קֹהֶלֶת 8

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)

Freedom Bible (Thai)

1מִ֚י כְּהֶ֣חָכָ֔ם וּמִ֥י יוֹדֵ֖עַ פֵּ֣שֶׁר דָּבָ֑ר חָכְמַ֤ת אָדָם֙ תָּאִ֣יר פָּנָ֔יו וְעֹ֥ז פָּנָ֖יו יְשֻׁנֶּֽא׃

1ใครเล่าจะเหมือนคนมีปัญญา? ใครรู้ความหมายของเรื่องต่าง ๆ? ปัญญาทำให้ใบหน้าคนผ่องใส และทำให้สีหน้าที่แข็งกระด้างของเขาอ่อนลง

2אֲנִי֙ פִּי־מֶ֣לֶךְ שְׁמ֔וֹר וְעַ֕ל דִּבְרַ֖ת שְׁבוּעַ֥ת אֱלֹהִֽים׃

2ฉันว่า “จงทำตามคำสั่งของกษัตริย์!” ที่กล่าวเช่นนี้ก็เพราะคำสาบานที่ให้ไว้ต่อพระเจ้า

3אַל־תִּבָּהֵ֤ל מִפָּנָיו֙ תֵּלֵ֔ךְ אַֽל־תַּעֲמֹ֖ד בְּדָבָ֣ר רָ֑ע כִּ֛י כָּל־אֲשֶׁ֥ר יַחְפֹּ֖ץ יַעֲשֶֽׂה׃

3อย่ารีบผละจากกษัตริย์ อย่าดึงดันทำสิ่งชั่วร้าย เพราะกษัตริย์ทำตามที่ตนพอใจ

4בַּאֲשֶׁ֥ר דְּבַר־מֶ֖לֶךְ שִׁלְט֑וֹן וּמִ֥י יֹֽאמַר־ל֖וֹ מַֽה־תַּעֲשֶֽׂה׃

4คำของกษัตริย์มีอำนาจสูงสุด ใครจะถามได้ว่า “ท่านกำลังทำอะไร?”

5שׁוֹמֵ֣ר מִצְוָ֔ה לֹ֥א יֵדַ֖ע דָּבָ֣ר רָ֑ע וְעֵ֣ת וּמִשְׁפָּ֔ט יֵדַ֖ע לֵ֥ב חָכָֽם׃

5คนที่ทำตามคำสั่งจะไม่ประสบอันตราย และด้วยปัญญา เขาจะรู้เวลาและวิธีปฏิบัติ

6כִּ֣י לְכָל־חֵ֔פֶץ יֵ֖שׁ עֵ֣ת וּמִשְׁפָּ֑ט כִּֽי־רָעַ֥ת הָאָדָ֖ם רַבָּ֥ה עָלָֽיו׃

6ทุกเรื่องมีเวลาและวิธีปฏิบัติ แม้มนุษย์จะต้องแบกความทุกข์อันหนักหน่วง

7כִּֽי־אֵינֶ֥נּוּ יֹדֵ֖עַ מַה־שֶּׁיִּֽהְיֶ֑ה כִּ֚י כַּאֲשֶׁ֣ר יִֽהְיֶ֔ה מִ֖י יַגִּ֥יד לֽוֹ׃

7เขาไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แล้วใครจะบอกเขาได้ว่าจะเป็นอย่างไร?

8אֵ֣ין אָדָ֞ם שַׁלִּ֤יט בָּר֙וּחַ֙ לִכְל֣וֹא אֶת־הָר֔וּחַ וְאֵ֤ין שִׁלְטוֹן֙ בְּי֣וֹם הַמָּ֔וֶת וְאֵ֥ין מִשְׁלַ֖חַת בַּמִּלְחָמָ֑ה וְלֹֽא־יְמַלֵּ֥ט רֶ֖שַׁע אֶת־בְּעָלָֽיו׃

8ไม่มีใครมีอำนาจเหนี่ยวรั้งลมหายใจของตนไว้ได้ และไม่มีใครมีอำนาจเหนือวันตาย ในสงครามไม่มีการปลดประจำการ และความชั่วร้ายก็ช่วยคนที่ทำชั่วให้รอดไม่ได้

