رومیان 6
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1پس چه گوییم؟ آیا در گناه بمانیم تا فیض افزون گردد؟
1What shall we say then? Shall we continue in sin, that grace may abound?
2حاشا! مایانی که از گناه مردیم، چگونه دیگر در آن زیست کنیم؟
2God forbid. How shall we, that are dead to sin, live any longer therein?
3یانمی دانید که جمیع ما که در مسیح عیسی تعمیدیافتیم، در موت او تعمید یافتیم؟
3Know ye not, that so many of us as were baptized into Jesus Christ were baptized into his death?
4پس چونکه در موت او تعمید یافتیم، با او دفن شدیم تا آنکه به همین قسمی که مسیح به جلال پدر از مردگان برخاست، ما نیز در تازگی حیات رفتار نماییم.
4Therefore we are buried with him by baptism into death: that like as Christ was raised up from the dead by the glory of the Father, even so we also should walk in newness of life.
5زیرا اگر بر مثال موت او متحد گشتیم، هرآینه در قیامت وی نیز چنین خواهیم شد.
5For if we have been planted together in the likeness of his death, we shall be also in the likeness of his resurrection:
6زیرا این رامی دانیم که انسانیت کهنه ما با او مصلوب شد تاجسد گناه معدوم گشته، دیگر گناه را بندگی نکنیم.
6Knowing this, that our old man is crucified with him , that the body of sin might be destroyed, that henceforth we should not serve sin.
7زیرا هر‌که مرد، از گناه مبرا شده است.
7For he that is dead is freed from sin.
8پس هرگاه با مسیح مردیم، یقین می‌دانیم که با اوزیست هم خواهیم کرد.
8Now if we be dead with Christ, we believe that we shall also live with him:
9زیرا می‌دانیم که چون مسیح از مردگان برخاست، دیگر نمی میرد و بعداز این موت بر او تسلطی ندارد.
9Knowing that Christ being raised from the dead dieth no more; death hath no more dominion over him.
10زیرا به آنچه مرد یک مرتبه برای گناه مرد و به آنچه زندگی می‌کند، برای خدا زیست می‌کند.
10For in that he died, he died unto sin once: but in that he liveth, he liveth unto God.
11همچنین شما نیز خود را برای گناه مرده انگارید، اما برای خدا در مسیح عیسی زنده.
11Likewise reckon ye also yourselves to be dead indeed unto sin, but alive unto God through Jesus Christ our Lord.
12پس گناه در جسم فانی شما حکمرانی نکند تا هوسهای آن را اطاعت نمایید،
12Let not sin therefore reign in your mortal body, that ye should obey it in the lusts thereof.
13واعضای خود را به گناه مسپارید تا آلات ناراستی شوند، بلکه خود را از مردگان زنده شده به خداتسلیم کنید و اعضای خود را تا آلات عدالت برای خدا باشند.
13Neither yield ye your members as instruments of unrighteousness unto sin: but yield yourselves unto God, as those that are alive from the dead, and your members as instruments of righteousness unto God.
14زیرا گناه بر شما سلطنت نخواهد کرد، چونکه زیر شریعت نیستید بلکه زیرفیض.
14For sin shall not have dominion over you: for ye are not under the law, but under grace.
15پس چه گوییم؟ آیا گناه بکنیم از آنرو که زیر شریعت نیستیم بلکه زیر فیض؟ حاشا!
15What then? shall we sin, because we are not under the law, but under grace? God forbid.
16آیانمی دانید که اگر خویشتن را به بندگی کسی تسلیم کرده، او را اطاعت نمایید، شما آنکس را که او رااطاعت می‌کنید بنده هستید، خواه گناه را برای مرگ، خواه اطاعت را برای عدالت.
16Know ye not, that to whom ye yield yourselves servants to obey, his servants ye are to whom ye obey; whether of sin unto death, or of obedience unto righteousness?
17اما شکرخدا را که هرچند غلامان گناه می‌بودید، لیکن الان از دل، مطیع آن صورت تعلیم گردیده‌اید که به آن سپرده شده‌اید.
17But God be thanked, that ye were the servants of sin, but ye have obeyed from the heart that form of doctrine which was delivered you.
18و از گناه آزاد شده، غلامان عدالت گشته‌اید.
18Being then made free from sin, ye became the servants of righteousness.
19بطور انسان، به‌سبب ضعف جسم شما سخن می‌گویم، زیرا همچنان‌که اعضای خود را بندگی نجاست و گناه برای گناه سپردید، همچنین الان نیز اعضای خود را به بندگی عدالت برای قدوسیت بسپارید.
19I speak after the manner of men because of the infirmity of your flesh: for as ye have yielded your members servants to uncleanness and to iniquity unto iniquity; even so now yield your members servants to righteousness unto holiness.
20زیراهنگامی که غلامان گناه می‌بودید از عدالت آزادمی بودید.
20For when ye were the servants of sin, ye were free from righteousness.
21پس آن وقت چه ثمر داشتید از آن کارهایی که الان از آنها شرمنده‌اید که انجام آنهاموت است؟
21What fruit had ye then in those things whereof ye are now ashamed? for the end of those things is death.
22اما الحال چونکه از گناه آزاد شده و غلامان خدا گشته‌اید، ثمر خود را برای قدوسیت می‌آورید که عاقبت آن، حیات جاودانی است.
22But now being made free from sin, and become servants to God, ye have your fruit unto holiness, and the end everlasting life.
23زیرا که مزد گناه موت است، اما نعمت خدا حیات جاودانی در خداوند ماعیسی مسیح.
23For the wages of sin is death; but the gift of God is eternal life through Jesus Christ our Lord.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.