Daniel 9
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1No primeiro ano de Dario, filho de Assuero, da linhagem dos medos, que foi constituído rei sobre o reino dos caldeus —
1Прве године Дарија, сина Асвировог од племена мидског, који се зацари над царством халдејским,
2no primeiro ano do seu reinado, eu, Daniel, entendi pelos livros o número de anos sobre os quais a palavra do SENHOR veio ao profeta Jeremias, para que se cumprissem as desolações de Jerusalém, a saber, setenta anos.
2прве године његовог царовања ја Данило разумех из књига број година, које беше рекао Господ Јеремији пророку да ће се навршити развалинама јерусалимским, седамдесет година.
3Voltei o meu rosto para o Senhor Deus, para buscá-lo com oração e súplicas, com jejum, pano de saco e cinzas.
3И окретох лице своје ка Господу Богу тражећи Га молитвом и молбама с постом и с кострети и пепелом.
4Orei ao SENHOR, meu Deus, fiz confissão e disse: “Ah, Senhor, Deus grande e temível, que guarda a aliança e a misericórdia para com aqueles que o amam e guardam os seus mandamentos,
4И помолих се Господу Богу свом и исповедајући се рекох: О Господе, Боже велики и страшни, који држиш завет и милост онима који Те љубе и држе заповести Твоје;
5nós pecamos, cometemos iniquidade, agimos impiamente e fomos rebeldes, desviando-nos dos seus preceitos e das suas ordenanças.
5згрешисмо и зло чинисмо и бисмо безбожни, и одметнусмо се и одступисмо од заповести Твојих и од закона Твојих.
6Não demos ouvidos aos seus servos, os profetas, que falaram em seu nome aos nossos reis, aos nossos príncipes e aos nossos pais, bem como a todo o povo da terra.
6И не слушасмо слуга Твојих пророка, који говораху у Твоје име царевима нашим, кнезовима нашим и очевима нашим и свему народу земаљском.
7“Ao Senhor pertence a justiça, mas a nós, a vergonha no rosto, como se vê no dia de hoje; aos homens de Judá, aos habitantes de Jerusalém e a todo o Israel, tanto aos que estão perto quanto aos que estão longe, em todas as terras para onde o Senhor os expulsou, por causa da transgressão que cometeram contra o Senhor.
7У Тебе је, Господе, правда, а у нас срам на лицу, како је данас, у Јудејаца и у Јерусалимљана и у свих Израиљаца, који су близу и који су далеко по свим земљама куда си их разагнао за грехе њихове, којима Ти грешише.
8Ó Senhor, a nós pertence a vergonha no rosto, aos nossos reis, aos nossos príncipes e aos nossos pais, porque pecamos contra o Senhor.
8Господе, у нас је срам на лицу, у царева наших, у кнезова наших и у отаца наших, јер Ти згрешисмо.
9Ao Senhor, nosso Deus, pertencem a misericórdia e o perdão, pois nos rebelamos contra ele.
9У Господа је Бога нашег милост и праштање, јер се одметнусмо од Њега,
10Não obedecemos à voz do SENHOR, nosso Deus, para andarmos nas suas leis, que ele colocou diante de nós por meio dos seus servos, os profetas.
10и не слушасмо глас Господа Бога свог да ходимо по законима Његовим, које нам је дао преко слуга својих пророка.
11Sim, todo o Israel transgrediu a sua lei, desviando-se para não obedecer à sua voz. “Por isso, a maldição e o juramento escritos na lei de Moisés, servo de Deus, foram derramados sobre nós, pois pecamos contra ele.
11И сав Израиљ преступи закон Твој, и одступи да не слуша глас Твој; зато се изли на нас проклетство и заклетва написана у закону Мојсија, слуге Божијег, јер Му згрешисмо.
12Ele confirmou as suas palavras, que falou contra nós e contra os nossos juízes que nos julgaram, trazendo sobre nós um grande mal; pois debaixo de todo o céu, nunca se fez algo como o que foi feito a Jerusalém.
12И Он потврди речи своје које је говорио за нас и за судије наше, које су нам судиле, пустивши на нас зло велико, да тако не би под свим небом како би у Јерусалиму.
13Como está escrito na lei de Moisés, todo este mal veio sobre nós. Contudo, não suplicamos pelo favor do SENHOR, nosso Deus, para nos convertermos das nossas iniquidades e termos discernimento na sua verdade.
13Како је писано у закону Мојсијевом, све то зло дође на нас, и опет се не молисмо Господу Богу свом да бисмо се вратили од безакоња свог и пазили на истину Твоју.
14Portanto, o SENHOR vigiou sobre o mal e o trouxe sobre nós; pois o SENHOR, nosso Deus, é justo em todas as obras que faz, e nós não obedecemos à sua voz.
14И Господ наста око зла и наведе га на нас; јер је праведан Господ Бог наш у свим делима својим која чини, јер не слушасмо глас Његов.
15“Agora, Senhor, nosso Deus, que tirou o seu povo da terra do Egito com mão poderosa e que fez para si um nome, como se vê no dia de hoje, nós pecamos. Agimos impiamente.
