הושע 7

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)

Freedom Bible (Thai)

1כְּרָפְאִ֣י לְיִשְׂרָאֵ֗ל וְנִגְלָ֞ה עֲוֹ֤ן אֶפְרַ֙יִם֙ וְרָע֣וֹת שֹֽׁמְר֔וֹן כִּ֥י פָעֲל֖וּ שָׁ֑קֶר וְגַנָּ֣ב יָב֔וֹא פָּשַׁ֥ט גְּד֖וּד בַּחֽוּץ׃

1เมื่อเราจะรักษาอิสราเอล ความผิดของเอฟราอิมก็ปรากฏ รวมถึงความชั่วของสะมาเรีย เพราะพวกเขาหลอกลวง ขโมยเข้ามาข้างใน และกลุ่มโจรปล้นอยู่ข้างนอก

2וּבַל־יֹֽאמְרוּ֙ לִלְבָבָ֔ם כָּל־רָעָתָ֖ם זָכָ֑רְתִּי עַתָּה֙ סְבָב֣וּם מַֽעַלְלֵיהֶ֔ם נֶ֥גֶד פָּנַ֖י הָיֽוּ׃

2พวกเขาไม่คิดเลยว่าเราจำความชั่วทั้งหมดของพวกเขาได้ บัดนี้การกระทำของพวกเขาเองล้อมพวกเขาไว้ การกระทำเหล่านั้นอยู่ต่อหน้าเรา

3בְּרָעָתָ֖ם יְשַׂמְּחוּ־מֶ֑לֶךְ וּבְכַחֲשֵׁיהֶ֖ם שָׂרִֽים׃

3พวกเขาทำให้กษัตริย์ยินดีด้วยความชั่ว ทำให้บรรดาเจ้านายยินดีด้วยคำโกหก

4כֻּלָּם֙ מְנָ֣אֲפִ֔ים כְּמ֣וֹ תַנּ֔וּר בֹּעֵ֖רָה מֵֽאֹפֶ֑ה יִשְׁבּ֣וֹת מֵעִ֔יר מִלּ֥וּשׁ בָּצֵ֖ק עַד־חֻמְצָתֽוֹ׃

4พวกเขาล้วนเป็นชู้ ร้อนระอุเหมือนเตาอบที่คนทำขนมปังหยุดเขี่ยไฟ ตั้งแต่นวดแป้งจนแป้งขึ้นฟู

5י֣וֹם מַלְכֵּ֔נוּ הֶחֱל֥וּ שָׂרִ֖ים חֲמַ֣ת מִיָּ֑יִן מָשַׁ֥ךְ יָד֖וֹ אֶת־לֹצְצִֽים׃

5ในวันของกษัตริย์เรา เหล่าเจ้านายดื่มเหล้าองุ่นจนร้อนรุ่มและป่วย กษัตริย์จับมือกับพวกชอบเยาะเย้ย

6כִּֽי־קֵרְב֧וּ כַתַּנּ֛וּר לִבָּ֖ם בְּאָרְבָּ֑ם כָּל־הַלַּ֙יְלָה֙ יָשֵׁ֣ן אֹֽפֵהֶ֔ם בֹּ֕קֶר ה֥וּא בֹעֵ֖ר כְּאֵ֥שׁ לֶהָבָֽה׃

6พวกเขาเตรียมใจไว้เหมือนเตาอบ ขณะที่ซุ่มรอ ความโกรธคุกรุ่นอยู่ตลอดคืน พอเช้าก็ลุกโชนเป็นเปลวไฟ

7כֻּלָּ֤ם יֵחַ֙מּוּ֙ כַּתַּנּ֔וּר וְאָכְל֖וּ אֶת־שֹֽׁפְטֵיהֶ֑ם כָּל־מַלְכֵיהֶ֣ם נָפָ֔לוּ אֵין־קֹרֵ֥א בָהֶ֖ם אֵלָֽי׃

7พวกเขาล้วนร้อนเหมือนเตาอบ และกลืนกินผู้พิพากษาของตน กษัตริย์ของพวกเขาล้มลงหมดแล้ว ไม่มีใครในหมู่พวกเขาร้องเรียกเรา

8אֶפְרַ֕יִם בָּעַמִּ֖ים ה֣וּא יִתְבּוֹלָ֑ל אֶפְרַ֛יִם הָיָ֥ה עֻגָ֖ה בְּלִ֥י הֲפוּכָֽה׃

8เอฟราอิมปะปนกับชนชาติต่าง ๆ เอฟราอิมเป็นแผ่นแป้งจี่ที่ไม่ได้กลับด้าน

9אָכְל֤וּ זָרִים֙ כֹּח֔וֹ וְה֖וּא לֹ֣א יָדָ֑ע גַּם־שֵׂיבָה֙ זָ֣רְקָה בּ֔וֹ וְה֖וּא לֹ֥א יָדָֽע׃

