Jozua 24
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Freedom Bible (Thai)
1Daarna bracht Josuë alle stammen van Israël te Sikem bijeen, en riep ook Israëls oudsten, hoofden, rechters en leiders weer op. En toen het hele volk zich voor het aanschijn van Jahweh had geplaatst, sprak hij het toe:
1โยชูวารวบรวมทุกเผ่าของอิสราเอลมาที่เชเคม และเรียกบรรดาผู้อาวุโสของอิสราเอล หัวหน้า ผู้พิพากษา และเจ้าหน้าที่ พวกเขามาปรากฏตัวต่อหน้าพระเจ้า
2Zo spreekt Jahweh, Israëls God! Aan de overkant van de Rivier woonden in oude tijden uw vaderen, Tara, de vader van Abraham en Nachor: toen dienden zij vreemde goden.
2โยชูวาพูดกับประชาชนทั้งหมดว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอลตรัสดังนี้ ‘ในอดีต บรรพบุรุษของพวกเจ้าอาศัยอยู่อีกฟากของแม่น้ำ ได้แก่เทราห์บิดาของอับราฮัมและนาโฮร์ พวกเขารับใช้เทพเจ้าอื่น
3Maar Ik nam uw vader Abraham van de overkant der Rivier, liet hem heel het land Kanaän doortrekken, maakte zijn nakomelingschap talrijk en schonk hem Isaäk.
3เรานำอับราฮัมบรรพบุรุษของพวกเจ้าออกมาจากอีกฟากของแม่น้ำ และนำเขาไปทั่วแผ่นดินคานาอัน เราเพิ่มพูนเชื้อสายของเขา และมอบอิสอัคให้เขา
4Aan Isaäk schonk Ik Jakob en Esau. Esau gaf Ik het Seïrgebergte tot bezit; Jakob en zijn zonen trokken af naar Egypte.
4เรามอบยาโคบและเอซาวให้อิสอัค และมอบภูเขาเสอีร์ให้เอซาวเป็นกรรมสิทธิ์ ส่วนยาโคบกับลูกหลานลงไปยังอียิปต์
5Toen zij dan een groot, machtig en talrijk volk waren geworden, en de Egyptenaren hen mishandelden, zond Ik Moses en Aäron, sloeg Egypte met de tekenen, die Ik daar wrochtte, en deed u er uitgaan.
5“‘เราส่งโมเสสกับอาโรนไป และนำภัยพิบัติมาสู่อียิปต์ตามสิ่งที่เราทำท่ามกลางพวกเขา หลังจากนั้นเรานำพวกเจ้าออกมา
6Toen Ik uw vaderen uit Egypte had geleid, en zij aan de zee kwamen, en de Egyptenaren uw vaderen met wagens en ruiterij bij de Rode Zee achtervolgden,
6เรานำบรรพบุรุษของพวกเจ้าออกจากอียิปต์ แล้วพวกเจ้ามาถึงทะเล ชาวอียิปต์พร้อมรถศึกและทหารม้าไล่ตามบรรพบุรุษของพวกเจ้าไปถึงทะเลแดง
7riepen zij tot Jahweh, en Hij zette een duisternis tussen u en de Egyptenaren, en joeg de zee over hen heen, zodat ze hen verzwolg. Uw eigen ogen hebben gezien, wat Ik in Egypte gedaan heb. En na uw jarenlang verblijf in de woestijn,
7เมื่อพวกเขาร้องทูลพระยาห์เวห์ พระองค์ทรงทำให้ความมืดคั่นกลางระหว่างพวกเจ้ากับชาวอียิปต์ แล้วทรงนำทะเลมาท่วมและปกคลุมคนเหล่านั้น ตาของพวกเจ้าได้เห็นสิ่งที่เราทำในอียิปต์ จากนั้นพวกเจ้าอาศัยอยู่ในถิ่นทุรกันดารเป็นเวลานาน
8bracht Ik u naar het land der Amorieten, die in het Overjordaanse woonden; zij streden tegen u, maar Ik leverde hen aan u over, en verdelgde hen voor u, zodat ge hun land in bezit hebt genomen.