9אֶת־כָּל־זֶ֤ה רָאִ֙יתִי֙ וְנָת֣וֹן אֶת־לִבִּ֔י לְכָֽל־מַעֲשֶׂ֔ה אֲשֶׁ֥ר נַעֲשָׂ֖ה תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ עֵ֗ת אֲשֶׁ֨ר שָׁלַ֧ט הָאָדָ֛ם בְּאָדָ֖ם לְרַ֥ע לֽוֹ׃

9ฉันเห็นเรื่องทั้งหมดนี้แล้ว และตั้งใจพิจารณาการกระทำทุกอย่างภายใต้ดวงอาทิตย์ มีเวลาที่คนหนึ่งใช้อำนาจเหนืออีกคนจนเกิดผลร้าย

10וּבְכֵ֡ן רָאִיתִי֩ רְשָׁעִ֨ים קְבֻרִ֜ים וָבָ֗אוּ וּמִמְּק֤וֹם קָדוֹשׁ֙ יְהַלֵּ֔כוּ וְיִֽשְׁתַּכְּח֥וּ בָעִ֖יר אֲשֶׁ֣ר כֵּן־עָשׂ֑וּ גַּם־זֶ֖ה הָֽבֶל׃

10แล้วฉันก็เห็นคนชั่วถูกฝัง คนเหล่านี้เคยเข้าออกสถานศักดิ์สิทธิ์ แล้วพวกเขาก็จากไปและถูกลืมในเมืองที่เคยทำเช่นนั้น นี่ก็เป็นความว่างเปล่าเช่นกัน

11אֲשֶׁר֙ אֵין־נַעֲשָׂ֣ה פִתְגָ֔ם מַעֲשֵׂ֥ה הָרָעָ֖ה מְהֵרָ֑ה עַל־כֵּ֡ן מָלֵ֞א לֵ֧ב בְּֽנֵי־הָאָדָ֛ם בָּהֶ֖ם לַעֲשׂ֥וֹת רָֽע׃

11เพราะการทำชั่วไม่ได้รับโทษอย่างรวดเร็ว ใจมนุษย์จึงมุ่งทำชั่วอย่างเต็มที่

12אֲשֶׁ֣ר חֹטֶ֗א עֹשֶׂ֥ה רָ֛ע מְאַ֖ת וּמַאֲרִ֣יךְ ל֑וֹ כִּ֚י גַּם־יוֹדֵ֣עַ אָ֔נִי אֲשֶׁ֤ר יִהְיֶה־טּוֹב֙ לְיִרְאֵ֣י הָאֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֥ר יִֽירְא֖וּ מִלְּפָנָֽיו׃

12แม้คนทำบาปจะก่ออาชญากรรมร้อยครั้งและยังมีอายุยืน แต่ฉันรู้แน่ว่า คนที่ยำเกรงพระเจ้าและเคารพพระองค์จะอยู่ดีกว่า

13וְטוֹב֙ לֹֽא־יִהְיֶ֣ה לָֽרָשָׁ֔ע וְלֹֽא־יַאֲרִ֥יךְ יָמִ֖ים כַּצֵּ֑ל אֲשֶׁ֛ר אֵינֶ֥נּוּ יָרֵ֖א מִלִּפְנֵ֥י אֱלֹהִֽים׃

13แต่คนชั่วจะไม่อยู่ดี และจะไม่ยืดวันเวลาของตนให้ยาวออกไปเหมือนเงา เพราะเขาไม่ยำเกรงพระเจ้า

14יֶשׁ־הֶבֶל֮ אֲשֶׁ֣ר נַעֲשָׂ֣ה עַל־הָאָרֶץ֒ אֲשֶׁ֣ר׀ יֵ֣שׁ צַדִּיקִ֗ים אֲשֶׁ֨ר מַגִּ֤יעַ אֲלֵהֶם֙ כְּמַעֲשֵׂ֣ה הָרְשָׁעִ֔ים וְיֵ֣שׁ רְשָׁעִ֔ים שֶׁמַּגִּ֥יעַ אֲלֵהֶ֖ם כְּמַעֲשֵׂ֣ה הַצַּדִּיקִ֑ים אָמַ֕רְתִּי שֶׁגַּם־זֶ֖ה הָֽבֶל׃

