קֹהֶלֶת
Chapter 8

קֹהֶלֶת

Hebrew Old Testament (Ma…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

קֹהֶלֶת 8

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1מִ֚י כְּהֶ֣חָכָ֔ם וּמִ֥י יֹודֵ֖עַ פֵּ֣שֶׁר דָּבָ֑ר חָכְמַ֤ת אָדָם֙ תָּאִ֣יר פָּנָ֔יו וְעֹ֥ז פָּנָ֖יו יְשֻׁנֶּֽא׃
1ใคร​เล่า​จะ​เหมือน​คน​มี​ปัญญา? ใคร​รู้​ความหมาย​ของ​เรื่อง​ต่าง ๆ? ปัญญา​ทำ​ให้​ใบหน้า​คน​ผ่องใส และ​ทำ​ให้​สีหน้า​ที่​แข็งกระด้าง​ของ​เขา​อ่อน​ลง
2אֲנִי֙ פִּי־מֶ֣לֶךְ שְׁמֹ֔ור וְעַ֕ל דִּבְרַ֖ת שְׁבוּעַ֥ת אֱלֹהִֽים׃
2ฉัน​ว่า “จง​ทำ​ตาม​คำสั่ง​ของ​กษัตริย์!” ที่​กล่าว​เช่นนี้​ก็​เพราะ​คำ​สาบาน​ที่​ให้​ไว้​ต่อ​พระเจ้า
3אַל־תִּבָּהֵ֤ל מִפָּנָיו֙ תֵּלֵ֔ךְ אַֽל־תַּעֲמֹ֖ד בְּדָבָ֣ר רָ֑ע כִּ֛י כָּל־אֲשֶׁ֥ר יַחְפֹּ֖ץ יַעֲשֶֽׂה׃
3อย่า​รีบ​ผละ​จาก​กษัตริย์ อย่า​ดึงดัน​ทำ​สิ่ง​ชั่วร้าย เพราะ​กษัตริย์​ทำ​ตาม​ที่​ตน​พอใจ
4בַּאֲשֶׁ֥ר דְּבַר־מֶ֖לֶךְ שִׁלְטֹ֑ון וּמִ֥י יֹֽאמַר־לֹ֖ו מַֽה־תַּעֲשֶֽׂה׃
4คำ​ของ​กษัตริย์​มี​อำนาจ​สูงสุด ใคร​จะ​ถาม​ได้​ว่า “ท่าน​กำลัง​ทำ​อะไร?”
5שֹׁומֵ֣ר מִצְוָ֔ה לֹ֥א יֵדַ֖ע דָּבָ֣ר רָ֑ע וְעֵ֣ת וּמִשְׁפָּ֔ט יֵדַ֖ע לֵ֥ב חָכָֽם׃
5คน​ที่​ทำ​ตาม​คำสั่ง​จะ​ไม่​ประสบ​อันตราย และ​ด้วย​ปัญญา เขา​จะ​รู้​เวลา​และ​วิธี​ปฏิบัติ
6כִּ֣י לְכָל־חֵ֔פֶץ יֵ֖שׁ עֵ֣ת וּמִשְׁפָּ֑ט כִּֽי־רָעַ֥ת הָאָדָ֖ם רַבָּ֥ה עָלָֽיו׃
6ทุก​เรื่อง​มี​เวลา​และ​วิธี​ปฏิบัติ แม้​มนุษย์​จะ​ต้อง​แบก​ความ​ทุกข์​อัน​หนักหน่วง
7כִּֽי־אֵינֶ֥נּוּ יֹדֵ֖עַ מַה־שֶּׁיִּֽהְיֶ֑ה כִּ֚י כַּאֲשֶׁ֣ר יִֽהְיֶ֔ה מִ֖י יַגִּ֥יד לֹֽו׃
7เขา​ไม่​รู้​ว่า​จะ​เกิด​อะไร​ขึ้น แล้ว​ใคร​จะ​บอก​เขา​ได้​ว่า​จะ​เป็น​อย่างไร?
