2 Reis
Chapter 23
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Clementine Vulgate, 1598
1O rei mandou, e reuniram a ele todos os anciãos de Judá e de Jerusalém.
1Et renuntiaverunt regi quod dixerat. Qui misit: et congregati sunt ad eum omnes senes Juda et Jerusalem.
2O rei subiu à casa do SENHOR, e todos os homens de Judá e todos os habitantes de Jerusalém com ele — com os sacerdotes, os profetas, e todo o povo, tanto pequenos quanto grandes; e ele leu aos ouvidos deles todas as palavras do livro da aliança que foi encontrado na casa do SENHOR.
2Ascenditque rex templum Domini, et omnes viri Juda, universique qui habitabant in Jerusalem cum eo sacerdotes et prophetæ, et omnis populus a parvo usque ad magnum: legitque, cunctis audientibus, omnia verba libri fœderis, qui inventus est in domo Domini.
3O rei ficou em pé junto à coluna e fez uma aliança perante o SENHOR, de andar após o SENHOR e de guardar os seus mandamentos, os seus testemunhos e os seus estatutos com todo o seu coração e com toda a sua alma, para confirmar as palavras desta aliança que estavam escritas neste livro; e todo o povo concordou com a aliança.
3Stetitque rex super gradum: et fœdus percussit coram Domino, ut ambularent post Dominum, et custodirent præcepta ejus, et testimonia, et cæremonias in omni corde, et in tota anima, et suscitarent verba fœderis hujus, quæ scripta erant in libro illo: acquievitque populus pacto.
4O rei ordenou a Hilquias, o sumo sacerdote, e aos sacerdotes de segunda ordem, e aos guardas da porta, que tirassem do templo do SENHOR todos os utensílios que foram feitos para Baal, para Aserá, e para todo o exército dos céus; e ele os queimou fora de Jerusalém, nos campos de Cedrom, e levou as cinzas deles para Betel.
4Et præcepit rex Helciæ pontifici, et sacerdotibus secundi ordinis, et janitoribus, ut projicerent de templo Domini omnia vasa quæ facta fuerant Baal, et in luco, et universæ militiæ cæli: et combussit ea foris Jerusalem in convalle Cedron, et tulit pulverem eorum in Bethel.
5Ele eliminou os sacerdotes idólatras que os reis de Judá haviam ordenado para queimar incenso nos altos nas cidades de Judá e nos lugares ao redor de Jerusalém; como também aqueles que queimavam incenso a Baal, ao sol, à lua, aos planetas, e a todo o exército dos céus.
5Et delevit aruspices quos posuerant reges Juda ad sacrificandum in excelsis per civitates Juda, et in circuitu Jerusalem: et eos qui adolebant incensum Baal, et soli, et lunæ, et duodecim signis, et omni militiæ cæli.
6Ele tirou a imagem de Aserá da casa do SENHOR, para fora de Jerusalém, até o ribeiro de Cedrom, e a queimou no ribeiro de Cedrom, e a reduziu a pó, e lançou o seu pó sobre os túmulos do povo comum.
6Et efferri fecit lucum de domo Domini foras Jerusalem in convalle Cedron, et combussit eum ibi, et redegit in pulverem, et projecit super sepulchra vulgi.
7Ele derrubou as casas dos prostitutos cultuais que ficavam na casa do SENHOR, onde as mulheres teciam cortinas para Aserá.
7Destruxit quoque ædiculas effeminatorum quæ erant in domo Domini, pro quibus mulieres texebant quasi domunculas luci.
8Ele trouxe todos os sacerdotes das cidades de Judá, e profanou os altos onde os sacerdotes haviam queimado incenso, desde Geba até Berseba; e ele derrubou os altos das portas que ficavam à entrada da porta de Josué, o governador da cidade, que ficavam à esquerda de quem entrava pela porta da cidade.
