הוֹשֵׁעַ
Chapter 2

הוֹשֵׁעַ

Hebrew Old Testament (Ma…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

הוֹשֵׁעַ 2

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וְֽ֠הָיָה מִסְפַּ֤ר בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ כְּחֹ֣ול הַיָּ֔ם אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־יִמַּ֖ד וְלֹ֣א יִסָּפֵ֑ר וְֽ֠הָיָה בִּמְקֹ֞ום אֲשֶׁר־יֵאָמֵ֤ר לָהֶם֙ לֹֽא־עַמִּ֣י אַתֶּ֔ם יֵאָמֵ֥ר לָהֶ֖ם בְּנֵ֥י אֵֽל־חָֽי׃
1เรียก​พี่น้อง​ชาย​ของ​พวกเจ้า​ว่า ‘คน​ของ​เรา!’ และ​เรียก​พี่น้อง​หญิง​ว่า ‘ผู้​เป็น​ที่รัก​ของ​เรา!’
2וְ֠נִקְבְּצוּ בְּנֵֽי־יְהוּדָ֤ה וּבְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ יַחְדָּ֔ו וְשָׂמ֥וּ לָהֶ֛ם רֹ֥אשׁ אֶחָ֖ד וְעָל֣וּ מִן־הָאָ֑רֶץ כִּ֥י גָדֹ֖ול יֹ֥ום יִזְרְעֶֽאל׃
2กล่าวโทษ​แม่​ของ​พวกเจ้า! กล่าวโทษ​เธอ เพราะ​เธอ​ไม่ใช่​ภรรยา​ของ​เรา และ​เรา​ไม่ใช่​สามี​ของ​เธอ ให้​เธอ​ขจัด​การ​ค้าประเวณี​ออก​จาก​ใบหน้า และ​ขจัด​การ​เป็น​ชู้​ออก​จาก​ระหว่าง​อก
3אִמְר֥וּ לַאֲחֵיכֶ֖ם עַמִּ֑י וְלַאֲחֹֽותֵיכֶ֖ם רֻחָֽמָה׃
3มิฉะนั้น เรา​จะ​เปลื้องผ้า​เธอ​จน​เปลือย ให้​เธอ​ล่อนจ้อน​เหมือน​วัน​ที่​เกิด​มา จะ​ทำให้​เธอ​เป็น​เหมือน​ถิ่นกันดาร เป็น​เหมือน​ผืนดิน​แห้งแล้ง และ​จะ​ให้​เธอ​ตาย​เพราะ​กระหาย
4רִ֤יבוּ בְאִמְּכֶם֙ רִ֔יבוּ כִּֽי־הִיא֙ לֹ֣א אִשְׁתִּ֔י וְאָנֹכִ֖י לֹ֣א אִישָׁ֑הּ וְתָסֵ֤ר זְנוּנֶ֙יהָ֙ מִפָּנֶ֔יה וְנַאֲפוּפֶ֖יהָ מִבֵּ֥ין שָׁדֶֽיהָ׃
4เรา​จะ​ไม่​เมตตา​ลูก​ของ​เธอ เพราะ​พวกเขา​เป็น​ลูก​แห่ง​ความ​ไม่ซื่อสัตย์
5פֶּן־אַפְשִׁיטֶ֣נָּה עֲרֻמָּ֔ה וְהִ֨צַּגְתִּ֔יהָ כְּיֹ֖ום הִוָּֽלְדָ֑הּ וְשַׂמְתִּ֣יהָ כַמִּדְבָּ֗ר וְשַׁתִּ֙הָ֙ כְּאֶ֣רֶץ צִיָּ֔ה וַהֲמִתִּ֖יהָ בַּצָּמָֽא׃
5แม่​ของ​พวกเขา​ค้าประเวณี หญิง​ที่​อุ้มท้อง​พวกเขา​ทำ​สิ่ง​น่า​อับอาย เธอ​พูด​ว่า ‘ฉัน​จะ​ตาม​คน​รัก​ของ​ฉัน​ไป พวกเขา​ให้​ขนมปัง​และ​น้ำ​แก่​ฉัน ให้​ขน​แกะ​และ​ป่าน ให้​น้ำมัน​และ​เครื่องดื่ม’
