Joshua 24
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Freedom Bible (Thai)
1Then Joshua assembled all the tribes of Israel at Shechem. He summoned the elders, leaders, judges, and officers of Israel, and they presented themselves before God.
1โยชูวารวบรวมทุกเผ่าของอิสราเอลมาที่เชเคม และเรียกบรรดาผู้อาวุโสของอิสราเอล หัวหน้า ผู้พิพากษา และเจ้าหน้าที่ พวกเขามาปรากฏตัวต่อหน้าพระเจ้า
2And Joshua said to all the people, “This is what the LORD, the God of Israel, says: ‘Long ago your fathers, including Terah the father of Abraham and Nahor, lived beyond the Euphrates and worshiped other gods.
2โยชูวาพูดกับประชาชนทั้งหมดว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอลตรัสดังนี้ ‘ในอดีต บรรพบุรุษของพวกเจ้าอาศัยอยู่อีกฟากของแม่น้ำ ได้แก่เทราห์บิดาของอับราฮัมและนาโฮร์ พวกเขารับใช้เทพเจ้าอื่น
3But I took your father Abraham from beyond the Euphrates and led him through all the land of Canaan, and I multiplied his descendants. I gave him Isaac,
3เรานำอับราฮัมบรรพบุรุษของพวกเจ้าออกมาจากอีกฟากของแม่น้ำ และนำเขาไปทั่วแผ่นดินคานาอัน เราเพิ่มพูนเชื้อสายของเขา และมอบอิสอัคให้เขา
4and to Isaac I gave Jacob and Esau. I gave Esau Mount Seir to possess, but Jacob and his sons went down to Egypt.
4เรามอบยาโคบและเอซาวให้อิสอัค และมอบภูเขาเสอีร์ให้เอซาวเป็นกรรมสิทธิ์ ส่วนยาโคบกับลูกหลานลงไปยังอียิปต์
5Then I sent Moses and Aaron, and I afflicted the Egyptians by what I did there, and afterward I brought you out.
5“‘เราส่งโมเสสกับอาโรนไป และนำภัยพิบัติมาสู่อียิปต์ตามสิ่งที่เราทำท่ามกลางพวกเขา หลังจากนั้นเรานำพวกเจ้าออกมา
6When I brought your fathers out of Egypt and you reached the Red Sea, the Egyptians pursued them with chariots and horsemen as far as the Red Sea.
6เรานำบรรพบุรุษของพวกเจ้าออกจากอียิปต์ แล้วพวกเจ้ามาถึงทะเล ชาวอียิปต์พร้อมรถศึกและทหารม้าไล่ตามบรรพบุรุษของพวกเจ้าไปถึงทะเลแดง
7So your fathers cried out to the LORD, and He put darkness between you and the Egyptians, over whom He brought the sea and engulfed them. Your very eyes saw what I did to the Egyptians. Then you lived in the wilderness for a long time.
7เมื่อพวกเขาร้องทูลพระยาห์เวห์ พระองค์ทรงทำให้ความมืดคั่นกลางระหว่างพวกเจ้ากับชาวอียิปต์ แล้วทรงนำทะเลมาท่วมและปกคลุมคนเหล่านั้น ตาของพวกเจ้าได้เห็นสิ่งที่เราทำในอียิปต์ จากนั้นพวกเจ้าอาศัยอยู่ในถิ่นทุรกันดารเป็นเวลานาน
8Later, I brought you to the land of the Amorites who lived beyond the Jordan. They fought against you, but I delivered them into your hand, that you should possess their land when I destroyed them before you.
8“‘เรานำพวกเจ้าเข้าไปในแผ่นดินของชาวอาโมไรต์ที่อาศัยอยู่ทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน พวกเขาต่อสู้กับพวกเจ้า และเรามอบพวกเขาไว้ในมือพวกเจ้า พวกเจ้ายึดครองแผ่นดินของพวกเขา และเราทำลายพวกเขาให้พ้นหน้าพวกเจ้า
9Then Balak son of Zippor, the king of Moab, set out to fight against Israel. He sent for Balaam son of Beor to curse you,
9ต่อมาบาลาคบุตรศิปโปร์ กษัตริย์แห่งโมอับ ลุกขึ้นต่อสู้กับอิสราเอล เขาส่งคนไปเรียกบาลาอัมบุตรเบโอร์มาเพื่อสาปแช่งพวกเจ้า
10but I would not listen to Balaam. So he blessed you again and again, and I delivered you from his hand.
10แต่เราไม่ยอมฟังบาลาอัม เขาจึงกลับอวยพรพวกเจ้า เราช่วยพวกเจ้าให้พ้นมือของบาลาค
11After this, you crossed the Jordan and came to Jericho. The people of Jericho fought against you, as did the Amorites, Perizzites, Canaanites, Hittites, Girgashites, Hivites, and Jebusites, and I delivered them into your hand.
