1 Reis 13
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Eis que um homem de Deus veio de Judá a Betel pela palavra do SENHOR; e Jeroboão estava em pé junto ao altar para queimar incenso.
1А гле, човек Божји дође из земље Јудине с речју Господњом у Ветиљ, кад Јеровоам стајаше код олтара да кади.
2Ele clamou contra o altar pela palavra do SENHOR, e disse: “Altar! Altar! Assim diz o SENHOR: 'Eis que um filho nascerá à casa de Davi, cujo nome será Josias. Sobre você ele sacrificará os sacerdotes dos altos que queimam incenso sobre você, e ossos humanos serão queimados sobre você.'”
2И повика пут олтара речју Господњом говорећи: Олтаре! Олтаре! Овако вели Господ: Ево, родиће се син дому Давидовом по имену Јосија, који ће на теби клати свештенике висина, који каде на теби, и људске ће кости спалити на теби.
3Ele deu um sinal naquele mesmo dia, dizendo: “Este é o sinal de que o SENHOR falou: Eis que o altar se fenderá, e as cinzas que estão sobre ele se derramarão.”
3И учини знак истог дана говорећи: Ово је знак да је Господ то рекао: Ето, олтар ће се распасти и просуће се пепео што је на њему.
4Quando o rei ouviu a palavra do homem de Deus, que ele clamou contra o altar em Betel, Jeroboão estendeu a mão de sobre o altar, dizendo: “Prendam-no!” A mão que ele estendeu contra ele secou, de modo que não pôde recolhê-la de volta para si.
4А кад цар Јеровоам чу речи човека Божијег које викаше олтару ветиљском, пружи руку своју с олтара говорећи: Држите га! Али усахну му рука коју пружи на њ, и не могаше је повратити к себи.
5O altar também se fendeu, e as cinzas se derramaram do altar, de acordo com o sinal que o homem de Deus havia dado pela palavra do SENHOR.
5А олтар се распаде, и просу се пепео с олтара по знаку који учини човек Божји речју Господњом.
6O rei respondeu ao homem de Deus: “Interceda agora pelo favor do SENHOR, seu Deus, e ore por mim, para que a minha mão me seja restaurada.” O homem de Deus intercedeu junto ao SENHOR, e a mão do rei lhe foi restaurada, e ficou como era antes.
6Тада цар рече човеку Божијем: Припадни ка Господу Богу свом, и помоли се за ме да ми се поврати рука. И човек се Божји помоли Господу, и поврати се цару рука, и поста као што је била.
7O rei disse ao homem de Deus: “Venha para casa comigo e restaure suas forças, e eu lhe darei uma recompensa.”
7И рече цар човеку Божијем: Ходи са мном кући мојој, и поткрепи се, и даћу ти дар.
8O homem de Deus disse ao rei: “Ainda que você me desse metade da sua casa, eu não entraria com você, nem comeria pão, nem beberia água neste lugar;
8Али човек Божји рече цару: Да ми даш по куће своје, не бих ишао с тобом нити бих јео хлеба ни воде пио у овом месту.
9pois assim me foi ordenado pela palavra do SENHOR, dizendo: 'Você não comerá pão, não beberá água, e não voltará pelo caminho por onde veio.'”
9Јер ми је тако заповедио својом речју Господ говорећи: Не једи хлеба ни пиј воде, нити се враћај истим путем којим отидеш.
10Então ele foi por outro caminho, e não voltou pelo caminho por onde tinha vindo a Betel.
10И отиде другим путем, а не врати се оним којим беше дошао у Ветиљ.
11Ora, um velho profeta morava em Betel, e um de seus filhos veio e lhe contou todas as obras que o homem de Deus havia feito naquele dia em Betel. Eles também contaram ao pai as palavras que ele havia falado ao rei.
11А у Ветиљу живљаше један стари пророк, коме дође син његов и приповеди све што учини пророк Божји онај дан у Ветиљу, и речи које рече цару; и приповедише синови тог пророка оцу свом.
12O pai deles lhes disse: “Por qual caminho ele foi?” Ora, seus filhos tinham visto por qual caminho o homem de Deus, que viera de Judá, tinha ido.
12А отац им рече: Којим је путем отишао? И показаше синови пут којим отиде човек Божји који беше дошао из земље Јудине.
13Ele disse a seus filhos: “Selem o jumento para mim.” Então eles selaram o jumento para ele; e ele montou nele.
13А он рече синовима својим: Осамарите ми магарца. И осамарише му магарца, те уседе на њ.
14Ele foi atrás do homem de Deus, e o encontrou sentado debaixo de um carvalho. Ele lhe perguntou: “Você é o homem de Deus que veio de Judá?” Ele respondeu: “Eu sou.”
14И пође за човеком Божјим, и нађе га а он седи под храстом, па му рече: Јеси ли ти човек Божји што дође из земље Јудине? Он му одговори: Ја сам.
15Então ele lhe disse: “Venha para casa comigo e coma pão.”
15А он му рече: Ходи са мном мојој кући да једеш хлеба.
16Ele disse: “Eu não posso voltar com você, nem entrar com você. Não comerei pão nem beberei água com você neste lugar.
16Али он одговори: Не могу се вратити с тобом ни ићи с тобом; нити ћу јести хлеба ни пити воде с тобом у овом месту.
17Pois me foi dito pela palavra do SENHOR: 'Você não comerá pão nem beberá água ali, e não voltará pelo caminho por onde veio.'”
