנֵ֤י לַחְמִי֙ וּמֵימַ֔י צַמְרִ֣י וּפִשְׁתִּ֔י שַׁמְנִ֖י וְשִׁקּוּיָֽי׃
5แม่ของพวกเขาค้าประเวณี หญิงที่อุ้มท้องพวกเขาทำสิ่งน่าอับอาย เธอพูดว่า ‘ฉันจะตามคนรักของฉันไป พวกเขาให้ขนมปังและน้ำแก่ฉัน ให้ขนแกะและป่าน ให้น้ำมันและเครื่องดื่ม’
6לָכֵ֛ן הִנְנִי־שָׂ֥ךְ אֶת־דַּרְכֵּ֖ךְ בַּסִּירִ֑ים וְגָֽדַרְתִּי֙ אֶת־גְּדֵרָ֔הּ וּנְתִיבוֹתֶ֖יהָ לֹ֥א תִמְצָֽא׃
6ดังนั้น ดูสิ เราจะเอาหนามกั้นทางของเจ้า และสร้างกำแพงขวางเธอไว้ จนเธอหาทางไปไม่ได้
7וְרִדְּפָ֤ה אֶת־מְאַהֲבֶ֙יהָ֙ וְלֹֽא־תַשִּׂ֣יג אֹתָ֔ם וּבִקְשָׁ֖תַם וְלֹ֣א תִמְצָ֑א וְאָמְרָ֗ה אֵלְכָ֤ה וְאָשׁ֙וּבָה֙ אֶל־אִישִׁ֣י הָֽרִאשׁ֔וֹן כִּ֣י ט֥וֹב לִ֛י אָ֖ז מֵעָֽתָּה׃
7เธอจะตามคนรักไป แต่ตามไม่ทัน จะตามหา แต่หาไม่พบ แล้วเธอจะพูดว่า ‘ฉันจะกลับไปหาสามีคนแรก เพราะตอนนั้นฉันอยู่ดีกว่าตอนนี้’
8וְהִיא֙ לֹ֣א יָֽדְעָ֔ה כִּ֤י אָֽנֹכִי֙ נָתַ֣תִּי לָ֔הּ הַדָּגָ֖ן וְהַתִּיר֣וֹשׁ וְהַיִּצְהָ֑ר וְכֶ֨סֶף הִרְבֵּ֥יתִי לָ֛הּ וְזָהָ֖ב עָשׂ֥וּ לַבָּֽעַל׃
8เธอไม่รู้ว่าเราเป็นผู้ให้ธัญพืช เหล้าองุ่นใหม่ และน้ำมันแก่เธอ เราให้เงินทองแก่เธอมากมาย แต่พวกเขากลับนำไปใช้เพื่อบาอัล
9לָכֵ֣ן אָשׁ֔וּב וְלָקַחְתִּ֤י דְגָנִי֙ בְּעִתּ֔וֹ וְתִירוֹשִׁ֖י בְּמֽוֹעֲד֑וֹ וְהִצַּלְתִּי֙ צַמְרִ֣י וּפִשְׁתִּ֔י לְכַסּ֖וֹת אֶת־עֶרְוָתָֽהּ׃
9ดังนั้น เราจะเอาธัญพืชของเราคืนเมื่อถึงเวลา เอาเหล้าองุ่นใหม่ของเราคืนเมื่อถึงฤดู และจะริบขนแกะกับป่านของเรา ที่มีไว้ปกปิดร่างเปลือยของเธอ
10וְעַתָּ֛ה אֲגַלֶּ֥ה אֶת־נַבְלֻתָ֖הּ לְעֵינֵ֣י מְאַהֲבֶ֑יהָ וְאִ֖ישׁ לֹֽא־יַצִּילֶ֥נָּה מִיָּדִֽי׃
10บัดนี้เราจะเปิดโปงความลามกของเธอต่อหน้าคนรักของเธอ ไม่มีใครช่วยเธอให้พ้นจากมือเราได้
11וְהִשְׁבַּתִּי֙ כָּל־מְשׂוֹשָׂ֔הּ חַגָּ֖הּ חָדְשָׁ֣הּ וְשַׁבַּתָּ֑הּ וְכֹ֖ל מוֹעֲדָֽהּ׃
