Daniel 5
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1O rei Belsazar deu um grande banquete para mil dos seus nobres, e bebeu vinho na presença dos mil.
1Цар Валтасар учини велику гозбу хиљади кнезова својих, и пијаше вино пред хиљадом њих.
2Belsazar, enquanto provava o vinho, ordenou que lhe trouxessem as taças de ouro e de prata que Nabucodonosor, seu pai, havia tirado do templo que estava em Jerusalém, para que o rei e os seus nobres, as suas mulheres e as suas concubinas pudessem beber nelas.
2Напив се вина Валтасар заповеди да се донесу судови златни и сребрни, које беше однео Навуходоносор отац му из цркве јерусалимске, да из њих пију цар и кнезови му и жене његове и иноче његове.
3Então trouxeram as taças de ouro que foram tiradas do templo da casa de Deus que estava em Jerusalém; e o rei e os seus nobres, as suas mulheres e as suas concubinas beberam nelas.
3И донесоше златне судове које беху однели из цркве дома Господњег у Јерусалиму, и пијаху из њих цар и кнезови његови, жене његове и иноче његове.
4Eles beberam vinho e louvaram os deuses de ouro, de prata, de bronze, de ferro, de madeira e de pedra.
4Пијаху вино, и хваљаху богове златне и сребрне и бронзане и дрвене и камене.
5Na mesma hora, apareceram dedos de uma mão humana e escreveram perto do candelabro, no reboco da parede do palácio do rei. O rei viu a parte da mão que escrevia.
5У тај час изиђоше прсти руке човечије и писаху према свећњаку по окреченом зиду од царског двора, и цар виде руку која писаше.
6Então o rosto do rei mudou de cor, e os seus pensamentos o assustaram; as juntas dos seus quadris se afrouxaram, e os seus joelhos batiam um no outro.
6Тада се промени лице цару, и мисли га његове узнемирише и појас се око њега распаса и колена му удараху једно о друго.
7O rei gritou em alta voz para que trouxessem os encantadores, os caldeus e os adivinhos. O rei falou e disse aos sábios da Babilônia: “Qualquer que ler esta escrita e me mostrar a sua interpretação será vestido de púrpura, terá uma corrente de ouro ao redor do pescoço e será o terceiro governante no reino.”
7Повика цар гласно, те доведоше звездаре, Халдеје и гатаре; и проговори цар и рече мудрацима вавилонским: Ко прочита ово писмо и каже ми шта значи, онај ће се обући у скерлет, и носиће златну верижицу о врату, и биће трећи господар у царству.
8Então entraram todos os sábios do rei; mas eles não puderam ler a escrita, nem dar a conhecer ao rei a interpretação.
8Тада приступише сви мудраци цареви; али не могоше прочитати писма нити казати цару шта значи.
9Então o rei Belsazar ficou muito perturbado, e o seu rosto mudou de cor; e os seus nobres ficaram perplexos.
9Тада се цар Валтасар врло узнемири, и лице му се сасвим измени; и кнезови се његови препадоше.
10A rainha, por causa das palavras do rei e dos seus nobres, entrou na casa do banquete. A rainha falou e disse: “Ó rei, viva para sempre! Não deixe que os seus pensamentos o perturbem, nem que o seu rosto mude de cor.
10Дође царица ради тога што се догоди цару и кнезовима његовим у кућу где беше гозба, и проговори царица и рече: Царе, да си жив довека! Да те не узнемирују мисли твоје, и да ти се лице не мења.
11Há um homem no seu reino em quem está o espírito dos santos deuses; e nos dias do seu pai, luz, entendimento e sabedoria, como a sabedoria dos deuses, foram achados nele. O rei Nabucodonosor, seu pai — sim, o rei, seu pai — o constituiu chefe dos magos, encantadores, caldeus e adivinhos,
11Има човек у твом царству, у коме је дух светих богова; и у време оца твог нађе се у њега видело и разум и мудрост, каква је у богова, и цар Навуходоносор, отац твој, царе, постави га главарем врачарима, звездарима, Халдејима и гатарима;
12porque um espírito excelente, conhecimento, entendimento, interpretação de sonhos, revelação de enigmas e solução de dúvidas foram achados neste mesmo Daniel, a quem o rei deu o nome de Beltessazar. Agora, que Daniel seja chamado, e ele mostrará a interpretação.”
12јер велик дух и знање и разум за казивање снова и погађање загонетки и размршивање замршених ствари нађе се у Данила, коме цар наде име Валтасар; нека сада дозову Данила, и он ће казати шта значи.
13Então Daniel foi trazido à presença do rei. O rei falou e disse a Daniel: “Você é aquele Daniel, dos filhos do cativeiro de Judá, que o rei, meu pai, trouxe de Judá?
13Тада Данило би доведен пред цара. Цар проговори Данилу и рече: Јеси ли ти Данило између робља Јудина, које доведе из јудејске цар отац мој?
14Eu ouvi a seu respeito, que o espírito dos deuses está em você, e que luz, entendimento e excelente sabedoria se acham em você.
14Чух за тебе да је дух светих богова у теби, и видело и разум и мудрост велика да се нађе у тебе.
15Agora mesmo os sábios e os encantadores foram trazidos à minha presença, para que lessem esta escrita e me dessem a conhecer a sua interpretação; mas eles não puderam mostrar a interpretação da coisa.
