اعداد 10
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت:
1Then the LORD said to Moses,
2«برای خود دو کرنای نقره بساز، آنهارا از چرخکاری درست کن، و آنها را بجهت خواندن جماعت و کوچیدن اردو بکار ببر.
2“Make two trumpets of hammered silver to be used for calling the congregation and for having the camps set out.
3وچون آنها را بنوازند تمامی جماعت نزد تو به درخیمه اجتماع جمع شوند.
3When both are sounded, the whole congregation is to assemble before you at the entrance to the Tent of Meeting.
4و چون یکی رابنوازند، سروران و روسای هزاره های اسرائیل نزد تو جمع شوند.
4But if only one is sounded, then the leaders, the heads of the clans of Israel, are to gather before you.
5و چون تیز آهنگ بنوازیدمحله هایی که به طرف مشرق جا دارند، کوچ بکنند.
5When you sound short blasts, the camps that lie on the east side are to set out.
6و چون مرتبه دوم تیز آهنگ بنوازید، محله هایی که به طرف جنوب جا دارند کوچ کنند؛ بجهت کوچ دادن ایشان تیز آهنگ بنوازند.
6When you sound the short blasts a second time, the camps that lie on the south side are to set out. The blasts are to signal them to set out.
7و بجهت جمع کردن جماعت بنوازید، لیکن تیزآهنگ منوازید.
7To convene the assembly, you are to sound long blasts, not short ones.
8«و بنی هارون کهنه، کرناها را بنوازند. این برای شما در نسلهای شما فریضه ابدی باشد.
8The sons of Aaron, the priests, are to sound the trumpets. This shall be a permanent statute for you and the generations to come.
9وچون در زمین خود برای مقاتله با دشمنی که برشما تعدی می‌نمایند می‌روید، کرناها را تیزآهنگ بنوازید، پس به حضور یهوه خدای خودبیاد آورده خواهید شد، و از دشمنان خود نجات خواهید یافت.
9When you enter into battle in your land against an adversary who attacks you, sound short blasts on the trumpets, and you will be remembered before the LORD your God and saved from your enemies.
10و در روز شادی خود و درعیدها و در اول ماه های خود کرناها را برقربانی های سوختنی و ذبایح سلامتی خودبنوازید، تا برای شما به حضور خدای شمایادگاری باشد. من یهوه خدای شما هستم.»
10And on your joyous occasions, your appointed feasts, and the beginning of each month, you are to blow the trumpets over your burnt offerings and fellowship offerings to serve as a reminder for you before your God. I am the LORD your God.”
11و واقع شد در روز بیستم ماه دوم سال دوم که ابر از بالای خیمه شهادت برداشته شد،
11On the twentieth day of the second month of the second year, the cloud was lifted from above the tabernacle of the Testimony,
12وبنی‌اسرائیل به مراحل خود از صحرای سینا کوچ کردند، و ابر در صحرای فاران ساکن شد،
12and the Israelites set out from the Wilderness of Sinai, traveling from place to place until the cloud settled in the Wilderness of Paran.
13وایشان اول به فرمان خداوند به واسطه موسی کوچ کردند.
13They set out this first time according to the LORD’s command through Moses.
14و علم محله بنی یهودا، اول با افواج ایشان روانه شد، و بر فوج او نحشون بن عمیناداب بود.
14First, the divisions of the camp of Judah set out under their standard, with Nahshon son of Amminadab in command.
15و بر فوج سبط بنی یساکار، نتنائیل بن صوغر.
15Nethanel son of Zuar was over the division of the tribe of Issachar,
16و بر فوج سبط بنی زبولون، الیاب بن حیلون.
16and Eliab son of Helon was over the division of the tribe of Zebulun.
17پس مسکن را پایین آوردند و بنی جرشون وبنی مراری که حاملان مسکن بودند، کوچ کردند.
17Then the tabernacle was taken down, and the Gershonites and the Merarites set out, transporting it.
18و علم محله روبین با افواج ایشان روانه شد، و بر فوج او الیصور بن شدیئور بود.
18Then the divisions of the camp of Reuben set out under their standard, with Elizur son of Shedeur in command.
