2 Corinthians 7
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Freedom Bible (Thai)
1Therefore, beloved, since we have these promises, let us cleanse ourselves from everything that defiles body and spirit, perfecting holiness in the fear of God.
1เพราะฉะนั้น พวกคุณที่รัก เมื่อเรามีคำสัญญาเหล่านี้ เราจงชำระตัวเราให้สะอาดจากมลทินทุกอย่างทั้งทางเนื้อหนังและจิตวิญญาณ พร้อมทั้งมุ่งสู่ความบริสุทธิ์อย่างสมบูรณ์ด้วยความยำเกรงพระเจ้า
2Make room for us in your hearts. We have wronged no one, we have corrupted no one, we have exploited no one.
2จงเปิดใจรับเรา เราไม่ได้ทำผิดต่อใคร ไม่ได้ทำให้ใครเสื่อมเสีย และไม่ได้เอาเปรียบใคร
3I do not say this to condemn you. I have said before that you so occupy our hearts that we live and die together with you.
3ข้าพเจ้าไม่ได้พูดอย่างนี้เพื่อกล่าวโทษพวกคุณ เพราะข้าพเจ้าเคยบอกแล้วว่า พวกคุณอยู่ในใจของเรา ทั้งเพื่อตายด้วยกันและมีชีวิตด้วยกัน
4Great is my confidence in you; great is my pride in you; I am filled with encouragement; in all our troubles my joy overflows.
4ข้าพเจ้ากล้าพูดกับพวกคุณอย่างเปิดเผยมาก และอวดเรื่องพวกคุณมาก ข้าพเจ้าเต็มเปี่ยมด้วยการปลอบใจ และท่วมท้นด้วยความยินดีท่ามกลางความทุกข์ยากทั้งหมดของเรา
5For when we arrived in Macedonia, our bodies had no rest, but we were pressed from every direction—conflicts on the outside, fears within.
5เพราะแม้เมื่อเรามาถึงมาซิโดเนีย ร่างกายของเราก็ไม่ได้พักเลย แต่เราเผชิญความทุกข์ยากรอบด้าน ภายนอกมีการต่อสู้ ภายในมีความหวาดกลัว
6But God, who comforts the downcast, comforted us by the arrival of Titus,
6แต่พระเจ้า ผู้ทรงปลอบใจผู้ต่ำต้อย ได้ทรงปลอบใจเราด้วยการมาถึงของทิตัส
7and not only by his arrival, but also by the comfort he had received from you. He told us about your longing, your mourning, and your zeal for me, so that I rejoiced all the more.
7และไม่ใช่เพียงเพราะเขามาถึง แต่เพราะการปลอบใจที่เขาได้รับจากพวกคุณด้วย เขาเล่าให้เราฟังว่าพวกคุณโหยหาข้าพเจ้ามากเพียงใด โศกเศร้าเพียงใด และกระตือรือร้นเพื่อข้าพเจ้าเพียงใด ทำให้ข้าพเจ้ายิ่งยินดีมากขึ้น
8Even if I caused you sorrow by my letter, I do not regret it. Although I did regret it, I now see that my letter caused you sorrow, but only for a short time.
8เพราะแม้จดหมายของข้าพเจ้าทำให้พวกคุณเศร้า ข้าพเจ้าก็ไม่นึกเสียใจที่เขียนไป แม้ก่อนหน้านี้ข้าพเจ้าเคยนึกเสียใจ เพราะข้าพเจ้าเห็นว่าจดหมายนั้นทำให้พวกคุณเศร้า แม้เพียงชั่วครู่
9And now I rejoice, not because you were made sorrowful, but because your sorrow led you to repentance. For you felt the sorrow that God had intended, and so were not harmed in any way by us.
9ตอนนี้ข้าพเจ้ายินดี ไม่ใช่เพราะพวกคุณเศร้า แต่เพราะความเศร้านั้นนำพวกคุณไปสู่การกลับใจ เพราะพวกคุณเศร้าอย่างที่พระเจ้าทรงต้องการ เพื่อพวกคุณจะไม่ได้รับความเสียหายจากเราในเรื่องใดเลย
10Godly sorrow brings repentance that leads to salvation without regret, but worldly sorrow brings death.
10เพราะความเศร้าอย่างที่พระเจ้าทรงต้องการก่อให้เกิดการกลับใจที่นำไปสู่ความรอด ซึ่งไม่ทำให้ต้องเสียใจภายหลัง แต่ความเศร้าของโลกก่อให้เกิดความตาย
11Consider what this godly sorrow has produced in you: what earnestness, what eagerness to clear yourselves, what indignation, what alarm, what longing, what zeal, what vindication! In every way you have proved yourselves to be innocent in this matter.
11ดูสิ ความเศร้าอย่างที่พระเจ้าทรงต้องการนี้เอง ทำให้พวกคุณเอาจริงเอาจังเพียงใด ทั้งการแก้ต่าง ความขุ่นเคือง ความเกรงกลัว ความโหยหา ความกระตือรือร้น และการจัดการเรื่องนี้ให้ถูกต้อง! ในทุกด้าน พวกคุณได้แสดงให้เห็นว่าตนบริสุทธิ์ในเรื่องนี้
12So even though I wrote to you, it was not on account of the one who did wrong or the one who was harmed, but rather that your earnestness on our behalf would be made clear to you in the sight of God.
12ดังนั้น แม้ข้าพเจ้าเขียนถึงพวกคุณ ข้าพเจ้าไม่ได้เขียนเพราะคนที่ทำผิด หรือเพราะคนที่ถูกทำผิด แต่เพื่อให้ความเอาใจใส่อย่างจริงจังที่พวกคุณมีต่อเราปรากฏชัดท่ามกลางพวกคุณต่อหน้าพระเจ้า
13On account of this, we are encouraged. In addition to our own encouragement, we were even more delighted by the joy of Titus. For his spirit has been refreshed by all of you.
13เพราะฉะนั้น เราจึงได้รับการปลอบใจ และนอกจากการปลอบใจของเราแล้ว เรายิ่งยินดีมากขึ้นเพราะความยินดีของทิตัส เนื่องจากจิตวิญญาณของเขาได้รับความสดชื่นจากพวกคุณทุกคน
14Indeed, I was not embarrassed by anything I had boasted to him about you. But just as everything we said to you was true, so our boasting to Titus has proved to be true as well.
14เพราะถ้าข้าพเจ้าได้อวดเรื่องพวกคุณกับเขาในเรื่องใด ข้าพเจ้าก็ไม่ได้ผิดหวัง แต่เช่นเดียวกับที่เราพูดทุกสิ่งกับพวกคุณตามความจริง สิ่งที่ข้าพเจ้าอวดเรื่องพวกคุณต่อทิตัสก็พิสูจน์ว่าเป็นความจริงเช่นกัน
15And his affection for you is even greater when he remembers that you were all obedient as you welcomed him with fear and trembling.
15ความรักใคร่ของเขาที่มีต่อพวกคุณยิ่งมากขึ้น เมื่อเขาระลึกถึงการเชื่อฟังของพวกคุณทุกคน และวิธีที่พวกคุณต้อนรับเขาด้วยความเกรงกลัวและตัวสั่น
16I rejoice that I can have complete confidence in you.
16ข้าพเจ้ายินดีที่ข้าพเจ้ามั่นใจในพวกคุณได้ในทุกเรื่อง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.