11เราจะยุติงานฉลองทั้งหมดของเธอ ทั้งเทศกาล วันขึ้นเดือนใหม่ วันสะบาโต และการประชุมในพิธีตามกำหนดทั้งหมด
12וַהֲשִׁמֹּתִ֗י גַּפְנָהּ֙ וּתְאֵ֣נָתָ֔הּ אֲשֶׁ֣ר אָמְרָ֗ה אֶתְנָ֥ה הֵ֙מָּה֙ לִ֔י אֲשֶׁ֥ר נָֽתְנוּ־לִ֖י מְאַֽהֲבָ֑י וְשַׂמְתִּ֣ים לְיַ֔עַר וַאֲכָלָ֖תַם חַיַּ֥ת הַשָּׂדֶֽה׃
12เราจะทำลายเถาองุ่นและต้นมะเดื่อของเธอ ที่เธอเคยพูดถึงว่า ‘นี่คือค่าจ้างที่คนรักให้ฉัน’ เราจะทำให้กลายเป็นป่ารก และสัตว์ในท้องทุ่งจะมากิน
13וּפָקַדְתִּ֣י עָלֶ֗יהָ אֶת־יְמֵ֤י הַבְּעָלִים֙ אֲשֶׁ֣ר תַּקְטִ֣יר לָהֶ֔ם וַתַּ֤עַד נִזְמָהּ֙ וְחֶלְיָתָ֔הּ וַתֵּ֖לֶךְ אַחֲרֵ֣י מְאַהֲבֶ֑יהָ וְאֹתִ֥י שָׁכְחָ֖ה נְאֻם־יְהוָֽה׃ פ
13เราจะลงโทษเธอสำหรับวันทั้งหลายที่เธอบูชาเทพบาอัล เผาเครื่องหอมถวายเทพเหล่านั้น ประดับตัวด้วยต่างหูและเครื่องเพชรพลอย ตามคนรักไป และลืมเรา” พระยาห์เวห์กล่าว
14לָכֵ֗ן הִנֵּ֤ה אָֽנֹכִי֙ מְפַתֶּ֔יהָ וְהֹֽלַכְתִּ֖יהָ הַמִּדְבָּ֑ר וְדִבַּרְתִּ֖י עַל לִבָּֽהּ׃
14“เพราะฉะนั้น ดูสิ เราจะโน้มน้าวใจเธอ พาเธอไปในถิ่นกันดาร และพูดกับเธออย่างอ่อนโยน
15וְנָתַ֨תִּי לָ֤הּ אֶת־כְּרָמֶ֙יהָ֙ מִשָּׁ֔ם וְאֶת־עֵ֥מֶק עָכ֖וֹר לְפֶ֣תַח תִּקְוָ֑ה וְעָ֤נְתָה שָּׁ֙מָּה֙ כִּימֵ֣י נְעוּרֶ֔יהָ וִּכְי֖וֹם עֲלֹתָ֥הּ מֵאֶֽרֶץ־מִצְרָֽיִם׃ ס
15จากที่นั่น เราจะให้สวนองุ่นแก่เธอ และให้หุบเขาอาโคร์เป็นประตูแห่งความหวัง ที่นั่นเธอจะตอบ เหมือนในวัยสาว เหมือนวันที่เธอขึ้นมาจากแผ่นดินอียิปต์
16וְהָיָ֤ה בַיּוֹם־הַהוּא֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה תִּקְרְאִ֖י אִישִׁ֑י וְלֹֽא־תִקְרְאִי־לִ֥י ע֖וֹד בַּעְלִֽי׃
16วันนั้น” พระยาห์เวห์กล่าว “เธอจะเรียกเราว่า ‘สามีของฉัน’ และจะไม่เรียกว่า ‘นายของฉัน’ อีก
17וַהֲסִרֹתִ֛י אֶת־שְׁמ֥וֹת הַבְּעָלִ֖ים מִפִּ֑יהָ וְלֹֽא־יִזָּכְר֥וּ ע֖וֹד בִּשְׁמָֽם׃
17เราจะเอาชื่อเทพบาอัลทั้งหลายออกจากปากเธอ จะไม่มีใครเอ่ยชื่อเทพเหล่านั้นอีก