8אֵ֣ין אָדָ֞ם שַׁלִּ֤יט בָּר֙וּחַ֙ לִכְלֹ֣וא אֶת־הָר֔וּחַ וְאֵ֤ין שִׁלְטֹון֙ בְּיֹ֣ום הַמָּ֔וֶת וְאֵ֥ין מִשְׁלַ֖חַת בַּמִּלְחָמָ֑ה וְלֹֽא־יְמַלֵּ֥ט רֶ֖שַׁע אֶת־בְּעָלָֽיו׃
8ไม่​มี​ใคร​มี​อำนาจ​เหนี่ยวรั้ง​ลม​หายใจ​ของ​ตน​ไว้​ได้ และ​ไม่​มี​ใคร​มี​อำนาจ​เหนือ​วัน​ตาย ใน​สงคราม​ไม่​มี​การ​ปลด​ประจำการ และ​ความ​ชั่วร้าย​ก็​ช่วย​คน​ที่​ทำ​ชั่ว​ให้​รอด​ไม่​ได้
9אֶת־כָּל־זֶ֤ה רָאִ֙יתִי֙ וְנָתֹ֣ון אֶת־לִבִּ֔י לְכָֽל־מַעֲשֶׂ֔ה אֲשֶׁ֥ר נַעֲשָׂ֖ה תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ עֵ֗ת אֲשֶׁ֨ר שָׁלַ֧ט הָאָדָ֛ם בְּאָדָ֖ם לְרַ֥ע לֹֽו׃
9ฉัน​เห็น​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้​แล้ว และ​ตั้งใจ​พิจารณา​การ​กระทำ​ทุก​อย่าง​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ มี​เวลา​ที่​คน​หนึ่ง​ใช้​อำนาจ​เหนือ​อีก​คน​จน​เกิด​ผล​ร้าย
10וּבְכֵ֡ן רָאִיתִי֩ רְשָׁעִ֨ים קְבֻרִ֜ים וָבָ֗אוּ וּמִמְּקֹ֤ום קָדֹושׁ֙ יְהַלֵּ֔כוּ וְיִֽשְׁתַּכְּח֥וּ בָעִ֖יר אֲשֶׁ֣ר כֵּן־עָשׂ֑וּ גַּם־זֶ֖ה הָֽבֶל׃
10แล้ว​ฉัน​ก็​เห็น​คน​ชั่ว​ถูก​ฝัง คน​เหล่า​นี้​เคย​เข้า​ออก​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์ แล้ว​พวก​เขา​ก็​จาก​ไป​และ​ถูก​ลืม​ใน​เมือง​ที่​เคย​ทำ​เช่น​นั้น นี่​ก็​เป็น​ความ​ว่างเปล่า​เช่น​กัน
11אֲשֶׁר֙ אֵין־נַעֲשָׂ֣ה פִתְגָ֔ם מַעֲשֵׂ֥ה הָרָעָ֖ה מְהֵרָ֑ה עַל־כֵּ֡ן מָלֵ֞א לֵ֧ב בְּֽנֵי־הָאָדָ֛ם בָּהֶ֖ם לַעֲשֹׂ֥ות רָֽע׃
11เพราะ​การ​ทำ​ชั่ว​ไม่​ได้​รับ​โทษ​อย่าง​รวดเร็ว ใจ​มนุษย์​จึง​มุ่ง​ทำ​ชั่ว​อย่าง​เต็มที่
12אֲשֶׁ֣ר חֹטֶ֗א עֹשֶׂ֥ה רָ֛ע מְאַ֖ת וּמַאֲרִ֣יךְ לֹ֑ו כִּ֚י גַּם־יֹודֵ֣עַ אָ֔נִי אֲשֶׁ֤ר יִהְיֶה־טֹּוב֙ לְיִרְאֵ֣י הָאֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֥ר יִֽירְא֖וּ מִלְּפָנָֽיו׃
12แม้​คน​ทำ​บาป​จะ​ก่อ​อาชญากรรม​ร้อย​ครั้ง​และ​ยัง​มี​อายุ​ยืน แต่​ฉัน​รู้​แน่​ว่า คน​ที่​ยำเกรง​พระเจ้า​และ​เคารพ​พระองค์​จะ​อยู่​ดี​กว่า
13וְטֹוב֙ לֹֽא־יִהְיֶ֣ה לָֽרָשָׁ֔ע וְלֹֽא־יַאֲרִ֥יךְ יָמִ֖ים כַּצֵּ֑ל אֲשֶׁ֛ר אֵינֶ֥נּוּ יָרֵ֖א מִלִּפְנֵ֥י אֱלֹהִֽים׃
13แต่​คน​ชั่ว​จะ​ไม่​อยู่​ดี และ​จะ​ไม่​ยืด​วัน​เวลา​ของ​ตน​ให้​ยาว​ออก​ไป​เหมือน​เงา เพราะ​เขา​ไม่​ยำเกรง​พระเจ้า