19و بر فوج سبط بنی شمعون، شلومیئیل بن صوریشدای.
19Shelumiel son of Zurishaddai was over the division of the tribe of Simeon,
20و بر فوج سبط بنی جاد، الیاساف بن دعوئیل.
20and Eliasaph son of Deuel was over the division of the tribe of Gad.
21پس قهاتیان که حاملان قدس بودند، کوچ کردند و پیش از رسیدن ایشان، آنها مسکن را برپاداشتند.
21Then the Kohathites set out, transporting the holy objects; the tabernacle was to be set up before their arrival.
22پس علم محله بنی افرایم با افواج ایشان روانه شد، و بر فوج او الیشمع بن عمیهود بود.
22Next, the divisions of the camp of Ephraim set out under their standard, with Elishama son of Ammihud in command.
23و بر فوج سبط بنی منسی، جملیئیل بن فدهصور.
23Gamaliel son of Pedahzur was over the division of the tribe of Manasseh,
24و بر فوج سبط بنی بنیامین، ابیدان بن جدعونی.
24and Abidan son of Gideoni was over the division of the tribe of Benjamin.
25پس علم محله بنی دان که موخر همه محله‌ها بود با افواج ایشان روانه شد، و بر فوج اواخیعزر بن عمیشدای بود.
25Finally, the divisions of the camp of Dan set out under their standard, serving as the rear guard for all units, with Ahiezer son of Ammishaddai in command.
26و بر فوج سبطبنی اشیر، فجعیئیل بن عکران.
26Pagiel son of Ocran was over the division of the tribe of Asher,
27و بر فوج سبطبنی نفتالی، اخیرع بن عینان.
27and Ahira son of Enan was over the division of the tribe of Naphtali.
28این بود مراحل بنی‌اسرائیل با افواج ایشان. پس کوچ کردند.
28This was the order of march for the Israelite divisions as they set out.
29و موسی به حوباب بن رعوئیل مدیانی که برادرزن موسی بود، گفت: «ما به مکانی که خداوند درباره آن گفته است که آن را به شماخواهم بخشید کوچ می‌کنیم، همراه ما بیا و بتواحسان خواهیم نمود، چونکه خداوند درباره اسرائیل نیکو گفته است.»
29Then Moses said to Hobab, the son of Moses’ father-in-law Reuel the Midianite, “We are setting out for the place of which the LORD said: ‘I will give it to you.’ Come with us, and we will treat you well, for the LORD has promised good things to Israel.”
30او وی را گفت: «نمی آیم، بلکه به زمین و به خاندان خود خواهم رفت.»
30“I will not go,” Hobab replied. “Instead, I am going back to my own land and my own people.”
31گفت: «ما را ترک مکن زیرا چونکه تو منازل ما را در صحرا می‌دانی، بجهت ما مثل چشم خواهی بود.
31“Please do not leave us,” Moses said, “since you know where we should camp in the wilderness, and you can serve as our eyes.
32و اگر همراه ما بیایی، هر احسانی که خداوند بر ما بنماید، همان را بر تو خواهیم نمود.»
32If you come with us, we will share with you whatever good things the LORD gives us.”
33و از کوه خداوند سفر سه روزه کوچ کردند، و تابوت عهد خداوند سفر سه روزه پیش روی ایشان رفت تا آرامگاهی برای ایشان بطلبد.
33So they set out on a three-day journey from the mountain of the LORD, with the ark of the covenant of the LORD traveling ahead of them for those three days to seek a resting place for them.
34و ابر خداوند در روز بالای سر ایشان بود، و وقتی که از لشکرگاه روانه می‌شدند.
34And the cloud of the LORD was over them by day when they set out from the camp.
35و چون تابوت روانه می‌شد، موسی می‌گفت: «ای خداوند برخیز و دشمنانت پراکنده شوند و مبغضانت از حضور تو منهزم گردند.»
35Whenever the ark set out, Moses would say, “Rise up, O LORD! May Your enemies be scattered; may those who hate You flee before You.”
36و چون فرود می‌آمد، می‌گفت: «ای خداوند نزد هزاران هزار اسرائیل رجوع نما.»
36And when it came to rest, he would say: “Return, O LORD, to the countless thousands of Israel.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.