8Congregavitque omnes sacerdotes de civitatibus Juda, et contaminavit excelsa ubi sacrificabant sacerdotes de Gabaa usque Bersabee, et destruxit aras portarum in introitu ostii Josue principis civitatis, quod erat ad sinistram portæ civitatis.
9No entanto, os sacerdotes dos altos não subiam ao altar do SENHOR em Jerusalém, mas comiam pães asmos no meio de seus irmãos.
9Verumtamen non ascendebant sacerdotes excelsorum ad altare Domini in Jerusalem: sed tantum comedebant azyma in medio fratrum suorum.
10Ele profanou Tofete, que fica no vale dos filhos de Hinom, para que ninguém fizesse seu filho ou sua filha passar pelo fogo a Moloque.
10Contaminavit quoque Topheth, quod est in convalle filii Ennom, ut nemo consecraret filium suum aut filiam per ignem, Moloch.
11Ele removeu os cavalos que os reis de Judá haviam dedicado ao sol, à entrada da casa do SENHOR, perto do quarto de Natã-Meleque, o oficial que ficava no pátio; e ele queimou os carros do sol com fogo.
11Abstulit quoque equos quos dederant reges Juda soli in introitu templi Domini juxta exedram Nathanmelech eunuchi, qui erat in Pharurim: currus autem solis combussit igni.
12O rei derrubou os altares que estavam no terraço do quarto superior de Acaz, que os reis de Judá haviam feito, e os altares que Manassés havia feito nos dois pátios da casa do SENHOR, e os despedaçou ali, e lançou o pó deles no ribeiro de Cedrom.
12Altaria quoque quæ erant super tecta cœnaculi Achaz, quæ fecerant reges Juda, et altaria quæ fecerat Manasses in duobus atriis templi Domini, destruxit rex, et cucurrit inde, et dispersit cinerem eorum in torrentem Cedron.
13O rei profanou os altos que ficavam diante de Jerusalém, que estavam à direita do monte da corrupção, os quais Salomão, rei de Israel, havia edificado para Astarote, a abominação dos sidônios, e para Quemos, a abominação de Moabe, e para Milcom, a abominação dos filhos de Amom.
13Excelsa quoque, quæ erant in Jerusalem ad dexteram partem montis offensionis, quæ ædificaverat Salomon rex Israël Astaroth idolo Sidoniorum, et Chamos offensioni Moab, et Melchom abominationi filiorum Ammon, polluit rex.
14Ele quebrou em pedaços as colunas, cortou os postes de Aserá, e encheu os seus lugares com ossos humanos.
14Et contrivit statuas, et succidit lucos: replevitque loca eorum ossibus mortuorum.
15Além disso, o altar que estava em Betel e o alto que Jeroboão, filho de Nebate, que fez Israel pecar, havia feito, até mesmo aquele altar e o alto ele derrubou; e ele queimou o alto e o reduziu a pó, e queimou o poste de Aserá.
15Insuper et altare quod erat in Bethel, et excelsum quod fecerat Jeroboam filius Nabat, qui peccare fecit Israël: et altare illud, et excelsum destruxit, atque combussit, et comminuit in pulverem, succenditque etiam lucum.
16Quando Josias se virou, ele viu os túmulos que estavam ali no monte; e ele mandou tirar os ossos dos túmulos, e os queimou sobre o altar, e o profanou, de acordo com a palavra do SENHOR que o homem de Deus proclamou, o qual proclamou estas coisas.
16Et conversus Josias, vidit ibi sepulchra quæ erant in monte: misitque et tulit ossa de sepulchris, et combussit ea super altare, et polluit illud juxta verbum Domini quod locutus est vir Dei, qui prædixerat verba hæc.
17Então ele disse: “Que monumento é este que eu vejo?” Os homens da cidade lhe disseram: “É o túmulo do homem de Deus que veio de Judá e proclamou estas coisas que você fez contra o altar de Betel.”
