קֹהֶלֶת 6

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)

Freedom Bible (Thai)

1יֵ֣שׁ רָעָ֔ה אֲשֶׁ֥ר רָאִ֖יתִי תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ וְרַבָּ֥ה הִ֖יא עַל־הָאָדָֽם׃

1ฉันเห็นเรื่องเลวร้ายอย่างหนึ่งภายใต้ดวงอาทิตย์ ซึ่งเป็นภาระหนักสำหรับมนุษย์

2אִ֣ישׁ אֲשֶׁ֣ר יִתֶּן־ל֣וֹ הָאֱלֹהִ֡ים עֹשֶׁר֩ וּנְכָסִ֨ים וְכָב֜וֹד וְֽאֵינֶ֨נּוּ חָסֵ֥ר לְנַפְשׁ֣וֹ׀ מִכֹּ֣ל אֲשֶׁר־יִתְאַוֶּ֗ה וְלֹֽא־יַשְׁלִיטֶ֤נּוּ הָֽאֱלֹהִים֙ לֶאֱכֹ֣ל מִמֶּ֔נּוּ כִּ֛י אִ֥ישׁ נָכְרִ֖י יֹֽאכֲלֶ֑נּוּ זֶ֥ה הֶ֛בֶל וָחֳלִ֥י רָ֖ע הֽוּא׃

2พระเจ้าให้คนหนึ่งมีทรัพย์สมบัติ ความมั่งคั่ง และเกียรติยศ จนเขาไม่ขาดสิ่งใดที่ใจปรารถนา แต่พระเจ้ากลับไม่ให้เขาได้กินได้ใช้ทรัพย์นั้น คนแปลกหน้ากลับได้กินได้ใช้แทน นี่คือความว่างเปล่า และเป็นโรคร้าย

3אִם־יוֹלִ֣יד אִ֣ישׁ מֵאָ֡ה וְשָׁנִים֩ רַבּ֨וֹת יִֽחְיֶ֜ה וְרַ֣ב׀ שֶׁיִּהְי֣וּ יְמֵֽי־שָׁנָ֗יו וְנַפְשׁוֹ֙ לֹא־תִשְׂבַּ֣ע מִן־הַטּוֹבָ֔ה וְגַם־קְבוּרָ֖ה לֹא־הָ֣יְתָה לּ֑וֹ אָמַ֕רְתִּי ט֥וֹב מִמֶּ֖נּוּ הַנָּֽפֶל׃

3แม้คนหนึ่งจะมีลูกถึงร้อยคน มีอายุยืนยาวหลายปี ผ่านวันเวลามามากมาย แต่ใจไม่เคยอิ่มเอมกับสิ่งดี และยังไม่มีใครฝังศพให้ ฉันว่าเด็กที่คลอดออกมาโดยไม่มีชีวิตยังดีกว่าเขา

4כִּֽי־בַהֶ֥בֶל בָּ֖א וּבַחֹ֣שֶׁךְ יֵלֵ֑ךְ וּבַחֹ֖שֶׁךְ שְׁמ֥וֹ יְכֻסֶּֽה׃

4เพราะเด็กนั้นมาในความว่างเปล่า และจากไปในความมืด ชื่อของเด็กก็ถูกความมืดปกคลุม

5גַּם־שֶׁ֥מֶשׁ לֹא־רָאָ֖ה וְלֹ֣א יָדָ֑ע נַ֥חַת לָזֶ֖ה מִזֶּֽה׃

5เด็กนั้นไม่เคยเห็นหรือรู้จักดวงอาทิตย์ แต่กลับได้พักสงบยิ่งกว่าคนนั้น

6וְאִלּ֣וּ חָיָ֗ה אֶ֤לֶף שָׁנִים֙ פַּעֲמַ֔יִם וְטוֹבָ֖ה לֹ֣א רָאָ֑ה הֲלֹ֛א אֶל־מָק֥וֹם אֶחָ֖ד הַכֹּ֥ל הוֹלֵֽךְ׃

6แม้เขาจะมีชีวิตอยู่ถึงสองพันปี แต่ไม่ได้ชื่นชมสิ่งดี เลย ทุกคนก็ไปยังที่เดียวกันไม่ใช่หรือ?

7כָּל־עֲמַ֥ל הָאָדָ֖ם לְפִ֑יהוּ וְגַם־הַנֶּ֖פֶשׁ לֹ֥א תִמָּלֵֽא׃

7งานทั้งสิ้นที่มนุษย์ตรากตรำทำก็เพื่อปากท้อง แต่ความอยากก็ยังไม่รู้จักอิ่ม

8כִּ֛י מַה־יּוֹתֵ֥ר לֶחָכָ֖ם מִֽן־הַכְּסִ֑יל מַה־לֶּעָנִ֣י יוֹדֵ֔עַ לַהֲלֹ֖ךְ נֶ֥גֶד הַחַיִּֽים׃

8แล้วคนมีปัญญาได้เปรียบคนโง่ตรงไหน? คนยากจนที่รู้จักดำเนินชีวิตในสังคมจะได้ประโยชน์อะไร?

9ט֛וֹב מַרְאֵ֥ה עֵינַ֖יִם מֵֽהֲלָךְ־נָ֑פֶשׁ גַּם־זֶ֥ה הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ׃

9สิ่งที่ตามองเห็นดีกว่าความอยากที่เร่ร่อนไป นี่ก็เป็นความว่างเปล่าและการไล่คว้าสายลม

10מַה־שֶּֽׁהָיָ֗ה כְּבָר֙ נִקְרָ֣א שְׁמ֔וֹ וְנוֹדָ֖ע אֲשֶׁר־ה֣וּא אָדָ֑ם וְלֹא־יוּכַ֣ל לָדִ֔ין עִ֥ם שֶׁתַּקִּ֖יף מִמֶּֽנּוּ׃

10สิ่งใดที่เคยมีมา ก็มีชื่อเรียกมานานแล้ว และก็รู้กันอยู่แล้วว่ามนุษย์เป็นเช่นไร เขาไม่อาจสู้กับผู้ที่มีอำนาจเหนือกว่าตน

11כִּ֛י יֵשׁ־דְּבָרִ֥ים הַרְבֵּ֖ה מַרְבִּ֣ים הָ֑בֶל מַה־יֹּתֵ֖ר לָאָדָֽם׃

11คำพูดมากมายก่อให้เกิดความว่างเปล่า แล้วมนุษย์ได้ประโยชน์อะไร?

12כִּ֣י מִֽי־יוֹדֵעַ֩ מַה־טּ֨וֹב לָֽאָדָ֜ם בַּֽחַיִּ֗ים מִסְפַּ֛ר יְמֵי־חַיֵּ֥י הֶבְל֖וֹ וְיַעֲשֵׂ֣ם כַּצֵּ֑ל אֲשֶׁר֙ מִֽי־יַגִּ֣יד לָֽאָדָ֔ם מַה־יִּהְיֶ֥ה אַחֲרָ֖יו תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ׃

12ใครจะรู้ว่าอะไรดีสำหรับมนุษย์ในชีวิต ตลอดวันเวลาในชีวิตอันว่างเปล่าของเขาที่ผ่านไปเหมือนเงา? ใครจะบอกเขาได้ว่าภายใต้ดวงอาทิตย์จะเกิดอะไรขึ้นหลังจากเขาจากไป?

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.