2 Reis
Chapter 2
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Clementine Vulgate, 1598
1Quando o SENHOR estava para levar Elias ao céu em um redemoinho, Elias partiu de Gilgal com Eliseu.
1Factum est autem cum levare vellet Dominus Eliam per turbinem in cælum, ibant Elias et Eliseus de Galgalis.
2Elias disse a Eliseu: “Por favor, fique aqui, pois o SENHOR me enviou até Betel.” Eliseu disse: “Tão certo como vive o SENHOR e como vive a sua alma, eu não o deixarei.” Então eles desceram a Betel.
2Dixitque Elias ad Eliseum: Sede hic, quia Dominus misit me usque in Bethel. Cui ait Eliseus: Vivit Dominus, et vivit anima tua, quia non derelinquam te. Cumque descendissent Bethel,
3Os filhos dos profetas que estavam em Betel saíram ao encontro de Eliseu e lhe disseram: “Você sabe que o SENHOR levará o seu mestre de sobre você hoje?” Ele disse: “Sim, eu sei. Fiquem calados.”
3egressi sunt filii prophetarum qui erant in Bethel, ad Eliseum, et dixerunt ei: Numquid nosti quia hodie Dominus tollet dominum tuum a te? Qui respondit: Et ego novi: silete.
4Elias lhe disse: “Eliseu, por favor, fique aqui, pois o SENHOR me enviou a Jericó.” Ele disse: “Tão certo como vive o SENHOR e como vive a sua alma, eu não o deixarei.” Então eles foram a Jericó.
4Dixit autem Elias ad Eliseum: Sede hic, quia Dominus misit me in Jericho. Et ille ait: Vivit Dominus, et vivit anima tua, quia non derelinquam te. Cumque venissent Jericho,
5Os filhos dos profetas que estavam em Jericó se aproximaram de Eliseu e lhe disseram: “Você sabe que o SENHOR levará o seu mestre de sobre você hoje?” Ele respondeu: “Sim, eu sei. Fiquem calados.”
5accesserunt filii prophetarum qui erant in Jericho, ad Eliseum, et dixerunt ei: Numquid nosti quia Dominus hodie tollet dominum tuum a te? Et ait: Ego novi: silete.
6Elias lhe disse: “Por favor, fique aqui, pois o SENHOR me enviou ao Jordão.” Ele disse: “Tão certo como vive o SENHOR e como vive a sua alma, eu não o deixarei.” Então ambos seguiram juntos.
6Dixit autem ei Elias: Sede hic, quia Dominus misit me usque ad Jordanem. Qui ait: Vivit Dominus, et vivit anima tua, quia non derelinquam te. Ierunt igitur ambo pariter,
7Cinquenta homens dos filhos dos profetas foram e pararam em frente a eles, a certa distância; e ambos pararam junto ao Jordão.
7et quinquaginta viri de filiis prophetarum secuti sunt eos, qui et steterunt e contra, longe: illi autem ambo stabant super Jordanem.
8Elias pegou o seu manto, enrolou-o e feriu as águas; e elas se dividiram para um lado e para o outro, de modo que ambos atravessaram em terra seca.
8Tulitque Elias pallium suum, et involvit illud, et percussit aquas: quæ divisæ sunt in utramque partem, et transierunt ambo per siccum.
9Quando haviam atravessado, Elias disse a Eliseu: “Peça o que devo fazer por você, antes que eu seja tomado de você.” Eliseu disse: “Por favor, que haja sobre mim uma porção dobrada do seu espírito.”
9Cumque transissent, Elias dixit ad Eliseum: Postula quod vis ut faciam tibi, antequam tollar a te. Dixitque Eliseus: Obsecro ut fiat in me duplex spiritus tuus.
10Ele disse: “Você pediu uma coisa difícil. Se você me vir quando eu for tomado de você, assim lhe acontecerá; mas, se não, não acontecerá.”
10Qui respondit: Rem difficilem postulasti: attamen si videris me quando tollar a te, erit tibi quod petisti: si autem non videris, non erit.
11Enquanto continuavam andando e conversando, eis que um carro de fogo e cavalos de fogo os separaram; e Elias subiu ao céu em um redemoinho.
11Cumque pergerent, et incedentes sermocinarentur, ecce currus igneus, et equi ignei diviserunt utrumque: et ascendit Elias per turbinem in cælum.
12Eliseu viu isso e clamou: “Meu pai, meu pai, os carros de Israel e seus cavaleiros!” Ele não o viu mais. Então, pegou as suas próprias roupas e as rasgou em duas partes.