11“‘พวกเจ้าข้ามแม่น้ำจอร์แดนและมาถึงเยรีโค ชาวเยรีโคต่อสู้กับพวกเจ้า รวมทั้งชาวอาโมไรต์ ชาวเปริสซี ชาวคานาอัน ชาวฮิตไทต์ ชาวเกอร์กาชี ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส แต่เรามอบพวกเขาไว้ในมือพวกเจ้า
12I sent the hornet ahead of you, and it drove out the two Amorite kings before you, but not by your own sword or bow.
12เราส่งแตนไปล่วงหน้าพวกเจ้า ซึ่งขับไล่พวกเขาออกไปต่อหน้าพวกเจ้า รวมทั้งกษัตริย์ชาวอาโมไรต์สององค์ ไม่ใช่ด้วยดาบหรือคันธนูของพวกเจ้า
13So I gave you a land on which you did not toil and cities that you did not build, and now you live in them and eat from vineyards and olive groves that you did not plant.’
13เรามอบแผ่นดินที่พวกเจ้าไม่ได้ลงแรงให้ และมอบเมืองที่พวกเจ้าไม่ได้สร้าง พวกเจ้าอาศัยอยู่ในเมืองเหล่านั้น และกินผลจากสวนองุ่นกับสวนมะกอกที่พวกเจ้าไม่ได้ปลูก’
14Now, therefore, fear the LORD and serve Him in sincerity and truth; cast aside the gods your fathers served beyond the Euphrates and in Egypt, and serve the LORD.
14“ดังนั้นบัดนี้จงยำเกรงพระยาห์เวห์ และรับใช้พระองค์ด้วยใจจริงและซื่อตรง จงกำจัดเทพเจ้าต่าง ๆ ซึ่งบรรพบุรุษของพวกท่านเคยรับใช้อีกฟากของแม่น้ำและในอียิปต์ แล้วจงรับใช้พระยาห์เวห์
15But if it is unpleasing in your sight to serve the LORD, then choose for yourselves this day whom you will serve, whether the gods your fathers served beyond the Euphrates, or the gods of the Amorites in whose land you are living. As for me and my house, we will serve the LORD!”
15ถ้าพวกท่านเห็นว่าการรับใช้พระยาห์เวห์เป็นสิ่งไม่ดี ก็จงเลือกเสียวันนี้ว่าพวกท่านจะรับใช้ใคร จะรับใช้เทพเจ้าต่าง ๆ ที่บรรพบุรุษของพวกท่านเคยรับใช้อีกฟากของแม่น้ำ หรือเทพเจ้าของชาวอาโมไรต์ซึ่งพวกท่านอาศัยอยู่ในแผ่นดินของพวกเขา แต่ข้าพเจ้ากับครอบครัวของข้าพเจ้าจะรับใช้พระยาห์เวห์”
16The people replied, “Far be it from us to forsake the LORD to serve other gods!
16ประชาชนตอบว่า “ไม่มีทางที่พวกเราจะละทิ้งพระยาห์เวห์ไปรับใช้เทพเจ้าอื่น
17For the LORD our God brought us and our fathers out of the land of Egypt, out of the house of slavery, and performed these great signs before our eyes. He also protected us throughout our journey and among all the nations through which we traveled.
17เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเราเองทรงนำพวกเรากับบรรพบุรุษขึ้นมาจากแผ่นดินอียิปต์ จากดินแดนแห่งการเป็นทาส พระองค์ทรงทำการอัศจรรย์อันยิ่งใหญ่เป็นสัญญาณต่อหน้าต่อตาพวกเรา ทรงคุ้มครองพวกเราตลอดเส้นทางที่เดินไป และท่ามกลางชนชาติทั้งหมดที่พวกเราเดินผ่าน
18And the LORD drove out before us all the nations, including the Amorites who lived in the land. We too will serve the LORD, because He is our God!”
18พระยาห์เวห์ทรงขับไล่ชนชาติทั้งหมดออกไปต่อหน้าพวกเรา รวมทั้งชาวอาโมไรต์ที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินนี้ เพราะฉะนั้นพวกเราจะรับใช้พระยาห์เวห์ด้วย เพราะพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของพวกเรา”
19But Joshua said to the people, “You are not able to serve the LORD, for He is a holy God; He is a jealous God; He will not forgive your rebellion or your sins.
19โยชูวาพูดกับประชาชนว่า “พวกท่านไม่อาจรับใช้พระยาห์เวห์ได้ เพราะพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าผู้บริสุทธิ์ และเป็นพระเจ้าผู้หวงแหน พระองค์จะไม่ทรงให้อภัยการไม่เชื่อฟังหรือบาปของพวกท่าน
20If you forsake the LORD and serve foreign gods, He will turn and bring disaster on you and consume you, even after He has been good to you.”
20ถ้าพวกท่านละทิ้งพระยาห์เวห์และรับใช้เทพเจ้าของชนต่างชาติ พระองค์จะหันมานำภัยมาสู่พวกท่านและทำให้พวกท่านหมดสิ้น หลังจากที่พระองค์ทรงทำดีต่อพวกท่านแล้ว”
21“No!” replied the people. “We will serve the LORD!”