15Али сада, Господе Боже наш, који си извео народ свој из земље мисирске руком крепком, и стекао си себи име, како је данас, згрешисмо, безбожни бисмо.
16Ó Senhor, segundo toda a sua justiça, por favor, que a sua ira e o seu furor se desviem da sua cidade, Jerusalém, o seu santo monte; porque, por causa dos nossos pecados e das iniquidades dos nossos pais, Jerusalém e o seu povo se tornaram motivo de vergonha para todos os que estão ao nosso redor.
16Господе, по свој правди Твојој нека се одврати гнев Твој и јарост Твоја од града Твог Јерусалима, свете горе Твоје; јер са греха наших и с безакоња отаца наших Јерусалим и Твој народ поста руг у свих који су око нас.
17“Agora, pois, nosso Deus, ouça a oração do seu servo e as suas súplicas, e faça o seu rosto resplandecer sobre o seu santuário que está desolado, por amor do Senhor.
17Сада дакле послушај, Боже наш, молитву слуге свог и молбе његове, и обасјај лицем својим опустелу светињу своју, Господа ради.
18Meu Deus, incline o seu ouvido e ouça. Abra os seus olhos e veja as nossas desolações, e a cidade que é chamada pelo seu nome; pois não apresentamos as nossas súplicas diante do Senhor por causa da nossa justiça, mas por causa das suas grandes misericórdias.
18Боже мој, пригни ухо своје, и чуј; отвори очи своје, и види пустош нашу и град, на који је призвано име Твоје, јер не ради своје правде него ради милости Твоје падамо пред Тобом молећи се.
19Ó Senhor, ouça. Ó Senhor, perdoe. Ó Senhor, atenda e aja. Não demore, por amor de si mesmo, meu Deus, porque a sua cidade e o seu povo são chamados pelo seu nome.”
19Господе услиши, Господе опрости, Господе пази и учини, не часи себе ради Боже мој, јер је Твоје име призвано на овај град и на Твој народ.
20Enquanto eu ainda estava falando, orando e confessando o meu pecado e o pecado do meu povo Israel, e apresentando a minha súplica diante do SENHOR, meu Deus, pelo santo monte do meu Deus —
20А док ја још говорах и мољах се и исповедах грех свој и грех народа свог Израиља, и падах молећи се пред Господом Богом својим за свету гору Бога свог,
21sim, enquanto eu ainda falava em oração, o homem Gabriel, que eu tinha visto na visão ao princípio, voando rapidamente, tocou em mim à hora da oferta da tarde.
21док још говорах молећи се, онај човек Гаврило, ког видех пре у утвари, долете брзо и дотаче ме се о вечерњој жртви.
22Ele me instruiu, falou comigo e disse: “Daniel, agora vim para lhe dar sabedoria e entendimento.
22И научи ме и говори са мном и рече: Данило, сада изиђох да те уразумим.
23No princípio das suas súplicas, saiu a ordem, e eu vim para lhe declarar, pois você é muito amado. Portanto, considere a mensagem e entenda a visão.
23У почетку молитве твоје изиђе реч, и ја дођох да ти кажем, јер си мио; зато слушај реч, и разуми утвару.
24“Setenta semanas estão decretadas sobre o seu povo e sobre a sua santa cidade, para acabar com a transgressão, para dar fim aos pecados, para fazer expiação pela iniquidade, para trazer a justiça eterna, para selar a visão e a profecia, e para ungir o Santo dos Santos.
24Седамдесет је недеља одређено твом народу и твом граду светом да се сврши преступ и да нестане греха и да се очисти безакоње и да се доведе вечна правда, и да се запечати утвара и пророштво, и да се помаже Свети над светима.
25“Saiba, portanto, e entenda que, desde a saída da ordem para restaurar e edificar Jerusalém até o Ungido, o príncipe, haverá sete semanas e sessenta e duas semanas. Ela será edificada novamente, com praças e fossos, mesmo em tempos de angústia.
25Зато знај и разуми: Откада изиђе реч да се Јерусалим опет сазида до помазаника војводе биће седам недеља, и шездесет и две недеље да се опет пограде улице и зидови, и то у тешко време.
26Depois das sessenta e duas semanas, o Ungido será eliminado, e não terá nada. O povo do príncipe que há de vir destruirá a cidade e o santuário. O seu fim será com uma inundação, e haverá guerra até o fim. Desolações estão determinadas.
26А после те шездесет и две недеље погубљен ће бити помазаник и ништа му неће остати; народ ће војводин доћи и разорити град и светињу; и крај ће му бити с потопом, и одређено ће пустошење бити до свршетка рата.
27Ele fará uma aliança firme com muitos por uma semana. Na metade da semana, ele fará cessar o sacrifício e a oferta. Sobre a asa das abominações virá aquele que causa desolação; e até o fim decretado, a ira será derramada sobre o desolador.”
27И утврдиће завет с многима за недељу дана, а у половину недеље укинуће жртву и принос; и крилима мрским, која пустоше, до свршетка одређеног излиће се на пустош.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.