9คนต่างชาติกลืนกินกำลังของเขา แต่เขาไม่รู้ตัว มีผมหงอกแซมอยู่ แต่เขาไม่รู้ตัว

10וְעָנָ֥ה גְאֽוֹן־יִשְׂרָאֵ֖ל בְּפָנָ֑יו וְלֹֽא־שָׁ֙בוּ֙ אֶל־יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיהֶ֔ם וְלֹ֥א בִקְשֻׁ֖הוּ בְּכָל־זֹֽאת׃

10ความหยิ่งของอิสราเอลฟ้องตัวเขาเอง แต่ถึงอย่างนี้ พวกเขาก็ยังไม่กลับมาหาพระยาห์เวห์ พระเจ้าของตน และไม่แสวงหาพระองค์

11וַיְהִ֣י אֶפְרַ֔יִם כְּיוֹנָ֥ה פוֹתָ֖ה אֵ֣ין לֵ֑ב מִצְרַ֥יִם קָרָ֖אוּ אַשּׁ֥וּר הָלָֽכוּ׃

11เอฟราอิมเหมือนนกเขาที่หลอกง่าย ไร้ความเข้าใจ พวกเขาร้องเรียกอียิปต์ ไปหาอัสซีเรีย

12כַּאֲשֶׁ֣ר יֵלֵ֗כוּ אֶפְר֤וֹשׂ עֲלֵיהֶם֙ רִשְׁתִּ֔י כְּע֥וֹף הַשָּׁמַ֖יִם אֽוֹרִידֵ֑ם אַיְסִרֵ֕ם כְּשֵׁ֖מַע לַעֲדָתָֽם׃ ס

12เมื่อพวกเขาไป เราจะกางตาข่ายคลุมพวกเขา จะดึงพวกเขาลงมาเหมือนนกในท้องฟ้า จะลงโทษตามที่หมู่คณะของพวกเขาเคยได้ยินมาแล้ว

13א֤וֹי לָהֶם֙ כִּֽי־נָדְד֣וּ מִמֶּ֔נִּי שֹׁ֥ד לָהֶ֖ם כִּֽי־פָ֣שְׁעוּ בִ֑י וְאָנֹכִ֣י אֶפְדֵּ֔ם וְהֵ֕מָּה דִּבְּר֥וּ עָלַ֖י כְּזָבִֽים׃

13วิบัติแก่พวกเขา! เพราะพวกเขาเตลิดไปจากเรา ความพินาศจงมาถึงพวกเขา! เพราะพวกเขาล่วงเกินเรา แม้เราจะไถ่พวกเขา พวกเขากลับพูดโกหกกล่าวโทษเรา

14וְלֹֽא־זָעֲק֤וּ אֵלַי֙ בְּלִבָּ֔ם כִּ֥י יְיֵלִ֖ילוּ עַל־מִשְׁכְּבוֹתָ֑ם עַל־דָּגָ֧ן וְתִיר֛וֹשׁ יִתְגּוֹרָ֖רוּ יָס֥וּרוּ בִֽי׃

14พวกเขาไม่ได้ร้องหาเราจากใจ แต่คร่ำครวญอยู่บนที่นอน พวกเขารวมตัวกันเพื่อธัญพืชและเหล้าองุ่นใหม่ แต่หันไปจากเรา

15וַאֲנִ֣י יִסַּ֔רְתִּי חִזַּ֖קְתִּי זְרֽוֹעֹתָ֑ם וְאֵלַ֖י יְחַשְּׁבוּ־רָֽע׃

15แม้เราฝึกและทำให้แขนของพวกเขาแข็งแรง พวกเขากลับวางแผนร้ายต่อเรา

16יָשׁ֣וּבוּ׀ לֹ֣א עָ֗ל הָיוּ֙ כְּקֶ֣שֶׁת רְמִיָּ֔ה יִפְּל֥וּ בַחֶ֛רֶב שָׂרֵיהֶ֖ם מִזַּ֣עַם לְשׁוֹנָ֑ם ז֥וֹ לַעְגָּ֖ם בְּאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם׃

16พวกเขากลับมา แต่ไม่ได้กลับมาหาพระเจ้าผู้สูงสุด พวกเขาเหมือนคันธนูที่ใช้การไม่ได้ บรรดาเจ้านายจะล้มลงด้วยดาบ เพราะคำพูดเกรี้ยวกราดของตน เรื่องนี้จะทำให้พวกเขาถูกเยาะเย้ยในแผ่นดินอียิปต์

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.