1 Reis 13
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Freedom Bible (Thai)
1Eis que um homem de Deus veio de Judá a Betel pela palavra do SENHOR; e Jeroboão estava em pé junto ao altar para queimar incenso.
1ขณะเยโรโบอัมยืนอยู่ข้างแท่นบูชาเพื่อเผาเครื่องหอม คนของพระเจ้าคนหนึ่งมาจากยูดาห์ถึงเบธเอลตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์
2Ele clamou contra o altar pela palavra do SENHOR, e disse: “Altar! Altar! Assim diz o SENHOR: 'Eis que um filho nascerá à casa de Davi, cujo nome será Josias. Sobre você ele sacrificará os sacerdotes dos altos que queimam incenso sobre você, e ossos humanos serão queimados sobre você.'”
2เขาร้องประกาศต่อแท่นบูชาตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์ว่า “แท่นบูชาเอ๋ย แท่นบูชาเอ๋ย! พระยาห์เวห์ตรัสว่า ‘จะมีบุตรคนหนึ่งเกิดในราชวงศ์ดาวิดชื่อโยสิยาห์ เขาจะนำปุโรหิตแห่งสถานบูชาบนที่สูง ผู้เผาเครื่องหอมบนเจ้า มาสังเวยบนเจ้า และจะเผากระดูกมนุษย์บนเจ้า’”
3Ele deu um sinal naquele mesmo dia, dizendo: “Este é o sinal de que o SENHOR falou: Eis que o altar se fenderá, e as cinzas que estão sobre ele se derramarão.”
3วันเดียวกันนั้นเขาให้สัญญาณยืนยันว่า “นี่คือสัญญาณที่พระยาห์เวห์ตรัสไว้ แท่นบูชาจะแตกออก และเถ้าถ่านที่อยู่บนนั้นจะหกลงมา”
4Quando o rei ouviu a palavra do homem de Deus, que ele clamou contra o altar em Betel, Jeroboão estendeu a mão de sobre o altar, dizendo: “Prendam-no!” A mão que ele estendeu contra ele secou, de modo que não pôde recolhê-la de volta para si.
4เมื่อกษัตริย์เยโรโบอัมได้ยินคนของพระเจ้าร้องกล่าวโทษแท่นบูชาที่เบธเอล พระองค์ยื่นพระหัตถ์จากแท่นบูชาแล้วสั่งว่า “จับเขา!” พระหัตถ์ที่ยื่นชี้ไปยังเขาก็ลีบแห้ง จนชักกลับมาไม่ได้
5O altar também se fendeu, e as cinzas se derramaram do altar, de acordo com o sinal que o homem de Deus havia dado pela palavra do SENHOR.
5แท่นบูชาแตกออกและเถ้าถ่านหกจากแท่น ตามสัญญาณที่คนของพระเจ้าให้ไว้โดยพระดำรัสของพระยาห์เวห์
6O rei respondeu ao homem de Deus: “Interceda agora pelo favor do SENHOR, seu Deus, e ore por mim, para que a minha mão me seja restaurada.” O homem de Deus intercedeu junto ao SENHOR, e a mão do rei lhe foi restaurada, e ficou como era antes.
6กษัตริย์ตรัสกับคนของพระเจ้าว่า “ขอท่านทูลขอความกรุณาจากพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่าน และอธิษฐานเผื่อเราให้มือกลับเป็นปกติ” คนของพระเจ้าจึงวิงวอนพระยาห์เวห์ พระหัตถ์ของกษัตริย์กลับเป็นปกติเหมือนเดิม
7O rei disse ao homem de Deus: “Venha para casa comigo e restaure suas forças, e eu lhe darei uma recompensa.”
7กษัตริย์ตรัสกับเขาว่า “กลับบ้านกับเราเถิด ไปพักและกินอาหาร แล้วเราจะให้รางวัล”
8O homem de Deus disse ao rei: “Ainda que você me desse metade da sua casa, eu não entraria com você, nem comeria pão, nem beberia água neste lugar;
8คนของพระเจ้าทูลว่า “ต่อให้พระองค์ยกทรัพย์สินครึ่งหนึ่งในวังให้ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็จะไม่เข้าไปกับพระองค์ และจะไม่กินขนมปังหรือดื่มน้ำในที่แห่งนี้
9pois assim me foi ordenado pela palavra do SENHOR, dizendo: 'Você não comerá pão, não beberá água, e não voltará pelo caminho por onde veio.'”
9เพราะพระดำรัสของพระยาห์เวห์สั่งข้าพเจ้าไว้ว่า ‘อย่ากินขนมปัง อย่าดื่มน้ำ และอย่ากลับไปตามทางเดิมที่เจ้ามา’”
10Então ele foi por outro caminho, e não voltou pelo caminho por onde tinha vindo a Betel.
