Евангелие от Иоанна 12
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Clementine Vulgate, 1598
1За шесть дней до Пасхи пришел Иисус в Вифанию, где был Лазарь умерший, которого Он воскресил из мертвых.
1Jesus ergo ante sex dies Paschæ venit Bethaniam, ubi Lazarus fuerat mortuus, quem suscitavit Jesus.
2Там приготовили Ему вечерю, и Марфа служила, и Лазарь был одним из возлежавших с Ним.
2Fecerunt autem ei cœnam ibi, et Martha ministrabat, Lazarus vero unus erat ex discumbentibus cum eo.
3Мария же, взяв фунт нардового чистого драгоценного мира, помазала ноги Иисуса и отерла волосами своими ноги Его; и дом наполнился благоуханием от мира.
3Maria ergo accepit libram unguenti nardi pistici pretiosi, et unxit pedes Jesu, et extersit pedes ejus capillis suis: et domus impleta est ex odore unguenti.
4Тогда один из учеников Его, Иуда Симонов Искариот, который хотел предать Его, сказал:
4Dixit ergo unus ex discipulis ejus, Judas Iscariotes, qui erat eum traditurus:
5Для чего бы не продать это миро за триста динариев и не раздать нищим?
5Quare hoc unguentum non veniit trecentis denariis, et datum est egenis?
6Сказал же он это не потому, чтобы заботился о нищих, но потому, что был вор. Он имел при себе денежный ящик и носил, что туда опускали.
6Dixit autem hoc, non quia de egenis pertinebat ad eum, sed quia fur erat, et loculos habens, ea quæ mittebantur, portabat.
7Иисус же сказал: оставьте ее; она сберегла это на день погребения Моего.
7Dixit ergo Jesus: Sinite illam ut in diem sepulturæ meæ servet illud.
8Ибо нищих всегда имеете с собою, а Меня не всегда.
8Pauperes enim semper habetis vobiscum: me autem non semper habetis.
9Многие из Иудеев узнали, что Он там, и пришли не только для Иисуса, но чтобы видеть и Лазаря, которого Он воскресил из мертвых.
9Cognovit ergo turba multa ex Judæis quia illic est, et venerunt, non propter Jesum tantum, sed ut Lazarum viderent, quem suscitavit a mortuis.
10Первосвященники же положили убить и Лазаря,
10Cogitaverunt autem principes sacerdotum ut et Lazarum interficerent:
11потому что ради него многие из Иудеев приходили и веровали в Иисуса.
11quia multi propter illum abibant ex Judæis, et credebant in Jesum.
12На другой день множество народа, пришедшего на праздник, услышав, что Иисус идет в Иерусалим,
12In crastinum autem, turba multa quæ venerat ad diem festum, cum audissent quia venit Jesus Jerosolymam,
13взяли пальмовые ветви, вышли навстречу Ему и восклицали: осанна! благословен грядущий во имя Господне, Царь Израилев!
13acceperunt ramos palmarum, et processerunt obviam ei, et clamabant: Hosanna, benedictus qui venit in nomine Domini, rex Israël.
14Иисус же, найдя молодого осла, сел на него, как написано:
14Et invenit Jesus asellum, et sedit super eum, sicut scriptum est:
15Не бойся, дщерь Сионова! се, Царь твой грядет, сидя на молодом осле.
15Noli timere, filia Sion: ecce rex tuus venit sedens super pullum asinæ.
16Ученики Его сперва не поняли этого; но когда прославился Иисус, тогда вспомнили, что так было о Нем написано, и это сделали Ему.
16Hæc non cognoverunt discipuli ejus primum: sed quando glorificatus est Jesus, tunc recordati sunt quia hæc erant scripta de eo, et hæc fecerunt ei.
17Народ, бывший с Ним прежде, свидетельствовал, что Он вызвал из гроба Лазаря и воскресил его из мертвых.
17Testimonium ergo perhibebat turba, quæ erat cum eo quando Lazarum vocavit de monumento, et suscitavit eum a mortuis.
18Потому и встретил Его народ, ибо слышал, что Он сотворил это чудо.
18Propterea et obviam venit ei turba: quia audierunt fecisse hoc signum.
19Фарисеи же говорили между собою: видите ли, что не успеваете ничего? весь мир идет за Ним.
19Pharisæi ergo dixerunt ad semetipsos: Videtis quia nihil proficimus? ecce mundus totus post eum abiit.
20Из пришедших на поклонение в праздник были некоторые Еллины.
20Erant autem quidam gentiles, ex his qui ascenderant ut adorarent in die festo.
21Они подошли к Филиппу, который был из Вифсаиды Галилейской, и просили его, говоря: господин! нам хочется видеть Иисуса.
21Hi ergo accesserunt ad Philippum, qui erat a Bethsaida Galilææ, et rogabant eum, dicentes: Domine, volumus Jesum videre.
22Филипп идет и говорит о том Андрею; и потом Андрей и Филипп сказывают о том Иисусу.
22Venit Philippus, et dicit Andreæ; Andreas rursum et Philippus dixerunt Jesu.
23Иисус же сказал им в ответ: пришел час прославиться Сыну Человеческому.
23Jesus autem respondit eis, dicens: Venit hora, ut clarificetur Filius hominis.
24Истинно, истинно говорю вам: если пшеничное зерно, пав в землю, не умрет, то останется одно; а если умрет, то принесет много плода.
24Amen, amen dico vobis, nisi granum frumenti cadens in terram, mortuum fuerit,
25Любящий душу свою погубит ее; а ненавидящий душу свою в мире сем сохранит ее в жизнь вечную.
25ipsum solum manet: si autem mortuum fuerit, multum fructum affert. Qui amat animam suam, perdet eam; et qui odit animam suam in hoc mundo, in vitam æternam custodit eam.
