Daniel 5
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1O rei Belsazar deu um grande banquete para mil dos seus nobres, e bebeu vinho na presença dos mil.
1Belshazzar manghai loh a boei thawngat hamla boeilen buhkoknah a saii tih thawngkhat mikhmuh ah misurtui a ok.
2Belsazar, enquanto provava o vinho, ordenou que lhe trouxessem as taças de ouro e de prata que Nabucodonosor, seu pai, havia tirado do templo que estava em Jerusalém, para que o rei e os seus nobres, as suas mulheres e as suas concubinas pudessem beber nelas.
2Belshazzar loh, “Misurtui yukung ah a napa Nebukhadnezzar loh Jerusalem bawkim lamkah a loh sui neh cak hnopai te hang khuen lamtah te nen manghai neh a boei rhoek, a yuu rhoek neh a yula rhoek long khaw o saeh,” a ti.
3Então trouxeram as taças de ouro que foram tiradas do templo da casa de Deus que estava em Jerusalém; e o rei e os seus nobres, as suas mulheres e as suas concubinas beberam nelas.
3Te dongah Jerusalem, Pathen im kah bawkim lamloh a loh sui hnopai te a khuen uh tih te nen te manghai neh a boei rhoek long khaw, a yuu rhoek neh a yula rhoek long khaw a ok uh.
4Eles beberam vinho e louvaram os deuses de ouro, de prata, de bronze, de ferro, de madeira e de pedra.
4Misurtui a ok uh vaengah sui pathen neh cak, rhohum, thi, thing, lungto te a koeh uh.
5Na mesma hora, apareceram dedos de uma mão humana e escreveram perto do candelabro, no reboco da parede do palácio do rei. O rei viu a parte da mão que escrevia.
5Amah tekah khonoek vaengah hlang kut dongkah kutdawn rhoek a caeh pah. Te phoeiah manghai hmaitung hmatoeng, manghai bawkim thoh dongkah taptlang dongah ca a daek pah. A daek vaengah ah khaw kut dongkah kutbom bueng ni manghai loh a hmuh.
6Então o rosto do rei mudou de cor, e os seus pensamentos o assustaram; as juntas dos seus quadris se afrouxaram, e os seus joelhos batiam um no outro.
6Te dongah manghai te a aa yat tih a poeknah loh amah a cahawh coeng. A hlit kah rhuhcong khaw phit tih a khuklu te heben hebang la a khuek.
7O rei gritou em alta voz para que trouxessem os encantadores, os caldeus e os adivinhos. O rei falou e disse aos sábios da Babilônia: “Qualquer que ler esta escrita e me mostrar a sua interpretação será vestido de púrpura, terá uma corrente de ouro ao redor do pescoço e será o terceiro governante no reino.”
7Manghai loh rhaitonghma rhoek khaw, Khalden rhoek khaw, aisi aka suep rhoek te khue hamla thadueng neh pang. Te phoeiah manghai te cal tih Babylon hlang cueih rhoek te, “Cadaek he a tae tih a thuingaihnah kai hamla aka thui hlang boeih te tah daidi hni a bai vetih a rhawn ah sui a oi vetih ram a pathum nah dongah boei ni,” a ti nah.
8Então entraram todos os sábios do rei; mas eles não puderam ler a escrita, nem dar a conhecer ao rei a interpretação.
8Manghai kah hlang cueih boeih te cet tah cet uh dae cadaek te tae tih manghai taengah a thuingaihnah, thuicaih ham noeng uh pawh.
9Então o rei Belsazar ficou muito perturbado, e o seu rosto mudou de cor; e os seus nobres ficaram perplexos.
9Te dongah manghai Belshazzar muep let tih a aa yat tih amah neh a boei rhoek khaw a lukil uh.
10A rainha, por causa das palavras do rei e dos seus nobres, entrou na casa do banquete. A rainha falou e disse: “Ó rei, viva para sempre! Não deixe que os seus pensamentos o perturbem, nem que o seu rosto mude de cor.
10Manghai neh a boei rhoek kah ol kong ah manghainu khaw buhkoknah im la cet . Manghainu long khaw a voek tih, “Manghai tah kumhal duela hing saeh, na poeknah loh nang n'let sak boel saeh lamtah na aa yat boel saeh.
