اعداد 10
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت:
1The LORD spoke to Moses, saying,
2«برای خود دو کرنای نقره بساز، آنهارا از چرخکاری درست کن، و آنها را بجهت خواندن جماعت و کوچیدن اردو بکار ببر.
2“Make two trumpets of silver. You shall make them of beaten work. You shall use them for the calling of the congregation and for the journeying of the camps.
3وچون آنها را بنوازند تمامی جماعت نزد تو به درخیمه اجتماع جمع شوند.
3When they blow them, all the congregation shall gather themselves to you at the door of the Tent of Meeting.
4و چون یکی رابنوازند، سروران و روسای هزاره های اسرائیل نزد تو جمع شوند.
4If they blow just one, then the princes, the heads of the thousands of Israel, shall gather themselves to you.
5و چون تیز آهنگ بنوازیدمحله هایی که به طرف مشرق جا دارند، کوچ بکنند.
5When you blow an alarm, the camps that lie on the east side shall go forward.
6و چون مرتبه دوم تیز آهنگ بنوازید، محله هایی که به طرف جنوب جا دارند کوچ کنند؛ بجهت کوچ دادن ایشان تیز آهنگ بنوازند.
6When you blow an alarm the second time, the camps that lie on the south side shall go forward. They shall blow an alarm for their journeys.
7و بجهت جمع کردن جماعت بنوازید، لیکن تیزآهنگ منوازید.
7But when the assembly is to be gathered together, you shall blow, but you shall not sound an alarm.
8«و بنی هارون کهنه، کرناها را بنوازند. این برای شما در نسلهای شما فریضه ابدی باشد.
8“The sons of Aaron, the priests, shall blow the trumpets. This shall be to you for a statute forever throughout your generations.
9وچون در زمین خود برای مقاتله با دشمنی که برشما تعدی می‌نمایند می‌روید، کرناها را تیزآهنگ بنوازید، پس به حضور یهوه خدای خودبیاد آورده خواهید شد، و از دشمنان خود نجات خواهید یافت.
9When you go to war in your land against the adversary who oppresses you, then you shall sound an alarm with the trumpets. Then you will be remembered before the LORD your God, and you will be saved from your enemies.
10و در روز شادی خود و درعیدها و در اول ماه های خود کرناها را برقربانی های سوختنی و ذبایح سلامتی خودبنوازید، تا برای شما به حضور خدای شمایادگاری باشد. من یهوه خدای شما هستم.»
10“Also in the day of your gladness, and in your set feasts, and in the beginnings of your months, you shall blow the trumpets over your burnt offerings, and over the sacrifices of your peace offerings; and they shall be to you for a memorial before your God. I am the LORD your God.”
11و واقع شد در روز بیستم ماه دوم سال دوم که ابر از بالای خیمه شهادت برداشته شد،
11In the second year, in the second month, on the twentieth day of the month, the cloud was taken up from over the tabernacle of the covenant.
12وبنی‌اسرائیل به مراحل خود از صحرای سینا کوچ کردند، و ابر در صحرای فاران ساکن شد،
12The children of Israel went forward on their journeys out of the wilderness of Sinai; and the cloud stayed in the wilderness of Paran.
13وایشان اول به فرمان خداوند به واسطه موسی کوچ کردند.
13They first went forward according to the commandment of the LORD by Moses.
14و علم محله بنی یهودا، اول با افواج ایشان روانه شد، و بر فوج او نحشون بن عمیناداب بود.
14First, the standard of the camp of the children of Judah went forward according to their armies. Nahshon the son of Amminadab was over his army.
15و بر فوج سبط بنی یساکار، نتنائیل بن صوغر.
15Nethanel the son of Zuar was over the army of the tribe of the children of Issachar.
16و بر فوج سبط بنی زبولون، الیاب بن حیلون.
16Eliab the son of Helon was over the army of the tribe of the children of Zebulun.
17پس مسکن را پایین آوردند و بنی جرشون وبنی مراری که حاملان مسکن بودند، کوچ کردند.
17The tabernacle was taken down; and the sons of Gershon and the sons of Merari, who bore the tabernacle, went forward.
18و علم محله روبین با افواج ایشان روانه شد، و بر فوج او الیصور بن شدیئور بود.
18The standard of the camp of Reuben went forward according to their armies. Elizur the son of Shedeur was over his army.