12Eliseus autem videbat, et clamabat: Pater mi, pater mi, currus Israël, et auriga ejus. Et non vidit eum amplius: apprehenditque vestimenta sua, et scidit illa in duas partes.
13Ele também recolheu o manto de Elias, que havia caído dele, voltou e parou à margem do Jordão.
13Et levavit pallium Eliæ, quod ceciderat ei: reversusque stetit super ripam Jordanis,
14Ele pegou o manto de Elias, que havia caído dele, feriu as águas e disse: “Onde está o SENHOR, o Deus de Elias?” Quando ele também feriu as águas, elas se dividiram, e Eliseu atravessou.
14et pallio Eliæ, quod ceciderat ei, percussit aquas, et non sunt divisæ: et dixit: Ubi est Deus Eliæ etiam nunc? Percussitque aquas, et divisæ sunt huc atque illuc, et transiit Eliseus.
15Quando os filhos dos profetas que estavam em Jericó, de frente para ele, o viram, disseram: “O espírito de Elias repousa sobre Eliseu.” Eles vieram ao seu encontro e se prostraram por terra diante dele.
15Videntes autem filii prophetarum qui erant in Jericho e contra, dixerunt: Requievit spiritus Eliæ super Eliseum. Et venientes in occursum ejus, adoraverunt eum proni in terram,
16Eles lhe disseram: “Veja bem, há com os seus servos cinquenta homens fortes. Por favor, deixe-os ir e procurar o seu mestre. Talvez o Espírito do SENHOR o tenha levado e o colocado em alguma montanha ou em algum vale.” Ele disse: “Não os enviem.”
16dixeruntque illi: Ecce cum servis tuis sunt quinquaginta viri fortes qui possunt ire, et quærere dominum tuum, ne forte tulerit eum spiritus Domini, et projecerit eum in unum montium, aut in unam vallium. Qui ait: Nolite mittere.
17Quando insistiram com ele até deixá-lo constrangido, ele disse: “Enviem-nos.” Portanto, enviaram cinquenta homens; e eles o procuraram por três dias, mas não o encontraram.
17Coëgeruntque eum donec acquiesceret, et diceret: Mittite. Et miserunt quinquaginta viros: qui cum quæsissent tribus diebus, non invenerunt.
18Eles voltaram a ele enquanto permanecia em Jericó; e ele lhes disse: “Eu não lhes disse: 'Não vão'?”
18Et reversi sunt ad eum: at ille habitabat in Jericho, et dixit eis: Numquid non dixi vobis: Nolite mittere?
19Os homens da cidade disseram a Eliseu: “Veja, por favor, a situação desta cidade é agradável, como o meu senhor vê; mas a água é ruim, e a terra é estéril.”
19Dixerunt quoque viri civitatis ad Eliseum: Ecce habitatio civitatis hujus optima est, sicut tu ipse, domine, perspicis: sed aquæ pessimæ sunt, et terra sterilis.
20Ele disse: “Tragam-me um jarro novo e coloquem sal nele.” Então eles o trouxeram a ele.
20At ille ait: Afferte mihi vas novum, et mittite in illud sal. Quod cum attulissent,
21Ele saiu para a nascente das águas, jogou sal nela e disse: “Assim diz o SENHOR: 'Eu curei estas águas. Não haverá mais dali morte ou terra estéril.'”
21egressus ad fontem aquarum misit in illum sal, et ait: Hæc dicit Dominus: Sanavi aquas has, et non erit ultra in eis mors, neque sterilitas.
22Assim, as águas foram curadas até o dia de hoje, de acordo com a palavra que Eliseu falou.
22Sanatæ sunt ergo aquæ usque in diem hanc, juxta verbum Elisei quod locutus est.
23Ele subiu dali para Betel. Enquanto subia pelo caminho, alguns jovens saíram da cidade, zombaram dele e lhe disseram: “Suba, seu careca! Suba, seu careca!”
23Ascendit autem inde in Bethel: cumque ascenderet per viam, pueri parvi egressi sunt de civitate, et illudebant ei, dicentes: Ascende calve, ascende calve.
24Ele olhou para trás, viu-os e os amaldiçoou em nome do SENHOR. Então, duas ursas saíram do bosque e despedaçaram quarenta e dois daqueles jovens.
24Qui cum respexisset, vidit eos, et maledixit eis in nomine Domini: egressique sunt duo ursi de saltu, et laceraverunt ex eis quadraginta duos pueros.
25Dali ele foi para o monte Carmelo, e de lá retornou a Samaria.
25Abiit autem inde in montem Carmeli, et inde reversus est in Samariam.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.