10เขาจึงออกไปอีกทางหนึ่ง ไม่กลับทางที่เขาเดินทางมาเบธเอล
11Ora, um velho profeta morava em Betel, e um de seus filhos veio e lhe contou todas as obras que o homem de Deus havia feito naquele dia em Betel. Eles também contaram ao pai as palavras que ele havia falado ao rei.
11ในเบธเอลมีผู้เผยพระวจนะชราคนหนึ่งอาศัยอยู่ บุตรชายคนหนึ่งมาบอกบิดาถึงทุกสิ่งที่คนของพระเจ้าทำในเบธเอลวันนั้น บุตรชายทั้งหลายยังเล่าให้บิดาฟังถึงคำที่เขาพูดกับกษัตริย์
12O pai deles lhes disse: “Por qual caminho ele foi?” Ora, seus filhos tinham visto por qual caminho o homem de Deus, que viera de Judá, tinha ido.
12บิดาถามพวกเขาว่า “เขาไปทางไหน?” บุตรชายเหล่านั้นเห็นแล้วว่าคนของพระเจ้าจากยูดาห์ไปทางใด
13Ele disse a seus filhos: “Selem o jumento para mim.” Então eles selaram o jumento para ele; e ele montou nele.
13เขาจึงบอกบุตรชายว่า “ผูกอานลาให้พ่อ” พวกเขาผูกอานให้ แล้วเขาขี่ลาออกไป
14Ele foi atrás do homem de Deus, e o encontrou sentado debaixo de um carvalho. Ele lhe perguntou: “Você é o homem de Deus que veio de Judá?” Ele respondeu: “Eu sou.”
14เขาตามคนของพระเจ้าไป พบเขานั่งอยู่ใต้ต้นโอ๊ก จึงถามว่า “ท่านคือคนของพระเจ้าที่มาจากยูดาห์หรือ?” เขาตอบว่า “ใช่”
15Então ele lhe disse: “Venha para casa comigo e coma pão.”
15ผู้เผยพระวจนะชราบอกว่า “กลับบ้านกับข้าเถิด ไปกินอาหารกัน”
16Ele disse: “Eu não posso voltar com você, nem entrar com você. Não comerei pão nem beberei água com você neste lugar.
16คนของพระเจ้าตอบว่า “ข้ากลับหรือเข้าไปกับท่านไม่ได้ ข้าจะไม่กินขนมปังหรือดื่มน้ำกับท่านในที่แห่งนี้
17Pois me foi dito pela palavra do SENHOR: 'Você não comerá pão nem beberá água ali, e não voltará pelo caminho por onde veio.'”
17เพราะพระดำรัสของพระยาห์เวห์บอกข้าว่า ‘อย่ากินขนมปังหรือดื่มน้ำที่นั่น และอย่ากลับไปตามทางเดิมที่เจ้ามา’”
18Ele lhe disse: “Eu também sou profeta como você; e um anjo me falou pela palavra do SENHOR, dizendo: 'Faça-o voltar com você para a sua casa, para que coma pão e beba água.'” Mas ele mentiu para ele.
18ผู้เผยพระวจนะชราบอกว่า “ข้าก็เป็นผู้เผยพระวจนะเหมือนท่าน ทูตสวรรค์องค์หนึ่งพูดกับข้าตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์ว่า ‘พาเขากลับบ้านกับเจ้า ให้เขากินขนมปังและดื่มน้ำ’” แต่เขาพูดเท็จต่อคนของพระเจ้า
19Então ele voltou com ele, comeu pão em sua casa, e bebeu água.
19คนของพระเจ้าจึงกลับไปกับเขา กินขนมปังและดื่มน้ำในบ้าน
20Enquanto estavam sentados à mesa, a palavra do SENHOR veio ao profeta que o havia feito voltar;
20ขณะทั้งสองนั่งอยู่ที่โต๊ะ พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงผู้เผยพระวจนะที่พาเขากลับมา
21e ele clamou ao homem de Deus que viera de Judá, dizendo: “Assim diz o SENHOR: 'Porque você foi desobediente à palavra do SENHOR, e não guardou o mandamento que o SENHOR, seu Deus, lhe ordenou,
21ผู้เผยพระวจนะชราจึงร้องบอกคนของพระเจ้าที่มาจากยูดาห์ว่า “พระยาห์เวห์ตรัสว่า ‘เพราะเจ้าไม่เชื่อฟังพระดำรัสของพระยาห์เวห์ ไม่รักษาคำสั่งที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าสั่งไว้
22mas voltou, e comeu pão e bebeu água no lugar do qual ele lhe disse: “Não coma pão, nem beba água”, o seu corpo não entrará no túmulo de seus pais.'”
22แต่กลับมา กินขนมปังและดื่มน้ำในที่ที่พระองค์บอกเจ้าว่า “อย่ากินขนมปังหรือดื่มน้ำ” ศพของเจ้าจะไม่ได้อยู่ในสุสานบรรพบุรุษ’”
23Depois que ele comeu pão e depois que bebeu, ele selou o jumento para o profeta que ele havia feito voltar.