17Et ait: Quis est titulus ille, quem video? Responderuntque ei cives urbis illius: Sepulchrum est hominis Dei, qui venit de Juda, et prædixit verba hæc, quæ fecisti super altare Bethel.
18Ele disse: “Deixem-no em paz! Que ninguém mova os seus ossos.” Assim, deixaram os seus ossos intocados, junto com os ossos do profeta que veio de Samaria.
18Et ait: Dimitte eum: nemo commoveat ossa ejus. Et intacta manserunt ossa illius cum ossibus prophetæ qui venerat de Samaria.
19Josias também removeu todas as casas dos altos que havia nas cidades de Samaria, as quais os reis de Israel haviam feito para provocar a ira do SENHOR, e fez com elas de acordo com todos os atos que ele havia feito em Betel.
19Insuper et omnia fana excelsorum quæ erant in civitatibus Samariæ, quæ fecerant reges Israël ad irritandum Dominum, abstulit Josias: et fecit eis secundum omnia opera quæ fecerat in Bethel.
20Ele matou todos os sacerdotes dos altos que estavam ali, sobre os altares, e queimou ossos humanos sobre eles; e ele voltou para Jerusalém.
20Et occidit universos sacerdotes excelsorum qui erant ibi super altaria, et combussit ossa humana super ea: reversusque est Jerusalem.
21O rei ordenou a todo o povo, dizendo: “Celebrem a Páscoa ao SENHOR, seu Deus, como está escrito neste livro da aliança.”
21Et præcepit omni populo, dicens: Facite Phase Domino Deo vestro, secundum quod scriptum est in libro fœderis hujus.
22Certamente não se celebrou uma Páscoa como esta desde os dias dos juízes que julgaram Israel, nem em todos os dias dos reis de Israel, nem dos reis de Judá;
22Nec enim factum est Phase tale a diebus judicum qui judicaverunt Israël, et omnium dierum regum Israël et regum Juda,
23mas no décimo oitavo ano do rei Josias, esta Páscoa foi celebrada ao SENHOR em Jerusalém.
23sicut in octavodecimo anno regis Josiæ factum est Phase istud Domino in Jerusalem.
24Além disso, Josias removeu os médiuns, os feiticeiros, e os terafins, e os ídolos, e todas as abominações que se viam na terra de Judá e em Jerusalém, para que pudesse confirmar as palavras da lei que estavam escritas no livro que o sacerdote Hilquias encontrou na casa do SENHOR.
24Sed et pythones, et ariolos, et figuras idolorum, et immunditias, et abominationes, quæ fuerant in terra Juda et Jerusalem, abstulit Josias: ut statueret verba legis quæ scripta sunt in libro quem invenit Helcias sacerdos in templo Domini.
25Não houve rei semelhante a ele antes dele, que se voltasse para o SENHOR com todo o seu coração, e com toda a sua alma, e com toda a sua força, de acordo com toda a lei de Moisés; e não houve nenhum semelhante a ele que tenha surgido depois dele.
25Similis illi non fuit ante eum rex, qui reverteretur ad Dominum in omni corde suo, et in tota anima sua, et in universa virtute sua juxta omnem legem Moysi: neque post eum surrexit similis illi.
26Apesar disso, o SENHOR não se desviou do furor da sua grande ira, com a qual a sua ira se acendeu contra Judá, por causa de todas as provocações com as quais Manassés o havia provocado.
26Verumtamen non est aversus Dominus ab ira furoris sui magni quo iratus est furor ejus contra Judam propter irritationes quibus provocaverat eum Manasses.
27O SENHOR disse: “Eu também removerei Judá da minha presença, assim como removi Israel; e rejeitarei esta cidade que escolhi, a saber, Jerusalém, e a casa da qual eu disse: 'O meu nome estará ali'.”
27Dixit itaque Dominus: Etiam Judam auferam a facie mea, sicut abstuli Israël: et projiciam civitatem hanc quam elegi Jerusalem, et domum de qua dixi: Erit nomen meum ibi.