6וְאֶת־בָּנֶ֖יהָ לֹ֣א אֲרַחֵ֑ם כִּֽי־בְנֵ֥י זְנוּנִ֖ים הֵֽמָּה׃
6ดังนั้น ดูสิ เรา​จะ​เอา​หนาม​กั้น​ทาง​ของ​เจ้า และ​สร้าง​กำแพง​ขวาง​เธอ​ไว้ จน​เธอ​หา​ทาง​ไป​ไม่​ได้
7כִּ֤י זָֽנְתָה֙ אִמָּ֔ם הֹבִ֖ישָׁה הֹֽורָתָ֑ם כִּ֣י אָמְרָ֗ה אֵלְכָ֞ה אַחֲרֵ֤י מְאַהֲבַי֙ נֹתְנֵ֤י לַחְמִי֙ וּמֵימַ֔י צַמְרִ֣י וּפִשְׁתִּ֔י שַׁמְנִ֖י וְשִׁקּוּיָֽי׃
7เธอ​จะ​ตาม​คน​รัก​ไป แต่​ตาม​ไม่ทัน จะ​ตาม​หา แต่​หาไม่​พบ แล้ว​เธอ​จะ​พูด​ว่า ‘ฉัน​จะ​กลับ​ไป​หา​สามี​คน​แรก เพราะ​ตอน​นั้น​ฉัน​อยู่ดี​กว่า​ตอน​นี้’
8לָכֵ֛ן הִנְנִי־שָׂ֥ךְ אֶת־דַּרְכֵּ֖ךְ בַּסִּירִ֑ים וְגָֽדַרְתִּי֙ אֶת־גְּדֵרָ֔הּ וּנְתִיבֹותֶ֖יהָ לֹ֥א תִמְצָֽא׃
8เธอ​ไม่รู้​ว่า​เรา​เป็น​ผู้​ให้​ธัญพืช เหล้าองุ่นใหม่ และ​น้ำมัน​แก่​เธอ เรา​ให้​เงิน​ทอง​แก่​เธอ​มากมาย แต่​พวกเขา​กลับ​นำ​ไป​ใช้​เพื่อ​บาอัล
9וְרִדְּפָ֤ה אֶת־מְאַהֲבֶ֙יהָ֙ וְלֹֽא־תַשִּׂ֣יג אֹתָ֔ם וּבִקְשָׁ֖תַם וְלֹ֣א תִמְצָ֑א וְאָמְרָ֗ה אֵלְכָ֤ה וְאָשׁ֙וּבָה֙ אֶל־אִישִׁ֣י הָֽרִאשֹׁ֔ון כִּ֣י טֹ֥וב לִ֛י אָ֖ז מֵעָֽתָּה׃
9ดังนั้น เรา​จะ​เอา​ธัญพืช​ของ​เรา​คืน​เมื่อ​ถึง​เวลา เอา​เหล้าองุ่นใหม่​ของ​เรา​คืน​เมื่อ​ถึง​ฤดู และ​จะ​ริบ​ขน​แกะ​กับ​ป่าน​ของ​เรา ที่​มี​ไว้​ปกปิด​ร่าง​เปลือย​ของ​เธอ
10וְהִיא֙ לֹ֣א יָֽדְעָ֔ה כִּ֤י אָֽנֹכִי֙ נָתַ֣תִּי לָ֔הּ הַדָּגָ֖ן וְהַתִּירֹ֣ושׁ וְהַיִּצְהָ֑ר וְכֶ֨סֶף הִרְבֵּ֥יתִי לָ֛הּ וְזָהָ֖ב עָשׂ֥וּ לַבָּֽעַל׃
10บัดนี้​เรา​จะ​เปิดโปง​ความลามก​ของ​เธอ​ต่อ​หน้า​คน​รัก​ของ​เธอ ไม่มี​ใคร​ช่วย​เธอ​ให้​พ้น​จาก​มือ​เรา​ได้
11לָכֵ֣ן אָשׁ֔וּב וְלָקַחְתִּ֤י דְגָנִי֙ בְּעִתֹּ֔ו וְתִירֹושִׁ֖י בְּמֹֽועֲדֹ֑ו וְהִצַּלְתִּי֙ צַמְרִ֣י וּפִשְׁתִּ֔י לְכַסֹּ֖ות אֶת־עֶרְוָתָֽהּ׃
11เรา​จะ​ยุติ​งาน​ฉลอง​ทั้งหมด​ของ​เธอ ทั้ง​เทศกาล วันขึ้นเดือนใหม่ วัน​สะบาโต และ​การ​ประชุม​ใน​พิธี​ตาม​กำหนด​ทั้งหมด
12וְעַתָּ֛ה אֲגַלֶּ֥ה אֶת־נַבְלֻתָ֖הּ לְעֵינֵ֣י מְאַהֲבֶ֑יהָ וְאִ֖ישׁ לֹֽא־יַצִּילֶ֥נָּה מִיָּדִֽי׃