18וְכָרַתִּ֨י לָהֶ֤ם בְּרִית֙ בַּיּ֣וֹם הַה֔וּא עִם־חַיַּ֤ת הַשָּׂדֶה֙ וְעִם־ע֣וֹף הַשָּׁמַ֔יִם וְרֶ֖מֶשׂ הָֽאֲדָמָ֑ה וְקֶ֨שֶׁת וְחֶ֤רֶב וּמִלְחָמָה֙ אֶשְׁבּ֣וֹר מִן־הָאָ֔רֶץ וְהִשְׁכַּבְתִּ֖ים לָבֶֽטַח׃
18วันนั้น เพื่อพวกเขา เราจะทำพันธสัญญากับสัตว์ในท้องทุ่ง กับนกในท้องฟ้า และสัตว์ที่เลื้อยคลานบนพื้นดิน เราจะหักคันธนู ทำลายดาบ และยุติการสู้รบในแผ่นดิน ให้พวกเขานอนพักอย่างปลอดภัย
19וְאֵרַשְׂתִּ֥יךְ לִ֖י לְעוֹלָ֑ם וְאֵרַשְׂתִּ֥יךְ לִי֙ בְּצֶ֣דֶק וּבְמִשְׁפָּ֔ט וּבְחֶ֖סֶד וּֽבְרַחֲמִֽים׃
19เราจะหมั้นหมายเธอไว้กับเราตลอดไป เราจะหมั้นหมายเธอไว้กับเรา ด้วยความชอบธรรม ความยุติธรรม ความรักมั่นคง และความสงสาร
20וְאֵרַשְׂתִּ֥יךְ לִ֖י בֶּאֱמוּנָ֑ה וְיָדַ֖עַתְּ אֶת־יְהוָֽה׃ ס
20เราจะหมั้นหมายเธอไว้กับเราด้วยความซื่อสัตย์ และเธอจะรู้จักพระยาห์เวห์
21וְהָיָ֣ה׀ בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא אֶֽעֱנֶה֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה אֶעֱנֶ֖ה אֶת־הַשָּׁמָ֑יִם וְהֵ֖ם יַעֲנ֥וּ אֶת־הָאָֽרֶץ׃
21วันนั้นเราจะตอบ” พระยาห์เวห์กล่าว “เราจะตอบฟ้าสวรรค์ และฟ้าสวรรค์จะตอบแผ่นดิน
22וְהָאָ֣רֶץ תַּעֲנֶ֔ה אֶת־הַדָּגָ֖ן וְאֶת־הַתִּיר֣וֹשׁ וְאֶת־הַיִּצְהָ֑ר וְהֵ֖ם יַעֲנ֥וּ אֶֽת־יִזְרְעֶֽאל׃
22แผ่นดินจะตอบธัญพืช เหล้าองุ่นใหม่ และน้ำมัน และสิ่งเหล่านี้จะตอบยิสเรเอล
23וּזְרַעְתִּ֤יהָ לִּי֙ בָּאָ֔רֶץ וְרִֽחַמְתִּ֖י אֶת־לֹ֣א רֻחָ֑מָה וְאָמַרְתִּ֤י לְלֹֽא־עַמִּי֙ עַמִּי־אַ֔תָּה וְה֖וּא יֹאמַ֥ר אֱלֹהָֽי׃ פ
23เราจะหว่านเธอลงในดินให้เป็นของเรา จะเมตตาหญิงที่ไม่ได้รับความเมตตา และจะบอกผู้ที่ไม่ใช่คนของเราว่า ‘พวกเจ้าเป็นคนของเรา’ แล้วพวกเขาจะพูดว่า ‘พระองค์เป็นพระเจ้าของพวกเรา!’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.