ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Δʹ 2
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)Original language
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Καὶ τὶ θαυμαστὸν; εἰ αἱ τῆς ψυχῆς ἐπιθυμίαι πρὸς τὴν τοῦ κάλλους μετουσίαν ἀκυροῦνται.
1Isso é de admirar? Se os desejos da alma, depois de entrarem em contato com aquilo que é belo, são frustrados,
2Ταύτῃ γοῦν ὁ σώφρων Ἰωσὴφ ἐπαινεῖται, ὅτι τῷ λογισμῷ, διανοίᾳ περιεκράτησεν τῆς ἠδυπαθείας.
2é por essa razão, portanto, que o temperante José é elogiado, pois, mediante a razão e a reflexão, dominou o prazer dos sentidos.
3Νέος γὰρ ὢν καὶ ἀκμάζων πρὸς συνουσιασμὸν ἠκύρωσεν τῷ λογισμῷ τὸν τῶν παθῶν οἶστρον.
3Embora fosse jovem e estivesse na plenitude da idade para a relação sexual, anulou pela razão o estímulo de suas paixões.
4Οὐ μόνον δὲ τὴν τῆς ἡδυπαθείας οἰστρηλασίαν ἐπικρατεῖν ὁ λογισμὸς φαίνεται, ἀλλὰ καὶ πάσης ἐπιθυμίας.
4Não é apenas o estímulo do prazer sensual, mas o de todo desejo, que a razão é capaz de dominar.
5Λέγει γοῦν ὁ νόμος· οὐκ ἐπιθυμήσεις τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον σου, οὐδὲ ὅσα τῷ πλησίον σου ἐστίν.
5Por exemplo, a Lei diz: “Não cobice a esposa de seu próximo, nem coisa alguma que pertença ao seu próximo.”
6Καίτοι ὅτε μὴ ἐπιθυμεῖν εἴρηκεν ἡμᾶς ὁ νόμος, πολὺ πλέον πείσαιμʼ ἂν ὑμᾶς, ὅτι τῶν ἐπιθυμιῶν κρατεῖν δύναται ὁ λογισμὸς, ὥσπερ καὶ τῶν κωλυτικῶν τῆς δικαιοσύνης παθῶν.
6Ora, visto que foi a Lei que nos proibiu de desejar, com muito mais facilidade poderei persuadir vocês de que a razão é capaz de governar nossos desejos, assim como governa as afecções que impedem a justiça.
7Ἐπεὶ τίνα τρόπον μονοφάγος τις ὢν τὸ ἦθος, καὶ γαστρίμαργος, καὶ μέθυσος, μεταπαιδεύεται, εἰ μὴ δῆλον, ὅτι κύριός ἐστιν τῶν παθῶν ὁ λογισμός;
7Pois de que maneira um homem que come sozinho, um glutão ou um bêbado pode ser corrigido, a não ser que fique claro que a razão é senhora das paixões?
8Αὐτίκα γοῦν τῷ νόμῳ πολιτευόμενος, κᾂν φιλάργυρός τις εἴη, βιάζεται τὸν ἑαυτοῦ τρόπον, τοῖς δεομένοις δανείζων χωρὶς τόκων, καὶ τὸ δάνειον τῶν ἑβδομάδων ἐντάσσων χρεοκοπούμενος.
8Portanto, o homem que regula seu caminho pela Lei, ainda que ame o dinheiro, imediatamente reprime sua própria disposição, emprestando ao necessitado sem juros e cancelando a dívida no sétimo ano.
9Κᾂν φειδωλός τις ᾖ, ὑπὸ τοῦ νόμου κρατεῖται διὰ τὸν λογισμὸν, μήτε ἐπικαρπούμενος τοὺς ἀμητοὺς, μήτε ἐπιῤῥωγολογούμενος τοὺς ἀμπελῶνας, καὶ ἐπὶ τῶν ἐτέρων ἔστιν ἐπιγνῶναι τοῦτο, ὅτι τῶν παθῶν ἐστιν ὁ λογισμὸς κρατῶν.
9Se um homem é ganancioso, é governado pela Lei agindo por meio da razão, de modo que não recolhe as espigas deixadas em sua colheita nem as uvas remanescentes de sua vindima. Em outros pontos também podemos perceber que é a razão que vence suas paixões.
10Ὁ γὰρ νόμος καὶ τῆς πρὸς γονεῖς εὐνοίας κρατεῖ, μὴ καταπροδιδοὺς τὴν ἀρετὴν διʼ αὐτούς·
10Pois a Lei vence até mesmo a afeição pelos pais, não permitindo que a virtude seja abandonada por causa deles.
11καὶ τῆς προσγαμετῆς φιλίας ἐπικρατεῖ, διὰ παρανομίαν αὐτὴν ἀπελέγχων.
11Prevalece sobre o amor pela esposa, repreendendo-a quando ela transgride a Lei.