12เรา​จะ​ทำลาย​เถาองุ่น​และ​ต้นมะเดื่อ​ของ​เธอ ที่​เธอ​เคย​พูดถึง​ว่า ‘นี่​คือ​ค่าจ้าง​ที่​คน​รัก​ให้​ฉัน’ เรา​จะ​ทำให้​กลาย​เป็น​ป่า​รก และ​สัตว์​ใน​ท้องทุ่ง​จะ​มา​กิน
13וְהִשְׁבַּתִּי֙ כָּל־מְשֹׂושָׂ֔הּ חַגָּ֖הּ חָדְשָׁ֣הּ וְשַׁבַּתָּ֑הּ וְכֹ֖ל מֹועֲדָֽהּ׃
13เรา​จะ​ลงโทษ​เธอ​สำหรับ​วัน​ทั้งหลาย​ที่​เธอ​บูชา​เทพบาอัล เผา​เครื่องหอม​ถวาย​เทพ​เหล่านั้น ประดับ​ตัว​ด้วย​ต่างหู​และ​เครื่องเพชรพลอย ตาม​คน​รัก​ไป และ​ลืม​เรา” พระยาห์เวห์​กล่าว
14וַהֲשִׁמֹּתִ֗י גַּפְנָהּ֙ וּתְאֵ֣נָתָ֔הּ אֲשֶׁ֣ר אָמְרָ֗ה אֶתְנָ֥ה הֵ֙מָּה֙ לִ֔י אֲשֶׁ֥ר נָֽתְנוּ־לִ֖י מְאַֽהֲבָ֑י וְשַׂמְתִּ֣ים לְיַ֔עַר וַאֲכָלָ֖תַם חַיַּ֥ת הַשָּׂדֶֽה׃
14“เพราะฉะนั้น ดูสิ เรา​จะ​โน้มน้าว​ใจ​เธอ พา​เธอ​ไป​ใน​ถิ่นกันดาร และ​พูด​กับ​เธอ​อย่าง​อ่อนโยน
15וּפָקַדְתִּ֣י עָלֶ֗יהָ אֶת־יְמֵ֤י הַבְּעָלִים֙ אֲשֶׁ֣ר תַּקְטִ֣יר לָהֶ֔ם וַתַּ֤עַד נִזְמָהּ֙ וְחֶלְיָתָ֔הּ וַתֵּ֖לֶךְ אַחֲרֵ֣י מְאַהֲבֶ֑יהָ וְאֹתִ֥י שָׁכְחָ֖ה נְאֻם־יְהוָֽה׃ פ
15จาก​ที่​นั่น เรา​จะ​ให้​สวน​องุ่น​แก่​เธอ และ​ให้​หุบเขา​อาโคร์​เป็น​ประตู​แห่ง​ความหวัง ที่​นั่น​เธอ​จะ​ตอบ เหมือน​ใน​วัย​สาว เหมือน​วัน​ที่​เธอ​ขึ้น​มา​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์
16לָכֵ֗ן הִנֵּ֤ה אָֽנֹכִי֙ מְפַתֶּ֔יהָ וְהֹֽלַכְתִּ֖יהָ הַמִּדְבָּ֑ר וְדִבַּרְתִּ֖י עַל־לִבָּֽהּ׃
16วัน​นั้น” พระยาห์เวห์​กล่าว “เธอ​จะ​เรียก​เรา​ว่า ‘สามี​ของ​ฉัน’ และ​จะ​ไม่​เรียก​ว่า ‘นาย​ของ​ฉัน’ อีก
17וְנָתַ֨תִּי לָ֤הּ אֶת־כְּרָמֶ֙יהָ֙ מִשָּׁ֔ם וְאֶת־עֵ֥מֶק עָכֹ֖ור לְפֶ֣תַח תִּקְוָ֑ה וְעָ֤נְתָה שָּׁ֙מָּה֙ כִּימֵ֣י נְעוּרֶ֔יהָ וִּכְיֹ֖ום עֲלֹתָ֥הּ מֵאֶֽרֶץ־מִצְרָֽיִם׃ ס
17เรา​จะ​เอา​ชื่อ​เทพบาอัล​ทั้งหลาย​ออก​จาก​ปาก​เธอ จะ​ไม่มี​ใคร​เอ่ย​ชื่อ​เทพ​เหล่านั้น​อีก
18וְהָיָ֤ה בַיֹּום־הַהוּא֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה תִּקְרְאִ֖י אִישִׁ֑י וְלֹֽא־תִקְרְאִי־לִ֥י עֹ֖וד בַּעְלִֽי׃
