Matäuj 15
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Clementine Vulgate, 1598
1PARIJAR o jaunkawewe kan ap ko don i jan Ierujalem, kalelapok re a:
1Tunc accesserunt ad eum ab Jerosolymis scribæ et pharisæi, dicentes:
2Menda japwilim omui tounpadak kan tiakedi padok en kaua ko? Pwe re jota kin omiom ni ar pan kan prot.
2Quare discipuli tui transgrediuntur traditionem seniorum? non enim lavant manus suas cum panem manducant.
3A i kotin japen majani on irail: Menda komail pil tiakedi kujoned en Kot pweki omail padok kan?
3Ipse autem respondens ait illis: Quare et vos transgredimini mandatum Dei propter traditionem vestram? Nam Deus dixit:
4Pwe Kot kotin kujonedadar majanier: Kakaki jam om o in om, o meamen lalaue jam a de in a, i en kamela.
4Honora patrem, et matrem: et, Qui maledixerit patri, vel matri, morte moriatur.
5A komail kin inda: Meamen indan jam a o in a: Korpan, iet wewe: Mairon eu, me koe men aneki jan ia; komail inda, dene jota dip a; i ari jota pan kakaki jam a o in a.
5Vos autem dicitis: Quicumque dixerit patri, vel matri: Munus, quodcumque est ex me, tibi proderit:
6Iduen omail tiakedi kujoned en Kot pweki omail padok kan.
6et non honorificabit patrem suum, aut matrem suam: et irritum fecistis mandatum Dei propter traditionem vestram.
7Malaun akan komail, nan melel, me Iejaia kokopadar iran komail, ni a majani:
7Hypocritæ, bene prophetavit de vobis Isaias, dicens:
8Aramaj pukat kin kaka kin ia au arail, a monion arail me doo jan ia;
8[Populus hic labiis me honorat: cor autem eorum longe est a me.
9Ari, me mal ar kaudok ia, pwe kujoned en aramaj eta, me re kin kaukawewe.
9Sine causa autem colunt me, docentes doctrinas et mandata hominum.]
10I ari molipe pena aramaj akan majani on irail: Ron o weweki!
10Et convocatis ad se turbis, dixit eis: Audite, et intelligite.
11Kaidin me kin ko on nan aua kin kajaminela aramaj, a me kin ko jan nan aua, i me kin kajaminela aramaj.
11Non quod intrat in os, coinquinat hominem: sed quod procedit ex ore, hoc coinquinat hominem.
12Tounpadak kan ap kodo, potoan on i: Re kotin mani, me Parijar akan makar kida ni ar ronadar majan o?
12Tunc accedentes discipuli ejus, dixerunt ei: Scis quia pharisæi audito verbo hoc, scandalizati sunt?
13A kotin japen majani: Tuka karoj, me kaidin Jam ai nanlan, padukedier, pan weiweida.
13At ille respondens ait: Omnis plantatio, quam non plantavit Pater meus cælestis, eradicabitur.
14Puei jan irail; irail me majkun, ap kalua me majkun akan. A ma me majkun amen pan kalua me majkun, nan ira karoj pan pupedi on nan por o.
14Sinite illos: cæci sunt, et duces cæcorum; cæcus autem si cæco ducatum præstet, ambo in foveam cadunt.
15Petruj ap japen potoan on i: Re kotin kawewe on kit karajeraj pot et.
15Respondens autem Petrus dixit ei: Edissere nobis parabolam istam.
16I ari kotin majani: Komail pil jota lolekon?
16At ille dixit: Adhuc et vos sine intellectu estis?
17Komail jaikenta weweki, meakaroj, me kin ko on nan aua kin kodilon on nan kaped o ap kin kajapokela?
17Non intelligitis quia omne quod in os intrat, in ventrem vadit, et in secessum emittitur?
18A me kin ko jan nan aua, kin tapida jan nan monion, o i me kin kajaminela aramaj.
18Quæ autem procedunt de ore, de corde exeunt, et ea coinquinant hominem:
19Pwe jan nan monion o lamelam jued kin tapi jan ia: Kamela aramaj, o kamal, o nenek, o pirap, o kadede likam, o lalaue.
19de corde enim exeunt cogitationes malæ, homicidia, adulteria, fornicationes, furta, falsa testimonia, blasphemiæ:
20Jon pukat, me kin kajaminela aramaj. A jo omiom ap mana jota kin kajaminela aramaj.
20hæc sunt, quæ coinquinant hominem. Non lotis autem manibus manducare, non coinquinat hominem.
21Iejuj ap kotila jan waja o, kotilan wein Tiruj o Jidon.
21Et egressus inde Jesus secessit in partes Tyri et Sidonis.
22A kilan, li en Kanaan amen, me kodo jan waja o, likelikwir on i, potoan on: Kupura ia! Main, ir me japwilim en Dawid! Nai jereipein waiwairokki tewil.
