2 Coríntios 7
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Freedom Bible (Thai)
1Tendo, portanto, estas promessas, amados, purifiquemo-nos de toda impureza da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
1เพราะฉะนั้น พวกคุณที่รัก เมื่อเรามีคำสัญญาเหล่านี้ เราจงชำระตัวเราให้สะอาดจากมลทินทุกอย่างทั้งทางเนื้อหนังและจิตวิญญาณ พร้อมทั้งมุ่งสู่ความบริสุทธิ์อย่างสมบูรณ์ด้วยความยำเกรงพระเจ้า
2Abram seus corações para nós. A ninguém prejudicamos. A ninguém corrompemos. De ninguém tiramos vantagem.
2จงเปิดใจรับเรา เราไม่ได้ทำผิดต่อใคร ไม่ได้ทำให้ใครเสื่อมเสีย และไม่ได้เอาเปรียบใคร
3Não digo isso para condená-los, pois já disse antes que vocês estão em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
3ข้าพเจ้าไม่ได้พูดอย่างนี้เพื่อกล่าวโทษพวกคุณ เพราะข้าพเจ้าเคยบอกแล้วว่า พวกคุณอยู่ในใจของเรา ทั้งเพื่อตายด้วยกันและมีชีวิตด้วยกัน
4Grande é a minha franqueza para com vocês. Grande é o meu orgulho por vocês. Estou cheio de consolo. Transbordo de alegria em toda a nossa aflição.
4ข้าพเจ้ากล้าพูดกับพวกคุณอย่างเปิดเผยมาก และอวดเรื่องพวกคุณมาก ข้าพเจ้าเต็มเปี่ยมด้วยการปลอบใจ และท่วมท้นด้วยความยินดีท่ามกลางความทุกข์ยากทั้งหมดของเรา
5Pois, mesmo quando chegamos à Macedônia, nosso corpo não teve descanso algum; pelo contrário, fomos afligidos de todos os lados: lutas por fora, temores por dentro.
5เพราะแม้เมื่อเรามาถึงมาซิโดเนีย ร่างกายของเราก็ไม่ได้พักเลย แต่เราเผชิญความทุกข์ยากรอบด้าน ภายนอกมีการต่อสู้ ภายในมีความหวาดกลัว
6No entanto, Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
6แต่พระเจ้า ผู้ทรงปลอบใจผู้ต่ำต้อย ได้ทรงปลอบใจเราด้วยการมาถึงของทิตัส
7e não apenas com a sua chegada, mas também pelo consolo que ele recebeu de vocês, enquanto nos contava do seu anseio, do seu pranto e do seu zelo por mim, de modo que me alegrei ainda mais.
7และไม่ใช่เพียงเพราะเขามาถึง แต่เพราะการปลอบใจที่เขาได้รับจากพวกคุณด้วย เขาเล่าให้เราฟังว่าพวกคุณโหยหาข้าพเจ้ามากเพียงใด โศกเศร้าเพียงใด และกระตือรือร้นเพื่อข้าพเจ้าเพียงใด ทำให้ข้าพเจ้ายิ่งยินดีมากขึ้น
8Pois, embora eu os tenha entristecido com a minha carta, não me arrependo, embora antes eu tenha me arrependido. Pois vejo que aquela carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo.
8เพราะแม้จดหมายของข้าพเจ้าทำให้พวกคุณเศร้า ข้าพเจ้าก็ไม่นึกเสียใจที่เขียนไป แม้ก่อนหน้านี้ข้าพเจ้าเคยนึกเสียใจ เพราะข้าพเจ้าเห็นว่าจดหมายนั้นทำให้พวกคุณเศร้า แม้เพียงชั่วครู่
9Agora me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza de vocês os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que de nossa parte não sofressem perda alguma.
9ตอนนี้ข้าพเจ้ายินดี ไม่ใช่เพราะพวกคุณเศร้า แต่เพราะความเศร้านั้นนำพวกคุณไปสู่การกลับใจ เพราะพวกคุณเศร้าอย่างที่พระเจ้าทรงต้องการ เพื่อพวกคุณจะไม่ได้รับความเสียหายจากเราในเรื่องใดเลย
10Pois a tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e que não traz remorso. Mas a tristeza do mundo produz a morte.
10เพราะความเศร้าอย่างที่พระเจ้าทรงต้องการก่อให้เกิดการกลับใจที่นำไปสู่ความรอด ซึ่งไม่ทำให้ต้องเสียใจภายหลัง แต่ความเศร้าของโลกก่อให้เกิดความตาย
11Pois vejam o que produziu em vocês essa tristeza segundo Deus: que empenho, que defesa, que indignação, que temor, que anseio, que zelo e que desejo de fazer justiça! Em tudo vocês demonstraram estar isentos de culpa neste assunto.
11ดูสิ ความเศร้าอย่างที่พระเจ้าทรงต้องการนี้เอง ทำให้พวกคุณเอาจริงเอาจังเพียงใด ทั้งการแก้ต่าง ความขุ่นเคือง ความเกรงกลัว ความโหยหา ความกระตือรือร้น และการจัดการเรื่องนี้ให้ถูกต้อง! ในทุกด้าน พวกคุณได้แสดงให้เห็นว่าตนบริสุทธิ์ในเรื่องนี้
12Portanto, embora eu lhes tenha escrito, não escrevi por causa daquele que cometeu a ofensa nem por causa daquele que a sofreu, mas para que o empenho de vocês por nós fosse revelado entre vocês diante de Deus.
12ดังนั้น แม้ข้าพเจ้าเขียนถึงพวกคุณ ข้าพเจ้าไม่ได้เขียนเพราะคนที่ทำผิด หรือเพราะคนที่ถูกทำผิด แต่เพื่อให้ความเอาใจใส่อย่างจริงจังที่พวกคุณมีต่อเราปรากฏชัดท่ามกลางพวกคุณต่อหน้าพระเจ้า
13Por isso, fomos consolados. Em nosso consolo, nos alegramos ainda mais com a alegria de Tito, porque o seu espírito foi revigorado por todos vocês.
13เพราะฉะนั้น เราจึงได้รับการปลอบใจ และนอกจากการปลอบใจของเราแล้ว เรายิ่งยินดีมากขึ้นเพราะความยินดีของทิตัส เนื่องจากจิตวิญญาณของเขาได้รับความสดชื่นจากพวกคุณทุกคน
14Pois, se em alguma coisa me orgulhei de vocês diante dele, não fui decepcionado. Assim como tudo o que lhes dissemos era verdade, também aquilo de que nos orgulhamos diante de Tito se mostrou verdadeiro.
14เพราะถ้าข้าพเจ้าได้อวดเรื่องพวกคุณกับเขาในเรื่องใด ข้าพเจ้าก็ไม่ได้ผิดหวัง แต่เช่นเดียวกับที่เราพูดทุกสิ่งกับพวกคุณตามความจริง สิ่งที่ข้าพเจ้าอวดเรื่องพวกคุณต่อทิตัสก็พิสูจน์ว่าเป็นความจริงเช่นกัน
15O afeto dele por vocês é ainda maior, ao lembrar-se da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
15ความรักใคร่ของเขาที่มีต่อพวกคุณยิ่งมากขึ้น เมื่อเขาระลึกถึงการเชื่อฟังของพวกคุณทุกคน และวิธีที่พวกคุณต้อนรับเขาด้วยความเกรงกลัวและตัวสั่น
16Alegro-me porque em tudo tenho confiança em vocês.
16ข้าพเจ้ายินดีที่ข้าพเจ้ามั่นใจในพวกคุณได้ในทุกเรื่อง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.