14มีความว่างเปล่าอย่างหนึ่งเกิดขึ้นบนแผ่นดิน คนชอบธรรมกลับได้รับผลอย่างที่คนชั่วควรได้จากการกระทำของตน และคนชั่วกลับได้รับผลอย่างที่คนชอบธรรมควรได้จากการกระทำของตน ฉันว่านี่ก็เป็นความว่างเปล่าเช่นกัน

15וְשִׁבַּ֤חְתִּֽי אֲנִי֙ אֶת־הַשִּׂמְחָ֔ה אֲשֶׁ֨ר אֵֽין־ט֤וֹב לָֽאָדָם֙ תַּ֣חַת הַשֶּׁ֔מֶשׁ כִּ֛י אִם־לֶאֱכ֥וֹל וְלִשְׁתּ֖וֹת וְלִשְׂמ֑וֹחַ וְה֞וּא יִלְוֶ֣נּוּ בַעֲמָל֗וֹ יְמֵ֥י חַיָּ֛יו אֲשֶׁר־נָֽתַן־ל֥וֹ הָאֱלֹהִ֖ים תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ׃

15ฉันจึงยกย่องความรื่นเริง เพราะภายใต้ดวงอาทิตย์ ไม่มีอะไรดีสำหรับมนุษย์ไปกว่าการกิน การดื่ม และการมีความสุข ความยินดีนี้จะอยู่กับเขาขณะตรากตรำทำงาน ตลอดชีวิตที่พระเจ้าให้เขามีภายใต้ดวงอาทิตย์

16כַּאֲשֶׁ֨ר נָתַ֤תִּי אֶת־לִבִּי֙ לָדַ֣עַת חָכְמָ֔ה וְלִרְאוֹת֙ אֶת־הָ֣עִנְיָ֔ן אֲשֶׁ֥ר נַעֲשָׂ֖ה עַל־הָאָ֑רֶץ כִּ֣י גַ֤ם בַּיּוֹם֙ וּבַלַּ֔יְלָה שֵׁנָ֕ה בְּעֵינָ֖יו אֵינֶ֥נּוּ רֹאֶֽה׃

16เมื่อฉันตั้งใจเรียนรู้ปัญญา และสังเกตกิจการต่าง ๆ ที่ทำกันบนแผ่นดิน (แม้จะไม่หลับไม่นอนทั้งกลางวันกลางคืน)

17וְרָאִיתִי֮ אֶת־כָּל־מַעֲשֵׂ֣ה הָאֱלֹהִים֒ כִּי֩ לֹ֨א יוּכַ֜ל הָאָדָ֗ם לִמְצוֹא֙ אֶת־הַֽמַּעֲשֶׂה֙ אֲשֶׁ֣ר נַעֲשָׂ֣ה תַֽחַת־הַשֶּׁ֔מֶשׁ בְּ֠שֶׁל אֲשֶׁ֨ר יַעֲמֹ֧ל הָאָדָ֛ם לְבַקֵּ֖שׁ וְלֹ֣א יִמְצָ֑א וְגַ֨ם אִם־יֹאמַ֤ר הֶֽחָכָם֙ לָדַ֔עַת לֹ֥א יוּכַ֖ל לִמְצֹֽא׃

17ฉันก็เห็นการกระทำทั้งหมดของพระเจ้า และเห็นว่ามนุษย์ไม่อาจหยั่งรู้สิ่งที่ทำกันภายใต้ดวงอาทิตย์ ไม่ว่าจะตรากตรำค้นหาเพียงใดก็ไม่อาจค้นพบ แม้คนมีปัญญาคิดว่าตนเข้าใจได้ ก็ยังไม่อาจค้นพบ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.