18วัน​นั้น เพื่อ​พวกเขา เรา​จะ​ทำ​พันธสัญญา​กับ​สัตว์​ใน​ท้องทุ่ง กับ​นก​ใน​ท้องฟ้า และ​สัตว์​ที่​เลื้อยคลาน​บน​พื้นดิน เรา​จะ​หัก​คันธนู ทำลาย​ดาบ และ​ยุติ​การ​สู้รบ​ใน​แผ่นดิน ให้​พวกเขา​นอน​พัก​อย่าง​ปลอดภัย
19וַהֲסִרֹתִ֛י אֶת־שְׁמֹ֥ות הַבְּעָלִ֖ים מִפִּ֑יהָ וְלֹֽא־יִזָּכְר֥וּ עֹ֖וד בִּשְׁמָֽם׃
19เรา​จะ​หมั้นหมาย​เธอ​ไว้​กับ​เรา​ตลอด​ไป เรา​จะ​หมั้นหมาย​เธอ​ไว้​กับ​เรา ด้วย​ความชอบธรรม ความยุติธรรม ความรักมั่นคง และ​ความสงสาร
20וְכָרַתִּ֨י לָהֶ֤ם בְּרִית֙ בַּיֹּ֣ום הַה֔וּא עִם־חַיַּ֤ת הַשָּׂדֶה֙ וְעִם־עֹ֣וף הַשָּׁמַ֔יִם וְרֶ֖מֶשׂ הָֽאֲדָמָ֑ה וְקֶ֨שֶׁת וְחֶ֤רֶב וּמִלְחָמָה֙ אֶשְׁבֹּ֣ור מִן־הָאָ֔רֶץ וְהִשְׁכַּבְתִּ֖ים לָבֶֽטַח׃
20เรา​จะ​หมั้นหมาย​เธอ​ไว้​กับ​เรา​ด้วย​ความซื่อสัตย์ และ​เธอ​จะ​รู้จัก​พระยาห์เวห์
21וְאֵרַשְׂתִּ֥יךְ לִ֖י לְעֹולָ֑ם וְאֵרַשְׂתִּ֥יךְ לִי֙ בְּצֶ֣דֶק וּבְמִשְׁפָּ֔ט וּבְחֶ֖סֶד וּֽבְרַחֲמִֽים׃
21วัน​นั้น​เรา​จะ​ตอบ” พระยาห์เวห์​กล่าว “เรา​จะ​ตอบ​ฟ้าสวรรค์ และ​ฟ้าสวรรค์​จะ​ตอบ​แผ่นดิน
22וְאֵרַשְׂתִּ֥יךְ לִ֖י בֶּאֱמוּנָ֑ה וְיָדַ֖עַתְּ אֶת־יְהוָֽה׃ ס
22แผ่นดิน​จะ​ตอบ​ธัญพืช เหล้าองุ่นใหม่ และ​น้ำมัน และ​สิ่งเหล่านี้​จะ​ตอบ​ยิสเรเอล
23וְהָיָ֣ה ׀ בַּיֹּ֣ום הַה֗וּא אֶֽעֱנֶה֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה אֶעֱנֶ֖ה אֶת־הַשָּׁמָ֑יִם וְהֵ֖ם יַעֲנ֥וּ אֶת־הָאָֽרֶץ׃
23เรา​จะ​หว่าน​เธอ​ลง​ใน​ดิน​ให้​เป็น​ของ​เรา จะ​เมตตา​หญิง​ที่​ไม่​ได้​รับ​ความเมตตา และ​จะ​บอก​ผู้​ที่​ไม่ใช่​คน​ของ​เรา​ว่า ‘พวกเจ้า​เป็น​คน​ของ​เรา’ แล้ว​พวกเขา​จะ​พูด​ว่า ‘พระองค์​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวกเรา!’”
24וְהָאָ֣רֶץ תַּעֲנֶ֔ה אֶת־הַדָּגָ֖ן וְאֶת־הַתִּירֹ֣ושׁ וְאֶת־הַיִּצְהָ֑ר וְהֵ֖ם יַעֲנ֥וּ אֶֽת־יִזְרְעֶֽאל׃
no verse 24 in this text
25וּזְרַעְתִּ֤יהָ לִּי֙ בָּאָ֔רֶץ וְרִֽחַמְתִּ֖י אֶת־לֹ֣א רֻחָ֑מָה וְאָמַרְתִּ֤י לְלֹֽא־עַמִּי֙ עַמִּי־אַ֔תָּה וְה֖וּא יֹאמַ֥ר אֱלֹהָֽי׃ פ
no verse 25 in this text

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.