اعداد 10
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت:
1And the Lord spoke to Moses, saying:
2«برای خود دو کرنای نقره بساز، آنهارا از چرخکاری درست کن، و آنها را بجهت خواندن جماعت و کوچیدن اردو بکار ببر.
2Make thee two trumpets of beaten silver, wherewith thou mayest call together the multitude when the camp is to be removed.
3وچون آنها را بنوازند تمامی جماعت نزد تو به درخیمه اجتماع جمع شوند.
3And when thou shalt sound the trumpets, all the multitude shall gather unto thee to the door of the tabernacle of the covenant.
4و چون یکی رابنوازند، سروران و روسای هزاره های اسرائیل نزد تو جمع شوند.
4If thou sound but once, the princes and the heads of the multitude of Israel shall come to thee.
5و چون تیز آهنگ بنوازیدمحله هایی که به طرف مشرق جا دارند، کوچ بکنند.
5But if the sound of the trumpets be longer, and with interruptions, they that are on the east side, shall first go forward.
6و چون مرتبه دوم تیز آهنگ بنوازید، محله هایی که به طرف جنوب جا دارند کوچ کنند؛ بجهت کوچ دادن ایشان تیز آهنگ بنوازند.
6And at the second sounding and like noise of the trumpet, they who lie on the south side shall take up their tents. And after this manner shall the rest do, when the trumpets shall sound for a march.
7و بجهت جمع کردن جماعت بنوازید، لیکن تیزآهنگ منوازید.
7But when the people is to be gathered together, the sound of the trumpets shall be plain, and they shall not make a broken sound.
8«و بنی هارون کهنه، کرناها را بنوازند. این برای شما در نسلهای شما فریضه ابدی باشد.
8And the sons of Aaron the priest shall sound the trumpets: and this shall be an ordinance for ever in your generations.
9وچون در زمین خود برای مقاتله با دشمنی که برشما تعدی می‌نمایند می‌روید، کرناها را تیزآهنگ بنوازید، پس به حضور یهوه خدای خودبیاد آورده خواهید شد، و از دشمنان خود نجات خواهید یافت.
9If you go forth to war out of your land against the enemies that fight against you, you shall sound aloud with the trumpets, and there shall be a remembrance of you before the Lord your God, that you may be delivered out of the hands of your enemies.
10و در روز شادی خود و درعیدها و در اول ماه های خود کرناها را برقربانی های سوختنی و ذبایح سلامتی خودبنوازید، تا برای شما به حضور خدای شمایادگاری باشد. من یهوه خدای شما هستم.»
10If at any time you shall have a banquet, and on your festival days, and on the first days of your months, you shall sound the trumpets over the holocausts, and the sacrifices of peace offerings, that they may be to you for a remembrance of your God. I am the Lord your God.
11و واقع شد در روز بیستم ماه دوم سال دوم که ابر از بالای خیمه شهادت برداشته شد،
11The second year, in the second month, the twentieth day of the month, the cloud was taken up from the tabernacle of the covenant.
12وبنی‌اسرائیل به مراحل خود از صحرای سینا کوچ کردند، و ابر در صحرای فاران ساکن شد،
12And the children of Israel marched by their troops from the desert of Sinai, and the cloud rested in the wilderness of Pharan.
13وایشان اول به فرمان خداوند به واسطه موسی کوچ کردند.
13And the first went forward according to the commandment of the Lord by the hand of Moses.
14و علم محله بنی یهودا، اول با افواج ایشان روانه شد، و بر فوج او نحشون بن عمیناداب بود.
14The sons of Juda by their troops: whose prince was Nahasson the son of Aminadab.
15و بر فوج سبط بنی یساکار، نتنائیل بن صوغر.
15In the tribe of the sons of Issachar, the prince was Nathanael the son of Suar.
16و بر فوج سبط بنی زبولون، الیاب بن حیلون.
16In the tribe of Zabulon, the prince was Eliab the son of Helon.
17پس مسکن را پایین آوردند و بنی جرشون وبنی مراری که حاملان مسکن بودند، کوچ کردند.
17And the tabernacle was taken down, and the sons of Gerson and Merari set forward, bearing it.
18و علم محله روبین با افواج ایشان روانه شد، و بر فوج او الیصور بن شدیئور بود.