22Et ecce mulier chananæa a finibus illis egressa clamavit, dicens ei: Miserere mei, Domine fili David: filia mea male a dæmonio vexatur.
23A a jota kotin japen i meakot. Japwilim a tounpadak kan ap kai don i poeki re a potoan on: Re kotin kadarala i, pwe a kin likelikwir don kitail.
23Qui non respondit ei verbum. Et accedentes discipuli ejus rogabant eum dicentes: Dimitte eam: quia clamat post nos.
24A kotin japen majani: Jota me I pakadara don, pwin jip en jaun Ijrael eta, me jalonalar.
24Ipse autem respondens ait: Non sum missus nisi ad oves, quæ perierunt domus Israël.
25A a kodo, poridi on i potoan on: Main, re kotin kupura ia!
25At illa venit, et adoravit eum, dicens: Domine, adjuva me.
26A kotin japen majani: A jota mau, en ale en jeri ar tunol prot ap kajedi on ren kijin kidi kan.
26Qui respondens ait: Non est bonum sumere panem filiorum, et mittere canibus.
27A potoan on: Melel Main, ari jo, kijin kidi kan kin namenam maremor akan, me kin pupedi jan ni tepel en ar jaumaj.
27At illa dixit: Etiam Domine: nam et catelli edunt de micis quæ cadunt de mensa dominorum suorum.
28Iejuj ap kotin japen majani on i: O li, om pojon mo laud! A pan wiaui on uk duen me koe inon ion. Na jeripein ap kelailadar ni auer ota.
28Tunc respondens Jesus, ait illi: O mulier, magna est fides tua: fiat tibi sicut vis. Et sanata est filia ejus ex illa hora.
29Iejuj ari kotila jan waja koti don liman jed en Kalilaa a lao kotida pon dol eu ap kaipokedi waja o.
29Et cum transisset inde Jesus, venit secus mare Galilææ: et ascendens in montem, sedebat ibi.
30O pokon kalaimun pokondon i, me wado me danidan kai, o me majkun, o me loton, o me jikilikil, o jon toto, ap pwilikidi ni aluwilua. A ap kotin kakelail ir ada.
30Et accesserunt ad eum turbæ multæ, habentes secum mutos, cæcos, claudos, debiles, et alios multos: et projecerunt eos ad pedes ejus, et curavit eos,
31Pokon o ap puriamwuiki ni ar kilan, me loton akan lokolokaia, o me jikilikil akan kelailadar, o me danidan kan alialu, o me majkun akan kilan waja; rap kapina Kot en Ijrael.
31ita ut turbæ mirarentur, videntes mutos loquentes, claudos ambulantes, cæcos videntes: et magnificabant Deum Israël.
32Iejuj lao molipe pena japwilim a tounpadak kan a kotin majani: I ap pokela pokon en, pwe re mi re i ran jilu ap jota kan ar mana, a I jota pan kadar ir ala ni ar jota manaer, pwe ren der dupokala pon al o.
32Jesus autem, convocatis discipulis suis, dixit: Misereor turbæ, quia triduo jam perseverant mecum, et non habent quod manducent: et dimittere eos jejunos nolo, ne deficiant in via.
33Japwilim a tounpadak kan ap potoan on i: Je pan kijan ia prot toto, men kamedela pokon et nan jap tan wet?
33Et dicunt ei discipuli: Unde ergo nobis in deserto panes tantos, ut saturemus turbam tantam?
34lejuj kotin majani on irail: lopon en prot me depa mi re omail? Irail potoan on: Me iju o kijin mam kij.
34Et ait illis Jesus: Quot habetis panes? At illi dixerunt: Septem, et paucos pisciculos.
35I ari kotin majani on pokon ii, on mondi on nan pwel o,
35Et præcepit turbæ ut discumberent super terram.
36Ap kotikidar lopon en prot iju o kijin mam akai, laolaoki, pwilitiki pajan o kotiki on sapwilim a tounpadak kan, a tounpadak kan ap nek on pokon o.
36Et accipiens septem panes, et pisces, et gratias agens, fregit, et dedit discipulis suis, et discipuli dederunt populo.
37Irail karoj ari manaer, o medier; irail ap deuk pena kopou iju luan kamadip o.
37Et comederunt omnes, et saturati sunt. Et quod superfuit de fragmentis, tulerunt septem sportas plenas.
38A irail, me manaer, me ol pakid, a li o jeri kan jota ian wadawader.
38Erant autem qui manducaverunt quatuor millia hominum, extra parvulos et mulieres.
39A lao kotin kadar pajan pokon o, a kotilan pon jop pot, koti don impan Maktala.
39Et, dimissa turba, ascendit in naviculam: et venit in fines Magedan.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.