14יֶשׁ־הֶבֶל֮ אֲשֶׁ֣ר נַעֲשָׂ֣ה עַל־הָאָרֶץ֒ אֲשֶׁ֣ר ׀ יֵ֣שׁ צַדִּיקִ֗ים אֲשֶׁ֨ר מַגִּ֤יעַ אֲלֵהֶם֙ כְּמַעֲשֵׂ֣ה הָרְשָׁעִ֔ים וְיֵ֣שׁ רְשָׁעִ֔ים שֶׁמַּגִּ֥יעַ אֲלֵהֶ֖ם כְּמַעֲשֵׂ֣ה הַצַּדִּיקִ֑ים אָמַ֕רְתִּי שֶׁגַּם־זֶ֖ה הָֽבֶל׃
14มี​ความ​ว่างเปล่า​อย่าง​หนึ่ง​เกิดขึ้น​บน​แผ่นดิน คน​ชอบธรรม​กลับ​ได้รับ​ผล​อย่าง​ที่​คน​ชั่ว​ควร​ได้​จาก​การ​กระทำ​ของ​ตน และ​คน​ชั่ว​กลับ​ได้รับ​ผล​อย่าง​ที่​คน​ชอบธรรม​ควร​ได้​จาก​การ​กระทำ​ของ​ตน ฉัน​ว่า​นี่​ก็​เป็น​ความ​ว่างเปล่า​เช่นกัน
15וְשִׁבַּ֤חְתִּֽי אֲנִי֙ אֶת־הַשִּׂמְחָ֔ה אֲשֶׁ֨ר אֵֽין־טֹ֤וב לָֽאָדָם֙ תַּ֣חַת הַשֶּׁ֔מֶשׁ כִּ֛י אִם־לֶאֱכֹ֥ול וְלִשְׁתֹּ֖ות וְלִשְׂמֹ֑וחַ וְה֞וּא יִלְוֶ֣נּוּ בַעֲמָלֹ֗ו יְמֵ֥י חַיָּ֛יו אֲשֶׁר־נָֽתַן־לֹ֥ו הָאֱלֹהִ֖ים תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ׃
15ฉัน​จึง​ยกย่อง​ความ​รื่นเริง เพราะ​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ ไม่​มี​อะไร​ดี​สำหรับ​มนุษย์​ไป​กว่า​การ​กิน การ​ดื่ม และ​การ​มี​ความ​สุข ความ​ยินดี​นี้​จะ​อยู่​กับ​เขา​ขณะ​ตรากตรำ​ทำงาน ตลอด​ชีวิต​ที่​พระเจ้า​ให้​เขา​มี​ภายใต้​ดวงอาทิตย์
16כַּאֲשֶׁ֨ר נָתַ֤תִּי אֶת־לִבִּי֙ לָדַ֣עַת חָכְמָ֔ה וְלִרְאֹות֙ אֶת־הָ֣עִנְיָ֔ן אֲשֶׁ֥ר נַעֲשָׂ֖ה עַל־הָאָ֑רֶץ כִּ֣י גַ֤ם בַּיֹּום֙ וּבַלַּ֔יְלָה שֵׁנָ֕ה בְּעֵינָ֖יו אֵינֶ֥נּוּ רֹאֶֽה׃
16เมื่อ​ฉัน​ตั้งใจ​เรียนรู้​ปัญญา และ​สังเกต​กิจการ​ต่าง ๆ ที่​ทำ​กัน​บน​แผ่นดิน (แม้​จะ​ไม่​หลับ​ไม่​นอน​ทั้ง​กลางวัน​กลางคืน)
17וְרָאִיתִי֮ אֶת־כָּל־מַעֲשֵׂ֣ה הָאֱלֹהִים֒ כִּי֩ לֹ֨א יוּכַ֜ל הָאָדָ֗ם לִמְצֹוא֙ אֶת־הַֽמַּעֲשֶׂה֙ אֲשֶׁ֣ר נַעֲשָׂ֣ה תַֽחַת־הַשֶּׁ֔מֶשׁ בְּ֠שֶׁל אֲשֶׁ֨ר יַעֲמֹ֧ל הָאָדָ֛ם לְבַקֵּ֖שׁ וְלֹ֣א יִמְצָ֑א וְגַ֨ם אִם־יֹאמַ֤ר הֶֽחָכָם֙ לָדַ֔עַת לֹ֥א יוּכַ֖ל לִמְצֹֽא׃
17ฉัน​ก็​เห็น​การ​กระทำ​ทั้งหมด​ของ​พระเจ้า และ​เห็น​ว่า​มนุษย์​ไม่​อาจ​หยั่งรู้​สิ่ง​ที่​ทำ​กัน​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ ไม่​ว่า​จะ​ตรากตรำ​ค้นหา​เพียง​ใด​ก็​ไม่​อาจ​ค้นพบ แม้​คน​มี​ปัญญา​คิด​ว่า​ตน​เข้าใจ​ได้ ก็​ยัง​ไม่​อาจ​ค้นพบ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.