18And the sons of Ruben also marched, by their troops and ranks, whose prince was Helisur the son of Sedeur.
19و بر فوج سبط بنی شمعون، شلومیئیل بن صوریشدای.
19And in the tribe of Simeon, the prince was Salamiel the son of Surisaddai.
20و بر فوج سبط بنی جاد، الیاساف بن دعوئیل.
20And in the tribe of Cad, the prince was Eliasaph the son of Duel.
21پس قهاتیان که حاملان قدس بودند، کوچ کردند و پیش از رسیدن ایشان، آنها مسکن را برپاداشتند.
21Then the Caathites also marched carrying the sanctuary. So long was the tabernacle carried, till they same to the place of setting it up.
22پس علم محله بنی افرایم با افواج ایشان روانه شد، و بر فوج او الیشمع بن عمیهود بود.
22The sons of Ephraim also moved their camp by their troops, in whose army the prince was Elisama the son of Ammiud.
23و بر فوج سبط بنی منسی، جملیئیل بن فدهصور.
23And in the tribe of the sons of Manasses, the prince was Gamaliel the son of Phadassur.
24و بر فوج سبط بنی بنیامین، ابیدان بن جدعونی.
24And in the tribe of Benjamin, the prince was Abidan the son of Gedeon.
25پس علم محله بنی دان که موخر همه محله‌ها بود با افواج ایشان روانه شد، و بر فوج اواخیعزر بن عمیشدای بود.
25The last of all the camp marched the sons of Dan by their troops, in whose army the prince was Ahiezer the son of Ammisaddai.
26و بر فوج سبطبنی اشیر، فجعیئیل بن عکران.
26And in the tribe of the sons of Aser, the prince was Phegiel the son of Ochran.
27و بر فوج سبطبنی نفتالی، اخیرع بن عینان.
27And in the tribe of the sons of Nephtali, the prince was Ahira the son of Enan.
28این بود مراحل بنی‌اسرائیل با افواج ایشان. پس کوچ کردند.
28This was the order of the camps, and marches of the children of Israel by their troops, when they set forward.
29و موسی به حوباب بن رعوئیل مدیانی که برادرزن موسی بود، گفت: «ما به مکانی که خداوند درباره آن گفته است که آن را به شماخواهم بخشید کوچ می‌کنیم، همراه ما بیا و بتواحسان خواهیم نمود، چونکه خداوند درباره اسرائیل نیکو گفته است.»
29And Moses said to Hobab the son of Raguel the Madianite, his kinsman: We are going towards the place which the Lord will give us: come with us, that we may do thee good: for the Lord hath promised good things to Israel.
30او وی را گفت: «نمی آیم، بلکه به زمین و به خاندان خود خواهم رفت.»
30But he answered him: I will not go with thee, but I will return to my country, wherein I was born.
31گفت: «ما را ترک مکن زیرا چونکه تو منازل ما را در صحرا می‌دانی، بجهت ما مثل چشم خواهی بود.
31And he said: Do not leave us: for thou knowest in what places we should encamp in the wilderness, and thou shalt be our guide.
32و اگر همراه ما بیایی، هر احسانی که خداوند بر ما بنماید، همان را بر تو خواهیم نمود.»
32And if thou comest with us, we will give thee what is the best of the riches which the Lord shall deliver to us.
33و از کوه خداوند سفر سه روزه کوچ کردند، و تابوت عهد خداوند سفر سه روزه پیش روی ایشان رفت تا آرامگاهی برای ایشان بطلبد.
33So they marched from the mount of the Lord three days’ journey, and the ark of the covenant of the Lord went before them, for three days providing a place for the camp.
34و ابر خداوند در روز بالای سر ایشان بود، و وقتی که از لشکرگاه روانه می‌شدند.
34The cloud also of the Lord was over them by day when they marched.
35و چون تابوت روانه می‌شد، موسی می‌گفت: «ای خداوند برخیز و دشمنانت پراکنده شوند و مبغضانت از حضور تو منهزم گردند.»
35And when the ark was lifted up, Moses said: Arise, O Lord, and let thy enemies be scattered, and let them that hate thee, flee from before thy face.
36و چون فرود می‌آمد، می‌گفت: «ای خداوند نزد هزاران هزار اسرائیل رجوع نما.»
36And when it was set down, he said: Return, O Lord, to the multitude of the host of Israel.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.