2 Corinthiens 7
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Freedom Bible (Thai)
1Ayant donc de telles promesses, bien-aimés, purifions-nous de toute souillure de la chair et de l’esprit, en achevant notre sanctification dans la crainte de Dieu.
1เพราะฉะนั้น พวกคุณที่รัก เมื่อเรามีคำสัญญาเหล่านี้ เราจงชำระตัวเราให้สะอาดจากมลทินทุกอย่างทั้งทางเนื้อหนังและจิตวิญญาณ พร้อมทั้งมุ่งสู่ความบริสุทธิ์อย่างสมบูรณ์ด้วยความยำเกรงพระเจ้า
2Donnez-nous une place dans vos cœurs! Nous n’avons fait tort à personne, nous n’avons ruiné personne, nous n’avons tiré du profit de personne.
2จงเปิดใจรับเรา เราไม่ได้ทำผิดต่อใคร ไม่ได้ทำให้ใครเสื่อมเสีย และไม่ได้เอาเปรียบใคร
3Ce n’est pas pour vous condamner que je parle de la sorte; car j’ai déjà dit que vous êtes dans nos cœurs à la vie et à la mort.
3ข้าพเจ้าไม่ได้พูดอย่างนี้เพื่อกล่าวโทษพวกคุณ เพราะข้าพเจ้าเคยบอกแล้วว่า พวกคุณอยู่ในใจของเรา ทั้งเพื่อตายด้วยกันและมีชีวิตด้วยกัน
4J’ai une grande confiance en vous, j’ai tout sujet de me glorifier de vous; je suis rempli de consolation, je suis comblé de joie au milieu de toutes nos tribulations.
4ข้าพเจ้ากล้าพูดกับพวกคุณอย่างเปิดเผยมาก และอวดเรื่องพวกคุณมาก ข้าพเจ้าเต็มเปี่ยมด้วยการปลอบใจ และท่วมท้นด้วยความยินดีท่ามกลางความทุกข์ยากทั้งหมดของเรา
5Car, depuis notre arrivée en Macédoine, notre chair n’eut aucun repos; nous étions affligés de toute manière: luttes au-dehors, craintes au-dedans.
5เพราะแม้เมื่อเรามาถึงมาซิโดเนีย ร่างกายของเราก็ไม่ได้พักเลย แต่เราเผชิญความทุกข์ยากรอบด้าน ภายนอกมีการต่อสู้ ภายในมีความหวาดกลัว
6Mais Dieu, qui console ceux qui sont abattus, nous a consolés par l’arrivée de Tite,
6แต่พระเจ้า ผู้ทรงปลอบใจผู้ต่ำต้อย ได้ทรงปลอบใจเราด้วยการมาถึงของทิตัส
7et non seulement par son arrivée, mais encore par la consolation que Tite lui-même ressentait à votre sujet: il nous a raconté votre ardent désir, vos larmes, votre zèle pour moi, en sorte que ma joie a été d’autant plus grande.
7และไม่ใช่เพียงเพราะเขามาถึง แต่เพราะการปลอบใจที่เขาได้รับจากพวกคุณด้วย เขาเล่าให้เราฟังว่าพวกคุณโหยหาข้าพเจ้ามากเพียงใด โศกเศร้าเพียงใด และกระตือรือร้นเพื่อข้าพเจ้าเพียงใด ทำให้ข้าพเจ้ายิ่งยินดีมากขึ้น
8Quoique je vous aie attristés par ma lettre, je ne m’en repens pas. Et, si je m’en suis repenti, car je vois que cette lettre vous a attristés, bien que momentanément,
8เพราะแม้จดหมายของข้าพเจ้าทำให้พวกคุณเศร้า ข้าพเจ้าก็ไม่นึกเสียใจที่เขียนไป แม้ก่อนหน้านี้ข้าพเจ้าเคยนึกเสียใจ เพราะข้าพเจ้าเห็นว่าจดหมายนั้นทำให้พวกคุณเศร้า แม้เพียงชั่วครู่
9je me réjouis à cette heure, non pas de ce que vous avez été attristés, mais de ce que votre tristesse vous a portés à la repentance; car vous avez été attristés selon Dieu, afin de ne recevoir de notre part aucun dommage.