12Καὶ τῆς τέκνων φιλίας κυριεύει, διὰ κακίαν αὐτῶν κολάζων, καὶ τῆς φίλων συνηθείας δεσπόζει, διὰ πονηρίας αὐτοὺς ἐξελέγχων.
12Domina o amor dos pais pelos filhos, pois eles os corrigem por seus vícios. Domina também a intimidade dos amigos, repreendendo-os quando agem perversamente.
13Καὶ μὴ νομίσητε παράδοξον εἶναι, ὅπου καὶ ἔχθραν ὁ λογισμὸς ἐπικρατεῖν δύναται διὰ τὸν νόμον,
13Não considerem estranho afirmar que a razão pode, em favor da Lei, vencer até mesmo a inimizade.
14μηδὲ δενδροτομῶν τὰ ἥμερα τῶν πολεμίων φυτὰ, τὰ δὲ τῶν ἐχθρῶν τοῖς ἀπολέσασιν διασώζων, καὶ τὰ πεπτωκότα συνεγείρων.
14Ela não permite que se cortem as árvores frutíferas de um inimigo, mas as preserva dos destruidores e recolhe os frutos caídos.
15Καὶ τῶν βιοτέρων δὲ παθῶν κρατεῖν ὁ λογισμὸς φαίνεται, φιλαρχίας, καὶ κενοδοξίας, καὶ ἀλαζονείας, καὶ μεγαλαυχίας, καὶ βασκανίας.
15A razão parece ser senhora também das paixões mais violentas, como a ambição de poder, a vanglória e a calúnia.
16Πάντα γὰρ ταῦτα τὰ κακοήθη πάθη ὁ σώφρων νοῦς ἀπωθεῖται, ὥσπερ καὶ τὸν θυμόν· καὶ γὰρ τοῦτο δεσπόζει.
16Pois o entendimento temperante repele todas essas paixões malignas, assim como repele a ira; porque domina até mesmo esta.
17Θυμούμενος γέ τοι Μωσῆς κατὰ Δαθὰν καὶ Ἀβειρῶν, οὐ θυμῷ τι κατʼ αὐτῶν ἐποίησεν, ἀλλὰ λογισμῷ τὸν θυμὸν διῄτησεν.
17Assim, Moisés, quando se irou contra Datã e Abirão, nada fez contra eles movido pela ira, mas regulou sua indignação pela razão.
18Δυνατὸς γὰρ ὁ σώφρων νοῦς, ὡς ἔφην, κατὰ τῶν παθῶι ἀριστεῦσαι, καὶ τὰ μὲν αὐτῶν μεταθεῖναι, τὰ δὲ καὶ ἀκυρῶσαι.
18Pois a mente temperante é capaz, como eu disse, de ser superior às paixões, corrigindo algumas e destruindo outras.
19Ἐπεὶ διατί ὁ πάνσοφος ἡμῶν πατὴρ Ἰακὼβ τοὺς περὶ Συμεὼν καὶ Λευὶν αἰτιᾶται, μὴ λογισμῷ τοὺς Σικιμίτας ἐθνηδὸν ἀποσφάξαντας, λέγων, ἐπικατάρατος ὁ θυμὸς αὐτῶν;
19Por que, então, nosso sapientíssimo pai Jacó censurou Simeão e Levi por terem, irracionalmente, matado toda a raça dos siquemitas, dizendo: “Maldita seja a ira deles”?
20Εἰ μὴ γὰρ ἐδύνετο τῶν θυμῶν ὁ λογισμὸς κρατεῖν, οὐκ ἂν εἶπεν οὑτως.
20Pois, se a razão não tivesse poder para subjugar as afecções da ira, ele não teria dito isso.
21Ὁπηνίκα γὰρ ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον κατεσκεύαζεν, τὰ πάθη αὐτοῦ καὶ τὰ ἤθη περιεφύτευσεν.
21Quando Deus criou o ser humano, implantou nele suas paixões e sua natureza moral.
22Καὶ τηνικαῦτα δὲ περὶ πάντων τὸν ἱερὸν ἡγεμόνα νοῦν διὰ τῶν αἰσθητηρίων ἐνεθρόνισεν·
22Naquele tempo, entronizou a mente acima de tudo como santa governante, por meio dos sentidos.
23καὶ τούτῳ νόμον ἔδωκεν, καθʼ ὃν πολιτευόμενος βασιλεύσει βασιλείαν σώφρονά τε, καὶ δικαίαν, καὶ ἀγαθὴν, καὶ ἀνδρείαν.
23Deu a essa mente uma Lei; vivendo segundo ela, a mente manterá um governo temperante, justo, bom e corajoso.
24Πῶς οὖν, εἴποι τις ἂν, εἰ τῶν παθῶν ὁ λογισμὸς κρατεῖ, λήθης καὶ ἀγνοίας οὐ κρατεῖ;
24Como, então, alguém poderá perguntar: “Se a razão é senhora das paixões, por que não tem domínio sobre o esquecimento e a ignorância?”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.