8“‘เรานำพวกเจ้าเข้าไปในแผ่นดินของชาวอาโมไรต์ที่อาศัยอยู่ทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน พวกเขาต่อสู้กับพวกเจ้า และเรามอบพวกเขาไว้ในมือพวกเจ้า พวกเจ้ายึดครองแผ่นดินของพวกเขา และเราทำลายพวกเขาให้พ้นหน้าพวกเจ้า
9Toen stond Balak op, de zoon van Sippor en koning van Moab, om Israël te beoorlogen; en hij liet Balaäm roepen, den zoon van Beor, om u te vervloeken.
9ต่อมาบาลาคบุตรศิปโปร์ กษัตริย์แห่งโมอับ ลุกขึ้นต่อสู้กับอิสราเอล เขาส่งคนไปเรียกบาลาอัมบุตรเบโอร์มาเพื่อสาปแช่งพวกเจ้า
10Maar Ik wilde naar Balaäm niet luisteren, en hij sprak zegen over u uit. Zo redde Ik u uit zijn hand.
10แต่เราไม่ยอมฟังบาลาอัม เขาจึงกลับอวยพรพวกเจ้า เราช่วยพวกเจ้าให้พ้นมือของบาลาค
11En toen ge de Jordaan waart overgetrokken en bij Jericho kwaamt, streden Jericho’s burgers met de Amorieten, Perizzieten, Kanaänieten, Chittieten, Girgasjieten, Chiwwieten en Jeboesieten tegen u; maar Ik leverde ze aan u over.
11“‘พวกเจ้าข้ามแม่น้ำจอร์แดนและมาถึงเยรีโค ชาวเยรีโคต่อสู้กับพวกเจ้า รวมทั้งชาวอาโมไรต์ ชาวเปริสซี ชาวคานาอัน ชาวฮิตไทต์ ชาวเกอร์กาชี ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส แต่เรามอบพวกเขาไว้ในมือพวกเจ้า
12Ik zond de horzels voor u uit, en ze joegen zonder uw zwaard of uw boog de twee koningen der Amorieten voor u op de vlucht.
12เราส่งแตนไปล่วงหน้าพวกเจ้า ซึ่งขับไล่พวกเขาออกไปต่อหน้าพวกเจ้า รวมทั้งกษัตริย์ชาวอาโมไรต์สององค์ ไม่ใช่ด้วยดาบหรือคันธนูของพวกเจ้า
13Ik gaf u een land, waarvoor ge niet hebt gezwoegd; steden, die ge niet hebt gebouwd, en waarin ge toch woont; wijn- en olijfgaarden, die ge niet hebt geplant, en waarvan ge toch eet.
13เรามอบแผ่นดินที่พวกเจ้าไม่ได้ลงแรงให้ และมอบเมืองที่พวกเจ้าไม่ได้สร้าง พวกเจ้าอาศัยอยู่ในเมืองเหล่านั้น และกินผลจากสวนองุ่นกับสวนมะกอกที่พวกเจ้าไม่ได้ปลูก’
14Welnu, vreest dan Jahweh en dient Hem oprecht en getrouw; doet de goden weg, die uw vaderen aan de overkant der Rivier en in Egypte hebben gediend, en dient Jahweh.
14“ดังนั้นบัดนี้จงยำเกรงพระยาห์เวห์ และรับใช้พระองค์ด้วยใจจริงและซื่อตรง จงกำจัดเทพเจ้าต่าง ๆ ซึ่งบรรพบุรุษของพวกท่านเคยรับใช้อีกฟากของแม่น้ำและในอียิปต์ แล้วจงรับใช้พระยาห์เวห์
15Maar zo het u niet kan bevallen, Jahweh te dienen, doet dan heden een keuze, wien ge dan wèl dienen wilt: òf de goden, die uw vaderen aan de overkant van de Rivier hebben gediend, òf de goden der Amorieten, van het land, waarin ge woont. Ik en mijn huis, wij dienen Jahweh!
15ถ้าพวกท่านเห็นว่าการรับใช้พระยาห์เวห์เป็นสิ่งไม่ดี ก็จงเลือกเสียวันนี้ว่าพวกท่านจะรับใช้ใคร จะรับใช้เทพเจ้าต่าง ๆ ที่บรรพบุรุษของพวกท่านเคยรับใช้อีกฟากของแม่น้ำ หรือเทพเจ้าของชาวอาโมไรต์ซึ่งพวกท่านอาศัยอยู่ในแผ่นดินของพวกเขา แต่ข้าพเจ้ากับครอบครัวของข้าพเจ้าจะรับใช้พระยาห์เวห์”
16Maar het volk gaf ten antwoord: Wij denken er niet aan, Jahweh te verlaten en andere goden te dienen!