17Јер ми је речено речју Господњом: Не једи хлеба ни пиј воде онде, нити се враћај путем којим отидеш.
18Ele lhe disse: “Eu também sou profeta como você; e um anjo me falou pela palavra do SENHOR, dizendo: 'Faça-o voltar com você para a sua casa, para que coma pão e beba água.'” Mas ele mentiu para ele.
18А он му рече: и ја сам пророк као ти, и анђео Господњи рече ми речју Господњом говорећи: Врати га са собом у своју кућу нека једе хлеба и пије воде. Али му слага.
19Então ele voltou com ele, comeu pão em sua casa, e bebeu água.
19И врати се с њим, те једе хлеба у његовој кући и пи воде.
20Enquanto estavam sentados à mesa, a palavra do SENHOR veio ao profeta que o havia feito voltar;
20А кад сеђаху за столом, дође реч Господња пророку који га беше вратио;
21e ele clamou ao homem de Deus que viera de Judá, dizendo: “Assim diz o SENHOR: 'Porque você foi desobediente à palavra do SENHOR, e não guardou o mandamento que o SENHOR, seu Deus, lhe ordenou,
21и повика на човека Божјег који беше дошао из земље Јудине, и рече: Овако вели Господ: Што ниси послушао реч Господњу, и ниси држао заповест коју ти је заповедио Господ Бог твој,
22mas voltou, e comeu pão e bebeu água no lugar do qual ele lhe disse: “Não coma pão, nem beba água”, o seu corpo não entrará no túmulo de seus pais.'”
22него си се вратио и јео хлеба и пио воде на месту за које ти је рекао: Не једи хлеба ни пиј воде; зато неће твоје тело доћи у гроб твојих отаца.
23Depois que ele comeu pão e depois que bebeu, ele selou o jumento para o profeta que ele havia feito voltar.
23И пошто се пророк ког беше вратио наједе хлеба и пошто се напи, осамари му магарца.
24Quando ele se foi, um leão o encontrou no caminho e o matou. Seu corpo ficou jogado no caminho, e o jumento parou ao lado dele. O leão também parou ao lado do corpo.
24А кад отиде, удеси га лав на путу и закла га. И тело његово лежаше на путу и магарац стајаше код њега; такође и лав стајаше код тела.
25Eis que homens passaram e viram o corpo jogado no caminho, e o leão parado ao lado do corpo; e eles vieram e contaram isso na cidade onde morava o velho profeta.
25И гле, људи пролазећи видеше тело где лежи на путу и лава где стоји код тела, и дошавши јавише у граду у коме живљаше стари пророк.
26Quando o profeta que o havia feito voltar do caminho ouviu isso, ele disse: “É o homem de Deus que foi desobediente à palavra do SENHOR. Portanto, o SENHOR o entregou ao leão, que o despedaçou e o matou, de acordo com a palavra do SENHOR que ele lhe falou.”
26А кад то чу пророк који га беше вратио с пута, рече: Ово је човек Божји, који не послуша речи Господње, зато га даде Господ лаву да га растргне и усмрти по речи Господњој коју му рече.
27Ele falou a seus filhos, dizendo: “Selem o jumento para mim”, e eles o selaram.
27И рече синовима својим говорећи: Осамарите ми магарца. И осамарише.
28Ele foi e encontrou o corpo dele jogado no caminho, e o jumento e o leão parados ao lado do corpo. O leão não havia comido o corpo nem despedaçado o jumento.
28И отишавши, нађе тело где лежи на путу, и магарца и лава где стоје код тела: Лав не беше изјео тело ни магарца растргао.
29O profeta levantou o corpo do homem de Deus, colocou-o sobre o jumento, e o trouxe de volta. Ele veio à cidade do velho profeta para lamentar e para sepultá-lo.
29Тада пророк подиже тело човека Божијег, и метнув га на магарца, однесе га натраг, и дође у град стари пророк да га ожали и погребе.
30Ele colocou o corpo dele em seu próprio túmulo; e lamentaram sobre ele, dizendo: “Ah, meu irmão!”
30И метну тело у свој гроб, и плакаху над њим говорећи: Јаох брате!
31Depois de tê-lo sepultado, ele falou a seus filhos, dizendo: “Quando eu morrer, sepultem-me no túmulo em que o homem de Deus está sepultado. Coloquem os meus ossos ao lado dos ossos dele.
31А пошто га погребе, рече синовима својим говорећи: Кад умрем, погребите ме у гробу где је погребен човек Божји, покрај костију његових метните кости моје.
32Pois a palavra que ele clamou pela palavra do SENHOR contra o altar em Betel, e contra todas as casas dos altos que estão nas cidades de Samaria, certamente acontecerá.”
32Јер ће се зацело збити шта је огласио по речи Господњој за олтар ветиљски и за све куће висина које су по градовима самаријским.
33Depois disso, Jeroboão não se desviou do seu mau caminho, mas novamente fez sacerdotes dos altos dentre todo o povo. A quem quisesse, ele consagrava, para que houvesse sacerdotes dos altos.
33Пошто ово би, опет се Јеровоам не врати са свог злог пута; него опет начини из простог народа свештенике висинама; ко год хоћаше, томе он посвећиваше руке и тај постајаше свештеник висинама.
34Isso se tornou pecado para a casa de Jeroboão, a ponto de eliminá-la e destruí-la da face da terra.
34И то би на грех дому Јеровоамовом да би се истребио и да би га нестало са земље.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.