9ตอนนี้ข้าพเจ้ายินดี ไม่ใช่เพราะพวกคุณเศร้า แต่เพราะความเศร้านั้นนำพวกคุณไปสู่การกลับใจ เพราะพวกคุณเศร้าอย่างที่พระเจ้าทรงต้องการ เพื่อพวกคุณจะไม่ได้รับความเสียหายจากเราในเรื่องใดเลย
10En effet, la tristesse selon Dieu produit une repentance à salut dont on ne se repent jamais, tandis que la tristesse du monde produit la mort.
10เพราะความเศร้าอย่างที่พระเจ้าทรงต้องการก่อให้เกิดการกลับใจที่นำไปสู่ความรอด ซึ่งไม่ทำให้ต้องเสียใจภายหลัง แต่ความเศร้าของโลกก่อให้เกิดความตาย
11Et voici, cette même tristesse selon Dieu, quel empressement n’a-t-elle pas produit en vous! Quelle justification, quelle indignation, quelle crainte, quel désir ardent, quel zèle, quelle punition! Vous avez montré à tous égards que vous étiez purs dans cette affaire.
11ดูสิ ความเศร้าอย่างที่พระเจ้าทรงต้องการนี้เอง ทำให้พวกคุณเอาจริงเอาจังเพียงใด ทั้งการแก้ต่าง ความขุ่นเคือง ความเกรงกลัว ความโหยหา ความกระตือรือร้น และการจัดการเรื่องนี้ให้ถูกต้อง! ในทุกด้าน พวกคุณได้แสดงให้เห็นว่าตนบริสุทธิ์ในเรื่องนี้
12Si donc je vous ai écrit, ce n’était ni à cause de celui qui a fait l’injure, ni à cause de celui qui l’a reçue; c’était afin que votre empressement pour nous fût manifesté parmi vous devant Dieu.
12ดังนั้น แม้ข้าพเจ้าเขียนถึงพวกคุณ ข้าพเจ้าไม่ได้เขียนเพราะคนที่ทำผิด หรือเพราะคนที่ถูกทำผิด แต่เพื่อให้ความเอาใจใส่อย่างจริงจังที่พวกคุณมีต่อเราปรากฏชัดท่ามกลางพวกคุณต่อหน้าพระเจ้า
13C’est pourquoi nous avons été consolés. Mais, outre notre consolation, nous avons été réjouis beaucoup plus encore par la joie de Tite, dont l’esprit a été tranquillisé par vous tous.
13เพราะฉะนั้น เราจึงได้รับการปลอบใจ และนอกจากการปลอบใจของเราแล้ว เรายิ่งยินดีมากขึ้นเพราะความยินดีของทิตัส เนื่องจากจิตวิญญาณของเขาได้รับความสดชื่นจากพวกคุณทุกคน
14Et si devant lui je me suis un peu glorifié à votre sujet, je n’en ai point eu de confusion; mais, comme nous vous avons toujours parlé selon la vérité, ce dont nous nous sommes glorifiés auprès de Tite s’est trouvé être aussi la vérité.
14เพราะถ้าข้าพเจ้าได้อวดเรื่องพวกคุณกับเขาในเรื่องใด ข้าพเจ้าก็ไม่ได้ผิดหวัง แต่เช่นเดียวกับที่เราพูดทุกสิ่งกับพวกคุณตามความจริง สิ่งที่ข้าพเจ้าอวดเรื่องพวกคุณต่อทิตัสก็พิสูจน์ว่าเป็นความจริงเช่นกัน
15Il éprouve pour vous un redoublement d’affection, au souvenir de votre obéissance à tous, et de l’accueil que vous lui avez fait avec crainte et tremblement.
15ความรักใคร่ของเขาที่มีต่อพวกคุณยิ่งมากขึ้น เมื่อเขาระลึกถึงการเชื่อฟังของพวกคุณทุกคน และวิธีที่พวกคุณต้อนรับเขาด้วยความเกรงกลัวและตัวสั่น
16Je me réjouis de pouvoir en toutes choses me confier en vous.
16ข้าพเจ้ายินดีที่ข้าพเจ้ามั่นใจในพวกคุณได้ในทุกเรื่อง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.