16ประชาชนตอบว่า “ไม่มีทางที่พวกเราจะละทิ้งพระยาห์เวห์ไปรับใช้เทพเจ้าอื่น
17Want het is Jahweh, onze God, die ons uit Egypteland, uit het slavenhuis heeft geleid, en voor onze eigen ogen die grote tekenen heeft gewrocht; Hij is het, die over ons heeft gewaakt, waarheen we ook gingen, en te midden van alle volken, waar we doorheen zijn getrokken.
17เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเราเองทรงนำพวกเรากับบรรพบุรุษขึ้นมาจากแผ่นดินอียิปต์ จากดินแดนแห่งการเป็นทาส พระองค์ทรงทำการอัศจรรย์อันยิ่งใหญ่เป็นสัญญาณต่อหน้าต่อตาพวกเรา ทรงคุ้มครองพวกเราตลอดเส้นทางที่เดินไป และท่ามกลางชนชาติทั้งหมดที่พวกเราเดินผ่าน
18Het is Jahweh, die al die volken met de Amorieten, die het land bewoonden, voor ons uit heeft gedreven. Ook wij zullen Jahweh dienen, want Hij is onze God.
18พระยาห์เวห์ทรงขับไล่ชนชาติทั้งหมดออกไปต่อหน้าพวกเรา รวมทั้งชาวอาโมไรต์ที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินนี้ เพราะฉะนั้นพวกเราจะรับใช้พระยาห์เวห์ด้วย เพราะพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของพวกเรา”
19Doch Josuë sprak tot het volk: Maar ge zult Jahweh niet kunnen dienen; want Hij is een heilige God, een naijverige God, die uw zonden en misslagen niet zal vergeven.
19โยชูวาพูดกับประชาชนว่า “พวกท่านไม่อาจรับใช้พระยาห์เวห์ได้ เพราะพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าผู้บริสุทธิ์ และเป็นพระเจ้าผู้หวงแหน พระองค์จะไม่ทรงให้อภัยการไม่เชื่อฟังหรือบาปของพวกท่าน
20Immers wanneer ge Jahweh verlaat en vreemde goden dient, dan wendt Hij zich af, berokkent u kwaad en vernietigt Hij u, nadat Hij goed voor u is geweest.
20ถ้าพวกท่านละทิ้งพระยาห์เวห์และรับใช้เทพเจ้าของชนต่างชาติ พระองค์จะหันมานำภัยมาสู่พวกท่านและทำให้พวกท่านหมดสิ้น หลังจากที่พระองค์ทรงทำดีต่อพวกท่านแล้ว”
21Maar het volk zei tot Josuë: Niets daarvan; want Jahweh willen we dienen!
21ประชาชนตอบโยชูวาว่า “ไม่! พวกเราจะรับใช้พระยาห์เวห์”
22Nu sprak Josuë tot het volk: Gij zijt dan voor uzelf getuigen, dat ge zelf hebt gekozen, Jahweh te dienen!
22โยชูวาพูดกับประชาชนว่า “พวกท่านเป็นพยานเอาผิดตนเอง เพราะพวกท่านเองได้เลือกพระยาห์เวห์เพื่อรับใช้พระองค์” พวกเขาตอบว่า “พวกเราเป็นพยาน”
23Welaan, doet dus de vreemde goden weg, die onder u zijn, en neigt uw hart tot Jahweh, Israëls God.
23“ดังนั้นบัดนี้จงกำจัดเทพเจ้าของชนต่างชาติที่อยู่ท่ามกลางพวกท่าน และโน้มใจไปหาพระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอล”
24En het volk zei tot Josuë: Jahweh, onzen God, zullen we dienen en naar zijn stem zullen we luisteren!