26Кто Мне служит, Мне да последует; и где Я, там и слуга Мой будет. И кто Мне служит, того почтит Отец Мой.
26Si quis mihi ministrat, me sequatur, et ubi sum ego, illic et minister meus erit. Si quis mihi ministraverit, honorificabit eum Pater meus.
27Душа Моя теперь возмутилась; и что Мне сказать? Отче! избавь Меня от часа сего! Но на сей час Я и пришел.
27Nunc anima mea turbata est. Et quid dicam? Pater, salvifica me ex hac hora. Sed propterea veni in horam hanc:
28Отче! прославь имя Твое. Тогда пришел с неба глас: и прославил и еще прославлю.
28Pater, clarifica nomen tuum. Venit ergo vox de cælo: Et clarificavi, et iterum clarificabo.
29Народ, стоявший и слышавший то, говорил: это гром; а другие говорили: Ангел говорил Ему.
29Turba ergo, quæ stabat, et audierat, dicebat tonitruum esse factum. Alii dicebant: Angelus ei locutus est.
30Иисус на это сказал: не для Меня был глас сей, но для народа.
30Respondit Jesus, et dixit: Non propter me hæc vox venit, sed propter vos.
31Ныне суд миру сему; ныне князь мира сего изгнан будет вон.
31Nunc judicium est mundi: nunc princeps hujus mundi ejicietur foras.
32И когда Я вознесен буду от земли, всех привлеку к Себе.
32Et ego, si exaltatus fuero a terra, omnia traham ad meipsum.
33Сие говорил Он, давая разуметь, какою смертью Он умрет.
33(Hoc autem dicebat, significans qua morte esset moriturus.)
34Народ отвечал Ему: мы слышали из закона, что Христос пребывает вовек; как же Ты говоришь, что должно вознесену быть Сыну Человеческому? кто Этот Сын Человеческий?
34Respondit ei turba: Nos audivimus ex lege, quia Christus manet in æternum: et quomodo tu dicis: Oportet exaltari Filium hominis? quis est iste Filius hominis?
35Тогда Иисус сказал им: еще на малое время свет есть с вами; ходите, пока есть свет, чтобы не объяла вас тьма: а ходящий во тьме не знает, куда идет.
35Dixit ergo eis Jesus: Adhuc modicum, lumen in vobis est. Ambulate dum lucem habetis, ut non vos tenebræ comprehendant; et qui ambulat in tenebris, nescit quo vadat.
36Доколе свет с вами, веруйте в свет, да будете сынами света. Сказав это, Иисус отошел и скрылся от них.
36Dum lucem habetis, credite in lucem, ut filii lucis sitis. Hæc locutus est Jesus, et abiit et abscondit se ab eis.
37Столько чудес сотворил Он пред ними, и они не веровали в Него,
37Cum autem tanta signa fecisset coram eis, non credebant in eum;
38да сбудется слово Исаии пророка: Господи! кто поверил слышанному от нас? и кому открылась мышца Господня?
38ut sermo Isaiæ prophetæ impleretur, quem dixit: [Domine, quis credidit auditui nostro? et brachium Domini cui revelatum est?]
39Потому не могли они веровать, что, как еще сказал Исаия,
39Propterea non poterant credere, quia iterum dixit Isaias:
40народ сей ослепил глаза свои и окаменил сердце свое, да не видят глазами, и не уразумеют сердцем, и не обратятся, чтобы Я исцелил их.
40[Excæcavit oculos eorum, et induravit cor eorum ut non videant oculis, et non intelligant corde, et convertantur, et sanem eos.]
41Сие сказал Исаия, когда видел славу Его и говорил о Нем.
41Hæc dixit Isaias, quando vidit gloriam ejus, et locutus est de eo.
42Впрочем, и из начальников многие уверовали в Него; но ради фарисеев не исповедывали, чтобы не быть отлученными от синагоги,
42Verumtamen et ex principibus multi crediderunt in eum: sed propter pharisæos non confitebantur, ut e synagoga non ejicerentur.
43ибо возлюбили больше славу человеческую, нежели славу Божию.
43Dilexerunt enim gloriam hominum magis quam gloriam Dei.
44Иисус же возгласил и сказал: верующий в Меня не в Меня верует, но в Пославшего Меня.
44Jesus autem clamavit, et dixit: Qui credit in me, non credit in me, sed in eum qui misit me.
45И видящий Меня видит Пославшего Меня.
45Et qui videt me, videt eum qui misit me.
46Я свет пришел в мир, чтобы всякий верующий в Меня не оставался во тьме.
46Ego lux in mundum veni, ut omnis qui credit in me, in tenebris non maneat.
47И если кто услышит Мои слова и не поверит, Я не сужу его, ибо Я пришел не судить мир, но спасти мир.
47Et si quis audierit verba mea, et non custodierit, ego non judico eum; non enim veni ut judicem mundum, sed ut salvificem mundum.
48Отвергающий Меня и не принимающий слов Моих имеет судью себе: слово, которое Я говорил, оно будет судить его в последний день.
48Qui spernit me et non accipit verba mea, habet qui judicet eum. Sermo quem locutus sum, ille judicabit eum in novissimo die.
49Ибо Я говорил не от Себя; но пославший Меня Отец, Он дал Мне заповедь, что сказать и что говорить.
49Quia ego ex meipso non sum locutus, sed qui misit me, Pater, ipse mihi mandatum dedit quid dicam et quid loquar.
50И Я знаю, что заповедь Его есть жизнь вечная. Итак, что Я говорю, говорю, как сказал Мне Отец.
50Et scio quia mandatum ejus vita æterna est: quæ ergo ego loquor, sicut dixit mihi Pater, sic loquor.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.