15А сада су доведени преда ме мудраци, звездари, да прочитају писмо и кажу ми шта значи; али не могу да кажу шта то значи.
16Mas eu ouvi a seu respeito, que você pode dar interpretações e solucionar dúvidas. Agora, se você puder ler a escrita e me dar a conhecer a sua interpretação, você será vestido de púrpura, terá uma corrente de ouro ao redor do pescoço e será o terceiro governante no reino.”
16А за тебе ја чух да можеш протумачити и замршене ствари размрсити. Ако, дакле, можеш прочитати ово писмо и казати ми шта значи, обући ћеш се у скерлет, и златну верижицу носићеш о врату, и бићеш трећи господар у царству.
17Então Daniel respondeu diante do rei: “Fique com os seus presentes para você mesmo, e dê as suas recompensas a outro. No entanto, eu lerei a escrita para o rei e lhe darei a conhecer a interpretação.
17Тада одговори Данило и рече пред царем: Дарови твоји нека теби, и подај другом поклоне своје; а писмо ћу ја прочитати цару и казати шта значи.
18“Ó rei, o Deus Altíssimo deu a Nabucodonosor, seu pai, o reino, a grandeza, a glória e a majestade.
18Царе, Бог Вишњи даде царство величину и славу и част Навуходоносору, оцу твом.
19Por causa da grandeza que lhe deu, todos os povos, nações e línguas tremiam e temiam diante dele. Ele matava a quem queria, e conservava em vida a quem queria. Ele exaltava a quem queria, e rebaixava a quem queria.
19И од величине коју му даде сви народи, племена и језици дрхтаху пред њим и бојаху га се; убијаше кога хоћаше, и остављаше у животу кога хоћаше, узвишаваше кога хоћаше, и понижаваше кога хоћаше.
20Mas quando o seu coração se exaltou, e o seu espírito se endureceu para agir com orgulho, ele foi deposto do seu trono real, e tiraram-lhe a glória.
20Али када му се подиже срце и дух му се посили у охолости, би сметнут с царског престола свог, и узеше му славу.
21Ele foi expulso do meio dos filhos dos homens, e o seu coração foi feito semelhante ao dos animais, e a sua morada foi com os jumentos selvagens. Ele foi alimentado com capim como os bois, e o seu corpo foi molhado com o orvalho do céu, até que reconheceu que o Deus Altíssimo domina sobre o reino dos homens, e que ele estabelece sobre ele a quem quiser.
21И би прогнан између људи и срце му поста као у звери, и стан му беше с дивљим магарцима, хранише га травом као говеда, и роса небеска кваси му тело, докле позна да Бог Вишњи влада царством људским, и кога хоће поставља над њим.
22“Você, filho dele, Belsazar, não humilhou o seu coração, embora soubesse de tudo isso,
22А ти, Валтасаре, сине његов, ниси понизио срца свог премда си знао све ово.
23mas se exaltou contra o Senhor dos céus; e trouxeram as taças da casa dele à sua presença, e você e os seus nobres, as suas mulheres e as suas concubinas beberam vinho nelas. Você louvou os deuses de prata e de ouro, de bronze, de ferro, de madeira e de pedra, que não veem, não ouvem, nem sabem; e você não glorificou o Deus em cuja mão está o seu fôlego, e a quem pertencem todos os seus caminhos.
23Него си се подигао на Господа небеског, и судове дома Његовог донесоше преда те, и писте из њих вино ти и кнезови твоји, жене твоје и иноче твоје, и ти хвали богове сребрне и златне, бронзане, гвоздене, дрвене и камене, који не виде нити чују, нити разумеју, а не слави Бога, у чијој је руци душа твоја и сви путеви твоји.
24Então a parte da mão foi enviada da presença dele, e esta escrita foi traçada.
24Зато од Њега би послана рука и ово писмо би написано.
25“Esta é a escrita que foi traçada: 'MENE, MENE, TEQUEL, UFARSIM.'
25А ово је писмо написано: МЕНЕ, МЕНЕ, ТЕКЕЛ, УФАРСИН.
26“Esta é a interpretação da coisa: MENE: Deus contou o seu reino, e o levou ao fim.
26А ово значе те речи: МЕНЕ, бројао је Бог твоје царство и до краја избројао.
27TEQUEL: você foi pesado na balança, e foi achado em falta.
27ТЕКЕЛ, измерен си на мерила, и нашао си се лак.
28PERES: o seu reino foi dividido, e entregue aos medos e persas.”
28ФЕРЕС, раздељено је царство твоје, и дано Мидијанима и Персијанима.
29Então Belsazar deu ordem, e vestiram Daniel de púrpura, colocaram uma corrente de ouro ao redor do seu pescoço, e proclamaram a respeito dele que ele seria o terceiro governante no reino.
29Тада заповеди Валтасар, те обукоше Данила у скерлет, и метнуше му златну верижицу око врата, и прогласише за њ да је трећи господар у царству.
30Naquela mesma noite, Belsazar, o rei caldeu, foi morto.
30Исту ноћ би убијен Валтасар, цар халдејски.
31E Dario, o medo, recebeu o reino, tendo cerca de sessenta e dois anos de idade.
31А Дарије Мидијанин преузе царство, и беше му око шездесет и две године.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.