24ประชาชนพูดกับโยชูวาว่า “พวกเราจะรับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเรา และจะเชื่อฟังเสียงของพระองค์”
25Diezelfde dag sloot Josuë te Sikem een verbond voor het volk; hij bepaalde voor hen, wat wet was en recht,
25วันนั้นโยชูวาทำพันธสัญญากับประชาชน และวางกฎเกณฑ์กับข้อกำหนดให้พวกเขาที่เชเคม
26en schreef dit alles op in het boek van Gods wet. Toen nam Josuë een grote steen, richtte die ter plaatse onder de eik in Jahweh’s heiligdom op,
26โยชูวาเขียนถ้อยคำเหล่านี้ไว้ในหนังสือธรรมบัญญัติของพระเจ้า แล้วนำหินก้อนใหญ่มาตั้งไว้ที่นั่น ใต้ต้นโอ๊กซึ่งอยู่ข้างสถานบริสุทธิ์ของพระยาห์เวห์
27en sprak tot het hele volk: Zie, deze steen zal een getuige onder ons zijn; want hij heeft alles gehoord, wat Jahweh met ons heeft besproken. Hij zal een getuige onder u zijn, dat ge uw God niet verloochent!
27โยชูวาพูดกับประชาชนทั้งหมดว่า “ดูเถิด หินก้อนนี้จะเป็นพยานเอาผิดพวกเรา เพราะหินก้อนนี้ได้ยินทุกถ้อยคำที่พระยาห์เวห์ตรัสกับพวกเรา ดังนั้นหินก้อนนี้จะเป็นพยานเอาผิดพวกท่าน เพื่อพวกท่านจะไม่ปฏิเสธพระเจ้าของพวกท่าน”
28Toen liet Josuë het volk gaan, iedereen naar zijn erfdeel.
28แล้วโยชูวาส่งประชาชนกลับไป แต่ละคนกลับไปยังมรดกของตน
29Na dit alles stierf Josuë, de zoon van Noen, de dienaar van Jahweh, in de ouderdom van honderd tien jaren.
29หลังจากเหตุการณ์เหล่านี้ โยชูวาบุตรของนูน ผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์ สิ้นชีวิตเมื่ออายุหนึ่งร้อยสิบปี
30Men begroef hem op het grondgebied van zijn erfdeel te Timnat-Sérach, dat in het bergland van Efraïm ligt, ten noorden van de berg Gáasj.
30พวกเขาฝังศพโยชูวาไว้ภายในเขตมรดกของเขาที่ทิมนัทเสราห์ ซึ่งอยู่ในเขตภูเขาเอฟราอิม ทางเหนือของภูเขากาอัช
31En Israël diende Jahweh, zolang Josuë leefde, en de oudsten er nog waren, die Josuë overleefden, en die wisten, wat Jahweh voor Israël had gedaan.
31อิสราเอลรับใช้พระยาห์เวห์ตลอดชีวิตของโยชูวา และตลอดชีวิตของบรรดาผู้อาวุโสซึ่งมีชีวิตอยู่ต่อจากโยชูวา และได้รู้เห็นการงานทั้งหมดที่พระยาห์เวห์ทรงทำเพื่ออิสราเอล
32Het gebeente van Josef, dat de Israëlieten uit Egypte hadden meegebracht, begroef men te Sikem op het stuk land, dat Jakob van de zonen van Hemor, den vader van Sikem, voor honderd goudstukken gekocht had, en dat de zonen van Josef als erfelijk bezit hadden gekregen.
32พวกเขาฝังกระดูกของโยเซฟซึ่งลูกหลานอิสราเอลนำขึ้นมาจากอียิปต์ไว้ที่เชเคม ในที่ดินแปลงหนึ่งซึ่งยาโคบซื้อจากลูกหลานฮาโมร์บิดาของเชเคมเป็นเงินหนึ่งร้อยชิ้น ที่ดินนั้นกลายเป็นมรดกของลูกหลานโยเซฟ
33Toen ook Elazar, de zoon van Aäron, gestorven was, begroef men hem op de heuvel van zijn zoon Pinechas, welke hem in het bergland van Efraïm was afgestaan.
33เอเลอาซาร์บุตรอาโรนสิ้นชีวิต พวกเขาฝังศพเขาไว้บนเนินเขาของฟีเนหัสบุตรของเขา ซึ่งมอบให้แก่ฟีเนหัสในเขตภูเขาเอฟราอิม
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.