21ประชาชนตอบโยชูวาว่า “ไม่! พวกเราจะรับใช้พระยาห์เวห์”
22Then Joshua told them, “You are witnesses against yourselves that you have chosen to serve the LORD.” “We are witnesses!” they said.
22โยชูวาพูดกับประชาชนว่า “พวกท่านเป็นพยานเอาผิดตนเอง เพราะพวกท่านเองได้เลือกพระยาห์เวห์เพื่อรับใช้พระองค์” พวกเขาตอบว่า “พวกเราเป็นพยาน”
23“Now, therefore,” he said, “get rid of the foreign gods among you and incline your hearts to the LORD, the God of Israel.”
23“ดังนั้นบัดนี้จงกำจัดเทพเจ้าของชนต่างชาติที่อยู่ท่ามกลางพวกท่าน และโน้มใจไปหาพระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอล”
24So the people said to Joshua, “We will serve the LORD our God and obey His voice.”
24ประชาชนพูดกับโยชูวาว่า “พวกเราจะรับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเรา และจะเชื่อฟังเสียงของพระองค์”
25On that day Joshua made a covenant for the people, and there at Shechem he established for them a statute and ordinance.
25วันนั้นโยชูวาทำพันธสัญญากับประชาชน และวางกฎเกณฑ์กับข้อกำหนดให้พวกเขาที่เชเคม
26Joshua recorded these things in the Book of the Law of God. Then he took a large stone and set it up there under the oak that was near the sanctuary of the LORD.
26โยชูวาเขียนถ้อยคำเหล่านี้ไว้ในหนังสือธรรมบัญญัติของพระเจ้า แล้วนำหินก้อนใหญ่มาตั้งไว้ที่นั่น ใต้ต้นโอ๊กซึ่งอยู่ข้างสถานบริสุทธิ์ของพระยาห์เวห์
27And Joshua said to all the people, “You see this stone. It will be a witness against us, for it has heard all the words the LORD has spoken to us, and it will be a witness against you if you ever deny your God.”
27โยชูวาพูดกับประชาชนทั้งหมดว่า “ดูเถิด หินก้อนนี้จะเป็นพยานเอาผิดพวกเรา เพราะหินก้อนนี้ได้ยินทุกถ้อยคำที่พระยาห์เวห์ตรัสกับพวกเรา ดังนั้นหินก้อนนี้จะเป็นพยานเอาผิดพวกท่าน เพื่อพวกท่านจะไม่ปฏิเสธพระเจ้าของพวกท่าน”
28Then Joshua sent the people away, each to his own inheritance.
28แล้วโยชูวาส่งประชาชนกลับไป แต่ละคนกลับไปยังมรดกของตน
29Some time later, Joshua son of Nun, the servant of the LORD, died at the age of 110.
29หลังจากเหตุการณ์เหล่านี้ โยชูวาบุตรของนูน ผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์ สิ้นชีวิตเมื่ออายุหนึ่งร้อยสิบปี
30And they buried him in the land of his inheritance, at Timnath-serah in the hill country of Ephraim, north of Mount Gaash.
30พวกเขาฝังศพโยชูวาไว้ภายในเขตมรดกของเขาที่ทิมนัทเสราห์ ซึ่งอยู่ในเขตภูเขาเอฟราอิม ทางเหนือของภูเขากาอัช
31Israel had served the LORD throughout the days of Joshua and of the elders who outlived him and who had experienced all the works that the LORD had done for Israel.
31อิสราเอลรับใช้พระยาห์เวห์ตลอดชีวิตของโยชูวา และตลอดชีวิตของบรรดาผู้อาวุโสซึ่งมีชีวิตอยู่ต่อจากโยชูวา และได้รู้เห็นการงานทั้งหมดที่พระยาห์เวห์ทรงทำเพื่ออิสราเอล
32And the bones of Joseph, which the Israelites had brought up out of Egypt, were buried at Shechem in the plot of land that Jacob had purchased from the sons of Hamor, Shechem’s father, for a hundred pieces of silver. So it became an inheritance for Joseph’s descendants.
32พวกเขาฝังกระดูกของโยเซฟซึ่งลูกหลานอิสราเอลนำขึ้นมาจากอียิปต์ไว้ที่เชเคม ในที่ดินแปลงหนึ่งซึ่งยาโคบซื้อจากลูกหลานฮาโมร์บิดาของเชเคมเป็นเงินหนึ่งร้อยชิ้น ที่ดินนั้นกลายเป็นมรดกของลูกหลานโยเซฟ
33Eleazar son of Aaron also died, and they buried him at Gibeah, which had been given to his son Phinehas in the hill country of Ephraim.
33เอเลอาซาร์บุตรอาโรนสิ้นชีวิต พวกเขาฝังศพเขาไว้บนเนินเขาของฟีเนหัสบุตรของเขา ซึ่งมอบให้แก่ฟีเนหัสในเขตภูเขาเอฟราอิม
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.