23หลังจากคนของพระเจ้ากินและดื่มแล้ว ผู้เผยพระวจนะชราก็ผูกอานลาให้ผู้เผยพระวจนะจากยูดาห์ที่ตนพากลับมา
24Quando ele se foi, um leão o encontrou no caminho e o matou. Seu corpo ficou jogado no caminho, e o jumento parou ao lado dele. O leão também parou ao lado do corpo.
24เมื่อคนนั้นออกไป สิงโตตัวหนึ่งพบเขาระหว่างทางและฆ่าเขา ศพถูกทิ้งอยู่บนทาง ลายืนอยู่ข้างศพ และสิงโตก็ยืนอยู่ข้างศพด้วย
25Eis que homens passaram e viram o corpo jogado no caminho, e o leão parado ao lado do corpo; e eles vieram e contaram isso na cidade onde morava o velho profeta.
25คนที่ผ่านมาพบศพอยู่บนทางและเห็นสิงโตยืนข้างศพ จึงไปบอกข่าวในเมืองที่ผู้เผยพระวจนะชราอาศัยอยู่
26Quando o profeta que o havia feito voltar do caminho ouviu isso, ele disse: “É o homem de Deus que foi desobediente à palavra do SENHOR. Portanto, o SENHOR o entregou ao leão, que o despedaçou e o matou, de acordo com a palavra do SENHOR que ele lhe falou.”
26เมื่อผู้เผยพระวจนะที่พาเขากลับมาได้ยิน ก็พูดว่า “นั่นคือคนของพระเจ้าที่ไม่เชื่อฟังพระดำรัสของพระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์จึงทรงมอบเขาให้สิงโตทำร้ายและฆ่า ตามพระดำรัสที่ตรัสกับเขา”
27Ele falou a seus filhos, dizendo: “Selem o jumento para mim”, e eles o selaram.
27เขาบอกบุตรชายว่า “ผูกอานลาให้พ่อ” พวกเขาก็ทำตาม
28Ele foi e encontrou o corpo dele jogado no caminho, e o jumento e o leão parados ao lado do corpo. O leão não havia comido o corpo nem despedaçado o jumento.
28เขาไปพบศพนอนอยู่บนทาง โดยมีลาและสิงโตยืนอยู่ข้างศพ สิงโตไม่ได้กินศพหรือทำร้ายลา
29O profeta levantou o corpo do homem de Deus, colocou-o sobre o jumento, e o trouxe de volta. Ele veio à cidade do velho profeta para lamentar e para sepultá-lo.
29ผู้เผยพระวจนะชรายกศพคนของพระเจ้าขึ้นวางบนหลังลาและพากลับเมืองของตน เพื่อไว้ทุกข์และฝังศพ
30Ele colocou o corpo dele em seu próprio túmulo; e lamentaram sobre ele, dizendo: “Ah, meu irmão!”
30เขาวางศพไว้ในสุสานของตน แล้วพวกเขาร้องคร่ำครวญว่า “โธ่ พี่น้องของข้า!”
31Depois de tê-lo sepultado, ele falou a seus filhos, dizendo: “Quando eu morrer, sepultem-me no túmulo em que o homem de Deus está sepultado. Coloquem os meus ossos ao lado dos ossos dele.
31หลังฝังศพ เขาบอกบุตรชายว่า “เมื่อพ่อตาย จงฝังพ่อในสุสานเดียวกับคนของพระเจ้า วางกระดูกของพ่อไว้ข้างกระดูกของเขา
32Pois a palavra que ele clamou pela palavra do SENHOR contra o altar em Betel, e contra todas as casas dos altos que estão nas cidades de Samaria, certamente acontecerá.”
32เพราะคำที่เขาร้องประกาศตามพระดำรัสของพระยาห์เวห์ต่อแท่นบูชาในเบธเอล และต่ออาคารของสถานบูชาบนที่สูงทั้งหมดในเมืองต่าง ๆ ของสะมาเรีย จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน”
33Depois disso, Jeroboão não se desviou do seu mau caminho, mas novamente fez sacerdotes dos altos dentre todo o povo. A quem quisesse, ele consagrava, para que houvesse sacerdotes dos altos.
33หลังเหตุการณ์นี้ เยโรโบอัมก็ไม่หันกลับจากทางชั่ว แต่ยังตั้งคนจากประชาชนทั่วไปเป็นปุโรหิตของสถานบูชาบนที่สูงอีก ใครอยากเป็น กษัตริย์ก็ประกอบพิธีแต่งตั้งคนนั้นเป็นปุโรหิต
34Isso se tornou pecado para a casa de Jeroboão, a ponto de eliminá-la e destruí-la da face da terra.
34การกระทำนี้กลายเป็นบาปของราชวงศ์เยโรโบอัม จนทำให้ราชวงศ์ถูกตัดขาดและทำลายจนหมดจากแผ่นดินโลก
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.