11Há um homem no seu reino em quem está o espírito dos santos deuses; e nos dias do seu pai, luz, entendimento e sabedoria, como a sabedoria dos deuses, foram achados nele. O rei Nabucodonosor, seu pai — sim, o rei, seu pai — o constituiu chefe dos magos, encantadores, caldeus e adivinhos,
11Na ram ah he a khuiah Pathen kah mueihla cim aka khueh hlang om ta. Na pa tue vaengah khaw vangnah, lungmingnah neh cueihnah he a khuiah Pathen kah cueihnah bangla tueng ta. Na pa manghai Nebukhadnezzar loh anih te na pa manghai kah hmayuep, rhaitonghma, Khalden neh aisi aka suep kah boei la a khueh ta.
12porque um espírito excelente, conhecimento, entendimento, interpretação de sonhos, revelação de enigmas e solução de dúvidas foram achados neste mesmo Daniel, a quem o rei deu o nome de Beltessazar. Agora, que Daniel seja chamado, e ele mostrará a interpretação.”
12Te kong dongah tah a mueihla lang tih mingnah, lungmingnah neh mang a thuicaih. Olkael aka phoe tih rhuhcong aka hlam khaw amah la Daniel dongah tueng coeng. Anih te manghai loh a ming Belteshazzar la a khueh tih Daniel la aka coeng he khue lamtah a thuingaihnah a thui bitni,” a ti nah.
13Então Daniel foi trazido à presença do rei. O rei falou e disse a Daniel: “Você é aquele Daniel, dos filhos do cativeiro de Judá, que o rei, meu pai, trouxe de Judá?
13Te dongah Daniel te manghai taengla a khuen tih manghai loh a voek. Te vaengah Daniel te, “Judah hlangsol ca lamkah Daniel he nang namah dae a? A pa manghai loh Judah lamkah a khuen te.
14Eu ouvi a seu respeito, que o espírito dos deuses está em você, e que luz, entendimento e excelente sabedoria se acham em você.
14Nang kawng he na khuiah Pathen mueihla om tih vangnah, lungmingnah, cueihnah loh na khuiah bahoeng tueng coeng tila ka yaak coeng.
15Agora mesmo os sábios e os encantadores foram trazidos à minha presença, para que lessem esta escrita e me dessem a conhecer a sua interpretação; mas eles não puderam mostrar a interpretação da coisa.
15Ka taengah cadaek he tae uh saeh lamtah a thuingaihnah te kai hamla thuicaih saeh tila hlang cueih la rhaitonghma khaw hang khuen uh coeng dae ol kah thuingaihnah te thui hamla a noeng uh moenih.
16Mas eu ouvi a seu respeito, que você pode dar interpretações e solucionar dúvidas. Agora, se você puder ler a escrita e me dar a conhecer a sua interpretação, você será vestido de púrpura, terá uma corrente de ouro ao redor do pescoço e será o terceiro governante no reino.”
16Nang namah tah thuingaihnah thuicaih ham neh rhuhcong pataeng hlam ham na noeng rhoe na noeng tila ka yaak coeng. Cadaek te tae ham neh a thuingaihnah te kai taengah thuicaih ham na noeng la na noeng atah daidi hni na bai vetih a oi pataeng sui oi ni na rhawn ah na oi eh. Te phoeiah ram khuiah a pathum nah la na boei ni,” a ti nah.
17Então Daniel respondeu diante do rei: “Fique com os seus presentes para você mesmo, e dê as suas recompensas a outro. No entanto, eu lerei a escrita para o rei e lhe darei a conhecer a interpretação.
17Te dongah Daniel loh manghai te a doo tih, “Na kutdoe he namah ham om saeh lamtah na thapang te a tloe taengah pae mai. Tedae cadaek te manghai hamla kan tae vetih a thuingaihnah kan thuicaih bitni.
18“Ó rei, o Deus Altíssimo deu a Nabucodonosor, seu pai, o reino, a grandeza, a glória e a majestade.
18Manghai nang, namah he a sangkoek kah sangkoek Pathen loh ram neh lennah khaw, thangpomnah neh hinyahnah khaw na pa Nebukhadnezzar taengah a paek.
19Por causa da grandeza que lhe deu, todos os povos, nações e línguas tremiam e temiam diante dele. Ele matava a quem queria, e conservava em vida a quem queria. Ele exaltava a quem queria, e rebaixava a quem queria.
