1 Pedro 2
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Portanto, deixando toda maldade, todo engano, hipocrisias, invejas e toda maledicência,
1Одбаците дакле сваку пакост и сваку превару и лицемерје и завист и сва опадања,
2como bebês recém-nascidos, desejem o puro leite espiritual, para que por ele vocês cresçam,
2и будите жељни разумног и правог млека, као новорођена деца, да о њему узрастете за спасење;
3se é que já provaram que o Senhor é bondoso.
3јер окусисте да је благ Господ.
4Aproximem-se dele, que é uma pedra viva, rejeitada, de fato, pelos homens, mas escolhida por Deus e preciosa.
4А кад дођете к Њему, као камену живом, који је, истина, од људи одбачен, али од Бога изабран и прибран:
5Vocês também, como pedras vivas, estão sendo edificados para formar uma casa espiritual e ser um sacerdócio santo, a fim de oferecerem sacrifícios espirituais aceitáveis a Deus por meio de Jesus Cristo.
5И ви као живо камење зидајте се у кућу духовну и свештенство свето, да се приносе приноси духовни, који су Богу повољни, кроз Исуса Христа.
6Pois isso está contido na Escritura: “Eis que, ponho em Sião uma pedra angular, escolhida e preciosa. Aquele que nele crê não será decepcionado.”
6Јер у писму стоји написано: Ево мећем у Сиону камен крајеугалан избрани, и скупоцени; и ко Њега верује неће се постидети.
7Portanto, para vocês que creem há honra, mas para os desobedientes, “A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular,”
7Вама, дакле, који верујете част је; а онима који се противе камен који одбацише зидари он поста глава од угла, и камен спотицања и стена саблазни:
8e, “uma pedra de tropeço e uma rocha de ofensa.” Pois eles tropeçam na palavra, sendo desobedientes, para o que também foram destinados.
8На који се и спотичу који се противе речи, на шта су и одређени.
9Mas vocês são raça eleita, sacerdócio real, nação santa, povo de propriedade exclusiva de Deus, para que proclamem as excelências daquele que os chamou das trevas para a sua maravilhosa luz.
9А ви сте избрани род, царско свештенство, свети народ, народ добитка, да објавите добродетељи Оног који вас дозва из таме к чудном виделу свом;
10No passado, vocês não eram povo, mas agora são povo de Deus; não tinham alcançado misericórdia, mas agora alcançaram misericórdia.
10који некад не бејасте народ, а сад сте народ Божји; који не бејасте помиловани, а сад сте помиловани.
11Amados, eu lhes peço, como a estrangeiros e peregrinos, que se abstenham das paixões carnais que guerreiam contra a alma,
11Љубазни! Молим вас, као дошљаке и госте, да се чувате од телесних жеља, које војују на душу.
12Mantenham uma boa conduta entre as nações, para que, naquilo em que os acusam de malfeitores, eles vejam as boas obras de vocês e glorifiquem a Deus no dia da visitação.
12А владајте се добро међу незнабошцима, да би за оно за шта вас опадају као злочинце, видевши ваша добра дела, хвалили Бога у дан похођења.
13Portanto, sujeitem-se a toda instituição humana por causa do Senhor: seja ao rei, como autoridade suprema,
13Будите дакле покорни свакој власти човечијој, Господа ради: ако цару, као господару;
14ou aos governadores, como enviados por ele para castigar os malfeitores e louvar os que fazem o bem.
14ако ли кнезовима, као његовим посланицима за освету злочинцима, а за хвалу добротворима.
15Pois esta é a vontade de Deus: que, fazendo o bem, vocês silenciem a ignorância dos homens insensatos.
15Јер је тако воља Божија да добрим делима задржавате незнање безумних људи.
16Vivam como pessoas livres, mas não usando a sua liberdade como disfarce para a maldade, e sim como servos de Deus.
16Као слободни, а не као да бисте имали слободу за покривач пакости, него као слуге Божије.
17Honrem a todos. Amem a irmandade. Temam a Deus. Honrem o rei.
17Поштујте сваког: браћу љубите, Бога се бојте, цара поштујте.
18Servos, sujeitem-se aos seus senhores com todo o respeito, não apenas aos bons e gentis, mas também aos perversos.
18Слуге! Будите покорни са сваким страхом господарима не само добрима и кроткима него и злима.
19Pois é louvável se alguém suporta a dor, sofrendo injustamente, por causa de sua consciência diante de Deus.
19Јер је ово угодно пред Богом ако Бога ради поднесе ко жалости, страдајући на правди.
20Pois que honra há em suportarem pacientemente castigos quando pecam? Mas, se suportam com paciência o sofrimento por fazerem o bem, isso é louvável diante de Deus.
20Јер каква је хвала ако за кривицу муке трпите? Него ако добро чинећи муке трпите, ово је угодно пред Богом.
21Pois para isso vocês foram chamados, porque Cristo também sofreu por nós, deixando a vocês um exemplo, para que sigam os seus passos,
21Јер сте на то и позвани, јер и Христос пострада за нас, и нама остави углед да идемо Његовим трагом:
22ele que não cometeu pecado, “nem engano algum foi achado em sua boca.”
22Који греха не учини, нити се нађе превара у устима Његовим;
23Quando foi amaldiçoado, não amaldiçoou de volta. Quando sofreu, não fez ameaças, mas entregou-se àquele que julga com justiça.
23који не псова кад Га псоваше; не прети кад страда; него се ослањаше на Оног који право суди;
24Ele mesmo levou os nossos pecados em seu corpo no madeiro, para que nós, tendo morrido para os pecados, vivamos para a justiça. Pelas suas feridas vocês foram curados.
24који грехе наше сам изнесе на телу свом на дрво, да за грехе умремо, и за правду живимо; ког се раном исцелисте.
25Pois vocês andavam desgarrados como ovelhas; mas agora retornaram ao Pastor e Guardião das suas almas.
25Јер бејасте као изгубљене овце, које немају пастира; но сад се обратисте к пастиру и владици душа својих.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.