19و بر فوج سبط بنی شمعون، شلومیئیل بن صوریشدای.
19Shelumiel the son of Zurishaddai was over the army of the tribe of the children of Simeon.
20و بر فوج سبط بنی جاد، الیاساف بن دعوئیل.
20Eliasaph the son of Deuel was over the army of the tribe of the children of Gad.
21پس قهاتیان که حاملان قدس بودند، کوچ کردند و پیش از رسیدن ایشان، آنها مسکن را برپاداشتند.
21The Kohathites set forward, bearing the sanctuary. The others set up the tabernacle before they arrived.
22پس علم محله بنی افرایم با افواج ایشان روانه شد، و بر فوج او الیشمع بن عمیهود بود.
22The standard of the camp of the children of Ephraim set forward according to their armies. Elishama the son of Ammihud was over his army.
23و بر فوج سبط بنی منسی، جملیئیل بن فدهصور.
23Gamaliel the son of Pedahzur was over the army of the tribe of the children of Manasseh.
24و بر فوج سبط بنی بنیامین، ابیدان بن جدعونی.
24Abidan the son of Gideoni was over the army of the tribe of the children of Benjamin.
25پس علم محله بنی دان که موخر همه محله‌ها بود با افواج ایشان روانه شد، و بر فوج اواخیعزر بن عمیشدای بود.
25The standard of the camp of the children of Dan, which was the rear guard of all the camps, set forward according to their armies. Ahiezer the son of Ammishaddai was over his army.
26و بر فوج سبطبنی اشیر، فجعیئیل بن عکران.
26Pagiel the son of Ochran was over the army of the tribe of the children of Asher.
27و بر فوج سبطبنی نفتالی، اخیرع بن عینان.
27Ahira the son of Enan was over the army of the tribe of the children of Naphtali.
28این بود مراحل بنی‌اسرائیل با افواج ایشان. پس کوچ کردند.
28Thus were the travels of the children of Israel according to their armies; and they went forward.
29و موسی به حوباب بن رعوئیل مدیانی که برادرزن موسی بود، گفت: «ما به مکانی که خداوند درباره آن گفته است که آن را به شماخواهم بخشید کوچ می‌کنیم، همراه ما بیا و بتواحسان خواهیم نمود، چونکه خداوند درباره اسرائیل نیکو گفته است.»
29Moses said to Hobab, the son of Reuel the Midianite, Moses’ father-in-law, “We are journeying to the place of which the LORD said, ‘I will give it to you.’ Come with us, and we will treat you well; for the LORD has spoken good concerning Israel.”
30او وی را گفت: «نمی آیم، بلکه به زمین و به خاندان خود خواهم رفت.»
30He said to him, “I will not go; but I will depart to my own land, and to my relatives.”
31گفت: «ما را ترک مکن زیرا چونکه تو منازل ما را در صحرا می‌دانی، بجهت ما مثل چشم خواهی بود.
31Moses said, “Don’t leave us, please; because you know how we are to encamp in the wilderness, and you can be our eyes.
32و اگر همراه ما بیایی، هر احسانی که خداوند بر ما بنماید، همان را بر تو خواهیم نمود.»
32It shall be, if you go with us—yes, it shall be—that whatever good the LORD does to us, we will do the same to you.”
33و از کوه خداوند سفر سه روزه کوچ کردند، و تابوت عهد خداوند سفر سه روزه پیش روی ایشان رفت تا آرامگاهی برای ایشان بطلبد.
33They set forward from the Mount of the LORD three days’ journey. The ark of the LORD’s covenant went before them three days’ journey, to seek out a resting place for them.
34و ابر خداوند در روز بالای سر ایشان بود، و وقتی که از لشکرگاه روانه می‌شدند.
34The cloud of the LORD was over them by day, when they set forward from the camp.
35و چون تابوت روانه می‌شد، موسی می‌گفت: «ای خداوند برخیز و دشمنانت پراکنده شوند و مبغضانت از حضور تو منهزم گردند.»
35When the ark went forward, Moses said, “Rise up, LORD, and let your enemies be scattered! Let those who hate you flee before you!”
36و چون فرود می‌آمد، می‌گفت: «ای خداوند نزد هزاران هزار اسرائیل رجوع نما.»
36When it rested, he said, “Return, LORD, to the ten thousands of the thousands of Israel.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.