19Anih te lennah a paek dongah namtu pilnam cungkuem neh olcom olcae aka om rhoek loh thuen la thuen uh tih a taengah birhih uh. A ngaih a om te om bangla a ngawn tih a ngaih a om te a om bangla a hing sak. A ngaih a om te a om bangla a pacuet tih a ngaih a om te a om bangla a kunyun sak.
20Mas quando o seu coração se exaltou, e o seu espírito se endureceu para agir com orgulho, ele foi deposto do seu trono real, e tiraram-lhe a glória.
20Tedae a thinko te a pacuet tih altha hamla a mueihla a phuel dongah a ram kah ngolkhoel lamloh rhum tih a thangpomnah te anih lamloh a khoe pa uh.
21Ele foi expulso do meio dos filhos dos homens, e o seu coração foi feito semelhante ao dos animais, e a sua morada foi com os jumentos selvagens. Ele foi alimentado com capim como os bois, e o seu corpo foi molhado com o orvalho do céu, até que reconheceu que o Deus Altíssimo domina sobre o reino dos homens, e que ele estabelece sobre ele a quem quiser.
21Te phoeiah hlang ca rhoek taeng lamloh a vai tih a thinko te rhamsa la a khueh pah. A khosaknah khaw marhang lueng neh om tih vaito bangla rham a cah uh. Hlang kah ram soah a sangkoek kah a sangkoek Pathen loh a hung tih a ngaih taengah te te a pai sak tila a ming hil a pum te vaan kah buem neh a saep sak.
22“Você, filho dele, Belsazar, não humilhou o seu coração, embora soubesse de tudo isso,
22He kong he boeih na ming lalah a capa Belshazzar nang khaw na thinko na kunyun sak moenih.
23mas se exaltou contra o Senhor dos céus; e trouxeram as taças da casa dele à sua presença, e você e os seus nobres, as suas mulheres e as suas concubinas beberam vinho nelas. Você louvou os deuses de prata e de ouro, de bronze, de ferro, de madeira e de pedra, que não veem, não ouvem, nem sabem; e você não glorificou o Deus em cuja mão está o seu fôlego, e a quem pertencem todos os seus caminhos.
23Vaan kah Boeipa taengah lat a pacuet uh tih a im kah hnopai te namah taengla hang khuen uh. Namah neh na boei rhoek long khaw, na boei rhoek neh na yuu rhoek long khaw, na yula rhoek long khaw te nen te misurtui a ok uh. Te phoeiah cak, sui, rhohum, thi, thing neh lungto pathen, aka hmu thai pawh, aka ya thai pawh, aka ming thai pawt te na koeh uh. Pathen amah kut ah na maal om tih na longpuei boeih he amah taengah om dae na hinyah moenih.
24Então a parte da mão foi enviada da presença dele, e esta escrita foi traçada.
24Te dongah ni amah taeng lamloh kut dongkah kutbom te a tueih pah tih cadaek he a daek pah.
25“Esta é a escrita que foi traçada: 'MENE, MENE, TEQUEL, UFARSIM.'
25Te cadaek te, “Mene, Mene, Tekel neh Uparsin,” la a daek.
26“Esta é a interpretação da coisa: MENE: Deus contou o seu reino, e o levou ao fim.
26Mene ollung kah a thuingaihnah he tah Pathen loh na ram he a khueh dae a khah coeng.
27TEQUEL: você foi pesado na balança, e foi achado em falta.
27Tekel tah coi dongah n'khiing dae a vawt m'hmuh.
28PERES: o seu reino foi dividido, e entregue aos medos e persas.”
28Peres, na ram rhek tih Media neh Persia taengah a paek,” a ti nah.
29Então Belsazar deu ordem, e vestiram Daniel de púrpura, colocaram uma corrente de ouro ao redor do seu pescoço, e proclamaram a respeito dele que ele seria o terceiro governante no reino.
29Te dongah Belshazzar loh a thui bangla Daniel te daidi a bai sak uh. A oi khaw sui oi te a rhawn ah a oi sak. Anih te a ram ah a pathum nah aka hung la om ham a hoe uh.
30Naquela mesma noite, Belsazar, o rei caldeu, foi morto.
30Amah te khoyin ah Belshazzar manghai te Khalden loh a ngawn.
31E Dario, o medo, recebeu o reino, tendo cerca de sessenta e dois anos de idade.
31Te dongah Median kah Media Darius he kum sawmrhuk kum nit a lo ca vaengah ram a dang.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.