رومیان 6
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1پس چه گوییم؟ آیا در گناه بمانیم تا فیض افزون گردد؟
1What shall we say, then? shall we continue in sin, that grace may abound?
2حاشا! مایانی که از گناه مردیم، چگونه دیگر در آن زیست کنیم؟
2God forbid. For we that are dead to sin, how shall we live any longer therein?
3یانمی دانید که جمیع ما که در مسیح عیسی تعمیدیافتیم، در موت او تعمید یافتیم؟
3Know you not that all we, who are baptized in Christ Jesus, are baptized in his death?
4پس چونکه در موت او تعمید یافتیم، با او دفن شدیم تا آنکه به همین قسمی که مسیح به جلال پدر از مردگان برخاست، ما نیز در تازگی حیات رفتار نماییم.
4For we are buried together with him by baptism into death; that as Christ is risen from the dead by the glory of the Father, so we also may walk in newness of life.
5زیرا اگر بر مثال موت او متحد گشتیم، هرآینه در قیامت وی نیز چنین خواهیم شد.
5For if we have been planted together in the likeness of his death, we shall be also in the likeness of his resurrection.
6زیرا این رامی دانیم که انسانیت کهنه ما با او مصلوب شد تاجسد گناه معدوم گشته، دیگر گناه را بندگی نکنیم.
6Knowing this, that our old man is crucified with him, that the body of sin may be destroyed, to the end that we may serve sin no longer.
7زیرا هر‌که مرد، از گناه مبرا شده است.
7For he that is dead is justified from sin.
8پس هرگاه با مسیح مردیم، یقین می‌دانیم که با اوزیست هم خواهیم کرد.
8Now if we be dead with Christ, we believe that we shall live also together with Christ:
9زیرا می‌دانیم که چون مسیح از مردگان برخاست، دیگر نمی میرد و بعداز این موت بر او تسلطی ندارد.
9Knowing that Christ rising again from the dead, dieth now no more, death shall no more have dominion over him.
10زیرا به آنچه مرد یک مرتبه برای گناه مرد و به آنچه زندگی می‌کند، برای خدا زیست می‌کند.
10For in that he died to sin, he died once; but in that he liveth, he liveth unto God:
11همچنین شما نیز خود را برای گناه مرده انگارید، اما برای خدا در مسیح عیسی زنده.
11So do you also reckon, that you are dead to sin, but alive unto God, in Christ Jesus our Lord.
12پس گناه در جسم فانی شما حکمرانی نکند تا هوسهای آن را اطاعت نمایید،
12Let no sin therefore reign in your mortal body, so as to obey the lusts thereof.
13واعضای خود را به گناه مسپارید تا آلات ناراستی شوند، بلکه خود را از مردگان زنده شده به خداتسلیم کنید و اعضای خود را تا آلات عدالت برای خدا باشند.
13Neither yield ye your members as instruments of iniquity unto sin; but present yourselves to God, as those that are alive from the dead, and your members as instruments of justice unto God.
14زیرا گناه بر شما سلطنت نخواهد کرد، چونکه زیر شریعت نیستید بلکه زیرفیض.
14For sin shall not have dominion over you; for you are not under the law, but under grace.
15پس چه گوییم؟ آیا گناه بکنیم از آنرو که زیر شریعت نیستیم بلکه زیر فیض؟ حاشا!
15What then? Shall we sin, because we are not under the law, but under grace? God forbid.
16آیانمی دانید که اگر خویشتن را به بندگی کسی تسلیم کرده، او را اطاعت نمایید، شما آنکس را که او رااطاعت می‌کنید بنده هستید، خواه گناه را برای مرگ، خواه اطاعت را برای عدالت.
16Know you not, that to whom you yield yourselves servants to obey, his servants you are whom you obey, whether it be of sin unto death, or of obedience unto justice.
17اما شکرخدا را که هرچند غلامان گناه می‌بودید، لیکن الان از دل، مطیع آن صورت تعلیم گردیده‌اید که به آن سپرده شده‌اید.
17But thanks be to God, that you were the servants of sin, but have obeyed from the heart, unto that form of doctrine, into which you have been delivered.
18و از گناه آزاد شده، غلامان عدالت گشته‌اید.
18Being then freed from sin, we have been made servants of justice.
19بطور انسان، به‌سبب ضعف جسم شما سخن می‌گویم، زیرا همچنان‌که اعضای خود را بندگی نجاست و گناه برای گناه سپردید، همچنین الان نیز اعضای خود را به بندگی عدالت برای قدوسیت بسپارید.
19I speak an human thing, because of the infirmity of your flesh. For as you have yielded your members to serve uncleanness and iniquity, unto iniquity; so now yield your members to serve justice, unto sanctification.
20زیراهنگامی که غلامان گناه می‌بودید از عدالت آزادمی بودید.
20For when you were the servants of sin, you were free men to justice.
21پس آن وقت چه ثمر داشتید از آن کارهایی که الان از آنها شرمنده‌اید که انجام آنهاموت است؟
21What fruit therefore had you then in those things, of which you are now ashamed? For the end of them is death.
22اما الحال چونکه از گناه آزاد شده و غلامان خدا گشته‌اید، ثمر خود را برای قدوسیت می‌آورید که عاقبت آن، حیات جاودانی است.
22But now being made free from sin, and become servants to God, you have your fruit unto sanctification, and the end life everlasting.
23زیرا که مزد گناه موت است، اما نعمت خدا حیات جاودانی در خداوند ماعیسی مسیح.
23For the wages of sin is death. But the grace of God, life everlasting, in Christ Jesus our Lord.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.