28Ora, o restante dos atos de Josias, e tudo o que ele fez, não estão escritos no livro das crônicas dos reis de Judá?
28Reliqua autem sermonum Josiæ, et universa quæ fecit, nonne hæc scripta sunt in libro verborum dierum regum Juda?
29Em seus dias, o faraó Neco, rei do Egito, subiu contra o rei da Assíria, até o rio Eufrates; e o rei Josias foi contra ele, mas o faraó Neco o matou em Megido, quando o viu.
29In diebus ejus ascendit Pharao Nechao rex Ægypti contra regem Assyriorum ad flumen Euphraten, et abiit Josias rex in occursum ejus: et occisus est in Mageddo cum vidisset eum.
30Os seus servos o levaram morto em um carro, de Megido, o trouxeram para Jerusalém, e o sepultaram em seu próprio túmulo. O povo da terra tomou Jeoacaz, filho de Josias, e o ungiu, e o fez rei no lugar de seu pai.
30Et portaverunt eum servi sui mortuum de Mageddo: et pertulerunt in Jerusalem, et sepelierunt eum in sepulchro suo. Tulitque populus terræ Joachaz filium Josiæ: et unxerunt eum, et constituerunt eum regem pro patre suo.
31Jeoacaz tinha vinte e três anos de idade quando começou a reinar; e ele reinou três meses em Jerusalém. O nome de sua mãe era Hamutal, filha de Jeremias, de Libna.
31Viginti trium annorum erat Joachaz cum regnare cœpisset, et tribus mensibus regnavit in Jerusalem: nomen matris ejus Amital filia Jeremiæ de Lobna.
32Ele fez o que era mau aos olhos do SENHOR, de acordo com tudo o que os seus pais haviam feito.
32Et fecit malum coram Domino, juxta omnia quæ fecerant patres ejus.
33O faraó Neco o colocou em correntes em Ribla, na terra de Hamate, para que ele não reinasse em Jerusalém; e impôs à terra um tributo de cem talentos de prata e um talento de ouro.
33Vinxitque eum Pharao Nechao in Rebla, quæ est in terra Emath, ne regnaret in Jerusalem: et imposuit mulctam terræ centum talentis argenti, et talento auri.
34O faraó Neco fez Eliaquim, filho de Josias, rei no lugar de Josias, seu pai, e mudou o seu nome para Jeoaquim; mas ele levou Jeoacaz embora, e ele foi para o Egito e morreu lá.
34Regemque constituit Pharao Nechao Eliacim filium Josiæ pro Josia patre ejus: vertitque nomen ejus Joakim. Porro Joachaz tulit, et duxit in Ægyptum, et mortuus est ibi.
35Jeoaquim deu a prata e o ouro ao faraó; mas ele tributou a terra para dar o dinheiro de acordo com o mandamento do faraó. Ele exigiu a prata e o ouro do povo da terra, de cada um de acordo com a sua avaliação, para dar ao faraó Neco.
35Argentum autem et aurum dedit Joakim Pharaoni, cum indixisset terræ per singulos, ut conferretur juxta præceptum Pharaonis: et unumquemque juxta vires suas exegit, tam argentum quam aurum, de populo terræ, ut daret Pharaoni Nechao.
36Jeoaquim tinha vinte e cinco anos de idade quando começou a reinar, e ele reinou onze anos em Jerusalém. O nome de sua mãe era Zebida, filha de Pedaías, de Ruma.
36Viginti quinque annorum erat Joakim cum regnare cœpisset, et undecim annis regnavit in Jerusalem: nomen matris ejus Zebida filia Phadaia de Ruma.
37Ele fez o que era mau aos olhos do SENHOR, de acordo com tudo o que os seus pais haviam feito.
37Et fecit malum coram Domino juxta omnia quæ fecerant patres ejus.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.